Index Jordanië
	Informatie Jordanië
	Kaart Jordanië
	Fotoalbum Jordanië
	Links

Vrijdag 02 Mei. Amsterdam - Amman.

Het is 12.30 uur als we vanuit huis naar het station lopen waar we om 13.06 uur de trein pakken naar Schiphol. Iets meer als 2 uur later stappen we hier uit. We lopen gelijk naar de incheck balie waar we van een medewerker van Shoestring de tickets krijgen. We checken in en lopen dan door naar de douane waar we zonder problemen mogen verder gaan. We slenteren wat rond, nemen wat te eten en te drinken en kopen daarna nog wat tijdschriften voordat we naar de gate gaan. Het is precies 18.20 uur als we vertrekken en 45 minuten later als we voor een tussenstop in Frankfurt landen. We hebben 1 uur en 45 minuten de tijd om over te stappen want om exacte 20.50 uur vliegen we, voor een reis van 3.35 minuten, naar Amman. De Duitse "Grundlichkeit" heeft zijn werk weer gedaan want na het stipt op tijd vertrekken wordt ook de landing precies volgens schema in gezet. De douane is een formaliteit omdat de plaatselijke reisagent al een groepsvisum heeft geregeld. Als we bij de bagageband aankomen staat de eerste koffer er al naast en kan ik de tweede er een paar tellen later vanaf halen. Na de opname van JD 500.= bij de pinautomaat lopen we door naar de klaarstaande bus die ons in 35 minuten naar het Hill Side Hotel in de buitenwijken van Amman brengt. Eenmaal hier aangekomen is het iets na 3.00 uur plaatselijke tijd (Nederlandse tijd is het dan 2.00 uur) dus behalve uitkleden, wassen en tandenpoetsen wordt er niets meer gedaan en gaat om 3.20 uur het licht uit.

Zaterdag 03 Mei. Vrije dag Amman.

Het is nog geen 4½ uur later als onze nachtrust door een wake-up call wordt onderbroken. Ondanks het late tijdstip van aankomst van vanmorgen hebben voor vanmorgen een druk schema: 8.00 uur wake-up call, 8.30 uur ontbijtbuffet en om 9.00 uur vertrek naar de eerste bestemming van vandaag: Jerash. Na de sanitaire plichtplegingen en het moeizaam naar binnenwerken van een klein ontbijtje vertrekken we voor een ritje van ruim een uur naar deze uitzonderlijk gaaf bewaard gebleven stad uit de Romeinse tijd. We doen een prachtig rondje door de ruïnes van de stad en komen o.a. langs de Hadrianuspoort, het ovale forum, het agora, het zuidelijk tetrapylum, 3 kerken met mooi bewaard gebleven mozaïeken, de tempel van Artemis, het noordelijk theater en dan terug via de Cardo Maximus (hoofdstad) naar het zuidelijke theater. Na hier naar boven te zijn geklommen moeten we in een kleine sprint terug naar de bus om hier op het afgesproken tijdstip te zijn. Dit sprintje was uiteindelijk niet nodig geweest want onze gids Faïz laat ons nog 20 minuten wachten voor hij arriveert en we op weg kunnen naar de volgende stop. We komen na een rit van 1½ uur aan bij een hotel aan de Dode Zee. Hier krijgen we voor JD 18.= de entree tot het hotel en het zwembad, een heerlijk buffet (incl. ijs) en toegang tot het strand en de Dode Zee. Onder het eten komen, tot onze verbazing, Hans en Marianne schuin tegen over ons aan een tafeltje zitten, medereizigers van onze reis naar Cuba van vorig jaar. We schuiven bij elkaar aan tafel en laten het belevenissen van het afgelopen jaar en deze vakantie (zij zijn al een tijdje in Syrië geweest) de revue passeren ondertussen genietend van een heerlijk buffet. Na het eten lopen we naar de Dode Zee waar we gewaar kunnen worden hoe het is om te "zwemmen" in water met een zoutgehalte van meer dan 33%: heel apart dus!! We dobberen zo een tijdje op het water en spoelen ons dan af en vermaken ons de rest van de tijd aan het zwembad tot dat we om 17.15 uur weer vertrekken naar Amman. Na een rit van zo'n 1½ uur, waaronder een kleine tussenstop bij een souvenirshop, komen we aan bij het hotel waar we eerst nog een meeting met Faïz en de rest van de groep hebben i.v.m. het programma van de komende dagen. Gelijk worden de nodige financiële zaken (fooienpot, entrees e.d.) geregeld. We lopen naar onze kamer om ons op te frissen en lopen dan samen naar de hoofdstraat waar we in een soort van shoarmatent wat eten. Niet slecht; wat aparte gerechtjes met vers vruchtensap. Met een voldaan gevoel en de portemonnee nauwelijks leger lopen we terug naar het hotel waar we het dagboek bij werken, wat lezen en dan de verloren gegane nachtrust van afgelopen nacht proberen in te halen.

