Zaterdag 25 december. Shivpatinagar - Chitwan National Park.
Nadat we wat geld hebben gewisseld om de eerste paar uur in Nepal te kunnen overleven en de bagage mee gesleept
hebben naar een andere bus, die aan de andere kant van de grens op ons staat te wachten, stappen we rond 9.00 uur
weer in voor het vervolg van onze reis naar Sauraha in het Chitwan National Park. Rond 12.00 uur stoppen we voor
een plasstop en om de innerlijke mens weer tevreden te stellen met wat
 chips of andere hapklare brokken. We zitten
dan ook zo weer in de bus voor het laatste stuk. Om 15.45 uur komen we aan bij het "Rhino Lodge Hotel". Terwijl de
bagage uitgeladen wordt installeren we ons in de tuin van het hotel. Bij het welkomstdrankje wordt er al gelijk om
de kaart gevraagd want behalve de toast met jam vanmorgen in het hotel en de snelle hap tijdens de busstop hebben we
nog niets gegeten. We laten het ons goed smaken en spreken met Julia (en een paar ander van de groep) af om straks
naar een weeshuis in het dorp te gaan dat is opgezet door een oud-reisleider van Djoser. Om 16.30 uur sloffen we
richting het weeshuis en laten ons hier rondleiden (het weeshuis is pas 10 maanden open) en stoeien wat met de
kinderen. Vooral mijn digitale fototoestel was het helemaal want nadat ik een foto had gemaakt konden de kinderen
natuurlijk direct zien hoe die geworden was. Het is dan ook al donker wanneer we terug lopen naar het hotel om ons
om te kleden. We hebben afgesproken om in het hotel te eten en zitten dan ook braaf om 19.00 uur met z'n allen in
de "kantine" van het hotel. We hebben wel eens een beter kerstdiner gehad maar laten we het er maar op houden dat
kerst in Nepal niet gevierd wordt. Toch doen ze in het hotel nog een poging om ons een kerstgevoel te bezorgen want
na het eten worden we door het personeel naar buiten gedirigeerd en wie staat daar: DE KERSTMAN. Het is misschien
geen kerstman zoals wij die kennen want die komt met een (red-nosed) rendier en niet verkleed als een "Nepalees
mannetje met kerstpetje" op een olifant. Al met al toch wel hilarisch en natuurlijk goed bedoeld van het personeel.
Na het eten is het vanavond ook weer kampvuurtijd want echt gezellig is het binnen niet en buiten koelt het snel af.
Als een (nederlands) meisje, dat als vrijwilligster in het weeshuis werkt, op een gitaar begint te spelen en ons
probeert te verleiden tot het meezingen van weet ik wat voor een liedjes vind ik het al snel niet gezellig meer en
"vlucht" naar mijn bed. Betty houdt het iets langer vol maar maakt er ook geen nachtwerk van en is al op de kamer
voordat ik mijn boek aan de kant heb gelegd. Slapen dus, morgen is er weer een dag.
Zondag 26 december. Vrije dag Chitwan National Park. |
 |
Als we om 7.00 uur opstaan is het (steen)koud in de kamer. We willen een lekkere warme douche nemen maar daar kunnen
we ook alleen van dromen want het water is minimaal zo koud als de kamer. We kleden ons aan en als we buiten komen
blijkt het al niet veel beter te zijn; klam, mistig en koud (± 8° Celsius) en het ziet er niet naar uit dat het voorlopig
beter wordt. We eten wat kleins is het hotel en lopen dan met de rest die meegaat, naar de rivier. We gaan vandaag als
eerste een wandeling maken in het aan de overkant van de rivier gelegen Chitwan National Park. We worden, in twee sessies,
met een paar uitgeholde boomstammen de rivier overgezet en wandelen met een paar gidsen zo'n twee uur rond. Of het door
het weer komt of dat het een andere oorzaak heeft weet ik niet maar van dierlijk leven zien we bitter weinig. We worden
gewezen op wat krabsporen van beren en pootafdrukken van een neushoorns. De gidsen zijn alleen maar op zoek naar "groot
wild" zoals beren, neushoorns en apen maar vergeten dat ook het "kleine spul" net zo interessant kan zijn. Om een uur of
10.00 zijn we weer terug in het hotel. Het is nog steeds bitter koud dus voor je lol ga je niet in de tuin of op je kamer
zitten dus we besluiten maar wat rond te gaan lopen. Eerst bewonderen we de twee olifanten die bij het hotel staan (met de
berijders in de buurt is het in het geheel geen probleem om deze prachtige dieren te aaien) en lopen dan een uurtje door
het dorp alvorens we ons in een restaurant achter een heerlijke hete bak koffie cq thee nestelen. Als we weer terug lopen
naar het hotel komen we "beauty" tegen. Deze, intussen 3 jaar oude, tamme neushoorn is ooit als wees gevangen in het
natuurpark en door mensen in het dorp groot gebracht en ondanks pogingen het dier weer terug uit te zetten in het wild
blijft ze elke keer weer terug komen naar het dorp. Hier loopt ze vrij rond en geniet van de aandacht die ze krijgt en
de aanrakingen. Ze vindt het heerlijk om over haar kop geaaid te worden en blijft dan doodstil staan. Heel apart! Om
13.00 uur melden we ons weer bij het hotel omdat we ons hebben ingeschreven voor een jeepsafari. We worden weer met
dezelfde "boomstam-bootjes" naar de overkant van de rivier gebracht waar de jeeps al op ons staan te wachten. Na enig
op onthoud, omdat de gidsen ons met 18 man in 2 jeepjes voor totaal 6 á 7 personen willen persen, iets dat wij weigeren
en daardoor moet er een extra chauffeur worden opgetrommeld, vertrekken we voor een 2½ uur durende tocht door het park.
