Index Thailand/Laos
	Informatie Thailand
	Informatie Laos
	Kaart Thailand/Laos
	Fotoalbum Thailand
	Fotoalbum Laos
	Links

Zondag 24 Juli. Amsterdam - Bangkok.

Omdat we zaterdag alles al hebben ingepakt kunnen we zondag lekker rustig aan doen. Om 13.00 uur gaan we naar het station.We kopen kaartjes en om exact 14.36 uur vertrekt de trein naar Schiphol voor onze reis naar Thailand en Laos. Op Schiphol verloopt alles soepeltjes en om vertrekken met nauwelijks vertraging voor ons eerste stuk naar München. We kunnen profiteren van de Duitse gründlichkeit want de aansluiting is perfect en we vertrekken op de minuut nauwkeurig voor het langste deel van de reis naar Bangkok. We mogen niet klagen want we hebben twee stoelen naast elkaar met daarnaast het gangpad dus kunnen hierdoor mooi scheef liggen en daardoor allebei een paar uurtjes slapen waardoor de reis ook minder lang lijkt te duren. En zo gaat de zondag bijna ongemerkt over in de maandag

Maandag 25 Juli. Aankomst Bangkok.

Om 11.00 uur plaatselijke tijd (6.00 uur Nederlandse) worden we wakker en krijgen gelijk het ontbijt opgediend.Ook de verder vlucht verloopt rustig en om 13.00 uur landen we in Bangkok. Eerst een eindje lopen naar de paspoortcontrole (waar ik natuurlijk weer in de verkeerde rij sta) en dan door naar de bagageband waar de koffers al klaar staan. Hierdoor hebben we wat tijd voor dat de hele groep kompleet is en die tijd gebruiken we maar om onze eerste 15.000 Bahts te gaan pinnen (± € 300.=). Dan lopen we terug naar de groep waar een een kennismakings rondje doen. Dan naar de bus en in ruim 40 minuten naar het Royal Hotel in het (enorme) centrum van Bangkok. Eerst even opfrissen en lopen dan met een groepje naar het vlakbij gelegen Khao San Road. In deze, zeer toeristische, straat is echt van alles te koop. Maken een rondje kopen een heuptasje en gaan dan terug naar het hotel omdat we om 18.00 uur met z'n alle hebben afgesproken om te gaan eten. Onze gids voor de komende dagen (Mister Som) heeft een diner voor ons geregeld voor 1200 Bath op een boot op de Chao Phraya River. Het eten is redelijk de dansjes aardig en de rondvaart leuk maar alles bij alles het geld niet waard volgende keer niet doen dus. We pakken een Tuk-Tuk terug naar het hotel en drinken nog wat in de lounge van het hotel om rond 23.00 uur onder de wol te kruipen.

Dinsdag 26 Juli. Vrije dag in Bangkok.

Om 7.30 uur gaat de telefoon: wake-up call. Na een redelijke nachtrust zitten we om 8.15 uur voor 175 Bath aan het prima verzorgde ontbijtbuffet. Om 9.00 vertrekken we onder leiding van Mister Som naar het Koninklijke Paleis. We bekijken eerst het museum met de kroon juwelen en een prachtige verzameling gebruiksvoorwerpen. We kunnen niet alles zien want Mister Som heeft haast (wel voor de eerste maar niet voor de laatste keer overigens). Hierna lopen we het terrein op en kunne hier de prachtige gebouwen bewonderen. We lopen langs diverse paleizen en tempels en als laatste via het Chakri Maha Prasat naar de uitgang. We lopen achter Mister Som aan naar de vlakbij gelegen Wat Po, dit is het oudste en grootste tempelcomplex van Bangkok en een van de belangrijkste van Thailand. We krijgen wel 20 minuten van Mister Som om dit alles te bekijken veel te kort natuurlijk maar anders past het niet in Som's schema. Na die 20 minuten lopen we naar de rivier waar we de boot pakken voor een tochtje Klongs (kanalen) van Bangkok. Het is een leuk boottochtje maar de Klongs stellen niet veel voor (maar ja we zijn natuurlijk Amsterdam gewend). Na de boottocht stopt Som weer bij hetzelfde vriend als gisteren voor een hapje, dit keer geen boottochtje maar wel een prima buffet voor 250 Bath. Van hieruit lopen we samen richting hotel door het wirwar van steegjes van "Chinatown". Op een gegeven moment pakken we toch maar een Tuk-Tuk en laten ons thuis brengen. 's Avonds lopen we samen naar Khao San Road en eten er voor 500 Bath (inclusief drank) en blijven er verder wat hangen om ons te vergapen aan de normale en vreemde vogels die er aan ons terrasje voorbij trekken. We lopen terug, drinken nog wat in de bar van het hotel en gaan dan terug naar onze kamer waar we de (dag)rugzakken voor morgen vast klaar zetten alvorens te gaan slapen.

Woensdag 27 Juli. Bangkok - River Kwai.

Deze keer is de wake-up call al om 6.30 uur. We doen het rustig aan en zitten een uur later zonder ontbijt in de bus. Na een tussenstop bij de Chedi van Nakhon Pathon (leuk als je er toch langs komt) rijden we door naar de drijvende markt van Damnern Saduak. Deze schitterende markt heeft wat van z'n charme verloren als je wat later op de dag bent bent want dan is het een groot toeristisch circus maar ook dan nog alleszins de moeite waard. Tientallen kanaaltje met daarin ontelbare bootjes van waaruit werkelijk van alles wordt verkocht. Na een tijdje dit schitterende schouwspel te hebben aanschouw rijden we verder naar Kanchanaburi waar we, na een lunchstop onderweg, rond het middaguur aankomen. Hier bezoeken we het Jeath-museum (museum mbt de aanleg van de Birma-spoorlijn in WO2) en een begraafplaats van omgekomen arbeiders hieraan. We rijden verder naar de "Bridge over the River Kwai" uit de gelijknamige film. Erg toeristisch allemaal en omdat het treintje waarmee we een ritje door de omgeving zouden maken die dag was ontspoort zijn we gelijk door gereden naar de een tiental kilometers verder gelegen aanlegsteigers van een aantal zogenaamde "Longtail"-boten. Deze brengen ons in een goed uur naar de "Jungle Rafts", schitterende huisjes op vlotten in de rivier de Kwai. We luieren nog wat en hebben om 19.00 uur afgesproken om met de hele groep te gaan eten. Er volgt een gezellige avond waarbij we tot diep in de nacht aan het water kunnen zitten kletsen en om, zo nu en dan, een drankje te pakken. Hierna wandelen we met een olielampje in de hand (elektriciteit ontbreekt) naar ons hutje en vallen, onder het genot van het geluid van het stromende water, als een blok in slaap.

Donderdag 28 Juli. Vrije dag River Kwai.

Vandaag heerlijk kunnen uitslapen. Tot bijna 9.00 uur in bed gelegen snel wat gegeten en om 9.30 uur verzameld voor een heerlijk dagje ontspannen. Eerst met een "Longtail-boat" een eind de rivier op gevaren en aangelegd bij een steigertje waar de koffie en thee klaar stond. Terwijl we heerlijk achter de koffie zaten vaart, tot onze stomme verbazing, het "steigertje" ineens achter de boot de rivier op. Het "steigertje" blijkt een groot vlot te zijn met daarop tafels, stoelen, een koelkast met koude drankjes en een paar thermoskannen met koffie en thee. We varen een stuk de rivier op en leggen aan vlak naast een waterval in de bocht van de rivier. Hier liggen we een paar uur zonder verder ook maar een boot of iets dergelijks te zien. Voor een waterrat als ik ben een super dag. Heerlijk zwemmen, poedelen onder en achter de waterval (de Fa reclame is er niets bij) en een beetje dobberen in de rivier. Om 13.00 uur komt een boot ons een heerlijke warme maaltijd brengen waarna we iets na tweeën het vlot los gooien en we terug gaan naar de plek waar we ook vertrokken zijn. Van hieruit pakken we de boot terug naar de huisjes maar niet nadat we op zo'n 4 kilometer voor de aankomst de zwemvesten hebben aangedaan. Diegene die daar behoefte aan hadden konden zich in het water laten zakken en zich tot voor de huisjes dobberend op de reddingsvesten de rivier af laten zakken. Helemaal super, midden door de jungle en om je heen alleen maar stilte en de geluiden van het bos. Eenmaal aangekomen nog een paar uurtjes relaxen en een bezoekje aan het vlakbij gelegen Mon-dorp gebracht. Ook hier is de commercie doorgedrongen en zien we meer verkoop kraampjes als huisjes. We lopen nog even door en komen bij een grot waarin een monnik blijkt te wonen. we mogen even binnen kijken en lopen dan weer terug naar het hotel. 's Avonds in het restaurant gegeten (je kunt overigens nergens anders heen) en daarna nog tot tegen twaalven nagenoten van deze super dag.