Zondag 04 Mei. Amman - Madaba - Petra.

Ja, ja het kan nog vroeger (morgen) maar om 6.30 uur gaat de telefoon (en dat noemen ze vakantie) voor de wake-up call. Na de eerste neigingen tot verder slapen te hebben onderdrukt staan we toch maar op. Als we om 8.00 uur voor vertrek klaar staan hebben we de koffers al beneden neer gezet, gewassen en ontbeten. Vandaag een lange reisdag omdat we in één ruk naar Petra rijden met onderweg een aantal leuke tussenstops. Als eerste is dit Mount Nebo van waaraf Mozes het Beloofde Land zou hebben zien liggen. Of dit ook het Beloofde Land voor ons is heb ik zo mijn twijfels maar we hebben er in ieder geval wel een prachtig uitzicht over de Dode Zee, de Jordaan-delta en Israël en kunnen daarbij vaag de steden Jeruzalem en Jericho zien liggen. Na een tijdje rijden we verder en stoppen even later in Madaba. Hier pakken we een drankje in een plaatselijk theehuis omdat de Byzantijnse kerk (de basiliek St.Georges) die we willen bezoeken pas om 11.00 uur geopend is. Eenmaal binnen blijkt de kerk niet bijzonder indrukwekkend te zijn maar des te bijzonderder is het vloermozaïek uit de 6e eeuw. Op deze oudste landkaart van het Heilige Land is met meer dan 2 miljoen steentjes de hele omgeving afgebeeld. Na enige tijd stappen we weer in de bus en rijden verder richting Petra. We stoppen onderweg nog even voor een frisse neus en wat foto's bij een mooi uitzichtpunt, de Wadi al-Mujib kloof, en rijden dan verder naar Kerak. Het is inmiddels vlak voor tweeën dus pakken we eerste een terrasje om wat te eten voordat we doorlopen naar het plaatselijke fort dat al door de Grieken en Romeinen werd gebruikt. Faïz leidt ons rond en vertelt dat de burcht later door de kruisvaarders nieuw leven is ingeblazen. Na de (uitgebreide) rondwandeling stappen we weer in de bus voor het laatste deel naar Petra. We rijden in een ruk door, behoudens een sanitaire stop, en komen om 19.00 uur het Hidab hotel aan. In dit kot moeten we eerst 5 keer van kamer wisselen voordat we kamer hebben waar (bijna) alles (w.c., douche, licht, ect.) het naar behoren doet. Sacha offert haar kamer hiervoor op en neemt samen met Nicolle één kamer. Door al dat gedoe is het al 20.00 uur en schuiven we stinkend en wel (douchen was niet meer mogelijk) bij het buffet aan. Niet veel bijzonders: wat brood, fruit en een aantal bakken met ondefinieerbare (vlees)drap. Wel bijzonder is het dakterras waar we na het eten met z'n allen aanschuiven voor een (alcoholische)versnapering. Om 22.00 uur gaat Betty naar de kamer en ik sluit me om 23.00 uur bij haar aan om te genieten van een heerlijk, maar weer korte, nachtrust.

Maandag 05 Mei.Vrije dag Petra.