Wederom zijn de chauffeurs (= gidsen) alleen maar geïnteresseerd in "groot wild" maar wij genieten van de omgeving en de
dieren die we wel tegen komen. We zien veel vogels (meerdere reigers soorten, maraboes, roofvogels, aalscholvers,
ooievaars en ijsvogels) een paar herten en op het laatst een zwarte beer die gehaast de weg overschiet. Halverwege
stoppen we voor een plaspauze bij een kweekproject voor gangesgavialen. Dit is een visetende krokodillensoort die
alleen in de Ganges (en zijrivieren) voorkomt en ernstig met uitsterven wordt bedreigd. Als we terug komen bij de
rivier zijn we flink verkleumd en willen eigenlijk niets liever dan een warme douche maar dat zal ook nu weer niet
gaan omdat er alleen maar koud water is. We wandelen maar weer naar het dorp voor wat kleine boodschapjes en prijzen
ons gelukkig dat we kunnen gaan eten bij een restaurant met een dakterras. Het klinkt tegenstrijdig, steenkoud en dan
buiten eten, maar op het dakterras heeft het personeel van restaurant KC een grote lemen bak geplaatst met daar op een
groot kampvuur. Warmte; heerlijk, heerlijk. We zitten ons dan ook met z'n allen te verkneuteren rond het vuur. Behalve
het vuur is het eten ook nog eens heerlijk dus voorlopig zijn we dan ook nog niet weggegaan. We warmen ons helemaal
door rond het vuur vanachter ons drankje en kruipen dan rond 23.30 uur in onze steenkoude bedden.
Maandag 27 December. Vrije dag Chitwan National Park. |
|
We staan om 8.00 uur op en het is niet veel anders dan gisteren; koud, klam, vochtig, mistig en geen warm water.
We trekken weer alle kleding die we over elkaar heen aan kunnen trekken aan en melden ons in het restaurant voor en
klein ontbijt. We hebben ons vanmorgen met z'n zessen opgegeven voor een tochtje in de omgeving op een ossenwagen.
Als je mij voor de tijd had gevraagd vind je dat nu leuk had ik waarschijnlijk gezegd van nee. Maar zo zie je maar
weer hoe
 een mens zich kan vergissen want we hebben een heerlijke ochtend gehad. Met z'n zessen in een zich langzaam
voort hobbelende ossenwagen genietend van de rust en de omgeving. We rijden door een paar dorpjes en stoppen halverwege
bij een van de dorpjes om hier wat rond te lopen. We zijn weer de bezienswaardigheid van het jaar en het hele dorp loopt
uit om met ons op de foto te gaan of ons uit te nodigen in hun huis. We krijgen een prima indruk hoe de mensen hier in
zo'n kleine gemeenschap leven. Veel aan bezittingen hebben de mensen niet maar of ze daar nu veel ongelukkiger door zijn
durf ik niet te zeggen, ik heb eerder het idee dat het andersom is. Na deze schitterende ervaring sjokken de koeien voor
de wagen ons terug naar het hotel waar we tegen 12.30 uur aankomen. We hebben dan nog net even de tijd om wat te eten
omdat we om 13.30 uur alweer vertrekken voor een olifantensafari in het National Park. Voor het eerst, zins we in Sauraha
zijn, breekt er een flauw zonnetje door. We besluiten gelijk om elke straal mee te pikken en eten in de tuin van hotel.