Vrijdag 29 Juli. River Kwai - Ayutthaya - Khao Yai.

De wake-up call bestaat deze keer uit een mannetje die bonzend op je deur komt vertellen dat het tijd is om op te staan. Goed, om 7.30 uur dus wakker hierna aangekleed en ontbeten waarna we om 8.30 uur paraat staan aan de steiger om afscheid te nemen van deze bijzondere plek. We varen terug naar de bus die ons naar de voormalige hoofdstad van Siam, Ayutthaya, zal brengen. We zitten nog niet of moeten al weer uitstappen en een stuk tegen de berg oplopen want de bus kan het niet trekken met iedereen er in. Moeten we ook maar geen avontuurlijk reis boeken natuurlijk. Na een korte sanitaire- en inkoopstop op een marktje komen we iets na het middaguur in Ayutthaya aan. We rijden door naar de overblijfselen van de Wat Chaiwatthanaram (en nu nog een keer zonder stotteren) en picknicken op het veld voor dit voormalige klooster dat is gelegen aan de oevers van de Chao Phraya river. We lopen een tijdje rond in de in 1956 gerestaureerd Wat die tijdens het bewind van koning Prasat Thong is gebouwd en nog in prima staat verkeerd.Van hieruit rijden we naar het gebied wat vroeger binnen de muren van het oude koninklijke paleis lag. Van het koninklijke paleis is niets meer over maar we bezoeken wel de overblijfselen van de Wat Phra Sri Sanphet (de koninklijke tempel die is gebouwd in 1448) en een aantal omliggende tempels en paleizen. Het zijn over het algemeen niet meer als wat herbouwde ruïnes maar ze geven wel een goede indruk van wat het ooit geweest moet zijn (het staat natuurlijk niet voor niets op de werelderfgoed lijst van de Unesco). We lopen hier zo'n 3 kwartier rond en kopen nog wat te snacken voor onderweg en lopen dan terug naar de bus. Van hieruit rijden we in één ruk door naar het Khao Yai Villa Mountain Resort in het Khao Yai National Park waar we worden ondergebracht in mooie bungalows. Het heeft een prima zwembad waar we dankbaar gebruik van maken want het was vandaag weer ruim boven de dertig graden. Na de opfrisbeurt om 20.00 aangeschoven aan een tafel van het restaurant voor een BBQ waarna we tot bijna 24.00 uur het overdag verloren vocht weer aanvullen tot een acceptabel niveau. Eerst nog een klein (giftig?) kikkertje de kamer uitgezet, het dagboek bijgewerkt en toen het licht uit.

Zaterdag 30 Juli. Vrije dag Khao Yai.

De wekker loopt om 7.30 uur af en we lopen om 8.30 uur naar voren om wat te eten. Een half uurtje later staan we klaar om met twee 4-weeldrives in 1 uur naar het National Park te worden gebracht. Na wat omzwervingen beginnen we om 11.00 uur aan een leuke wandeling die ongeveer 3 uur duurt. We moeten het hoofdzakelijk van de prachtige omgeving hebben want behalve 2 soorten apen, een hertje, een eekhoorn, een salamander, wat overvliegende neushoornvogels en wat insecten spul (vlinders, duizendpoten en kevertjes) blijven we verstoken van "wild". Na de wandeling eten we nog wat in een restaurant op het park en rijden dan via een waterval (waar we alleen wat foto's mogen schieten omdat zwemmen verboden is) terug naar de bungalows. Het is bij aankomst toch al weer 17.00 uur maar dat belet ons niet om gelijk het zwembad weer op te zoeken en hier in dobberend de komende uurtjes te laten verstrijken. Verder lezen en schrijven we wat en zo is het ook snel weer een keer etenstijd. Omdat in de wijde omgeving niets aan bebouwing te bekennen is maken we het restaurant bij de bungalows maar weer tot de onze. Hier is overigens niets op tegen want het eten is prima en de bediening vlot dus de inhoud van de glazen hebben niet de gelegenheid gehad om helemaal te verdampen. Dit kan natuurlijk ook aan het tempo van drinken liggen want het was weer reuze gezellig dus voor je gevoel ook zo weer een keer tijd om naar bed te gaan. Nog even de laatste letters aan het dagboek toevertrouwd en moe maar voldaan om 1.00 uur het licht uit gedaan.

Zondag 31 Juli. Khao Yai - Khon Kaen.

Zonder wake-up call ben ik al om 6.30 uur wakker en neem eerst een duik in het zwembad voor ik Betty wakker maak en we ons aan gaan kleden. Om 7.30 uur rijden we via de Friendship-highway richting Khon Kaen. We stoppen onderweg bij het pottenbakkers dorp Dan Kwian waar Betty een paar leuke kettingen koopt voor haarzelf en voor familie en vriendinnen. Hierna rijden we verder naar Phimai. We bezoeken eerst de net buiten Phimai gelegen ± 350 jaar oude Banyan-boom. Deze enorme wijd vertakte boom bied een heel park ter grote van 2 voetbalvelden schaduw. We eten wat bij een van de vele omliggende eetkraampjes en rijden dan verder naar de Prasat Hin Phimai. Dit oude Khmer heiligdom is niet best gerestaureerd maar geeft toch een aardig beeld van de Khmer architectuur. Als we na ruim een uur verder rijden is het nog 2½ uur rijden naar Khon Kaen. Bij aankomst in het nogal verouderde en muffige Rosesukon Hotel is het snel onder de douche om een half uur later in de gang te wachten op de rest die mee gaat voor een Thaise massage. Uiteraard weet Mister Som wel een adresje. Na de, soms wat pijnlijke, maar verder heerlijke massage sleept Mister Som ons mee naar een "goed" restaurant. Het blijkt een slecht verlicht restaurant te zijn met een bediening alleen bestaand uit travestieten. Ook het eten is van de slechtste kwaliteit die we deze hele reis tegen zullen komen. We zijn het restaurant (en Mister Som) snel zat en lopen via een internetcafé (de eerste die we tegenkomen sinds Bangkok) terug naar het hotel.

Maandag 01 Augustus. Khon Kaen - Nong Khai.

Na het gebruikelijke ontbijt staan we om 9.00 uur bij de bus. Vandaag een korte reisdag want het is maar een kleine 3 uur naar Nong Khai. Na de eerste koffie- cq toiletstop nog een stop bij een bijzonder park. Sala Kaew Ku (of Wat Khaek) is een parkje met een tempel en vele bizarre beelden van hindoeïstische en boeddhistische goden we lopen hier half uurtje rond om dan verder te gaan. Van hieruit is het nog geen 10 minuten naar onze povere kamertjes in het Prajak-bungalow park. De verdere dag doen we het rustig aan. We lopen eerst richting Nong Khai, slenteren wat over de markt die evenwijdig aan de Mekong loopt. Betty koopt nog een prachtige ring en dan zoeken we een restaurantje met een terras aan de Mekong op om hier de komende uren niet meer weg te gaan. We eten eerste rustige een Thaise maaltijd en schrijven dan de kaartjes richting thuisfront. Verder genieten we van de rust (we zijn de hele tijd de enige klanten), het uitzicht over de Mekong met aan de overkant Laos en de verkwikkende drankjes. Op de terugweg naar het hotel lopen we eerst bij het postkantoor langs voor postzegels en plakken deze gelijk op de kaarten en laten ze dan gelijk achter. Als we verder lopen komen we langs een "Massage-salon" die er erg schoon en verzorgd uitziet. We kunnen de verleiding niet weer staan en laten ons het volgende uur heerlijk verwennen met een voetmassage. Eenmaal terug pakken een douche en lopen dan weer richting Mekong omdat we 's middags een leuk restaurantje voor de het avondeten hebben gezien. Dat hebben meer mensen van de groep (of deze hebben ook de Lonely Planet) want in de loop van de tijd komt het grootste deel van de groep hier eten. Na het eten lopen we met Petra en Roel voor nog een afzakkertje Nong Khai in. Het wordt uiteindelijk een behoorlijke afzakker want in het gezellige café wat we aandoen blijken ze de drank alleen per fles te verkopen. Voor bier niet zo erg natuurlijk maar dat hebben ze niet dus staat er even later een fles whisky en cola op tafel. Om 1.00 uur gaat het café dicht en lopen we door de stromende regen naar ons hotel terug voor een korte nachtrust omdat morgen om 7.00 uur de wekker weer afloopt.

Dinsdag 02 Augustus. Nong Khai - Vientiane.