Om 6.00 uur gaat tot onze verbazing de telefoon. Nog enigszins in een andere wereld pak ik deze op en dan blijkt het de receptie van het hotel te zijn met de wake-up call. We staan toch gelijk op want weten dat we vandaag om 7.00 uur vetrekken naar het hoogtepunt van deze reis; Petra, de oude hoofdstad van de Nabateeërs.. Iets over zevenen vertrekt de bus en nog geen 15 minuten later stappen we alweer uit bij de entree van het gebied. We willen vroeg zijn om de grote mensenmassa en de hitte voor te zijn. Daarnaast beschijnt de zon rond 9.00 de voorkant van de Al-Khazneh of de Farao's schatkamer. Na dat de entree is betaald lopen we een eind (Betty kan het niet laten om een paard te nemen) tot dat we aankomen bij de Siq, de kloof die de enige toegang is naar de oude stad. Hier en daar krijgen we uitleg van Faïz. We zijn precies op tijd bij de uitgang van de kloof om de de eerste stralen van de zon, die over de rotsen heen komen, de gevels te zien verlichten. Schitterend!!! Na enige tijd lopen we verder van de ene verbazing in de andere vallend. Prachtige gebouwen, uit gehouwen uit rotsen die alle kleuren van de regenboog vertonen. Op een gegeven moment nemen we afscheid van Faïz en lopen met het grootste deel van de groep een wandeling, van een aantal uren, boven langs. Hier en daar even stilstaand bij de prachtige uitzichten op de stad en de omgeving die we onderweg tegen komen. Om 14.00 uur wacht Faïz ons aan de andere kant weer op van de bergen waar we gezamenlijk naar een restaurant lopen om wat te eten. We nemen het buffet van JD 10.= pp maar een lunchpakket van JD 6.= was ook mogelijk geweest. Hoe het komt weet ik niet maar tijdens het eten wordt ik uit het niets helemaal niet goed; duizelig, misselijk, trillen en onwijze hoofdpijn. Ondanks de 2 liter toch te weinig water gedronken? Na een tijdje knap ik toch weer iets op maar we besluiten niet mee te gaan met een gedeelte van de groep die helemaal naar het Monastery gaan. Behalve het prachtige gebouw moet je hier een heerlijk uitzicht op de omgeving en de stad hebben. We lopen met de rest van de groep, die niet naar boven gaat, rustig richting de uitgang. Onderweg genietend van de verschillende bouwwerken langs de Cardo Maximus (hoofdstraat) zoals de koningsgraven en het amfitheater. Eenmaal terug bij de uitgang nemen we een taxi terug naar ons hotel waar we om 17.00 uur aankomen. Eenmaal bij het hotel blijkt dat we ongevraagd weer zijn verhuisd naar een andere kamer, zal wel goed bedoeld! Omdat alles het doet doen we niet moeilijk en springen we gelijk onder de douche voor een goede was- en schrubbeurt. Tot 19.45 uur doen we het  met een beetje lezen, muziek luisteren en het dagboek bij werken rustig aan. Na wat heen en weer gepraat (Faïz had weer eens wat verkeerd geregeld) zijn we uiteindelijk met z'n achten wezen eten in het centrum van Petra. Het wordt een gezellige avond met heerlijk eten. Na de terugtocht met wederom een taxi hebben we op het dakterras van het hotel nog een tijdje genoten van de heerlijk zwoele avond en het prima daarbij passende koele vocht. Om 23.30 uur lopen we naar de kamer en om 24.00 uur gaat zowel op de kamer als bij ons het licht uit.

Dinsdag 06 Mei. Petra - Wadi Rum.

