India Reisverslag
Wereldbol Index India/Nepal
Wereldbol Informatie India
Wereldbol Informatie Nepal
Wereldbol Kaart India/Nepal
Wereldbol Reisverslag Nepal
Wereldbol Fotoalbum India
Wereldbol Fotoalbum Nepal
Wereldbol Links

Zondag 12 december. Aankomst in New Delhi.

Na dat we zaterdag al met de trein naar Amsterdam zijn gegaan er daar in een hotel hebben overnacht staan we keurig om 8.30 uur in de vertrekhal om in te checken. Alles verloopt voorspoedig en na de onvermijdelijke ronde langs de Taxfree winkels gaan we op weg naar de gate waar vandaan we praktisch (20 minuten vertraging) volgens schema vertrekken. We hebben een prima vlucht met de KLM en in de lucht halen we de verloren tijd snel in en landen 15 minuten voor de geplande aankomst tijd in Delhi. Het is dan 23.15 uur plaatselijke tijd, mistig en natuurlijk donker dus een leuke eerste blik op India is ons schijnbaar niet gegund. In het vliegtuig hebben we al de eerste medereizigers voor deze reis ontmoet en de rest volgt op het vliegveld van Delhi en ook Julia (onze reisbegeleidster) zien we hier. Na ongeveer een uurtje (paspoortcontrole, bagage op halen, kennismaken met de groep en pinnen) gaan we op weg naar de bus die ons, ook in een klein uur, bij Hotel "Good Times" aflevert. We drinken nog iets vullen de "visumlijst" met paspoortgegevens ed in en gaan dan een paar uurtjes slapen. Het dan inmiddels 3.00 uur en morgen om 8.00 uur worden we aan het ontbijt verwacht.

Maandag 13 december. Vrije dag in New Delhi.

Naar boven

We hebben redelijk geslapen in het, voor mij, te korte bed. Het hotel is redelijk gehorig en we hebben ons regelmatig afgevraagd wat ze 's nacht toch allemaal uitvreten in het hotel omdat we bijna de hele nacht van allerlei ondefinieerbare geluiden horen. We eten op het dakterras enKaartje van India en Nepal in Azie. worden weer getrakteerd op mist want het is zwaar bewolkt en niet voor de laatste keer, zoals de verdere vakantie zal blijken, mistig. Hierdoor is het redelijk koud dus iedereen zit met een (fleece)trui te eten. Na het nuttige van een ontbijt en het storten van € 20.00 PP voor de fooienpot (dit is voldoende voor de hele reis) vertrekken we om 10.00 uur voor een sightseeing Delhi. De bus brengt ons eerst naar Lal Qila (het Rode Fort). Omdat het op maandag is gesloten en we door de mist de buitenkant maar nauwelijks kunnen zien (het lijkt wel imposant) lopen we snel verder door de straatjes langs mensenmassa en marktkraampjes en door druk verkeer naar "Old Delhi". Uiteindelijk komen we, nadat we ons een eerste indruk hebben kunnen maken van wat voor hectiek ons in India nog te wachten staat, aan bij de Jama Masjid moskee die als de grootste van India te boek staat. Op kousenvoeten maken we een rondje over het immense terrein voordat we terug gaan naar de bus. Deze brengt ons naar het Gandhi Darshan (het Mahatma Gandhi Memorial Park) en de India Gate (het herdenkingmonument voor alle gesneuvelde Indiase soldaten) waarna we de rondrit afsluiten met een bezoek aan een de Gurudwara Sisganj (een Sikhtempel). In deze prachtige en indrukwekkende tempel, weer de schoenen uit en dit maal een hoofddoek om. We zien hoe vele gelovige hun heilige boek aanbidden. Op de terugweg laten we ons afzetten bij de Palika Bazaar met de bedoeling deze te bezoeken, maar we kunnen de echte bazaar niet vinden en zijn eigenlijk al het lopen wel een beetje moe dus laten we ons door een riksja bij het hotel afzetten. We gaan 's avonds eten bij Raffles omdat we daar ook wat broodjes kunnen inslaan voor de volgende dag. Na een heerlijke Thali (bord met verschillende gerechten en sausjes) terug naar het hotel en op tijd naar bed.

Dinsdag 14 December. Delhi - Jaipur.

Naar boven

Voor de verandering eens vroeg ons nest uit (4.00 uur, je moet natuurlijk van elke minuut die je hier bent gebruik maken) omdat we om 5.00 uur met de trein vertrekken naar Jaipur. We vertrekken inderdaad precies om 5.00 uur en komen om 11.40 uur aan in Jaipur. In het begin is het flink koud in de trein maar door de hete thee hebben we dit kunnen doorstaan en in de loop van de ochtend trok de mist op en kwam de zon er door en steeg de temperatuur tot een zeer aangename hoogte. Op het moment dat we de bus instappen voor de rit naar ons hotel hebben we een strak blauwe hemel en zo'n 20° C. Het Bissau Palace blijkt een mooi (koloniaal) hotel te zijn met een een mooie binnentuin en tegen het oude centrum van Jaipur aan gelegen. We krijgen een leuke, in koloniale stijl ingerichte kamer. Betty gaat hierna met Julia en een (vrouwelijk) gedeelte van de groep de stad in om kleding te shoppen. Een uur later en een blouse en sjaal rijker is ze weer terug. Dan lopen we samen Jaipur in om wat indrukken op te doen. We lopen de straat uit en rechtsaf de eerste stadspoort door die we tegen komen. We staan versteld van wat er allemaal te zien, te horen en te beleven is. We nestelen ons op een stoeprand en blijven hier zeker een uur zitten te genieten van het dagelijkse leven. Heerlijk, hoe chaotisch, hoe kleurrijk, hoe anders. Hierna met alle opgedane indrukken weer terug naar het hotel waar we, tot dat we met zijn zessen wat gaan eten, ons in de hoteltuin achter een drankje installeren.