Om 8.00 uur zijn we na een continental breakfast toch fris en monter met de hele groep in 4 Tuk-Tuks onderweg naar de grens met Laos. Na een kleine tien minuten komen we aan bij de Thaise kant van de grensovergang waar we weer het noodzakelijke stempel krijgen. We kopen kaartjes voor de overtocht met de bus over de Vriendschapsbrug die Thailand met Laos verbindt. Na een kort busritje over de Vriendschapsbrug en het, voor dit soort landen, schijnbaar noodzakelijke papierwerk en de daarop volgende "wandeling" langs de verschillende loketten voor de vereiste visa en stempels zijn we toch redelijk vlot aan de Laotiaanse zijde van de grens. In de prima bus, met wel erg comfortabel vering, rijden we in een uurtje naar Vientiane rechtstreeks naar het Lane-Xang hotel. Tot onze verbazing krijgen we hier een prachtige, reusachtige kamer met aparte douche, toilet, zit- schrijfkamer, een joekel van een "woonkamer" en een immense slaapkamer. Verder is het schitterende hotel van alle gemakken voorzien. Dit hadden we niet verwacht omdat we wisten (het eerste uur in de bus bevestigde dat ook) dat Laos beduidend armer is als Thailand. We lopen eerste naar het achter het hotel gelegen Nam Phu Plein waar we bij de Scandanavian Bakkery heerlijke broodjes eten. Hierna laten we ons met een Tuk-Tuk naar verschillende bezienswaardigheden brengen. We beginnen bij de Pha That Luang het nationale symbool van Laos. Deze Wat, met als belangrijkste deel de uit drie niveaus bestaande Stoepa, is prachtig onderhouden en het bekijken meer als waard. Hierna naar de Patuxai of overwinningspoort. Hoewel je bovenop een prachtig uitzicht schijnt te hebben, maar vast niet vandaag bij laaghangende bewolking, rijden we verder naar Wat Si Saket. Deze oudste tempel van Vientiane is, ondanks zijn achterblijvende onderhoud, zeker een bezoek waard al was het alleen al om de aanwezigheid van de duizenden boeddhabeelden en beeldjes, die er over het terrein verspreid staan, te bewonderen. Helaas is van de ooit schitterende schilderingen niet veel meer over. Het lijkt wel Wat-dag vandaag want de volgende bestemming is de Wat Phea Kea (of Ho Phakaeo). Deze Wat met z'n prachtige houtsnijwerk, ao op de deuren, heeft nooit als klooster of openbaar gebedshuis dienst gedaan maar was een privé tempel voor het Laotiaanse koningshuis. Op dit moment is het een soort van museum met een kleine maar schitterende verzameling van Laotiaanse en Khmer kunstvoorwerpen. Nadat we hier hebben geschuild voor een tropische regenbui gaan we verder naar de Talat Dong Palan. Deze keer geen Wat maar de ochtendmarkt (die dus ook 's middags nog open is). We slenteren hier wat rond en lopen dan terug naar ons hotel. Betty gaat hier wat zitten lezen en ik ga even zwemmen en internetten. Om 20.00 uur lopen we naar een restaurantje dat aan overkant van het hotel ligt aan de oever van de Mekong. Hier hebben we heerlijk gegeten voor zeer weinig (4 personen 260 Bath = ongeveer 6 Euro) met, in tegenstelling tot gisteren, nu uitzicht op Thailand. We lopen hierna nog even over het Nam Phu plein maar dit is uitgestorven dus lopen we terug naar het hotel om daar nog een laatste afzakkertje te nemen.

Woensdag 03 Augustus. Vrije dag in Vientiane.

Om 8.00 uur volgt de wake-up call. We pakken nog een lekker ontbijtbuffetje mee (ja, we zitten echt in Laos) zodat we om 9.00 uur present zijn in de hal van het hotel voor een rondrit met de bus in de omgeving van Vientiane. Na een schitterende tocht door een afwisselend en groen landschap, met oa prachtige rijstvelden, is er een leuke eerste stop in het dorpje Ban Keun waar uit grondwater zout wordt gewonnen. Na een fotorondje te hebben gemaakt terug naar de bus om weer verder te rijden door de schitterende omgeving. We komen om ongeveer 13.00 uur aan bij dorpje Nakheum aan de oever van het Ang Nam Ngum stuwmeer. We stappen over op een bootje en varen in een klein uurtje naar een eilandje in het meer. De zon schijnt volop en het water is 28 °C dus we vermaken ons prima in het warme water. Helaas kwam hier na 1½ uur een einde aan en moesten we terug op de boot voor het tochtje terug naar de wal. We stappen over op de bus en rijden weer richting Vientiane maar komen hier niet aan voordat we onderweg hebben gestopt bij een plaatselijke markt. Het is een markt voor de plaatselijke bevolking dus deze keer zonder toeristen en zonder toeristische tierelantijntjes. Iets na 18.00 uur komen we weer bij het hotel aan waar Betty uitgebreid gaat badderen en ik nog een plons neem in het zwembad. Tegen 20.00 uur lopen we naar het Nam Phu plein waar we werkelijk heerlijk eten in Restaurant "La Cave". Een super afsluiting van een super dag.

Donderdag 04 Augustus. Vientiane - Luang Prabang.

We worden om 8.00 uur gewekt omdat om 8.30 uur de koffers klaar moeten staan. Hierna eten pakken we nog snel een ontbijtje van toast met pineapple juice en vertrekken dan naar het vliegveld voor een binnenlandse vlucht naar Luang Prabang. Na een ritje van 15 minuten met 2 minibusjes was het een kwestie van inchecken, even wachten, naar het vliegtuig lopen en om 10.20 uur zaten we in de lucht op weg naar Luang Prabang waar met een prima landing een eind kwam aan een probleemloze vlucht. Nadat de bagage van de band was gehaald volgt er weer een ritje van 15 minuten naar het Rama-hotel. We frissen ons even op en lopen dan naar het "centrum" van Luang Prabang. We eten onderweg een heerlijk stokbroodje en slenteren dan verder naar het museum annex Koninklijk Paleis. Hier bevindt zich een werkelijk schitterende verzameling gebruiksvoorwerpen van het vroegere koninklijke huis van Laos. We bekijken de bijbehorende tempel nog even en wandelen dan langs de Mekong naar de Wat Xieng Thong. Volgens de reisgids zou dit een hoogtepunt van Luang Prabang moeten zijn en daar is niets verkeerd aan geschreven; een prachtige tempel met schitterend houtsnijwerk, mooi ingelegd glaswerk en prachtige beelden. Na al dit fraais beklimmen we op de terugweg naar het hotel nog "even" de Phi Si, de heuvel midden in Luang Prabang. Deze puist midden in de stad, met bovenop een tempel, biedt je een prachtig uitzicht over Luang Prabang en omgeving (jammer dat aan één kant de bomen te hoog zijn waardoor je daar niet meer ziet dan een paar boomtoppen). Terug in het hotel gaan de benen even omhoog voor een voetmassage (door moeder en dochter die meer tijd en oog voor elkaar hebben dan voor ons en daardoor dus ook hun fooi mis lopen). We willen hierna helemaal uitgerust en fris samen een hapje gaan eten maar we lopen op de gang Petra en Roel tegen het lijf en besluiten met z'n vieren te gaan. Gezamenlijk lopen we naar het centrum en eten heerlijk (en voor een zeer schappelijke prijs) bij het Nazin Indisch restaurant. We zitten hier tot laat in de avond nog wat na te kletsen alvorens we ons bed maar weer eens opzoeken.

Vrijdag 05 Augustus. Vrije dag in Luang Prabang.

