Index Peru
	Informatie Peru
	Kaart Peru
	Fotoalbum Peru
	Links

Zaterdag 29 Juni. Vertrek naar Amsterdam.

Vandaag begint onze vakantie naar Peru al een beetje. Omdat we zondagmorgens al om 8.45 uur op Schiphol moeten zijn, vertrekken we vandaag om 18.00 uur vast naar Amsterdam en slapen in het Dorint hotel zodat we er de volgende dag niet halverwege de nacht uit hoeven en we goed uitgerust aan de vakantie kunnen beginnen.

Zondag 30 Juni. Vertrek naar en aankomst in Lima.

Na een goede nachtrust en een heerlijk ontbijtje worden we om 8.30 uur met de bus naar Schiphol gebracht en kunnen we ons om exact 8.45 uur melden bij de hostess van Baobab reizen. Met een kleine vertraging van ongeveer 20 minuten (reden: een vermiste EHBO-kist) vertrekken we om 11.05 uur uit Amsterdam op weg naar Lima. De ruimte en de bediening in de MD-11 van de KLM is OK maar de luxe in het vliegtuig valt (na eerdere ervaringen met Singapore en Maleisië Airways) tegen. Alleen een aantal tv-toestellen in het middenpad met 2 oubollige films (waarvan 1 in het Spaans, zonder ondertiteling) en een aantal radiokanalen waar de helft het bij mij ook niet van doet. In het vliegtuig blijkt dat we met de groep bij elkaar zitten en de reisleidster (Lisette, waar we in de slurf naar het toestel al mee hebben kennis gemaakt) zit iets verderop. Om 20.30 uur (Nederlandse tijd) landen we in Aruba waar we een tussenstop van ruim een uur hebben om het vliegtuig te reinigen en een aantal passagiers op te pikken. We gaan het vliegtuig even uit om op de benen even te strekken. Na ± 45 minuten lopen we weer terug naar het toestel. de bagage wordt weer gecontroleerd en we lopen zelf weer door de metaaldetectorpoortjes. Voor de tweede keer vandaag gaat hij bij mij af, nu niet door mijn riem maar door de metalen delen aan mijn wandelschoenen. Om 22.00 uur is iedereen binnen en vertrekken we voor het laatste deel naar Lima. Om 18.30 plaatselijke tijd (1.30 uur Nederlandse tijd) komen we aan op het vliegveld Jorge Chávez. Nadat we de bagage van het lopende bandje hebben geplukt en heelhuids door de paspoortcontrole zijn gekomen wordt de groep door Lisette bij elkaar getrommeld en naar het klaar staande busje geleid. De bagage wordt op het dak gehesen voordat we naar onze hostal "El Carmello" in de wijk Miraflores rijden. Het is al donker en zo'n 19° C en klam als we hier aankomen. We pakken de bagage aan en lopen het hotel binnen waar we verwelkomt worden met een glaasje "Pisco sour" hét drankje van Peru. Na de eerste kennismaking met de hele groep en het eerste praatje van Lisette brengen we de koffers naar de kamer. Betty heeft de knollen op en gaat slapen ik ga met een aantal van de groep nog een biertje drinken op een gezellig pleintje vlak bij het hotel. 1½ uur later duik ik het bed ook in. Ik realiseer me dat ik al bijna 24 uur in touw ben want het is hier dan wel 23.15 uur maar wel 6.15 uur in Nederlandse tijd dus ik ben wel toe aan een welverdiende nachtrust.

Maandag 01 Juli. Vrije ochtend - Pisco.

De volgende morgen kunnen we even uitslapen en melden ons om 9.00 uur bij het grootste gedeelte van de groep die beneden in het hotel zit te ontbijten. We krijgen van Lisette het programma en er wordt een een groepspot gemaakt. Na deze plichtplegingen lopen we naar het centrum van de wijk Miraflores om er even rond te neuzen en lopen o.a. door hetzelfde gezellige en schone park als gisteravond. We pinnen geld voor de komende dagen en kopen gelijk een telefoonkaart en bellen gelijk maar naar huis om het thuisfront gerust te stellen. Het is ook vandaag weer vochtig warm (Lima ligt het grootste deel van het jaar in een soort dunne mist vanaf zee) en besluiten om bij "Cafe Cafe" niet het terras te nemen maar binnen wat te drinken. Hierna door naar de plaatselijke grootgrutter om wat inkopen te doen. Na het laatste half uur te hebben doorgebracht in het "liefdes park" (een klein parkje a la het Gaudi park in Barcelona) vertrekken we om 14.00 uur in een zeer luxueuze bus met ruim voldoende plaats voor iedereen naar Pisco. Om 17.30 uur komen we bij hotel San Jorge in Pisco aan. Na ons geïnstalleerd te hebben lopen we naar het Plaza de Armas, het centrale plein in de meeste Peruaanse steden en dorpen, om er wat rond te kijken. Om iets voor 19.00 lopen we terug naar de Plaza omdat we hier om 19.00 uur met de rest van de groep bij het beeld hebben afgesproken. We gaan gezamenlijk eten. We laten ons de Inktvis (Betty) en Polla Milanese (soort kipsnitzel) goed smaken en gaan dan met Lisette, Boris, Robert en Gert nog wat drinken in een wat smoezelig cafeetje met een prachtig gezicht op de Plaza. Om 23.00 uur lopen we terug en kruipen we het bed in. Morgen om 7.45 uur op omdat we om 8.15 ontbijten want we hebben ons op gegeven voor een excursie naar het natuurreservaat op de Ballestas-eilanden. Op en rond deze vulkanische rotspunten zouden duizenden dieren voorkomen, hoofdzakelijk zeehonden, sterns, Jan-van-genten, gieren, pelikanen, pinguïns en aalscholvers. De natuur in, altijd leuk!

Dinsdag 02 Juli. Vrije dag.