Als we dat doen klaart het weer verder op en de eerste laag kleding kan uit. Wanneer we op weg gaan naar de startplaats
van de safari is het schitterend weer geworden en straalt de zon ons, aan een helder blauwe hemel, tegemoet. De zonnebrillen
worden weer uit de kokers te voorschijn gehaald. Nadat we, via een verhoging, per 3 of 4 personen in een bakje op de rug
van de olifant zijn gezet sloft deze het dorp uit op weg naar de ingang van het park. Het is de bedoeling dat we op zoek
gaan naar een neushoorn waarvan en ongeveer 400 voorkomen in het park. Op de rug van de olifant, die nog groter lijkt
als je erop zit, genieten we van de omgeving. We lopen door het bos, het hoge gras en waden door riviertjes. Doordat als
zo rustig gaat, en wij zo hoog zitten, en de olifanten geen bedreiging zijn voor de andere dieren in het bos zien we de
natuur vanuit een heel bijzonder standpunt, dit is genieten geblazen. Vogels blijven rustig zitten (verschillende reigers,
zangvogels, roofvogels, pauwen) en de natuur straalt een en al rust uit. Op een gegeven moment ontstaat er wat kommotie
een eindje verder op bij een van de andere olifanten want het blijkt dat er een neushoorn is gespot. Met fluitsignalen
vertellen de berijders van de olifanten waar ze zitten en waar de neushoorn is en dan toch nog onverwachts staat hij daar:
een prachtige mannetjes zwarte neushoorn. Hij interesseert zich in het geheel niet voor zijn omgeving en wij kunnen tot
op 5 meter naderen. Pas wanneer er meerdere olifanten om hem heen komen te staan kijkt hij op en wandelend op z'n dooie
akkertje een stukje verder. We volgen hem een tijdje en na zo'n 30 schitterende minuten wordt het tijd om naar het dorp
terug te gaan omdat we voor het donker terug moeten zijn. De colonne van 3 olifanten shockt terug naar het dorp waar we,
weer een prachtige ervaring rijker, afstappen en terug lopen naar het hotel. In de kamer is het nog niet veel warmer
geworden maar we hebben wel enigszins warm aanvoelend water dus daar maken we gelijk gebruik van. Fris en monter gaan
we even later met de rest weer bij hetzelfde restaurant eten als gisteren. Geen straf want het eten (en drinken) is
vandaag ook weer prima verzorgt. Als we weer in bed liggen kunnen we nagenieten van een heel bijzondere dag.
Dinsdag 28 December. Chitwan National Park - Pokhara. |
|
We hoeven vandaag voor de verandering eens niet bijtijds op ondanks dat we weer een reisdag hebben. Ons einddoel
van vandaag is Pokhara en dat is niet zo heel ver rijden. De eerste kilometers kunnen we nog redelijk vlot doorrijden
maar dan begint de ellende. Misschien druk ik me verkeerd uit want het zal wel voor onze eigen veiligheid zijn maar we
moeten om de haverklap stoppen bij een militair check-point. Op een gegeven moment staan we bijna een half uur stil
voordat we verder kunnen rijden. Waarschijnlijk staan we stil omdat we moeten wachten op tegenliggers want die komen
we op een of andere onverklaarbare manier het eerste uur niet meer tegen. Ook is er een pantservoertuig aan de voorkant
van de colonne gaan rijden en dat zal hij nog een hele tijd blijven doen. In halen hiervan is schijnbaar uit den boze
want wanneer deze stopt moet iedereen stoppen. Onderweg komen we vele honderden militairen tegen waarvan het lijkt of
ze de weg bewaken. Dit is eigenlijk de eerste keer dat we er iets van merken dat er al jaren een strijd gaande is tussen
de Maoïstische rebellen en het regeringsleger. Ondanks alles genieten we van de omgeving; eerste bergachtig maar naar
mate we verder naar Pokhara komen wordt het wat vlakker. Vlak bij Pokhara worden we er in één keer mee geconfronteerd
dat de Himalaya wel erg dichtbij is want we zien verschillende besneeuwde toppen waarvan sommige boven de 8000 meter
uitkomen en dit is des te opmerkelijker omdat Pokhara maar op zo'n 800 meter hoogte ligt. Het laatste stuk van de weg
is bar en boos maar tegen 15.30 uur komen we toch in Pokhara aan. We kunnen niet helemaal doorrijden tot Hotel Bleu
Heaven omdat de hoofdstraat is afgezet ivm met een festival. We lopen het laatste stukje naar het hotel waar we
verwelkomt worden met een drankje waarna de kamers verdeeld worden. Betty is wat moe dus ik loop op mijn dooie akkertje
even naar het meer om wat foto's te maken. Ik kom hier Ben en Marie Thérèse tegen en we besluiten samen het stadje
even rond te lopen. Omdat het feest is is er van alles te doen; een kermis (mag de naam kermis naar westerse begrippen
niet hebben zeker niet naar aanleiding van de veiligheidsvoorzieningen of beter gezegd het ontbreken hiervan), verder
allerlei straatbandjes en optredens van oa dansgroepen ook worden de meest uiteenlopende (kinder)spelletjes op straat