Ondanks het feit dat we er gisteren niet zo heel vroeg in lagen ben ik toch om 5.30 uur opgestaan om de bedelgang van de monniken vast te leggen. Ik had gehoord dat het vandaag, ivm een boeddhistische feestdag, extra druk zou zijn. Ik weet natuurlijk niet hoe het op andere dagen is maar nu zaten er tientallen mensen tegenover ons hotel te wachten met pannen vol rijst en andere gerechten tot de monniken voorbij kwamen lopen. In drie lange rijen kwamen de monniken langs met hun bedelnap waarvan ze, elke keer als ze langs iemand liepen die iets aan te bieden had, het deksel iets optilde om de mensen de gelegenheid te geven er wat in te doen. Toch bijzonder om te zien. Ik ga nog een uurtje zitten lezen op het balkon voordat ik ga douchen en Betty wakker maak. We halen wat broodjes en koekjes voor later vandaag en eten er een op de vuist op terwijl we om 9.00 uur in de hal van het hotel op de rest van de groep wachten. We rijden met 2 Tuk-Tuks met z'n allen naar de Mekong waar we overstappen in 2 boten die ons vandaag voor 600 Bath pp langs een aantal dorpjes en de Pak Ou grotten varen. Als eerste komen we bij Ban Xang Hai aan waar het belangrijkste verkoopargument de Lao Lao (lokale brandewijn uit rijst) is maar deze keer met allerlei dieren (slangen, schorpioenen en hagedissen) erin. Al lid van verschillende natuurorganisaties besluiten we om niets te kopen en door te lopen het dorpje in. Na een krap uurtje rond geslenterd te hebben stappen we weer in de boot die ons naar het iets verder gelegen, nog kleinere, dorp Ban Thinhong brengt. Dit dorp is nog verstoken van de meeste geneugten van de huidige maatschappij zoals daar zijn gas, elektriciteit en schoon stromend water. Hierdoor is ook de tv en de computer nog niet is doorgedrongen tot de (spelende) jeugd. We maken een rondje door het dorp waarbij de eenvoud van de huisjes en de rust van de mensen ons opvalt. Iedereen is wel ergens mee bezig (toevallig ook iemand met het slachten en grillen van een hond) maar alles op een zeer relaxte manier. Zo kan het dus ook. We stappen even later weer in de boot die ons naar de Pak Ou grotten brengt. Deze Boeddha-grotten, die al sinds de 16e eeuw in gebruik zijn als boeddhistisch heiligdom, vallen ons enigszins tegen. Het zijn twee "kale" donkere grotten, versiert met vele honderden boeddhabeeldjes. Eenmaal terug in de boot varen we in ruim een uur terug naar Luang Prabang. Rond 15.15 uur zijn we weer terug in het hotel maar lopen gelijk door naar Luang Prabang omdat er nog een aantal aan te schaffen souvenirs (voor onszelf en anderen) op ons lijstje staan. We slagen volledig en lopen voldaan terug naar het hotel waar we aan de overkant bij een soort van "café" met een aantal van de groep nog een kop koffie cq thee drinken. Petra en Roel vragen ons of we die avond weer samen kunnen gaan eten dus om 20.00 uur staan we paraat in de gang van het hotel. Na het eten lopen we naar het hotel terug waarbij we onderweg nog een aantal mensen van onze groep tegen komen en gezamenlijk besluiten om ergens nog wat te gaan drinken. Dit is uiteindelijk hartstikke gezellig en het is ruim na enen als we in bed liggen.

Zaterdag 06 Augustus. Vrije dag in Luang Prabang.

Vandaag een luierdag en we hebben eigenlijk niets op ons programma staan. We zoeken in de reisgids wat leuke bezienswaardigheden in Luang Prabang op en lopen tegen 11.00 uur richting stad. We lopen naar de Wat Mai die volgens de reisgids het bezoeken waard is. Helemaal juist zou blijken want dit is een van de mooiste tempels die we tot nu toe hebben gezien. De verdere dag lopen we wat rond en zitten hier en daar heerlijk rustig op een terras wat te lezen onder het genot van een drankje. Aan het eind van de middag lopen we nog even een massagesalon binnen voor een heerlijke voetmassage. Voordat we gaan eten lopen we nog even terug naar het hotel om ons op te frissen (wel nodig bij temperaturen van boven de 30 graden). We eten hemels bij het "Paradijs Restaurant", een prima restaurant met een zeer gevarieerde kaart en een heel geschikt prijsniveau. Op de terugweg vinden we nog een soort van pub waar we wat blijven drinken om toch nog mooi op tijd terug te lopen. Het is dan ook nog geen 23.00 uur wanneer we in bed liggen.

Zondag 07 Augustus. Luang Prabang - Chiang Khong.

De wekker loopt om 6.15 uur af want de bagage moet om 7.00 uur klaar staan in de hal. Een kwartiertje later zijn wij daar ook en kunnen we vertrekken. In een aantal Tuk-Tuks rijden we naar de Mekong waar de boten al klaar liggen. We vertrekken vanuit hier voor een ruim 6 uur durende tocht in een aantal snelle bootjes naar de grens met Thailand. We moeten door de modderige oever overstappen in de boten waardoor alles gelijk een smeerboel is. We zitten samen met Roel en Jelle (en de bagage) in een boot met daarachter een Laotiaan die het gevaarte bestuurt. We krijgen een (niet passend) zwemvest en een (niet passende) helm. Op het moment dat de boten gestart worden breekt de hel los, wat wil je als je op 2 meter achter je een viercilinder automotor hebt liggen zonder uitlaat of andere vorm van geluidsisolatie. De meegebrachte oordoppen hebben hun dienst dus ook dit jaar weer bewezen. Het hele pandemonium van 6 kleine lage, snelle en open bootjes jaagt met een gemiddelde snelheid van ± 50 kilometer per uur over de vlakke en rustige Mekong richting Thaise grens. Na onderweg een aantal plaspauze te hebben gehad stoppen we tegen het middaguur bij een langs de rivier gelegen "restaurantje". De kaart is er beperkt (en zelfs daarvan de helft niet aanwezig) maar we eten desondanks toch weer heerlijk. Na deze verzorging van de inwendige mens stappen we weer in de bootjes die er weer met een donderend geweld vandoor gaan voor het laatste traject. Ondanks 2 buien is het een schitterende tocht die ons uit eindelijk vlak bij de Thaise grens brengt. Hier stappen we over in 2 busjes die ons afzetten bij het grenskantoor waar de paspoorten worden gecontroleerd en voorzien van een stempel nadat we 15 Bath hebben betaald omdat het zondag is!! Dan stappen we in 2 andere boten die als pont fungeren en die ons naar de overkant van de de rivier brengen. Terug naar Thailand maar voordat we Thailand in mogen uiteraard weer eerst de papierkraam en het stempelwerk. Dit gaat toch relatief vlot. Na de hele tocht (eerst de Tuk-Tuk, toen de speedbootjes, dan de busjes en nu met de pont) zijn we blij dat we voor het laatste traject in comfortabele busjes zitten die ons in ruim een uur naar het Chieng Saen River Hill Hotel brengen. Het blijkt en mooi hotel te zijn met prachtige in plaatselijk stijl op getrokken kamers. Het duurt even voor we alles in ons op kunnen nemen want we zijn toch lichtelijk geradbraakt dus zoeken we eerst de behaaglijke, ontspannende douche op. We puffen nog wat na op het bed en lezen of schrijven nog wat tot dat de klok 19.30 uur aangeeft. Dan lopen we naar beneden waar we met z'n alle heerlijk (vinden wij tenminste) gegeten hebben. Omdat er in het hotel verder geen vertier te vinden is (of je moet van een kale kareoke-bar houden) lopen we nar de overkant van het hotel naar een winkeltje waar ze ook wat drank verkopen. De winkelier heeft de omzet van zijn leven en is daarom ook maar al te graag bereid om voor zijn winkeltje een tafel en wat stoelen neer te zetten waar we tot laat in de avond gezellig wat zitten te drinken. Door de lange dag (en de drank?) gaat tegen 23.30 uur bij iedereen wel zo'n beetje het licht uit dus wordt de rekening gevraagd. We schrikken ons het apenzuur (in positieve zin wel te verstaan) want voor 2 flessen schotse whisky, 3 flessen cola, 4 blikjes bier betalen we 540 Bath ( = ongeveer 10 Euro). Klokslag 24.00 uur gaat bij ons op de kamer het licht uit.

Maandag 08 Augustus. Chiang Khong - Chiang Rai.