Het is uitslapen vandaag want de wekker loopt pas om 9.00 uur af. Als we om 10.00 uur de bus instappen brengt deze ons in één ruk naar Wadi Rum. We komen hier dan ook al om 11.45 uur aan. We worden onder gebracht in een apart deel van wat als een groot tentenkamp omschreven kan worden. Er zijn  voor onze groep 3 lange tenten in een U-vorm opgesteld. Voor de verandering hebben we eens een keer een 2 persoonsbed en kunnen we ons deeltje van de tent creëren met een gordijntje tussen ons en het volgende bed. De toiletten en douches zijn iets verder op maar zien er redelijk strak uit. We geven ons op voor een kamelentocht en een tocht met 4-weel drives door de woestijn. We lummelen wat tot de dromedarissen (voor de kamelentocht??) startklaar voor onze tenten neer worden gezet. We zoeken een favoriete dromedaris op en beklimmen deze afhankelijk van de persoon, met of zonder vrees om er weer andere andere kant vanaf te duikelen. Het wordt een gezellig maar gezapig tochtje van ruim een uur rond een aantal rotsen die in de buurt van het tentenkamp liggen. Maar toch leuk om weer eens gedaan te hebben. Na de tocht hebben we nog een uurtje voor we opgehaald worden door de 4-weel drives. De tijd maken we vol met wat ouwehoeren en theedrinken. Rond 17.00 uur staan de 4 jeeps voor ons klaar om een aantal uren te raggen door de woestijn. We maken een "rondje" van ruim drie uur en komen na zonsondergang weer in het tentenkamp aan. We zijn langs een hoge zandduin gereden, een natuurlijke brug en een bron die werd gebruikt in de film "Lawrence of Arabia". Verder wachten we tot de zon onder gaat en bekijken we op ons gemakje, vanaf een hoge duin, hoe deze zijn laatste stralen voor deze dag over het intussen rood gekleurde Jordaanse landschap uitspreidt. Mooi gezicht! Als we weer terug zijn in het tentenkamp staat de lunch op ons te wachten en kunnen we zo aanschuiven voor het avondeten. Dit doen we niet voordat we nog even tijd hebben genomen om ons op te knappen. We hebben niet de illusie  dat er in zo'n korte tijd nog iets te redden valt maar het verwijderen van "ettelijke" kilo's zand en stof uit kleding en andere niet nader aan te duiden plekken luchtte al behoorlijk op. Het eten smaakte overigens prima en de rest van de avond wordt gevuld met lummelen, drinken, waterpijp roken en ouwehoeren tot om 23.30 uur het licht uitgaat. Voor we de tent opzoeken genieten we eerste nog een half uurtje van de prachtige sterrenhemel. In deze heldere en donkere wereld ziet de hemel eruit als een zwart laken waarop duizenden piep kleine glinsteren diamantjes zijn genaaid. Het is voor ons niet de eerste keer dat we dit schouwspel in de woestijn bekijken maar het blijft elke keer weer een indrukwekkende belevenis. Als we ons deel van de tent eenmaal opzoeken en in ons bed kruipen kunnen we genieten van de heerlijke (nacht)rust.

Woensdag 07 Mei. Wadi Rum - Aqaba.

Om 5.45 gaat niet de wekker maar ben ik wel wakker. Ik sta op en ga ergens op een van de banken zitten genieten van de zonsopkomst. Op dat moment ben ik nog de enige maar zie in de loop van de tijd het kamp ontwaken. Tegen 8.00 uur wrijft Betty zich de slaap uit de ogen en schuift bij mij, en de rest van de groep die intussen wakker is, aan. Nadat we een deel van het ontbijtbuffet hebben weg gewerkt stappen we om 9.00 uur in de bus voor de tocht naar Aqaba. Dit is inclusief tussenstop nog geen 2 uur rijden voor we bij Hotel Alcazar aankomen. De rest van de dag nemen we het ervan en gedragen ons als "echte" toeristen in een van de vele Spaanse badplaatsen m.a.w. we leggen een handdoekje over een van de stoelen aan het zwembad en vermaken ons hier de verdere dag met spartelen, dollen, lezen en muziek luisteren. Om 17.00 uur vinden we het genoeg geweest en lopen we naar de kamer waar we even onder de douche springen om daarna een stukje te gaan lopen. We zijn ruim voor 20.00 uur weer terug en melden ons daar bij Jesca in de lounge omdat we met z'n vijven hebben afgesproken om samen te gaan eten. Even later sluiten ook Sacha en Nicolle zich bij ons aan en lopen we gezamenlijk naar de eerste beste pinautomaat om ons dagvoorraad Jordaanse Dinars weer aan te vullen. Onderweg komen we Martin en Inez tegen die zich bij ons aansluiten. Zij weten een tentje waar je leuk kunt eten en leiden ons naar een kleine strandtent, aan een soort van boulevard, waar we inderdaad heerlijk eten. Ze hebben heerlijke fruit-juices dus we nemen het er na het even nog even van en krijgen als afsluiter nog een kop koffie of thee van de zaak. Uit eindelijk zijn we voor dit feestmaal JD 7.= per persoon kwijt. Heerlijk en goedkoop, wat wil je als rechtgeaarde Hollander nog meer om hiermee maar weer eens een vooroordeel te bevestigen. Op de terugweg wordt de plaatselijke McDonald nog even aangedaan voor een ijsje waarvoor we nog een (klein) plekje hadden gereserveerd. Om 24.00 uur zijn we terug in het hotel en heeft Betty het wel gehad en kruipt onder de wol terwijl ik met een gedeelte van de groep nog wat ga drinken aan de bar bij het zwembad van het hotel. Om 1.30 uur vinden de meeste het welletjes en worden de verschillende kamers opgezocht.