Na een goede nachtrust en een lekker warme douche melden we ons om 8.15 uur buiten bij de groep. We krijgen het ontbijt (broodjes met aardbeienjam) op een binnenplaatsje van het hotel. Om 9.30 uur vertrekken we naar het natuurreservaat. We varen met een speedboot naar de eilanden. Ondanks dat de wind wat is gaan liggen, waardoor we gelukkig wel naar de eilanden kunnen, is het nog lang niet windstil en er is dan ook niemand die droog blijft. Vooral diegene die achter in de boot zitten, waaronder ik, worden overspoeld door het zeewater. Na ± 30 minuten komen we bij de eerste eilanden aan. De Engelstalige gids vertelt wat dingen over het gevoelige ecosysteem waardoor we de eilanden, begrijpelijkerwijs, ook niet opmogen. De schipper benaderd de eilanden echter zo dicht mogelijk, zonder dat onze aanwezigheid de dieren stoort maar we toch rustig kunnen genieten en fotograferen. We varen langs de "Candelabra", een grote tekening in het woestijnzand op een heuvel langs de kust waar de betekenis niet geheel duidelijk van is. Verder zien we inderdaad de vele zeehonden, sterns, jan-van-genten, gieren, pelikanen, aalscholvers, 2 Humboldt pinguïns en andere vogelsoorten die de rotsen gebruiken als broed- en rustplaats. Na een, zo mogelijk, nog nattere terugtocht hebben we de gelegenheid om in het zonnetje weer wat op temperatuur te komen en de inwendige mens te verzorgen. Hierna rijden we door een heuse zandstorm naar het Parácas Nationaal Park waar we een museumpje over de Paracas-cultuur (met o.a. uit esthetische overwegingen vervormde schedels), het strand en een grot genaamd 'de Kathedraal' bezoeken. Vervolgens terug naar het hotel waar we om 16.30 uur aankomen. We springen eerst onder de douche om het zoute water en het vele zand via de afvoer te zien verdwijnen en dan een kleine siësta. Om 19.0 uur lopen we samen naar de Plaza de Armas, omdat we geen zin hebben in warm eten kopen we hier en daar, bij de alom aanwezige kraampjes, wat te eten en te drinken. Nadat we op een terrasje koffie en een "Crème Caramel" hebben genuttigd hangen we tot ongeveer 22.00 uur op en rond de Plaza rond en zitten zeker 2 uur op een bankje de Peruaanse gebruiken te bestuderen. Heerlijk!! Dan terug naar het hotel: lekker slapen.

Woensdag 03 Juli. Pisco - Ica - Nazca.

Vandaag ontbijten we al om 7.30 uur omdat we een hele reisdag voor de boeg hebben. Om 8.00 uur, in hetzelfde busje als maandag, op weg naar onze eerste stop; een bodega waar de nationale drank "Pisco" wordt gebrouwen. Om 9.30 uur komen we hier aan. We krijgen een wel interessante rondleiding door het bedrijf langs de verschillende fases van het distilleerproces (pisco wordt gemaakt uit druiven). Uiteraard mogen we naderhand proeven (en kopen natuurlijk) dus staan we met z'n allen om 10.00 uur gezellig aan de bar verschillende soorten pisco te proeven. Hierna rijden we verder naar de lagune Huacachina. Een oase met palmbomen in de woestijn, waarvan het water een heilzame werking schijnt te hebben. De zandduinen rond de lagune zijn zeker honderd meter hoog. We beklimmen er een en hebben een prachtig uitzicht over zowel de oase als Ica verder probeert Betty het Sandboarden uit. Omdat het vandaag heerlijk weer is, veel zon met een verkoelend windje gaan we op een terras aan het water zitten lunchen alvorens we weer verder rijden naar Nazca. Om 13.30 uur rijden we verder om onderweg nog het museum van Maria Reiche, een Duitse antropologe die jarenlang onderzoek deed naar de oorsprong van de mysterieuze Nazca-lijnen in de woestijn, en een uitkijktoren (van waaruit je een gedeelte van deze Nazcalijnen kon zien) aan te doen. Vanaf Huacachina hebben we het schitterende landschap langzaam zien veranderen van droge woestijn naar kale bergen en woestijnen met groene dalen waar onder andere katoen wordt verbouwd. Na alles op de kamer van Hostal Alegria te hebben gebracht lopen we Nazca nog even in en kopen wat ansichtkaarten en postzegels zodat we de komende dagen weer wat te schrijven hebben. Terug in het hotel nemen we een douche en kleden ons warm aan want het is intussen al flink afgekoeld. We gaan met de groep mee eten in een restaurant vlak om de hoek. Het ziet er in eerste instantie niet gezellig uit; groot, donker, leeg, koud waardoor we allemaal onze fleece-jassen aan houden want zelfs de bediening loopt er in een winterjas rond. Het blijkt allemaal nog reuze mee te vallen want het eten is fantastisch (Betty: koude kip met champignons en limoen en ik een werkelijk geweldig stoofgerecht met geit) en na verloopt van tijd komt een bandje wat Peruaanse traditionele muziek spelen zodat het toch nog een geslaagde avond werd. Nadat we terug na het hotel zijn gelopen drinken we met een paar man, op de koude patio van het hotel, nog een aantal glaasjes van de vandaag aangeschafte Pisco Sour.

Donderdag 04 Juli. Vrije dag Nazca.

Vanmorgen staat er een, voor ons, hoogtepunt van de reis op het programma. We gaan met kleine Cessna vliegtuigjes de mysterieuze "Nazca-lijnen" bekijken. Niemand kan met enige zekerheid iets zeggen over de oorsprong van deze Nazca-lijnen en tekeningen in het woestijnzand die we vandaag gaan bekijken, maar de meest algemeen geaccepteerde verklaring is dat de afbeeldingen in het zand gemaakt zijn door een pre-Columbiaans volk ter verering van hun goden. Doordat de weersvoorspelling voor de morgen beter zijn dan voor de middag zullen we om 10.00 uur naar het vliegveldje vertrekken. We lopen voor die tijd nog even het stadje in om wat kaarten te posten en te bellen. Als we om 9.30 uur terugkomen is het grootste gedeelte van de groep al weg. Wij gaan er, met Lisette, Sandra en Yvonne, achteraan. Als we aankomen zijn de eerste twee vliegtuigjes van onze groep al de lucht in. Wanneer deze landen horen we twee heel verschillende verhalen uit de 2 vliegtuigjes. Bij de ene bijna iedereen luchtziek maar bij de andere niemand, maar ze waren het er over eens dat het een prachtige ervaring was dus dat belooft wat. Even later worden wij al opgeroepen, we gaan met z'n vijven in de Cessna. De vlucht is een beetje te vergelijken met een 8-baan, boven de figuren draait de piloot scherpe bochtjes waardoor zowel diegene die links als rechts zitten de figuren op de grond goed kunnen zien. Twee personen bij ons in het vliegtuig grijpen al na de eerste 2 figuren naar de aanwezige plasticzakjes. Nadat we enigszins gewend zijn geraakt aan de afstanden kan het grote genieten beginnen, een half uur een blik op de Nazca-pampa met de meest fantastische figuren. Fascinerend en geweldig om te zien. Na een rustige landing rijden we nog onder de indruk terug naar het hotel. Lopen met een paar man Nazca in en bezoeken een markt en eten een heerlijke Clubsandwich bij een keurig restaurantje voordat we om 15.00 uur vertrekken voor een excursie naar het woestijnkerkhof ‘Chauchilla’. We vinden het maar luguber overal zien we, in het woestijnzand, botten, schedels, haren, gedeeltelijke mummies, potscherven en kledingresten die nog dateren uit de late Nazca-periode. Ook door de straffe wind, die het zand in je ogen,oren, enz waait, zijn we blij dat we naar de volgende bezienswaardigheid gaan. We rijden naar het prima bewaard gebleven ‘Cantallo Aquaduct’, een ingenieus door de Inca’s gebouwd puttenstelsel om de velden rond Nazca te bevloeien. Door onze zeer enthousiaste gids wordt, met kracht en liefde voor het land en zijn eeuwen oude cultuur, uitgelegd dat de huidige boeren het systeem nog steeds onderhouden en er de vruchten plukken in de vorm van een goede oogst. Na een kortstondig bezoek aan een oude en in vervallen staat verkerende Inca-ruïne bezoeken we een pottenbakkerij waar aardewerk wordt vervaardigd, zoals dit eeuwen geleden bij de oorspronkelijke bewoners van dit gebied gebeurd zou moeten zijn. Nadat Betty het niet kan laten hier een souveniertje mee te nemen gaan we terug naar het hotel. Na deze drukke dag besluiten we om lekker rustig met z'n tweetjes te gaan eten en gaan daarna op tijd naar bed.