Om 7.00 uur loopt de wekker af omdat we vandaag vroeg vertrekken naar Chiang Rai. Dan breekt het gewoonlijke ochtend ritueel aan van wassen, aankleden en ontbijten. Om 8.00 uur vertrekken we. We zitten nog niet in de bus of we kunnen er al weer uit. Want de eerste stop ligt op nog geen 5 minuten vanaf het hotel. Dit is het drielandenpunt van Birma, Thailand en Laos de zogenaamde "Gouden Driehoek". We hebben een schitterende uitzicht over de drie landen en de rivier die deze landen scheid. Lopend gaan we verder naar beneden naar de daar aanwezige pinautomaat. Van hieruit is het 3 stappen naar het opiummuseum waar we langer bij het erbij gelegen winkeltje staan als dat we in het museum rondlopen. Niet dat het museum niet interessant is in tegendeel. Het is een leuk, klein, overzichtelijk museum waar een wandeling van 20 á 25 minuten echter volstaat om alles gezien te hebben. Hierna stappen we weer in de bus op weg naar Mae Sai de grensplaats met Myanmar (Birma). We steken voor zo'n 3 uur de rivier over om een klein beetje Birma te kunnen opsnuiven. We bezoeken hier twee tempels en rijden dan door naar een super toeristisch soort van openlucht dorp waar een aantal stammen (de Akha's en de Longnecks) een paar huisjes hebben neer gezet en wat mensen hebben gestationeerd om een dansje voor de toeristen te kunnen doen. Niet je van het zullen we maar zeggen. We rijden terug naar de grensplaats en willen daar eigenlijk nog even over de markt lopen maar vluchten snel terug naar Thailand om af te zijn van de zeer vervelende en opdringerige verkopers. We eten in Thailand wat bij een Chinees restaurant en lopen dan terug naar de busjes die ons in een uur naar Chiang Rai brengen. We logeren in het Lakhun Hotel en hebben een smerige, vochtige kamer. We verjagen eerst de aanwezige kakkerlakken (2) maar hebben gelukkig geen vlooien in ons bed zoals andere groepsgenoten. Dit alles is misschien ook enigszins illustratief voor de stad want die stelt ook niets voor. We brengen de koffers naar de kamer en lopen dan nog even rond om wat inkopen te doen en te internetten om te zien of het thuisfront nog iets te melden heeft. Hierna lopen we terug naar het hotel waarna we om 19.00 uur weer in de hal klaar staan om met een gedeelte van de groep de stad in te lopen om te eten. We komen langs een half Nederlands restaurant en besluiten hier te gaan zitten. We eten hier heerlijk (voor de liefhebbers zijn er verschillende gerechten die het thuisgevoel weer aardig dichtbij halen zoals kroketten en bitterballen), en lopen dan nog even over de (toeristische) avondmarkt maar zijn daar snel uit gekeken. We lopen dus weer terug naar het hotel en liggen bijtijds op een oor.

Dinsdag 09 Augustus. Chiang Rai - Chiang Mai.

We kunnen vandaag een uur langer slapen als gisteren want de wekker gaat pas om 8.00 uur af. Betty heeft niet zo'n zin dus ik loop alleen even naar beneden voor een ontbijtje. Betty volgt even later mijn pad zodat we om 9.00 klaar staan om te vertrekken naar Chiang Mai. Nadat we zijn vertrokken blijkt dat de chauffeurs waarschijnlijk autorijles hebben gehad van de plaatselijke autocoureur want het tempo lag hoger dan dat goed was voor zowel ons als de busjes. Tot de eerste tussenstop werd er (te) hard gereden en nadat we de koffie op hadden en we hiervan iets hadden gezegd ging alles in een tempo dat beter past bij de hitte en het land. Waar het hoge tempo in het begin voor nodig was begrijpen we nog steeds niet want al om 13.30 uur komen we aan bij het Winner Inn hotel in Chiang Mai. Het is een eenvoudig maar schoon hotel net buiten het centrum. Na het uitpakken en het ons een beetje installeren voor de komende dagen lopen we met een aantal richting het centrum en struinen een uurtje over de Wararot markt. Als we wat willen gaan eten kunnen we in eerste instantie geen leuk eettentje (of stalletje) vinden en komen uiteindelijk bij het Italiaans restaurant "La Gondela" terecht. Prima eten maar nogal sfeerloos omdat wij de enige gasten zijn. We lopen hierna terug naar het hotel omdat we daar de (laatste) informatie krijgen mbt de trekking van de komende 3 dagen. Nadat we zijn bijgepraat lopen we weer terug naar het centrum en zwerven de rest van de avond over de markt op zoek naar slippers en een klamboe voor de trekking. We kopen tussen de bedrijven door nog wat kleine souvenirs voor het thuisfront en laten ons in de loop van de avond met een Tuk-Tuk terug brengen naar het hotel. We pakken voor het hotel (waar op ons verzoek een paar stoelen zijn neer gezet) een afzakkertje waarbij het, hoe verder op de avond vordert, steeds gezelliger en drukker wordt met groepsgenoten die ook terugkeren naar het hotel. Het is dan ook al ruim na twaalven als we ons bed op zoeken.

Woensdag 10 Augustus. Chiang Mai - trekking.

We hebben de wekker om 8.15 uur gezet om voldoende tijd te hebben voor het inpakken van de rugzakken voor de komende dagen. De meeste bagage blijft in het hotel achter en we proberen zo minimaal mogelijk spullen in te pakken omdat we dat ook de hele tijd mee moeten slepen. Om 9.30 uur zitten we paraat in de hal en een klein kwartiertje later zitten we in 2 pick-up busjes op weg naar de eerste stop; een kleine supermarkt voor de laatste inkopen. Nadat we weer ingestapt zijn rijden we in een klein half uur naar de volgende stop voor een ritje op de olifant. Nu is dat voor ons (gelukkig) niet de eerste keer want het geheel stelt werkelijk niets voor. We worden op de rug van een olifant gezet en deze wandelt als de pony's op ponypark slagharen zijn vaste stukje langs de in het bos staande marktkraampjes met bananen. Die kun je natuurlijk kopen om aan de olifanten te geven. Die van ons weigert soms verder te gaan omdat wij geen bananen hebben gekocht en deze ook niet kunnen voeren. Bij een van de laatste kramen toch maar bananen gekocht zodat we rustig door kunnen lopen. Bij terugkomst krijgen we eerst iets te eten ( nasi met groente) waarna we met een goed gevulde maag beginnen aan de wandeling. We lopen ± 1½ uur door de bossen, en een klein stukje door de rijstvelden, naar een riviertje met een waterval waar we een uurtje halt houden om te zwemmen. Na opgefrist te zijn lopen we in een klein uurtje naar een dorpje waar we zullen overnachten. Na een verkenningsrondje door het (kleine) dorp maken we eerste de bedden op met de aanwezige matrassen en de klamboes. We blijven buiten nog wat zitten praten en borrelen tot om 19.00 uur het eten wordt opgediend. Het eten op zich is prima maar mij smaak het niet. 's Avonds met de hele groep aan de whisky (voor mij maar eentje want mijn maag rommelt intussen behoorlijk) want dat was toch het enig mogelijke vertier. Om 22.00 uur hou ik het voor gezien want ik heb de indruk dat ik mijn slaap goed kan gebruiken. Betty kruipt om 23.30 uur naast me waarna we samen in slaap vallen. Dit slapen heeft voor mij niet lang geduurd want de rest van de nacht ben ik aan het spoken geweest want ik heb meer op het toilet gezeten als in bed gelegen.

Donderdag 11 Augustus. Trekking.

Om 7.00 uur is de wake-up call maar die is aan dovemans oren gericht want (bijna) iedereen is al eerder wakker. Dit kwam of door het kraaien van de ontelbare hanen of door het (eerder) opstaan van andere groepsleden. Ik voel me nog steeds slecht en kan dan ook geen hap, behalve wat thee, van het ontbijt naar binnen krijgen. Om 8.30 uur vertrekken we voor de wandeling van vandaag. Ondanks mijn belabberde nacht besluit ik toch om mee te lopen, een niet verstandig besluit zoals al snel zou blijken (maar ja, veel keus heb je ook niet midden in de jungle). Na zo'n 1½ uur stort (bijna) volledig in en krijg overal kramp. Ik kan op mijn eigen (langzame) tempo en op wilskracht het eerste dorp nog bereiken maar het is voor mij uitgesloten dat ik de rest van de wandeling van zo'n 4 uur nog kan uitlopen. Na overleg met de gidsen wordt besloten om in dit dorp te eten en de wandeling in te korten voor diegene die daar behoefte aan hebben. Voor de rest, 2 personen, loopt de tweede gids de originele wandeling. Voor mij wordt, uiteraard tegen betaling, met wat moeite een brommer geregeld die mij naar de volgende overnachtingsplek brengt. Terwijl ik in 30 minuten een dodemansrit over 50 centimeter brede, glibberige paadje dwars door het oerwoud doorsta krijgt de groep te eten en lopen dan verder naar het de overnachtingsplek. Als ik hier aan kom duik ik gelijk het bed in en wordt pas weer wakker van de aankomst van de groep. Ook de door hun gelopen, verkorte, wandeling blijkt nog behoorlijk zwaar te zijn geweest. Dit is niet zo erg als daar maar wat tegen over staat maar om in de woorden van Betty te spreken: Geen omgeving of natuur, eigenlijk alleen maar bergje op en dan weer bergje af zonder dat je wat ziet behalve bomen de bomen om je heen. Er wordt getwijfeld of er nog naar de nabij gelegen waterval wordt gegaan maar als op dat moment de 2 personen terug komen van de lange wandeling en deze aangeven dat die ook niet veel voorstelt wordt dat plan ook snel in de ijskast gezet. Een ijskast zou toch wel lekker zijn geweest want het was vandaag minimaal 35° C. Gezien het feit dat er hier geen elektriciteit is wordt de drank (en de rest) koel gehouden in een grote kist met brokken ijs erin. Iedereen laat zich een koel drankje wel smaken en dat geldt ook voor de douche. Deze douche is eigenlijk niet meer als een klein hokje met daarin een slang die rechtstreeks water uit de nabij gelegen beek vist. De drankjes laat ik aan mij voorbij gaan maar van de douche fris ik toch lekker op. Na de douche gaan we beide nog even liggen tot dat het eten om 19.00 uur wordt gebracht. Ik eet een paar hapjes rijst maar dat gaat nog niet van harte. Na het eten is het vervelen geblazen want we zitten afgelegen van alles dus vermaken we ons de rest van de avond met verhalen vertellen en spelletjes. Ik kom de avond door met het bed in- en uitstappen. Om 23.30 uur gaan de laatste slapen en wordt het rustig zodat ik ook kan slapen.