gedaan. Eentje wil ik er toch noemen omdat deze zowel bij ons als de plaatselijke bevolking veruit favoriet was. Maak
een "speelveld" van ongeveer 6 bij 40 meter, trek aan de ene kant een lijn met daar achter een vrijwilliger met een
blinddoek voor en een stok in zijn hand, zet aan de andere kant een terracotta pot (± 40 cm hoog) met ongeveer een
meter ervoor een lijn. Nu is de bedoeling dat de vrijwilliger de pot stuk slaat zonder buiten het speelveld te komen
en zonder over de lijn voor de pot te komen. Echt iedereen schreeuwt zijn keel schor om de persoon in kwestie
richting de pot te dirigeren, zo dicht mogelijk voor de lijn, omdat hij binnen 5 minuten één keer uit mag halen met
de stok om de pot stuk te slaan voor de hoofdprijs. Omdat de stok aan de korte kant is is dit zeker geen eenvoudige
opgave en we hebben dan ook maar 1 meisje gezien die het is gelukt. Maar eerlijk is eerlijk de lol was er niet minder
om. We lopen verder, drinken wat en gaan dan terug naar het hotel. 's Avonds wandelen we met z'n tweeën nog even door
het dorp (en kopen nog een paar dunne handschoentjes want het koelt hier 's avonds snel af) en gaan dan met de hele
groep ergens eten. Betty is nog niet helemaal lekker dus we liggen er vroeg in vandaag.
Woensdag 29 December. Vrije dag Pokhara. |
|
Gisteren niet voor niets vroeg naar bed gegaan want vandaag is het voor dag en dauw op omdat we de zon willen zien
opgaan boven het Himalaya-massief dat vanuit Pokhara schitterend te zien is. Omdat Betty zich nog niet helemaal kiplekker
voelt blijft die lekker liggen. We gaan met de bus een kilometer of 10 verder richting de Himalaya naar het op 1600
meter hoogte gelegen uitzichtpunt Sarangkot. Vanaf hier heb je een werkelijk schitterend uitzicht over Annapurna-massief
en de Machhapuchhara. Je kijkt uit over een lengte van ik weet hoeveel kilometers besneeuwde bergen. De een nog hoger
als de ander maar allen tussen de 6900 meter en 8100
 meter hoog. Wanneer de zon langzaam boven de bergen verschijnt
wordt alles in eerste instantie in een rode gloed gehuld waarna het rood zich langzaam terugtrekt en de besneeuwde
bergen in al hun witte pracht aan de hemel komen te staan. Werkelijk magistraal om te zien. Na al dit moois gaan de
meeste met de bus terug naar het hotel maar besluiten Ben, Marie Thérèse, Jamie, Karin, Monique en ik om de terugtocht,
in een goede 3 uur, wandelend af te leggen. We lopen constant naar beneden richting het meer en het dorp en vooral in
het begin levert dit enkele prachtige uitzichten op. Boven was het nog knap koud en hadden we de gisteren gekochte
handschoenen nog wel nodig maar naar mate de afdaling vordert gaat er steeds meer uit en als we beneden aankomen lopen
we allemaal in een T-shirtje en met een volle rugzak. We lopen in één streep naar het hotel waar een douche erg welkom
is. Betty is weer helemaal het vrouwtje en bij het zien van de zon besluiten we om met z'n vieren (Ben en Marie Thérèse
doen ook mee) om er een heerlijk lui middagje van te maken. We hobbelen wat winkels af doen nog wat kleine inkopen voor
thuis en genieten verder op het terras van de mensen, de drankjes en de zon. We zitten aan de hoofdstraat en daar is nog
steeds van alles te doen en te zien dus onze dag kan niet kapot. Als het donker begint te worden lopen we terug naar het
hotel waar we nog even gaan internetten. Bij het checken van onze mailbox blijken er verschillende ongeruste mailtjes in
te zitten. Er schijnt de tweede kerstdag in India, Indonesië en verre omgeving een ramp te zijn gebeurd met een aardbeving
en de daarop volgende tsunami. Eerlijk waar: wij hebben er niets van gemerkt (zowel niet van de beving als het nieuws
hierover). We stellen het thuisfront gerust en gaan terug naar het hotel. Toch wel enigszins onder de indruk omdat we
horen dat er al meerdere duizenden doden schijnen te zijn (thuis zou de omvang van de ramp ons pas duidelijk worden)
lopen we met een groot deel van de groep naar het dorp voor een gezamenlijke diner. Het blijkt in het eerste restaurant
nog al een probleem te zijn om onze relatief grote groep van zitplaatsen te voorzien dus lopen we een deur verder. Hier
is het al niet veel anders maar omdat we geen zin hebben om de hele stad af te kleppen gaan we hier, in verschillende
groepjes, toch maar zitten. Geen slechte keus want we eten weer heerlijk. Na het dessert en een laatste afzakkertje
lopen we bijtijds weer terug naar het hotel. We werken ons dagboek nog even bij lezen nog wat en trekken bijtijds de
dekens over ons heen omdat we morgen weer bijtijds op moeten voor de tocht naar Kathmandu
Donderdag 30 December. Pokhara - Kathmandu. |
|
Vandaag zijn we om 7.00 uur present en om 7.15 uur wordt de motor van de bus gestart voor de rit naar Kathmandu.