Donderdag 08 Mei. Vrije dag Aqaba.

Voordat de wekker om 8.45 uur afloopt zijn we al wakker en wordt er gedoucht en aan gekleed. Omdat Betty geen trek in ontbijt heeft kan ze het nog even rustig aan doen terwijl ik een hapje ga eten. Ik schuif aan bij een tafel van wat groepsgenoten voor een snelle hap en ben om 9.50 uur weer op de kamer voor het laatste pakwerk. Het is 10.00 uur als we worden opgehaald voor een dagje snorkelen en varen met een "glasbodemboot" op de Rode Zee. Twee busjes brengen ons in een goed kwartier naar het strand waar we overstappen in twee kleine boten met een soort van glasplaat in de bodem. We varen hiermee eerst een uurtje over het rif. Wel leuk niet bijzonder waardoor we het eigenlijk na 15 minuten wel hebben gezien. Hierna leggen we vast aan een boei en kan iedereen, die daar zin en durf voor heeft, naar hartelust gaan genieten van de onderwater pracht van de Rode Zee. Na enige tijd wordt de boot een paar honderd meter verplaatst naar een volgend rif waar we ook nog de gelegenheid krijgen om te snorkelen. Ik probeer zoveel mogelijk in het water te zijn en zie toch behoorlijk wat verschillende vissen waaronder vele kogel-, discus- en papagaaivissen, een aantal grote gepen, anemonen en veel ander klein grut. Tegen 13.30 uur varen we weer terug naar het strand waar we een lunch krijgen aangeboden. Om 15.00 uur brengt de bus ons weer terug naar het hotel waar we de kosten (JD 15.= pp) voldoen en Betty nog even gaat liggen omdat ze niet helemaal lekker is. Ik vermaak me de rest van de tijd aan het zwembad en loop om 18.00 uur weer terug naar de kamer. Betty is iets opgeknapt maar heeft geen zin om te gaan eten. Toevalligerwijs belt even later  Nicolle op met de vraag of we zin hebben om mee te gaan eten en omdat ik ook alleen mee "mag" ga ik graag in op het aanbod en spreken we om 19.30 uur af in de lobby van het hotel. We lopen richting Ali Baba omdat daar gisteren door een aantal groepsleden prima is gegeten. Na nog een bevestiging van 4 groepsleden die er al zitten te eten zoeken we een plaatsje buiten op het terras. Het wordt een gezellige avond met heerlijk eten. Na het eten nemen we nog een Lokal Beer (Petra) waarna Martin en Inez nog even bij ons aanschuiven. Na verloop van tijd lopen Martin, Inez en Jesca richting het hotel via een winkeltje waar ze nog een ring willen kopen. Wij drinken onze drankjes op en nadat we hebben afgerekend lopen ook wij naar het hotel terug. Hier sluiten we ons aan bij iedereen die aan de bar heeft plaats genomen en genieten de rest van de avond van de temperatuur (ruim boven de 20 graden) en van de (alcoholische) versnaperingen. Hoe verder de avond vordert hoe meer mensen afvallen tot we nog met z'n vieren en Eric overblijven. Om 2.00 uur vinden wij het ook genoeg voor vandaag en zoeken de kamers op, Eric met de barkeeper achterlatend.

Vrijdag 09 Mei. Aqaba - Amman.