Vrijdag 12 Augustus. Trekking -Chiang Mai.

Iedereen is vroeg wakker dus om 7.30 uur zitten we al aan het ontbijt dat om 8.00 uur gepland was. Ik voel me iets beter en eet twee toastjes en besluit om de wandeling van vandaag weer mee te lopen. Dit nadat ik van de gids had begrepen dat het maar 1½ uur lopen is een hoofdzakelijk berg af. Ik weet niet wat hij met berg af bedoelt maar het is het eerste uur weer hetzelfde verhaal als gisteren: berg op dan berg af met een uitzicht van boom naar boom en verder niet. De laatste 3 kwartier heb ik het weer bijzonder zwaar met constant kramp in mijn bovenbenen en kuiten. Ik ben dan ook blij dat we na, inderdaad, 1½ uur bij een beekje met een waterval aankomen waar we kunnen zwemmen. Ik kan de puf niet opbrengen maar de rest plons er lustig op los, want ook vandaag staat de kwikspiegel in de thermometer hoger als op de warmste dag van de overige eeuw in Nederland. Hierna is het nog 10 minuten lopen naar de plek waar de auto's ons oppikken. Deze rijden ons naar een lunchplek waar we een soort noodles krijgen. Het smaakt mij tenminste weer een beetje dus ik eet een half bakje leeg. Hierna worden we weer naar de auto's geleid voor een ritje van zo'n 10 minuten naar een riviertje waar een aantal bamboevlotten op ons liggen te wachten. Op elk vlot gaan drie personen mee met voor op een Thai die daar het stuurwerk doet. Omdat ik de enige manspersoon van ons drieën ben wordt ik uitverkoren om het stuurwerk op het achtersteven te verrichten. Zo "raften" we in 45 minuten een stuk de rivier af. Wel leuk en heerlijk verfrissend om te doen maar als we aan het eind komen ben ik helemaal op. Ik ben dan ook wat blij dat we in de auto kunnen stappen die ons in ruim een uur terug brengt naar ons hotel in Chiang Mai. Bij aankomst volgt een 2 uur durende ceremonie van wassen, poedelen en rusten ter verzorging van de pijnlijke ledermaten. Als afsluiter bezoeken we een massagesalon om hier onze voeten in het komende uur te verwennen met ontspannende massage als beloning voor de verrichtte werkzaamheden van de afgelopen dagen. Het is intussen 18.00 uur as we met Roel en Petra naar het centrum van Chiang Mai vertrekken. Het regent de hele avond zodat die er meer uit ziet in een Tuk-Tuk estafette als een gezellige avondwandeling. We laten ons als eerste afzetten bij Le Bistro waar we heerlijk eten. Van hieruit met de Tuk-Tuk naar de (overdekte) avondmarkt waar we een tijdje overheen slenteren tot we genoeg krijgen van het elke keer gebukt onder de, voor ons lange westerlingen, te laag hangende dekzeiltjes te lopen en daarom maar weer een Tuk-Tuk aanhouden die ons naar een leuk cafeetje brengt. We drinken nog wat en babbelen hier nog even na over de (ons tegenvallende) trekking. Het laatste ritje met de Tuk-Tuk eindigt voor het hotel. Tegen alle verwachtingen in heb ik het de hele avond vol kunnen houden zij het met lood in de (wandel)schoenen en een aangepast eet- en drankschema. Als ik de kamer binnen kom lacht het bed me al toe en het duurt dan ook geen 5 minuten voor ik de oogleden sluit en niet van plan ben deze voor morgenvroeg 8.00 uur weer te openen.

Zaterdag 13 Augustus. Vrije dag in Chiang Mai.

Na een prima nachtrust ben ik om (inderdaad) 8.00 uur wakker. Betty ligt nog heerlijk te slapen en dat blijft ze doen tot 10.00 uur. Dan staan we beide op en klungelen de rest van de morgen maar wat aan. Tegen 12.00 uur verlaten we, te voet, het hotel richting de oude binnenstad. Via de Tha Phae Gate, niet echt de moeite waard, lopen we door naar de Wat Chedi Luang vervolgens door naar de Wat Phra Singh. Hierna lopen we verder naar de Wat Chieng Man. Allemaal Wat's die het bezichtigen waard zijn maar langzamerhand zijn wij wat "Wat-moe". De wandeling die we langs de Wat's (een Wat is overigens een tempel) door Chiang Mai maken is ook al niet veel bijzonders omdat Chiang Mai gewoon niet veel bijzonders te bieden heeft. (Behalve wat Wat's). We lopen weer richting het hotel en eten onderweg nog een heerlijk broodje bij UN Irish Pub en Bakery een zaak die het aanbevelen waard is. Van hieruit een Tuk-Tuk naar het hotel. Hier zit Petra al te wachten omdat ze met Betty heeft afgesproken naar een plaatselijke kleermaker te gaan. Vlak na onze aankomst worden ze opgehaald en loop ik naar een internetcafé om het thuisfront weer wat te laten horen en even te kijken of er nog nieuws te melden is. Na goed een uur zijn de dames al weer terug omdat ze, tot groot ongenoegen van de kleedster, niets vinden wat aan hun eisen voldoet. Door de verzengende hitte vinden we dat we wel een ijsje hebben verdiend en laten ons (hoe decadent) met een Tuk-Tuk naar de plaatselijk Haagen Das ijssalon brengen en trakteren ons op een heerlijk maar prijzig ijsje. We lopen nog even een supermarkt binnen om wat inkopen te doen voor de treinreis van morgenavond. We lopen terug naar het hotel voor een verkwikkende douche waarna we ons met z'n vieren weer in een Tuk-Tuk persen en ons laten afzetten bij een café waar we wat drinken en een pootje Poolbiljart spelen. Hierna een ritje met een Tuk-Tuk naar het The Riverside Restaurant waar we moeten wachten voor er een plaatsje vrij is omdat het buitenterras aan de rivier, door de hoge waterstand van de rivier de Ping, helemaal is ondergelopen. Als we eenmaal zitten kunnen heerlijk eten onder het genot van een goed stuk live muziek. Om 23.30 uur zijn we terug in het hotel en na het bijwerken van het dagboek gaat om 24.00 uur het licht uit.

Zondag 14 Augustus. Chiang Mai - Bangkok.