Onderweg hebben we een lunch- en plasstop om 11.00 uur bij Green Garden Restaurant (goed en snel) en nog een stop
om 13.00 uur. We zien onderweg verschillende keren het resultaat van de gewelddadigheden tussen de regering en de
maoïstische opstandelingen. Deze laatste hebben gisternacht diverse aanslagen met landmijnen gepleegd op busjes en
auto’s. Hierbij zijn, volgens de krant die we er op naslaan, 28 doden gevallen. We zien oa 1 uitgebrande bus,
4 minibusjes en een aantal auto’s op de weg van Pokhara naar Kathmandu. Bij aankomst in Kathmandu moeten we eerste
een stukje lopen omdat de bus Hotel Buddha niet kan bereiken want deze ligt midden in een winkelstraat in de
toeristenwijk Thamel. Na het verdelen van de kamers (en het onderlinge ruilen omdat de singles de kamers met de
tweepersoonsbedden hebben gekregen) is de bagage ook gearriveerd en kunnen we ons rond 15.00 uur op gaan frissen.
Hierna lopen we Kathmandu in op zooek naar fotoshops (fotoapparatuur is hier ± 30 % goedkoper dan in Nederland) en
kledingateliers voor eventuele maatkleding dat hier ook veel goedkoper is als thuis. We laten (nog) niks maken en
kunnen ons verder ook beheersen. Hierna duiken we met een man of acht een van de vele restaurants in om onder het
genot van een drankje en een (klein) hapje bij te komen van de reis. Tegen etenstijd (om 19.00 uur hebben we met
bijna de hele groep afgesproken om gezamenlijk te gaan eten) lopen we terug naar het hotel en van daaruit weer terug
naar hetzelfde restaurant omdat Julia hier toevalligerwijs besproken had. We lopen redelijk op tijd terug naar het
hotel omdat Betty zich wat grieperig voelt.
Vrijdag 31 December. Vrije dag Kathmandu. |
|
Het is vandaag oudejaarsdag en omdat het vanavond wel niet zo vroeg zal zijn voordat we in bed liggen slapen we
lekker uit. De nachtrust heeft Betty goed gedaan want die is weer helemaal opgeknapt dus lopen we om 9.00 uur met
de groep mee naar het Basantapurplein (eten doen we later wel). Hier 2 entreekaartjes gekocht voor 200 rupia pp
(waarvoor is ons niet duidelijk geworden omdat we gewoon overal in konden lopen) en hebben toen bijna 3 uur over
dit plein en het schitterende, maar wel wat rommelige, Durbarplein gelopen. We bekijken oa de Shiva en
 Parvati
Tempel, het huis van de Kumari, Maju Duval, de Basantapur toren (we konden helaas niet naar boven je schijnt daar
namelijk een schitterend uitzicht over het plein te hebben) en het Hanuman Dhoka Paleis. Je wordt overigens wel helemaal
gek van de mannetjes die je wat willen verkopen. Hierna lopen we met z’n zevenen naar New Road omdat wij (en een aantal
andere geïnteresseerde) nog wat fotowinkels af willen. Maar eerst is het tijd voor wat vulling van de maag ook omdat we
geen ontbijt hebben gehad. We vinden een leuk ronddraaiend “dakrestaurant” aan het begin van New Road van waaruit we
over een groot gedeelte van de stad kunnen kijken. Als het helder is (bij ons is het nog steeds heiig) moet je daar
een mooi uitzicht hebben stellen we ons zo voor. Na de nodige koolhydraten tot ons genomen te hebben lopen we met Marie
Thérèse en Ben een stuk van New Road op en neer en nemen dan een taxibusje naar de Swayambhunath tempel. We worden met
de taxi helemaal naar boven gereden anders hadden we de trap met 365 treden op gemoeten om bij deze prachtige tempel te
komen. Swayambunath, ook wel de ‘apen-tempel’ genoemd, biedt naast een combinatie van boeddhistische en hindoeïstische
cultuur, een mooi uitzicht over de stad en de vallei, waarbij wij niet het geluk treffen, zoals al gezegd, op mooi helder