Vrijdag 05 Juli. Nazca - Arequipa.

Vandaag staat er een lange bustocht over de Pan-americana highway van Nazca naar Arequipa op het programma. We rijden via een kronkelige kustweg door een landschap van rotsachtige woestijnen veelvuldig begeleid door roodkopgieren die de thermiek van de aanlandige wind op zoeken om naar hogere regionen te zweven. Niet zelden moeten we uitwijken voor (enorme) rotsblokken die de weg versperren. Onderweg eten we bij "Senõr Hans" een bezoek dat me later op de dag nog op zal breken. Na deze stop kunnen we merken dat we langzaam stijgen naar grotere hoogtes want uit eindelijk ligt Arequipa op z'n 2325 meter hoogte. Ons gezellige hotel "Casa de mi Abuela" ligt tegen het centrum aan en heeft twee mooie tuinen en zelfs een kleine zwembadje met ijskoud water. Na het bekende welkomstdrankje krijgen we een (kleine) kamer met een prachtig uitzicht op een aantal met sneeuw bedekte vulkanen rondom Arequipa, waaronder de 5822 meter hoge El Misti en de 6079 meter hoge Chachami. Na een korte groepsbijeenkomst gaat iedereen gezamenlijk eten maar blijf ik op de kamer omdat het eerder op de dag door "Hans" bereide gerecht bij mij slecht is gevallen. Ik kruip in bed waar Betty zich, na een pisco en een pizza, een aantal uren ook meldt.

Zaterdag 06 Juli. Arequipa vrije dag.

Vandaag eerst lekker uitgeslapen en om dan om 9.00 lekker buiten in de tuin ontbeten. Om 10.00 uur zijn we met en deel van de groep naar het Plaza de Armas van Arequipa gelopen. Helaas stond de kathedraal gedeeltelijk in de steigers om de schade te herstellen op gelopen bij een eerdere aardbeving. We laten ons goede humeur hier niet door bederven en maken een rondgang over het plein en gaan dan richting het Santa Catalina klooster. Dit 16e eeuwse klooster is een stad op zich en is met z'n smalle, kleurige, rustige straatje een verademing ten opzichte van het hectische verkeersbeeld van de gemiddelde Peruaanse stad. We krijgen een uitgebreide rondleiding een kunnen ons zo een aardig beeld vormen van het kloosterleven van de afgelopen eeuwen. Hierna gaan we wat drinken en kiezen een van de terrassen uit op de bovenverdieping van de galerijen die rond de Plaza liggen. Na een hapje en drankje en de langzaam vervelend worden muzikale uitvoering van het (slechte) lokale bandje gaan we naar het Museo sanuarios Andinos Universidad Catolica Santa Maria dat tegenover het eerder bezochte klooster ligt. Hier zien we een film van National Geografic over de vondst van een aantal mummies oa "Juanita" uit de Inca tijd. Deze mummies zijn recentelijk (tussen 1995 en 1998) gevonden en zijn door de Inca's geofferde kinderen die altijd in de eeuwige sneeuw van de 6314 meter hoge Ampato vulkaan verborgen hebben gelegen. Er zijn 2 mummies in glazen vrieskisten te 'bewonderen' en verder een kleine, maar prachtige, puntgave hoeveelheid offerandes en grafgiften. Zeer indrukwekkend! Na dit bezoek lopen we met z'n allen nog even langs de pinautomaat en de supermarkt en vermaken ons de verdere middag liggend in de zon, aan het zwembad, met een boek of andere ontspannend tijdverdrijf. 's Avonds eten we in een prachtig hoog gelegen restaurant met een prachtig uitzicht over de hele, in de duisternis gedompelde stad. Het eten is prijzig maar goed zodat we moe maar voldaan om 22.30 uur ons bed opzoeken.

Zondag 07 Juli. Arequipa vrije dag.

Als we opstaan is het opnieuw stralend weer dus er wordt weer in de tuin ontbeten. We besluiten om met z'n tweetjes de stad in te lopen en vertrekken om 10.00 uur richting het centrum. Eerst bezoeken we de Iglesia de la Compañía met zijn rijk versierde (bijna kitsche) interieur en zijn, in de voor Arequipa kenmerkend uitgevoerde wit stenen, uitbundig versierde buitenkant. Er is een dienst gaande die we op eerbiedige afstand volgen. Opvallend is dat de mensen in en uit blijven lopen tijdens de dienst dit in tegenstelling tot wat wij in Nederland gewend zijn. Na de dienst lopen we de kerk een keer rond om weer versteld te staan van de rijk met goud versierde altaren in dit straatarme land. Ja, ja de kerk is er voor de armen zullen we maar denken. We lopen de stad op ons gemakje nog even rond op zoek naar een aantal koloniale Spaanse huizen en willen dan terug naar het hotel. Onderweg komen we Boris en Robert tegen en gaan met z'n vieren nog ergens koffie en thee drinken met een plaatselijke lekkernij erbij. We lopen gezamenlijk terug waarbij wij halverwege af haken omdat we nog even willen internetten. Hierna lopen ook wij terug naar het hotel om ons te scharen bij de groepsleden die ook de ligbedjes langs het zwembad niet kunnen weerstaan. Helaas is het water veeeeel te koud om er ook maar aan te denken er in te gaan zwemmen. 's Avonds eten we met de hele groep in een Italiaans restaurant waar we heerlijk eten maar de rekening tegenvalt omdat de door een aantal dames gedronken sangria veeel duurder blijkt te zijn als op de kaart vermeld. Er valt niet onder de prijs uit te komen dus wordt er geen fooi gegeven. Met Boris, Robbert en Gert drinken we aan het Zwembad de laatste restjes uit de fles met eerder aangeschafte pisco sour en kruipen hierna om 0.15 uur rillend van de kou onder een stapel van 4 dekens.