Om 8.00 gaat de wekker af. We moeten om 9.00 uur beneden zijn omdat we gisteren een taxi hebben geregeld voor vandaag. Inderdaad staat er om 9.00 uur een taxi met chauffeur (een vriend van onze vriend van gisteren) op ons te wachten. We willen vandaag de "echte" toerist gaan uithangen en willen ons langs een aantal "fabriekje" laten rijden. Maar voordat we dat gaan doen gaan we eerste de bergen in om daar de hoog boven Chiang Mai gelegen Doi Suthep tempel te bezoeken. We zijn vandaag weer met z'n vieren want Petra en Roel zijn ook weer van de partij en als we na een rit van goed een uur aankomen lopen we gezamenlijk de 302!!! traptreden omhoog. Als we boven zijn blijkt de hele klim niet voor niets te zijn geweest want dit is een van de mooiste tempels die we tot nu toe hebben gezien. We hebben een beetje pech met het weer want het is nog al regenachtig. Was dit niet het geval dan zou je ook nog een prachtig uitzicht over Chiang Mai hebben. Helaas zit dat er voor ons dus niet in maar de tempel vergoed veel en omdat het weekend is zijn er veel Thai aanwezig om hun geloof te belijden. Aan de ene kant is het natuurlijk prachtig om te zien hoe zij met hun geloof omgaan andere andere kant voel je je soms wel een beetje een voyeur. We lopen een uurtje rond en verzamelen dan weer wat energie om de 302 treden in omgekeerde volgorde af te leggen richting de taxi. Deze brengt ons richting Bo Sang ongeveer 10 kilometer buiten Chiang Mai, jawel op zoek naar de factory's. We geven de chauffeur op welke soort factory's we willen zien en laten de keus aan hem welke "neven" hij het gunt en waar hij natuurlijk de meeste provisie krijgt, maar ja zo werkt dat hier nu eenmaal en zo heeft hij ook nog iets extra's. Als eerste brengt hij ons naar een zijde-factory waar we te zien krijgen hoe het draadje dat wordt gesponnen door de zijderups voor de cocon het productieproces doorloopt tot en met het met hand weven van de stof en het naaien tot de jurk, broek of hemd. Uiteraard volgt aan de eind van het traject de onvermijdelijke winkel. Betty koopt een schitterend zijde topje en heeft een prachtige jurk aan maar die past niet goed en moet vermaakt worden. Omdat wij eind van de middag al vertrekken naar Bangkok gaat dat feest helaas niet door. Hierna volgt een zilver-factory, waar de plaatselijke Gerard Joling, in uit zijn hoofd geleerd Nederlands, probeert uit te leggen hoe de verschillende sierraden worden gemaakt. Het geheel is meer komisch dan verstaanbaar dus wat vragen willen (durven) we niet en staan we dus al snel in de winkel. De winkel blijken 3 achter elkaar liggende zalen te zijn waar de dames zich kunnen verlekkeren aan allelei glimmertjes. Betty vind er alleen een mooie zilveren ring met een grijze parel maar besluit deze uiteindelijk toch niet te kopen ivm de prijs en ze vraagt zich af of ze hem in Nederland wel zal dragen. Petra kan al het uitgestalde zilver niet weerstaan en koopt 2 prachtige zilveren ringen. Als we ons door alle zalen en langs de ons constant volgende verkopers hebben geworsteld is de parasol aan de beurt. En zo staan we even later bij een parasol-factory. Er is niemand die ons enige uitleg komt geven en zo wordt het geheel voor ons eigenlijk een beetje onoverzichtelijk. Overal zit iemand iets te doen en ineens is dat een parasol. Je ziet eigenlijk niet wie wat nu eigenlijk aan het doen is en wie wat in elkaar zet, jammer. We willen eigenlijk ook snel weer weg ware het niet dat er op dat moment een ware tropische hoosbui losbreekt. Het regent en niet zo'n klein beetje ook, want binnen een paar minuten staat de hele straat blank en minimaal 3 centimeter onder water. Terwijl we staan te schuilen horen we van wat Thai de eerste verontrustende berichten over dreigende overstromingen. We hadden op de heenweg al wel gezien dat de rivier de Ping hier en daar buiten z'n oevers was getreden (ook gisteren bij het restaurant was dat het geval) en dat er wat straten waren afgezet. Op een gegeven moment rennen we toch maar naar de taxi omdat het al 13.30 uur is en we om 15.00 uur vanaf het hotel vertrekken naar het station. We zijn drijfnat als we in de taxi stappen maar bij de heersen de temperaturen is dat niet zo'n probleem en zijn we in een mum van tijd weer droog. Op de terugweg blijkt het verkeer naar de stad goed vast te zitten en zien we inderdaad meer tekenen die wijzen op overstromingen. Maar dit blijkt nog maar het begin van wat ons nog staat te wachten. We laten ons vlak bij het hotel afzetten om nog snel wat te kunnen eten voordat we vertrekken. Hier horen we dat de overstromingen serieuze vormen binnen aan te nemen want de binnenstad staat al grotendeels onder water waaronder de Wararot-markt, de avondmarkt en een groot gedeelte van de winkelcentrums in het centrum. Zoals de laatste berichten luiden zouden we nog wel met de trein weg kunnen. Om 15.15 uur staan de busjes klaar en rijden we richting het station en terwijl we wegrijden zie ik het water via de riolering voor het hotel omhoog komen om de straat langzaam onder water te zetten. We zijn nog geen kilometer verder of we rijden vlak langs het water en zien aan de rechterkant van ons hele wijken soms wel een meter onder water staan. Door de verkeerschaos bereiken we met moeite de brug over de Ping, het station ligt aan de andere kant van de rivier, en zien als we de brug over rijden hier alles onder water staan. We rijden verder en kunnen het in de busjes nog net droog houden want het water staat hier zeker 20 á 25 centimeter hoog op de weg. We waden hier doorheen en kunnen het station toch nog bereiken. Omdat het station wat hoger ligt dan de omgeving is dit de enige plek die nog droog is. Het blijkt dan ook al snel dat de trein niet zal kunnen vertrekken, sterker nog die is er nog niet eens want die is buiten Chiang Mai tot stilstand gekomen. Het duurt ruim een uur voor er wordt gebeld met de agent van Djoser in Chiang Mai en nog eens anderhalf uur voordat deze op het station is gearriveerd. In de tussentijd regent het nog steeds hevig en stijgt het water ons tot aan de lippen. Deze lippen zijn de bovenste treden van de trap die om het station ligt. Er staat intussen 30 centimeter water om ons heen en met gewone auto's is er al niet meer te rijden. Als de agent van Djoser is gearriveerd duurt het zeker nog 1½ uur voordat er een (lijn)bus is gevonden die ons mee kan nemen naar Bangkok. Dat wordt dus slapen in een gewone bus in plaats van de luxe couchettes die in de trein voor ons waren gereserveerd. Maar alles is beter dan op het station te blijven zitten wachten op het tijdstip dat we het daar ook niet meer droog kunnen houden. Om iets na 20.00 uur kunnen via een provisorische "pier" de bus bereiken die ons uit deze watermassa naar Bangkok brengt. We kunnen er nog net met z'n allen in deze bus omdat de rest van de bus gevuld is met andere passagiers die ook naar Bangkok moeten (willen?). We zijn nog geen 10 minuten onderweg of alles is weer droog. We stoppen onderweg een paar keer bij een wegrestaurant voor de sanitaire stop en om wat te eten en drinken te halen. Hier laten we het geheel even rustig op ons inwerken en zijn blij dat we het er toch nog zo vanaf hebben kunnen brengen en dat dit verder geen consequenties heeft voor ons en onze reis. Want dat het wel anders kan, zowel voor de plaatselijke bevolking als de toeristen, lezen we de volgende dagen in de kranten. Het zal een lange nacht worden want door de emotie en de drukte in de bus komt er van slapen die nacht niet veel.

Maandag 15 Augustus. Bangkok - Koh Samed.

Het is 6.00 uur als we vlak voor Bangkok stoppen bij een tankstation om over te stappen op een bus van Djoser. Deze heeft ons hier opgewacht en zal ons verder vervoeren naar Ban Phae om van daaruit de overtocht naar Ko Samet te maken. Na onderweg nog een plas- cq ontbijtpauze te hebben gehad stoppen we om 10.30 uur in de haven van Ban Phae. Er is nog enige op onthoud in de haven waar een Thaise kenau beslist dat we moeten wachten tot zij het goed vindt dat we aan boord gaan (want het water is nog niet allemaal aan boord). Na wat gehannes kunnen we dan toch aan boord en varen we in ruim een uur naar het Vong Duern Resort op het eiland Ko Samet. Het blijken leuke bungalowtjes te zijn in een mooie tuin vlak aan het strand. Ondanks het feit dat het al weer heel wat uurtjes geleden is dat we een oog dicht hebben gedaan, om te slapen wel te verstaan, is het na het wegbrengen van de tassen een zwembroek (bikini) aan om een ferme plons te nemen in het heerlijk warme water. De verdere dag bungelen we wat in zee, zitten aan het strand wat te lezen of muziek te luisteren. Na nog een ritje op "De Banaan" sloffen we terug naar ons huisje om ons om te kleden. Samen met Petra en Roel lopen we een stuk het strand af op zoek naar een leuk eettentje. Op zo'n honderd meter van onze bungalows liggen verschillende restaurantjes waarbij je direct op het strand kunt eten. We zoeken er een uit met een, voor ons, geschikte kaart en ploffen daar op een paar stoelen met onze voeten in het zand neer. Het eten is niet bijzonder maar toch goed te pruimen. Dat is niet te zeggen van het gedrag van Petra want die is niet te genieten dus na het eten lopen we dan ook snel weer richting ons huisje. En duiken hier om 22.00 uur ons bed in omdat we nu toch wel kunnen merken dat we een nacht slaap hebben overgeslagen.

Dinsdag 16 Augustus. Vrije dag op Koh Samed.