Woensdag 15 December. Vrije dag in Jaipur.

Naar boven

Vandaag rustig aan kunnen doen bij het opstaan. We hebben geen zin in een ontbijt vandaag, daarom staan we pas om 8.30 uur op omdat de bus naar het Amber Fort om 9.00 uur vertrekt. Daar aangekomen laten we ons op een olifant naar prachtige fort brengen (kunnen we vastAmber Fort wennen aan de olifantensafari in Nepal). We lopen door de schitterende vertrekken met prachtige wandschilderingen en mooi ingelegde plafonds. Na weer een ritje op de olifant, naar beneden dit keer, stappen we in de bus die ons nog even naar het, midden in het Lake Pichola liggende, Waterpaleis brengt. We laten ons op de terugweg, met een aantal anderen, afzetten bij een restaurant waar we heerlijk lunchen. Daar stappen we in een Riksja en stappen pas weer uit bij het City-Palace en pinnen daar eerst weer wat Rupia's. Hierna betalen we de entree en gaan eerst naar het textielmuseum wat midden op het plein ligt. Interessant als je je interesseert voor oude kostuums en uniformen. Nadat we nog een tijdje rond hebben gelopen en foto's hebben gemaakt rond het prachtige paleis (je kunt niet in het paleis zelf) lopen we door naar het bijbehorende observatorium waar we een stief uurtje rondlopen. We laten ons weer met een fietsriksja naar het hotel brengen waar Betty nog net op tijd is om met een aantal dames mee te gaan naar de cinema: een "Bollywood" film staat er op het programma. Ik blijf in de, overigens heerlijke, hoteltuin lekker een pilsje drinken. Bij thuiskomst voelt Betty zich niet helemaal lekker (niet van de film overigens) en gaat direct naar bed. Ik blijf in het hotel dan maar wat eten en lig er ook op tijd in.

Donderdag 16 December. Vrije dag in Jaipur.

Naar boven

Vandaag kunnen we heerlijk uitslapen en dat is maar goed ook want Betty heeft de halve nacht liggen spoken. Om 12.30 uur pakken we een motorriksja naar de Hama Mahal (Paleis van de Winden). Dit "facade-paleis" is prachtig om te zien en zeker een bezoek waard. Van hieruit laten we ons naar het Monkey-palace brengen. We komen er eigenlijk te laat aan omdat de zon al achter de omringende bergen is verdwenen. We lopen toch nog even rond en pakken om 16.30 uur onze riksja weer om terug te gaan naar het hotel. Betty gaat nog even wat slaap inhalen en ik pak maar weer een drankje in de hoteltuin. 's Avonds schuiven we aan bij een niet zo'n bijzonder buffet op het dakterras van het hotel en liggen daarna weer redelijk op tijd in bed.

Vrijdag 17 December. Jaipur - Agra.

Naar boven

Om 7.15 uur, na een kwartier wachten tot de chauffeur eindelijk klaar was met de bagage, vertrekken we naar Agra. Onderweg hebben we twee stops. De eerste is het Keoladeo National Park in Bharatpur. In dit vogelreservaat maken we een fietstochtje van ongeveer 2 uur op een fiets uit oma's tijd en die sinds die tijd waarschijnlijk ook geen onderhoud meer heeft gehad. Dit doet overigens niets af aan de natuur want het vogelpark doet zijn naam alle eer aan. We komen tientallen vogelsoorten tegen; pauwen, gieren, aalscholvers, ibissen, ijsvogels, verschillende ooievaars, diverse reigers, roofvogels, zangvogels en watervogels, prachtig!! Verder zien we nog een aantal herten en 2 krokodillen. Nadat we vlak bij de uitgang van het park de lunch hebben genoten rijden we verder naar de volgende stop: Fatehpur Sikri. Deze voormalige hoofdstad van de Moghulvorst Akbar is prima bewaard gebleven en gerestaureerd. Schitterende rode gebouwen met prachtig gebeeldhouwde wanden en pilaren. Na dit alles bewonderd te hebben lopen we nog even naar de er achtergelegen Buland Darwaza de toegangspoort tot Fatehpur Sikri. Mocht je overigens van hieruit naar Agra gaan en daar alles willen bezichtigen koop dan in Fatehpur Sikri je combi-toegangskaart voor Fatehpur Sikri, Baby Taj, Taj Mahal en het Agra Fort (en nog een attractie die ik ben vergeten) want dat scheelt beduidend op de betreffende entree prijzen. Hierna rijden we in één ruk door naar Agra waar we worden opgewacht bij hotel Amar. Een redelijk hotel met een goede keuken waar wij een wat vochtige kamer krijgen op de kelderverdieping vlak naast het restaurant (waar we overigens totaal geen last van hebben gehad). De keuken is zoals gezegd prima en er is voldoende (18 man voor ons 14-tienen) en vriendelijk personeel. Betty laat zich haar Kip-tandoori gerecht en ik mijn Thali-non vegetable heerlijk smaken. Na nog wat versnaperingen liggen we weer redelijk op tijd in bed.