Maandag 08 Juli. Arequipa - Colca Canyon.

's Morgens vertrekken we om 8.30 uur op weg naar de Colca Canyon. Voor we Arequipa uit rijden stoppen we nog even bij een supermarktje om wat te snoepgoed en etenswaren. Ook kopen we een zakje cocabladeren omdat dit, volgens onze gids Marcello, goed is tegen hoogteziekte. Marcello, die de komen de dagen bij ons blijft, legt uit hoe je het moet gebruiken. Een aantal bladeren stuk kauwen en dan als een prop tegen je wang aanleggen als pruimtabak het smaakt in ieder geval niet bijzonder aangenaam. Hierna een stukje kalk erbij en binnen een paar minuten heb je een "dood"gevoel in je wang en tong als of je net bij de tandarts vandaan komt met een verdoving en nu maar hopen dat het helpt. We rijden verder en de weg slingert van hieraf omhoog, met schitterende uitzichten op de omringende vulkanen, tot we een woeste hoogvlakte bereiken. In dit zeer geïsoleerde gebied zien we verscheiden kuddes vicuñas, de wilde verwanten van de gedomesticeerde lama’s en alpaca’s. Vicuñas zijn ranke, elegante dieren en hun wol is de fijnste en kostbaarste ter wereld. De lokale bewoners van het gebied beschermen de dieren tegen stropers, in ruil waarvoor ze het recht hebben de vicuñas eens per jaar te vangen en te scheren. We rijden verder door een prachtig landschap en bereiken het hoogste punt van de reis, een pas op 5080 meter hoogte. Onder weg naar onze hostel rijden we regelmatig door en langs de Cañón Del Colca en zien overal de door de Inca's aangelegde terrassen. Tegen 18.30 uur komen we aan bij ons hostel in Cabanaconde. We krijgen voor de verandering als welkomstdrankje eens cocathee in plaats van de gebruikelijke pisco sour. Er is waarschijnlijk niemand die het erg vindt want het is hier behoorlijk koud en in de bus kwam de temperatuur de laatste tientallen kilometers ook al niet boven de 12 à 15°C uit. Ondanks de cocablaadjes en de cocathee heb ik toch een behoorlijke koppijn maar loop toch even met Gert het dorpje in om water en wat fruit te halen. Als ik terug is Betty op bed in slaap gevallen en ga ik maar even in het restaurant zitten puzzelen met een kopje warme cocathee. Na het avondeten (in winterjas) snel het (koude) bed in. Gelukkig hebben we dit keer een tweepersoons bed (met een knalroze sprei) zodat we elkaar warm kunnen houden.

Dinsdag 09 Juli. Colca canyon.

Na een vroeg ontbijt (7.30 uur) op weg naar Cruz del Cóndor, een uitzichtpunt van waaraf we ons anderhalf uur vergapen aan reusachtige Zuid-Amerikaanse Condors die langzaam op de thermiek omhoog komen zweven. In eerste instantie staan we wat te blauwbekken omdat het schouwspel wat langzaam op gang komt. Maar een uur later heeft niemand het meer koud want worden we opgewarmd door de overweldigende aanblik op de tientallen condors. Werkelijk een majestueuze vogel en een onovertroffen gezicht om deze vogels, met op de achtergrond de besneeuwde toppen van de Andes, te zien vliegen. Tegen tienen maken we nog een schitterende wandeling langs de bovenrand van de canyon waarbij we soms wel 1200 meter naar beneden kunnen kijken. Nadat we de lunch in Chevay genuttigd hebben rijden we door naar ons hotel in Coporaque. Een prachtig hotel met een mooi uitzicht op de omgeving. Ik heb nog steeds flinke hoofdpijn dus besluit niet mee te gaan met de geplande wandeling waaraan Betty wel deelneemt. Na een wandeling van 1½ uur en een duik in een warmwaterbron is ze na 17.30 uur weer terug en is mijn hoofdpijn als sneeuw voor de zon verdwenen. Om 19.00 uur zitten we voor de open haard van het restaurant en geeft Lisette informatie voor de komende dagen. Hierna krijgen we zalig te eten en worden daarbij bedient door in klederdracht gestoken personeel. Na het eten krijgen we nog een warme waterkruik mee wat hier niet echt nodig is gezien het feit dat er ook al een elektrisch kacheltje op de kamer staat. Het is jammer dat we maar een nacht in dit hotel slapen want het eten is prima, de bediening is heel goed en superaardig. Het mooiste en beste hotel tot nu toe.

Woensdag 10 Juli. Colca canyon - Arequipa.