weer. Het terrein is niet bijzonder schoon (zoals zo vaak in India en Nepal) en veel gebouwen hebben achterstallig
onderhoud. Op de terugweg zien we nog een groot stuk van het niet toeristische Kathmandu op zoek naar een bepaalde
zilversmid die we uiteindelijk niet kunnen vinden. Eenmaal terug in het hotel vragen we een andere kamer (en krijgen
die ook) omdat er die avond en nacht een Trance-party onder ons raam gehouden wordt tot een uur of zes ’s nachts. Ik
ga nog even de elektronische post ophalen en bijwerken voordat we om 20.00 uur vertrekken naar het Third Eye restaurant.
Ik kan niet anders zeggen dat ze geprobeerd hebben om er een goed Oud en Nieuw sfeertje van te maken al hoewel dit feest
in Nepal niet nu maar pas ergens in maart of april gevierd wordt . We vermaken ons prima; eerste een zeven gangen Oud en
Nieuw menu!!! (of gewoon á la carte) en daarna met z’n allen naar de bar waar het feest (inclusief bubbelwijn) tot de
late uurtjes is doorgegaan. Hierna heerlijk geslapen in onze “nieuwe” kamer.
Zaterdag 01 Januari. Vrije dag Kathmandu. |
|
Vandaag de wekker toch maar gezet (9.00 uur) omdat we om 10.00 uur bij Pumpernickel hebben afgespoken met Marie
Thérèse en Ben. De oven verse broodjes en de vers geperste jus d’orange smaken ons heerlijk. Daarna de Lonely Planet
gepakt een hieruit een stadswandeling gemaakt door Kathmandu met als eindpunt weer New Road. We lopen toch weer een
rondje langs de fotozaken en kunnen het dit keer niet laten allebei een flitser voor onze camera’s te kopen. Hierna
maar eerst koffie gedronken om onze zonden te overdenken en de flitsers aan een eerste test te onderwerpen. Daarna
maken we een tweede wandeling uit de Lonely Planet en lopen dan door richting ons hotel om halverwege te blijven
steken bij het Third Eye restaurant waar we om 17.30 uur aan de tafel plaatsnemen voor eerst een drankje en daarna
een hapje. Omdat het reuze gezellig is blijven we tot 22.00 uur hangen om daarna terug te lopen naar het hotel. Even
douchen, flitser nog even uitproberen, dagboek bijwerken, nog wat lezen en dan slapen.
Zondag 02 Januari. Vrije dag Kathmandu. |
|
Omdat we om 9.00 uur worden we opgewacht door de taxichauffeur die ons vrijdagmiddag heeft rondgereden staan we
om 8.00 uur op. We hebben vrijdag met hem een vaste prijs afgesproken waarvoor hij ons de hele dag zou willen rondrijden
naar de plekken die wij zouden willen zien en dat zijn in ieder geval de koningssteden Bhaktapur en Patan. We trekken
de hele dag met Marie Thérèse en Ben op en laten ons eerst naar Bhaktapur brengen (entree NRP 750.= pp). We lopen over
het Durbarplein waar het nog mooi rustig is. Helaas is het ook vandaag weer wat mistig dus
 de zon zal er wel niet
doorkomen. Na het Durbarplein lopen we nog wat rond door de omgeving (Gouden Poort of Sun Dhoka, Siddhi Lakshmi
Tempel, Vatsala Durga Tempel) om bij de Nyatapola Temple op het Taumadi Tole uit te komen hier drinken we wat bij
een restaurant met uitzicht op het plein. Terwijl we rustig thee en koffie zitten te drinken komt er een klein
gezinnetje (man, vrouw, 2 kinderen en een geit) bij een altaar hun gebeden doen. De geit wordt hierin actief
betrokken, iets te actief naar onze smaak wanneer hij plotseling voor onze ogen de keel wordt doorgesneden om
te worden geofferd. Het hoort bij de plaatselijk gebruiken zullen we maar zeggen want de Nepalezen schijnen het
heel gewoon te vinden inclusief het volledig met bloed besmeurde altaar waar nog geen 2 minuten later alweer allerlei
mensen hun handen of hoofd op leggen. Na dit tafereel aanschouwd te (moeten) hebben lopen we verder door Bhaktapur.