Vandaag heerlijk uitgeslapen. Om 9.00 uur gaan we toch naar het restaurant want Jelle is jarig. Hij wordt 18 en dat moet natuurlijk gevierd worden. Jolanda heeft een taart geritseld en ik bied hem, namens de groep, een uurtje op de waterski aan. We drinken met de hele groep koffie en thee en gebruiken de taart als ons ontbijt. Hierna vraag Jolanda, zelf duikinstructrice, of er nog liefhebbers voor een (proef)duik zijn. Dat laat ik me geen 2 keer zeggen dus om 13.00 uur sta ik met nog 4 anderen paraat op het strand. We worden met een boot opgehaald en naar een iets verder op gelegen strand gevaren. Na bij de duikschool gecheckt te hebben hoe het zich is, volgens hun prima, worden we eerst naar het zwembad gebracht voor een klein uur instructies met betrekking tot het duiken. Omdat ik al eerder (proef)duiken heb gemaakt is dit gesneden koek maar altijd goed om het nog een keer te herhalen.Als gaat prima tot het moment dat we ons vanaf de boot in het water laten zakken. Want in tegenstelling tot de belofte is het zicht nul komma nul. Dit is misschien lichtelijk overdreven maar verder dan 20 centimeter is het beslist niet. Ik ben dan ook alleen maar bezig met het in de gaten houden van mijn duikpartner (Jolanda) en het ontwijken van rotsen ivm de redelijk sterke stroming. Na een kwartier geef ik aan naar boven te willen omdat er voor mij zo geen lol aan is. Na de duik heb ik kenbaar gemaakt dat er ondanks de belofte van goed zicht het geheel voor mij op een teleurstelling is uitgelopen. Omdat 2 anderen van de groep niet eens het water zijn in geweest mogen we het morgen nog een keer proberen. Tegen 17.00 uur staan we weer op het strand van ons resort. Betty heeft zich de hele middag prima vermaakt met een boek op het strand en daarnaast zo nu en dan een duik in het water genomen. Samen nemen we nog een duik alvorens we naar ons bungalowtje terug lopen om ons om te kleden. Hierna lopen we met z'n zessen weer een stuk het strand af om daar, dit keer heerlijk, te eten. Nadat we terug zijn worden alle stoelen verzameld op het strand omdat Jelle een paar flessen whisky en cola heeft gekocht om zijn verjaardag toch enige glans te geven. Het wordt een gezellig feestje tot in de late uurtjes. We houden het niet tot het einde vol (3.00 uur horen we de volgende dag) maar het is toch bijna 1.30 uur als we de boel de boel laten en ons bed op zoeken.

Woensdag 17 Augustus. Vrije dag op Koh Samed.

Ik sta om 8.00 uur naast mijn bed omdat we vroeg weg moeten om de duik van gisteren over te doen. Betty blijft in de tussentijd nog even liggen en gaat daarna lekker ontbijten en wat lezen tot ik weer terug ben. Ik maak samen met Adriaan en een duikinstructeur een duik van ruim 45 minuten in dit keer een heel wat betere omgeving. Het zicht is veel beter alleen valt het mij nogal tegen wat er te zien is, maar misschien ben ik al wel te verwent na duiken in Mexico, Indonesië, Sri Lanka en de Rode zee bij Egypte. Maar ondanks dat, leuk om het weer een keer gedaan te hebben. Om 11.00 uur zijn we terug op het strand van ons resort, precies op tijd om even een schone handdoek te halen wat eetbaars bij ons te stoppen. We gaan vandaag namelijk met (bijna) de hele groep op stap met een speedboot naar twee eilanden om daar te snorkelen en wat te zwemmen. We varen in een vliegende vaart in een klein uur naar een onbewoond eilandje voor de kust en hebben hier anderhalf uur de tijd om te zwemmen, snorkelen en te luieren. Er is eten meegenomen dus vlak voor we weg varen wordt dit soldaat gemaakt. Het snorkelen hier was overigens prima; goed zicht met meer vissen, anemonen ed als ik vanmorgen heb gezien. Om 13.30 uur wordt het anker weer gelicht om een viskwekerij te gaan bezichtigen. Gekweekt wordt er volgens mij niets want het zijn een aantal grote bakken met netten erin waarin veel soorten vissen worden gehouden (gekweekt???). We zien oa haaien, joekels van tandbaarsen en schildpadden en nog wat andere voor mij niet bij naam te noemen grote vissen. Om 14.30 uur varen we, tot onze verbazing, terug naar het resort. Omdat ons was toegezegd dat we naar twee eilanden zouden gaan waren we hier nogal verbaast over maar de kapitein van de boot had maar aangenomen dat, omdat één persoon zeeziek was, we met z'n allen wel naar huis zouden willen. Niet dus!! Maar ja, daar was nu niets maar aan te doen. We hebben nog wat onderhandeld over de prijs en betalen uiteindelijk iets meer als de helft. De rest van de middag doen we niets bijzonders meer. We hangen wat in het water en drinken zo nu en dan een lekker verkoelend drankje (of twee). Tegen 18.30 uur gaan we douchen en omkleden omdat we om 19.30 uur hebben afgesproken om de laatste mogelijkheid voor een gezamenlijke maaltijd ook aan te grijpen. We nuttigen dus ook daadwerkelijk gezamenlijk de barbecue op Thaise wijze (alles een uur voor de tijd klaar maken en dan uitstallen en koud laten worden) in het restaurant van het resort. Eigenlijk hebben we geen zin om er al bij stil te staan (eigenlijk hebben we dat nooit), maar morgen vertrekken we alweer naar Bangkok en dan naar Nederland. Na het eten zitten we nog tot 1.00 uur op het strand om de laatste drank op te maken. Na een laatste duik in het donker, in het heerlijke warme water, lopen we terug naar onze bedden om daar de laatste uurtjes in vol te maken.

Donderdag 18 Augustus. Koh Samed - Bangkok - Amsterdam.

We hebben tijd genoeg dus kunnen nog even lekker blijven liggen nadat we wakker zijn. Betty gaat hierna nog even zwemmen en ik ga vast een ontbijtje pakken. Als Betty is aangeschoven en een theetje heeft mee gedronken. lopen we terug naar het huisje om te douchen en de koffers te pakken. Om 11.00 uur moeten we klaar staan voor het vertrek naar vaste land. Eerst wordt de bagage, met een klein bootje, naar de boot gebracht en daarna volgen wij. In een uur varen we naar de haven van Ban Phae waar de bus al klaar staat. Deze brengt ons in ruim 3 uur naar Bangkok waar voor de komende uren nog een hotel is geregeld. Het is hetzelfde hotel als bij aankomst dus we kennen de weg, zowel in het hotel als in de omgeving. We hebben hier nog ruim een uur om wat rond te kijken en eventueel de laatste souvenirs te bemachtigen. We krijgen een kamer samen met Roel en Petra en lopen dan ook met z'n vieren naar Khao San Road. We herkennen alles nog van het begin van de vakantie dus ondanks het vertrek is het en soort van thuiskomst. We lopen wat rond te snuffelen bij de kraampjes, Betty hier koopt nog een blouse, en eten nog wat (het slechtste eten wat we de hele vakantie hebben gehad overigens). We zijn ruim op tijd terug in het hotel om nog even te douchen en wat schoons aan te doen. De tassen worden voor het laatst nagekeken voor de terugreis. Deze begint als de bus om 19.30 uur het hotel verlaat. We rijden eerste naar het vliegveld waar het inchecken vlot is gebeurd. We hebben nog tijd over dus duiken de KFC in om nog een kippetje te verschalken. Het vliegtuig naar Munchen vertrekt stipt op tijd, zoals het de Duitse "Grundlichkeit" betaamd natuurlijk. Betty kan een paar uur slapen maar dat is voor mij (helaas) niet weg gelegd. In de tussentijd gaat de donderdag geruisloos over in de vrijdag en zijn zo al met de laatste dag van de vakantie bezig.

Vrijdag 19 Augustus. Aankomst in Amsterdam.

Precies op tijd landen we op het vliegveld van Munchen. Na het uitstappen lopen we gelijk door naar de gate waar het vliegtuig voor het laatste vluchtje naar Amsterdam vertrekt. Ook hier hebben we geen problemen en met een totale vertraging van nog geen 10 minuten voor de hele vlucht landen we op Schiphol. Dan is het weer een eind lopen naar de bagageband waar het afscheid volgt van de prima groep. Hierna lopen we naar het station, kopen kaartjes en dan blijkt dat we de pech hebben dat de trein net ( 2 minuten) weg is. We kopen wat te lezen en gaan ergens wat zitten drinken en komen zo de tijd tot 9.51 uur wel door. De NS heeft een goede dag want stipt om 9.51 uur vertrekken voor ons laatste traject; 2 uur treinen naar Hengelo. Moe maar voldaan komen we hier 2 uur later aan. Nadat we een taxi naar huis hebben gepakt blijkt ook nu weer dat er niet veel is veranderd en zijn we een kwartier later alweer de tassen aan het uitpakken met andere woorden: EIND VAKANTIE.