Er staat vandaag weer een wandeling op het programma maar als we opstaan regent het. Dus eerst maar ontbijten en dan zien we wel verder. Als we voor vertrek klaar staan regent het nog steeds dus de regenkleding wordt vast aangedaan. Als de bus begint te rijden gaat de regen over in lichte sneeuw die na mate we verder rijden steeds heviger wordt. Na verloop van tijd ligt er een aantal centimeters sneeuw en begint de bus in de bochten vervaarlijk te glijden en besluit ik om niet verder te gaan en uit te stappen en te gaan lopen. Betty volgt, evenals de rest, en we lopen een stukje naar beneden waar de bus ons opwacht. We rijden dan nog een klein stukje verder waar we op het plein uitstappen. Het sneeuwt nog steeds hevig, voor onze gids is het zelfs de eerste keer in zijn leven dat hij op deze hoogte sneeuw mee maakt. We besluiten, samen met een gedeelte van de groep ons door de sneeuw niet te laten afschrikken en hijsen ons in (warme) regenkleding en gaan op pad. Het wordt een prachtige wandeling waarbij we op een gegeven moment langs de Colca rivier lopen door z'n 20 centimeter sneeuw, heel apart. Naar mate we lager komen gaat de sneeuw over in regen die op een gegeven moment ook ophoudt te vallen. Als we aan het eind van de wandeling bij de warmwaterbronnen aan komen hebben de chauffeurs slecht nieuws: we kunnen vandaag niet verder want Puno is, door de sneeuw, volledig van de buitenwereld afgesloten. Betty duikt nog snel even het water in en dan pakken we voor 3 sol een taxi naar Chivay. Er is, zonder ons daarin te kennen, door Lisette en Baobab besloten dat we terug gaan naar Arequipa om dan de volgende dag, op eigen kosten, naar Puno te vliegen. We vertrekken snel voor de lange rit terug. Het is steenkoud in de bus, geen enkele bus is voorzien van verwarming, en op het eerste deel ligt vaak ook zoveel sneeuw dat de wegen vrij gemaakt moeten worden door bulldozers en mannetjes met een schop en een bezem. We overleven het en hoe verder we van Chivay af rijden hoe minder sneeuw. we komen na de rit verkleumt aan in hetzelfde hotel als waar we twee dagen geleden ook zaten. We delen deze keer een "suite" met Brenda en Wilfred. Om 19.00 uur krijgen we meer info en horen dat we de volgende dag al verder vliegen, kosten $ 90.00, naar Puno. De meningen hierover zijn verdeelt en Boris en Robert vliegen direct door naar Cusco. We eten in het hotel, lekker soep en kip en duiken om 22.30 uur het bed in.

Donderdag 11 Juli. Arequipa - Puno.

Na een lekker ontbijtje in de tuin brengen we de bagage naar de "bibliotheek" ter bewaring. Dan gaan we naar de bank om dollars te pinnen, dit kan bijna overal in Peru, voor de vlucht naar Puno. Nadat we de mail hebben opgehaald en beantwoord drinken we nog wat op een balkon aan de plaza. Hier blijven we nog een uurtje 'mensen kijken' en lopen dan het plein nog even rond. We kopen nog wat lekkers voor onderweg en gaan dan weer richting het hotel. Tot het tijd is om te vertrekken zitten in de tuin wat te lezen en happen we een hamburger weg. Om 13.30 uur is het tijd om naar het vliegveld te vertrekken. Het inchecken is zo gebeurd en om 15.10 uur vliegen we al. Het is de meeste tijd helder dus we hebben een prachtig uitzicht op de besneeuwde toppen van het Andesgebergte. Na ruim 20 minuten landen we. Bagage ophalen en dan naar de bus. We zitten op 30 minuten rijden van Puno maar gaan onder weg eerst bij de "chullpas" van Sillustani langs. Deze per-colombiaanse graftorens liggen op een schiereiland in het Ayumarameer. Ze liggen wijd verspreid over een groot terrein en het valt ons wat tegen omdat ze nogal vervallen zijn maar de prachtige zonsondergang maakt veel goed. We rijden om 17.30 uur naar Puno waar we drie kwartier later bij Hotel Tikarani aankomen. Het is een leuk, knus en gezellig hotelletje met (gelukkig) verwarming op de kamer. We zitten hier op z'n 4000 meter hoogte dus het is nogal frisjes. Voordat we met z'n alle gaan eten in een duur maar heel goed (en warm) restaurant lopen we met z'n tweetje eerst even door Puno. Er is een avondmarkt, waar van alles en nog wat te krijgen is, waardoor het reuze druk en gezellig is op straat. Nadat we een paar kleine inkopen op de markt hebben gedaan sluiten we ons aan bij de groep om te gaan eten. Om 22.00 uur zijn we terug bij het hotel en duiken gelijk ons nest in omdat we morgen om 6.00 uur op moeten.

Vrijdag 12 Juli. Puno - Titicacameer - Cuzco.

Om 6.30 uur eten we op het dakterras (brrrr) en vertrekken we om 7.00 uur naar de haven voor de oversteek naar twee van de drijvende eilanden op het Titicacameer. Volgens Lisette zijn de eilanden de laatste jaren behoorlijk toeristisch geworden maar doordat we twee kleine eilanden bezoeken valt het in onze ogen nog reuze mee en vinden we het een heel bijzondere excursie. Na het bezoek aan het eerste eilandje met alleen 2 huisjes worden we over gevaren met een rieten boot naar eiland nummer 2. Hier bezoeken we een klein schooltje, delen hier wat fruit uit en kunnen het niet laten een klein souveniertje te kopen in de vorm van een piepklein schaaltje. Na de terug vaart staat de bus ons al op te wachten in de haven van Puno en vertrekken we gelijk op weg naar de "Navel van de wereld" oftewel Cuzco. Na twee stops, een soort parkje met thermale baden met een "vooroorlogse" smerige toilet en een uitzicht punt op een hoge (4300 mtr) pas, komen we om 16.00 uur aan in Raqchi. Hier bevinden zich de restant van een paleis van een van de Inca-koningen die redelijk bewaard zijn gebleven zodat we ons een goed beeld kunnen vormen van er ooit gestaan moet hebben. De laatste uren van de reis naar Cuzco, trekken we een deken over ons heen want ook keer had onze bus (zoals trouwens alle bussen in Peru) geen verwarming aan boord. Het is trouwens een van de prachtigste stukken van de reis die aan ons raampje voorbij trekken. We genieten van de uitzichten en de blik op het dagelijkse leven dat aan ons voorbij flitst. Tegen 18.00 uur komen we aan in het Ninõs hotel. Het koloniale pand, dat heel gezellig en licht (bijna alles is wit) is ingericht, behoort tot een project dat door twee Nederlanders is opgezet om een aantal Peruaanse straatkinderen een betere toekomst te garanderen. We zullen het de komende drie nachten hier best wel uit kunnen houden. Om 20.00 uur lopen we met de hele groep naar de prachtig verlichte Plaza waarna we met z'n allen gaan eten. Na de heerlijke maaltijd lopen we gezamenlijk terug naar het hotel om daar nog een afzakkertje te nemen voordat we de koffer in duiken.

Zaterdag 13 Juli. Vrije dag Cuzco.