Na ongeveer 3 uur rond gedwaald te hebben lopen we terug naar de taxi om ons te laten vervoeren naar Patan. In Patan
betalen we de entree (NRP 200.= pp) en zoeken dan eerste een restaurant op om onze honger te stillen. We komen terecht
bij restaurant “Cafe Le Petan” waar we de enige gasten zijn. Dat kan niet aan de prijs of het eten liggen want we eten
(weer) heerlijk voor een bespottelijke lage prijs (voor Nederlandse begrippen dan). Hierna lopen we naar het Durbarplein
(ja, ja, het lijkt of elke stad in Nepal er wel een heeft). Dit blijkt het mooiste plein te zijn wat we tot nu toe gezien
hebben. We lopen eerste een tijdje rond te dwalen met onze reisgidsen op zoek naar de bezienswaardigheden (Tempel van
Bhimsen, Vishvanath Tempel, Charnarayan Tempel, Krishna Tempel) en lopen dan het museum binnen dat aan het plein ligt.
Hier kopen we een prachtig beeldje, niet goedkoop maar ook niet te vergelijken met de beeldjes die overal te koop worden
aangeboden. Hierna lopen we weer verder op zoek naar de Gouden Tempel (Hiranya Varna Mahavihara of Kwa Bahal zoals de
tempel officieel heet). Het is even zoeken maar we vinden hem toch en mogen na betaling van NRP 25,= pp binnen een kijkje
nemen. Ik weet niet of het allemaal goud is wat er blinkt maar het is een zeer bijzondere tempel vooral omdat op dat
moment toch de zon doorkomt en alles nog mooier in het licht komt te staan. We lopen nog wat door Patan en nog even
over het Durbarplein (om toch wat zonnige foto’s te schieten) en stappen dan weer in de taxi. We hadden eigenlijk nog
naar Bodhnath willen gaan maar we zijn een beetje “tempelmoe” en willen allemaal nog wat inkopen doen dus daarom laten
we ons bij het hotel afzetten. Terug in Kathmandu lopen we de stad nog even in voor de laatste souvenirs (voor familie,
vrienden en bekenden) en staan dan om 19.00 uur paraat in de hal van het hotel omdat we voor de laatste keer met z’n
allen willen gaan eten. Het is vanavond de laatste kans om gezamenlijk te eten want de vakantie loopt nu aardig op zijn
eind. We doen dit in “Le Bistro” waar het eten wel lekker is maar de sfeer in het restaurant en bij het personeel beneden
peil is. We bieden Julia een zilveren kettinkje aan en de gebruikelijke enveloppe en maken er zelf maar wat van.
Uiteindelijk moeten we in het donker de zaal uit, de trap af, een zaal door, de gang door en dan naar buiten omdat
het personeel zo vriendelijk was om het licht alvast uit te doen terwijl wij nog wat zaten te drinken, dit om 22.00
uur ’s avonds. In het hotel pakken we de tassen vast in omdat we morgen terugvliegen naar India en liggen dan toch nog
bijtijds in bed.
Maandag 03 Januari. Kathmandu - Delhi. |
|
We staan om 8.00 uur op en lopen naar Pumpernickel voor weer een heerlijk ontbijt. Hierna maken we nog een
ommetje om de laatste Nepalese rupia’s op te maken. Dit lukt prima en om
 10.00 uur zijn we terug bij het hotel.