Toch redelijk fris zitten we om 8.00 uur allebei aan het ontbijt. Het uitslapen heeft Betty goed gedaan (ze is alleen nog flink verkouden) en de alcohol heeft bij mij geen sporen achter gelaten. Om 8.30 uur stappen we in de bus voor de terugreis naar Amman. De reis zou 4 uur duren maar door 2 (tussen)stops bij plaatselijke AC-restaurants loopt dit uit naar ruim 5 uur en zijn we om 13.45 uur weer terug bij het bij ons bekende Hill Side Hotel in Amman. Na een kort bezoek aan de kamer gaan we om 14.30 uur met 11 man naar buiten en houden hier een aantal taxi's aan. Hiermee laten we ons afzetten bij de Al Hoessein moskee. We maken van de buiten- en binnenkant wat foto's en slenteren tot 18.00 uur wat rond in de omgeving. Allemaal nauwe straatjes met winkeltjes en marktkraampjes. Zo heeft elke straat z'n eigen assortiment: kleding, fruit, groente, kruiden, prularia, enz. enz. Nadat we weer een aantal taxi hebben aangehouden brengen deze ons weer terug naar het hotel. We douchen, knappen een uitje, lezen wat en werken het dagboek bij. Om 19.30 uur staan we paraat voor het hotel om met z'n allen te gaan eten. Iedereen is er voor het (bij groepsreizen) gebruikelijke laatste gezamenlijke diner. De bus brengt en haalt ons dus dat is goed geregeld. Eenmaal aangekomen wordt ons, in het enorme restaurant, eerste buiten een tafel toegewezen. Maar op ons verzoek wordt er binnen een plaatsje gecreëerd en nemen we hier aan 3 tafels plaats. Na de drankjes besteld te hebben staan in no-time de tafels vol met de voorafjes die, voor we er erg in hebben, al worden omgeruild voor de hoofdgerechten. Ze hebben duidelijk haast. Er ontstaat nog enige onenigheid met de obers en de manager omdat we zelf wensen op te scheppen om dit niet in het razende tempo te laten doen door de talrijk aanwezige obers. Ondanks het feit dat een groot gedeelte van het eten lauw/koud was en we in een razend tempo de tent uitgejaagd werden was het een gezellige avond die na de terugtocht naar het hotel hier nog even wordt voorgezet in de twijfelachtige omgeving van de bar van ons hotel. De hier aanwezige dames van de bediening zitten meer voor de bar (bij de Jordaanse heren op schoot) als achter de bar. De rest gaat even liggen omdat we om 23.30 uur alweer klaar moeten staan voor de terugreis naar Nederland. Vlak voor 23.30 uur is iedereen uit de kroeg of bed en gaan we op weg naar het vliegveld, Nicolle en Sacha achterlatend omdat zij pas morgenvroeg om 8.00 uur vertrekken met een andere vlucht.

Zaterdag 10 Mei. Amman - Amsterdam.

Na een ritje van 30 minuten komen we aan op het vliegveld van Amman. Hier begint weer de hele ceremonie van het inchecken, visum stempelen en wachten. We kennen het zo langzamerhand wel maar vrolijker wordt je er niet van. Na ruim 2½ uur vertrekken we voor een 4½ uur durende vlucht naar Frankfurt. De vlucht valt deze keer, voor het gevoel, korter uit doordat de bovenste oogleden regelmatig rust zoeken op de onderste en de tijd hierdoor stukjes lijkt over te slaan. Eenmaal in Frankfurt geland hebben we ook hier weer 2½ uur "lummeltijd" maar ondanks dat zijn we bijna te laat bij het vliegtuig. Dit omdat de Duitse douane het nodig vindt om na de 1e pascontrole er nog een 2e aan vast te plakken. Het is dat we hier gelijk door mogen lopen want anders  hadden we het niet gehaald. We waren blijkbaar niet de enige die hier niet op voorbereid waren want Leo en Eric komen als laatste binnen (10 minuten te laat) en Marc en Jasper hebben we helemaal niet meer terug gezien. Het laatste uurtje in het vliegtuig naar Amsterdam is goed te doen en een half uur na de landing is er al afscheid genomen en gaat ieder weer zijn eigen weg. Toch elke keer weer een raar moment omdat we ook dit jaar weer een prima groep hadden. We lopen met Leo en Eric naar het station en zitten 15 minuten later in de trein terug naar huis. Na een overstap in Amersfoort rijden we gezamenlijk op tot Almelo waar Eric uitstapt. In Hengelo nemen we afscheid van Leo en nemen de benenwagen naar huis in een heerlijk weertje met een bijna Jordaanse temperatuur van 25 graden Celsius.