Vandaag een rustige dag. Eerst uitslapen, dan een heerlijke douche waarna we lekker rustig ontbijten in het hotel. We lopen met Boris, Robert en Gert de stad in. Eerst naar de Plaza, dat met recht te boek staat als de mooiste van Peru, om bijna een rolletje vol te schieten. Dan lopen we de aan de prachtige, Plaza gelegen, kathedraal in om ons wederom te verbazen over zoveel moois in zo'n "arm" land. Na een kop koffie cq cocathee op een van de balkons aan het plein lopen we de Iglesia de la Compañía de Jesús nog even binnen. Prachtig maar niet zo indrukwekkend als de, vlak ernaast gelegen, kathedraal. Het is heerlijk zonnig weer dus we slenteren wat door de stad en doen onderwijl nog de "Tempel van de Zon" en het er onder gelegen museumpje, aan. We kijken wat rond in de wijk San Blas en lopen, zonder dit direct in de gaten te hebben, voorbij bij de befaamde 12-hoekige "Inca-steen". Na al dat gesjok is het goed toeven achter een biertje op een balkon met uitzicht op de Plaza en de bergen rondom Cuzco. Nadat we terug zijn gelopen naar het vlakbij gelegen hotel krijgen we van Lisette de informatie voor de komende dagen. Omdat we de hele dag al allelei kleine hapjes en drankje hebben opgepeuzeld besluiten we om met Robert en Boris alleen ergens een soepje te gaan eten waarna zij terug gaan naar het hotel (ze vertrekken morgen voor de 3-daagse inca-trail). Wij kunnen geen genoeg van Cuzco krijgen dus besluiten om maar weer naar de Plaza te lopen en daar, weer vanaf een balkon, het Peruaanse leven aan ons voorbij te zien trekken onder het genot van een koud plaatselijk drankje. Om 23.00 uur lopen we terug naar het hotel om moe, van zoveel indrukken, maar voldaan het bed op te zoeken.

Zondag 14 Juli. Vrije dag Cuzco.

Eerst lekker douchen en om 9.00 uur een ontbijt met vers gebakken broodjes in het hotel. We hebben vandaag met Jan en Lies afgesproken om ons, door een taxi, op zo'n 12 kilometer buiten Cuzco af te laten zetten en dan via een aantal Incaruïnes terug te lopen naar Cuzco. Na het gebruikelijke onderhandelen vinden we een taxi die ons voor 10 Sol bij de verst weg gelegen ruïne wil afzetten. Tambo Machay was de heilige badplaats van de Incavorsten en hun koninginnen. Deze mooie ruïne met allerlei waterpartijen is het beginpunt van een ± 4 uur durende wandeling afdalend naar Cuzco. We komen voorbij Puca Pucara (een kleine Incavesting), Qenko (een ceremonieel centrum met amfitheater) en als laatste de prachtige vesting Sacsayhuamán. Het militaire complex is opgetrokken uit vaak gigantische massieve stenen en heeft een dubbele, zigzagsgewijs lopende muur. Oa door zijn strategische ligging was Sacsayhuamán in 1536 het toneel van de laatste grote opstand van de Inca's tegen de Spanjaarden. Vanaf het fort heb je een prachtig uitzicht over Cuzco en de omliggende vallei. Terug in Cuzco lunchen we aan de plaza en lopen dan terug naar ons hotel. Na even de benen rust te hebben gegund lopen we terug naar het centrum. We brengen wat fotorolletjes weg om te laten ontwikkelen en afdrukken en bezoeken wat marktjes met souvenirs en andere prularia. Na een bezoek aan een pinautomaat vereren we een café aan de plaza met een bezoek en laten onze geteisterde benen verder tot rust komen achter een koel drankje. Terug in het hotel gaan we om 19.00 uur met z'n zessen uit eten (4 man zijn naar de jungle, 2 lopen er de incatrail en Rob en Ilona gaan zo wie zo bijna nooit mee). Na het eten lopen we met z'n allen nog even over de verlichte Plaza, we kunnen het niet laten om ook hiervan nog wat foto's te schieten, en kruipen dan nog even in een van de vele internetcafe's achter de computer. Terug in het hotel splitsen we de bagage, omdat we de volgende dagen alleen het hoognodige meenemen en de rest in het hotel achter blijft.

Maandag 15 Juli. Cuzco - heilige vallei - Ollantaytambo.

We vertrekken vroeg richting Pisac. De bus brengt ons naar een plek in de bergen hoog boven Pisac van waaruit we onze weg te voet vervolgen. We lopen bergafwaarts over een pad dat ooit door de Inca's is aangelegd en lopen langs een aantal prachtige ruïnes en een van de grootste Inca-begraafplaatsen waar ooit duizenden mensen begraven hebben gelegen. Onderweg hebben we elke keer de schitterendste uitzichten op Pisac en de Valle Sagrado of te wel de Heilige Vallei. Genietend lopen we het laatste stuk over en langs de Incaterrassen en komen na zo'n 2½ uur beneden in Pisac aan waar op dat moment net een processie van start gaat. We halen een paar broodjes en gaan op een bankje op de plaza zitten om het kleurrijke spektakel aan ons voorbij te laten trekken. Als na twintig minuten het nogal rommelige geheel is afgelopen stappen we weer in de bus die ons naar de zoutpannen van Salinas brengt. Hier stoomt uit een bron, op ± 2500 meter hoogte, warm water met een zout gehalte van rond de 30%. Dit wordt opgevangen in een soort bekkens, die wat weg hebben van de Sawa's in b.v. Indonesië maar dan gevuld met zoutwater. Na verdamping van het water blijft het zout achter, een apart gezicht op deze hoogte. We lopen langs de zoutpannen omlaag tot in het dal alwaar we door het bus je worden opgepikt om naar onze laatste stop van vandaag te gaan: Ollantaytambo. Dit grote fort had voor de Inca's een heilige en militaire betekenis. Omdat het complex redelijk goed bewaard is gebleven is het zeker de steile klim, via de trap, waard. Wij kunnen naar de wandelingen van vandaag nog net de euvele moed opbrengen en "slepen" ons omhoog naar de Tempel van de Zon. Bij deze onvoltooide tempel zijn de diverse stadia in de bouwwijze van de Inca's goed te volgen, bovendien heb je hier een prachtig overzicht over de vallei en het stadje. We lopen weer naar beneden waar we door het busje worden gedropt bij "El Alberque", een leuk koloniaal hotelletje direct aan het spoor van Cuzco naar Machu Picchu. Het eten 's avonds in Ollantaytambo is niet geweldig naar alles blijft erin dus dat is alweer meegenomen want daar hadden we onder het eten nog zo onze twijfels over. Omdat we gezamenlijke douches hebben worden er nog even afspraken gemaakt wie er nu en wie er morgenvroeg gaan douchen en dan naar bed want morgen staat de lange wandeling naar Machu Picchu op het programma.