Eerst met z’n allen de tuin van het hotel in voor de groepsfoto en dan lopen we door naar de bus die een paar
straten verder op ons staat te wachten. Om 10.30 uur zijn we op weg naar het vliegveld van Kathmandu. Na de nodige
plichtpleging (bagagecheck, inchecken, bagagecheck, paspoortcontrole, bagagecheck, boarden, bagagecheck en nog een
laatste bagagecheck op de trap van het vliegtuig) kunnen we met een vertraging van meer dan 3 uur vertrekken. Deze
vertraging was overigens te wijten aan de mist in New Delhi waardoor het vliegtuig dat ons op kwam halen daar niet
kon vertrekken. Bij aankomst in Delhi eerst weer een uur in de rij voor de paspoortcontrole (volgens mij hebben de
douanebeambte in India constant de verkeerde batterijen in want het gaat zo langzaaaaaaaam) en toen door de avondspits
naar ons hotel. We zitten weer in het “Good-Times” hotel wat goed uit komt omdat we de weg nog weten. We hadden bij
aankomst al een aantal souvenirs gezien die we wilden meenemen maar toen hebben laten staan omdat we hier toch weer
terug zouden komen. Om 20.30 uur zijn we in het hotel en nadat de kamers zijn verdeelt hebben we gelijk een riksja
gepakt voor onze souvenirs. Met 5 minuten waren we bij de betreffende winkels en met een half uurtje was alles in
kannen en kruiken. We zouden dus ruim op tijd terug kunnen zijn bij het hotel omdat de bus om 22.00 uur weer zou
vertrekken naar het vliegveld voor de terugreis naar Amsterdam. Maar dit was buiten onze (nieuwe) riksjarijder
gerekend want die wist het te presteren om bijna 3 kwartier rond te rijden zonder het hotel te kunnen vinden.
Nadat ik hem zelf de weg maar even heb gewezen kwamen we om 21.55 uur gestresst in het hotel aan. De stress was
gauw over toen we daar hoorde dat we de volgende morgen pas om 9.30 uur zouden vertrekken omdat onze vlucht
uitgesteld was doordat het KLM-toestel dat ons zou ophalen door dezelfde mist niet had kunnen landen en was
uitgeweken naar Bombay. Nu kwam het ons nogmaals goed uit dat we de omgeving al kenden want we hebben de spullen
in de kamer gelegd en zijn naar Restaurant Raffles gelopen om daar weer te genieten van een heerlijke Thali. Om
24.00 liggen we er in, genietend van een extra nachtje in India.
Dinsdag 04 Januari. Delhi - Amsterdam. |
|
We staan om 8.00 uur op na een redelijke nachtrust ondanks het feit dat we de kamer naast de receptie hadden en
de opgewonden standjes die daar de hele nacht aan het werk waren hun uiterste best deden om met z’n luid mogelijke
stem te praten. Na een verzoek om warm water konden we even heerlijk douchen alvorens we om 9.30 uur paraat staan
bij de receptie. We vetrekken om 9.30 uur en het is de bedoeling dat, als alles goed gaat, we om 11.00 uur vliegen.
Aangekomen bij het vliegveld nemen we afscheid van Julia die ons prima door deze dagen heen heeft geloodst en zeker
positief heeft bijgedragen aan deze heerlijke tijd in India en Nepal. Wonder boven wonder gaat de hele incheckprocedure
redelijk voorspoedig en zitten we inderdaad rond 11.00 uur in het vliegtuig. Vlak voor het instappen kunnen we Maureen
en haar moeder nog even spreken omdat zij in hetzelfde vliegtuig zitten. We hebben nog enig op onthoud maar met iets
meer als een half uur vertraging zijn we toch op weg naar Nederland. We kunnen Maureen in het vliegtuig wat uitgebreider
spreken over hun belevenissen van de afgelopen tijd (Inge zien we niet omdat zij op een bed in de business-class ligt).
Doordat iedereen fris en monter is, door extra nacht in New Delhi, is het reuze gezellig in het vliegtuig en na een paar
biertjes en het nodige ophalen van herinneringen staan we dan ook, voor ons gevoel, in no-time op de landingsbaan van
Schiphol. We lopen naar de bagageband en nemen hier van iedereen afscheid. Toch weer een apart moment; je trekt 3 ½
week redelijk intensief met een aantal mensen op (met de een wat meer als met de ander) en dan is het een handje en
kusje en iedereen gaat weer zijn eigen weg. We zijn in een poep en een scheet door de douane (zo kan het dus ook!!).
We eten nog een broodje op Schiphol omdat onze trein net weg is en lopen dan rustig naar het perron. Zoals het
Nederland betaamd (zelfs bij de NS) vertrekt alles weer op tijd en zijn we precies volgens planning om 21.00 uur
weer thuis. Eerst naar de cafetaria voor een Hollands patatje special want de koelkast is nog leeg. Na de patat
laten we de afgelopen 25 dagen nog even de revue passeren: een hele andere cultuur, overal mensen (vooral in India),
heerlijk weer (ook de kou in Nepal), heerlijk eten, hectische steden, prachtige natuur, schitterende kleuren, prachtige
gebouwen en een gezellige groep. Een schitterende reis door twee toch heel verschillende landen. Naar India willen we
zeker nog een keer terug (in ieder geval Rajasthan) en ook nog een keer naar Nepal zullen we geen straf vinden. We
zijn weer een paar heel dierbare herinneringen rijker.
|
|
|