Dinsdag 16 Juli. Ollantaytambo - Aquas Calientes.

Na het ontbijt stappen we om 8.15 uur het hotel uit om direct op het perron te staan tussen de al wachtende passagiers voor de trein richting Machu Picchu. Om ongeveer 8.30 uur arriveert de trein die ook met een paar minuten zijn weg vervolgt met o.a. onze groep als nieuwe passagiers. Om 10.00 uur stappen we bij "Kilometer 104" uit met een klein dagrugzakje terwijl Lisette en Aukje een klein tasje van ons meenemen naar Aquas Calientes met de toiletspullen. In de trein hebben we het landschap al langzaam zien veranderen van (hooggebergte naar nevelwoud) en we bevinden ons hier dan ook in een veel groene omgeving als wat we de laatste dagen gewend waren. Onze gids schrijft ons in en om 10.45 uur kunnen we aan de stevige wandeling beginnen. In "no time" lopen we via een steil, smal pad omhoog. We beginnen op 2000 meter en zullenstijgen naar 2700 meter hoogte al vorens weer iets af te dalen naar Machu Picchu dat op 2500 meter hoogte ligt. We lopen tussen te toppen van prachtige, puntige, groene bergen en blijven ons verbazen over de steeds maar weer op duiken prachtige uitzichten. Vooral het begin is een pittige tocht met veel trappen en steile stukken maar de omgeving maakt veel goed. Nadat we onderweg een paar keer een korte tussenstop hebben gehouden, om wat te drinken en eten, komen we om 13.30 uur aan in Winay Wayna. De vooruit geschoven post van Machu Picchu ligt als plaatje tussen het groen tegen een berg aangeplakt. We lunchen op een van de terrassen met uitzicht over de ruïnes. Prachtige terrassen en de mooie groene bergen om ons heen, een plekje om nooit meer te vergeten. Maar aan alles komt een eind dus na een half uur lopen we via het laatste kamp van diegene die de vierdaagse trail lopen verder op weg naar Machu Picchu. Nadat de laatste 2 uur hoofdzakelijk bergafwaarts gaat komen we om 16.30 uur bij de "Intipuku-pas" met de "Poort van de Zon" aan. Hier zien we voor het eerst Machu Picchu liggen. FANTASTISCH!!! Voor mij zeker het hoogtepunt van de reis. Na een klein half uur genoten te hebben van het uitzicht dalen we verder af naar de ruïnes, die we nog wel even bewonderen maar dan gelijk doorgaan naar de bus. Deze brengt ons via een steile weg met diverse haarspeldbochten naar Aquas Calientes. Vlak voor het eind wordt er even gestopt voor, waarschijnlijk het zoontje van de chauffeur die als een gek rechtstreeks naar beneden de berg is afgerend om ons bij iedere passage een "Adios" toe te roepen. Nu komt hij, natuurlijk, met de pet om zijn loon naar werken te krijgen. We lopen dwars door Aquas Calientes naar Hostal "La Cabaña". We nemen een lekkere, warme, douche en gaan dan nog even op bed liggen om onze vermoeide voeten eventjes rust te gunnen. We eten, heerlijk maar wel aan de prijs, in een "Frans" restaurant en gaan hierna moe maar voldaan naar bed. Een fantastische dag en ervaring rijker!!

Woensdag 17 Juli. Machu Picchu - Cuzco.

We worden vandaag gewekt door geklop aan de kamerdeur. Nadat we open hebben gedaan worden we getrakteerd op "Lang zal ze leven" omdat Betty vandaag jarig is. We hebben geen zin in eten dus zonder ontbijt gaan we met de eerste bus omhoog terug naar Machu Picchu. Boven aangekomen is een van de eerste die we tegenkomen Robert en even later Boris die de vierdaagse trail met goed gevolg hebben gelopen. Om 8.00 uur volgen we braaf onze gids die maar niet ophoud met praten en overal wel iets zinnigs anders wel onzinnigs over weet te vertellen. Om 10.00 uur wordt het ons te veel en gaan we op eigen houtje rondlopen. Boris en Robert sluiten zich bij ons en Aukje aan en zo volgen we een route uit een, uit Nederland mee genomen, boekje. Met dank aan Alex en Lieke. We lopen tot 13.00 uur rond om te genieten van al het moois en verwonderen ons telkens weer over de bouwstijl en de zienswijze die de Inka's er op na hielden. We kunnen er geen genoeg van krijgen maar na verloop van tijd heb je alles toch zeker 1 keer gezien en dan wordt het tijd om te gaan, hoe vervelend ook. Nadat we nog wat hebben gedronken gaan we weer met de bus naar beneden. Na weer hetzelfde tafereeltje, met overigens een ander jongetje, onderweg zoeken we beneden eerste een restaurantje op om onze in tussen rammelen de magen te voorzien van een overheerlijke pizza. Dan halen we de bagage op omdat we om 16.00 uur zullen vertrekken met de trein terug naar Cuzco een rit van bijna 5 uur. Op het station komen we de rest van de groep weer tegen en gezamenlijk beginnen we aan de lange reis terug. Na onderweg, i.v.m. met het hoogteverschil, een paar keer heen en weer te zijn gereden en we, voor mijn gevoel, wel 5 keer rond Cuzco zijn getuft worden we om 21.30 uur op het station van Cuzco afgezet. Met een busje naar het vertrouwde "Niños Hotel" waar we met een paar man die dat nog op kunnen brengen een drankje drinken en een chipje eten nadat dat bij de buren is gekocht en belanden om 23.00 uur in bed. Toch nog wel redelijk laat na zo'n in spannende dag.

Donderdag 18 Juli. Vrije dag Cuzco.

We beginnen deze laatste hele dag in Cuzco met uitslapen en staan om 9.00 uur op en zitten tegen 9.20 uur aan het ontbijt. Vandaag wordt het een beetje een "aan-rommel-dag". We brengen eerst een aantal rolletjes naar een 1 uur ontwikkelcentrale en gaan dan met z'n zessen naar een klein museumpje met kindertekeningen. Dit is een project van een stichting in Cuzco die met een kleine vrachtwagen de (diepe) binnenlanden in trekt en daar kinderen, vaak voor het eerst, kennis laat maken met verf, krijt, kleurpotloden en andere artistieke materialen. De mooiste tekeningen, waarin de kinderen uiting hebben gegeven van van hun wereld, hun dromen, hun gevoelens en hun zich op de wereld, hangen dus in dit museum. Er wordt ook (op verzoek) een video gedraaid met belevenissen op een aantal van deze tochten. Vervolgens zoeken we in de wijk San Blas een cafeetje op en drinken op ons gemakje koffie, thee of een ander drankje waarna we langzaam terug lopen naar de Plaza. Onderweg kunnen we het niet laten om een aantal souvenirwinkeltjes aan te doen. Bij een een soort van juwelier koopt Betty een bijzondere ring die eerst op maat moet worden gemaakt dus daar moeten we vanavond nog even voor terug. We lopen terug naar het hotel nadat we eerst de foto's hebben opgehaald. Deze worden eerst in het hotel uitgebreid bekeken waarna we terug lopen naar het centrum en sluiten de middag af in een Ierse Pub met zicht op de Plaza. Terug in het hotel gaan we met de groep eten nadat Betty en ik eerst de ring hebben opgehaald. Na het eten lopen we weer terug naar hotel "Niños" waar blijkt dat we weer helemaal kompleet zijn. Om dit (en Betty's verjaardag) te vieren doet we er een rondje in en drinken nog wat na onder het aanhoren van de diverse belevenissen van een ieder. Tegen elven kruipen we moe tegen elkaar aan voor de laatste nacht in Cuzco.

Vrijdag 19 Juli. Cuzco - Lima.

Vandaag redelijk op tijd op want we vertrekken om 8.00 uur met de bus richting vliegveld. Daar aangekomen vliegen we in ongeveer 1 uur naar Lima maar niet naar dat we afscheid hebben genomen van het prachtige Cuzco. Aangekomen in de hoofdstad worden we door een gids opgewacht die ons de verdere dag begeleidt tijdens een citytour door Lima.We zien o.a. de wisseling van de wacht bij het presidentiële paleis natuurlijk weer de kathedraal en we gaan op bezoek bij het "Monasterio de San Francisco". Dit koloniale klooster staat aan een pleintje waar het barst van de duiven en de daarbij behorende uitwerpselen (en voerverkoopsters) en heeft een aantal mooie zuilengangen, prachtig bewerkte plafonds en in in het schip van de kerk bevinden zich in cederhout uitgesneden 130 koorbanken en 71 panelen met afbeeldingen van de diverse heilige. Verder is de bijzondere bibliotheek het melden waar en voor wie er van houd de knekelgallerij onder in de catacomben van het complex. Hier liggen de stoffelijke resten van duizenden mensen keurig netjes gegroepeerd naar soort in rekken en graven, je moet het maar bedenken. Na de innerlijke mens weer te hebben versterkt rijden we naar het Museo de Oro ofwel het goudmuseum. Een prachtige privé-collectie van Inca en pre-Inca (Moche, Chavin, Nazca enz.) sieraden, gebruiksvoorwerpen, gewaden, prachtig aardewerk en nog veel meer van dat moois. Alles in een zo'n onvoorstelbare hoeveelheid dat het gewoon overweldigend is. Hierdoor hebben we niet eens meer de gelegenheid om een blik te werpen op de wapencollectie en andere memorabilia die op de bovenverdieping liggen. Om 17.30 uur vertrekken we naar Hotel El Carmello dat we nog kennen van onze eerste dagen in Peru. Eerst lekker onder de douche en dan met de hele groep heerlijk uit gegeten. Op de terugweg kopen we nog een potje aardewerk (imitatie van een potje in het museum de Oro) en pakken we een terrasje waar we tot 23.00 uur met een aantal drankje ons keelgat vochtig proberen te houden. Dan terug naar het hotel.

Zaterdag 20 Juli. Vertrek Lima.

Vandaag maar weer eens lekker uitslapen. Waarna we met een deel van de groep naar de Plaza lopen om te ontbijten bij Cafe Cafe. Op de terugweg nog even de mail checken, dan terug naar het hotel waar we Lisette, Jan en Lies uitzwaaien die nog een week langer blijven. We lopen met Boris en Robert naar een, voor Peruaanse begrippen, zeer luxueus winkelcentrum aan zee waar we de verdere middag doorbrengen. We pakken een Chineesje en nemen een een zalig Italiaans ijsje als dessert. Om 16.30 uur zijn we terug in het hotel omdat we om 17.00 uur worden opgehaald. De bus staat ruim op tijd voor het hotel en we zijn dan ook mooi bijtijds op de luchthaven. Het inchecken verloopt vlotjes en om 20.30 uur plaatselijke tijd stijgen we op voor het eerste deel van de terugreis naar Nederland. Precies om 24.00 uur zet het vliegtuig zijn wielen aan de grond op Aruba. We blijven dit keer in het vliegtuig en praten met een aantal de vakantie nog even door. Nog geen uur later stijgen we weer op voor het laatste traject: Aruba - Schiphol.

Zondag 21 Juli. Aankomst Amsterdam.

Na een prima vlucht landen we om 17.30 uur Nederlandse tijd op Schiphol airport. Na dat we de bagage hebben opgehaald en uitgebreid van iedereen afscheid hebben genomen (behalve dan ons bruidspaar die weglopen alsof ze er de hele vakantie niet bij waren) lopen we richting een terrasje waar we wat gaan zitten drinken omdat de trein pas over 30 minuten vertrekt. Doordat er aan het spoor werd gewerkt moesten we (net als de heenreis) 2 keer overstappen terwijl we normaal een rechtstreekse verbinding hebben. In de trein blikken we nog even terug en zijn het er over eens dat we weer een heel ander deel van deze prachtige aardbol hebben gezien. Peru is een prachtig, kleurrijk land met een bijzondere (cultuur)geschiedenis, wat terughoudende maar vriendelijke mensen en een vaak overweldigende natuur. We hebben ons op deze reis geen moment verveeld en heeft ons zeker gebracht wat we er van hadden verwacht. Een leuke groep, een prima reisleidster en een reis die van alles wat te bieden had. Om 21.30 stopt de trein op het perron en staan ze ons al op te wachten. We worden naar huis gebracht drinken nog wat maar zijn nog lang niet moe. We hebben honger en halen om 24.00 uur een heerlijk Hollands patatje. Omdat we met ons buikje vol nog niet moe zijn maken we gebruik van de gelegenheid om de dagelijkse bezigheden vast weer op te pakken en zo gaat de vakantie weer geruisloos over in het ritme van alledag.