Zaterdag 18 December. Vrije dag in Agra.

Naar boven

Ondanks dat we niet echt vroeg in bed lagen slapen we even lekker uit. Als we opstaan blijkt het, net als gisteravond overigens, redelijk mistig te zijn en de vooruitzichten zijn volgens het hotelpersoneel ook niet zo gunstig, we zien wel wat het wordt. We regelen voor de hele dag een privé Bemo (motorriksja) voor 150 rupia nadat we met de chauffeur hebben afgesproken om geen winkeltjes te bezichtigen want dat is vaak een extra inkomsten voor de berijder (hij vertelt zelf 100 rupia per bezochte winkel). Het blijkt een bijzonder vriendelijke man te zijn die ons keurig overal heen rijd waar heen we willen en er zo goed en zo kwaad, met zijn beperkte woordenschatTaj Mahal aan engels, ook nog wat over probeert te vertellen. Eerst maar eens naar het Agra-fort, het klink eentonig maar ook dit fort is het bezichtigen meer dan waard. Als we de hele rondgang hebben gemaakt gaan we met onze Bemo verder, door het zeer drukke verkeer, naar de Itimad-Ud-Daulah, beter bekend als Baby Taj. Deze kleine uitgave van de Taj Mahal is zeker het aanzien waard en vertoont grote gelijkenissen met zijn grote broer. Na de bezichtiging staat onze chauffeur ons al bij de poort op te wachten; we vragen hem om ons naar de achterkant van de de Taj Mahal te brengen. Na weer een (kermis)rit, door het drukke Agra naar de overkant van de rivier, komen we aan bij een wel erg druk zandweggetje. Hier blijkt net een film te worden opgenomen met India's bekendste acteur, wij nemen deze informatie maar voor lief en gaan onder begeleiding van onze chauffeur een bospad op. Na een 10 minuutjes staat hij ineens voor je: de Taj Mahal. Dit wonder van Indische schoonheid gaat helaas enigszins schuil in een dunne mist maar dat belet ons niet om naar de rand van de rivier te lopen om daar dit schitterende bouwwerk in al zijn schoonheid op de (digitale)plaat vast te leggen. We gaan later vandaag het monument nog bezoeken maar dit doet ons al versteld staan van de schoonheid. Met moeite kunnen we ons losrukken van deze heerlijke plek. We klimmen weer in de Bemo voor weer een heerlijke hectische ritje (onze chauffeur weet de kleinste weggetjes en is beslist niet bang voor vééél groter verkeer) naar een restaurant omdat we eerst wat willen eten. Dit doen we in "Zorba de Buddha" alwaar de gezelligheid geen hoogtijd viert maar de keuken daarin tegen wel. Na deze late lunch op naar het hoogtepunt van de dag (en een van de hoogtepunten van de vakantie); de Tai Mahal. Na dat we kaartjes hebben gekocht en kunnen we aansluiten bij de rij van wel 200 meter lengte. Gelukkig was dit de rij voor de Indiërs en was de rij voor de toeristen een stuk korter (mag ook wel want die betalen 50 x zoveel). Bij de controlepost heb ik een probleem want alhoewel ik wist dat je geen scherpe dingen (messen ed), aanstekers, stiften, batterijen, rekenmachines, (mobiele) telefoons ed mocht meenemen had ik er niet op gerekend dat ik mijn innie minie kleine buigstatiefje niet mee naar binnen mocht nemen. Dus ik weer terug naar onze chauffeur, daar het ding ingeleverd, en weer terug naar de ingang. Helaas mocht ik, van militair nummer 1, niet naar binnen want mijn kaartje was al afgescheurd, toch maar even geprobeerd bij militair nummer 2. En ja hoor deze vond het geen enkel probleem dat ik door liep. Dus, met enige vertraging, zijn we om 17.30 uur eindelijk beide binnen. Op zich is dit een prima tijd om er te zijn omdat dat het begin is van de de zonsondergang. Helaas is het nog steeds niet veel beter geworden met de mist. De zon schijnt wel maar het is wel erg heiig. Ondanks de mist en de vele, vele mensen (het is weekend) genieten we van het prachtige bouwwerk. Overal schitterend wit marmer ingelegd met (half)edelstenen. Nadat we een tijdje hebben rond gelopen hebben we ons toch maar aangesloten bij de ellenlange rij om even binnen te gaan kijken. Nou, dat is even een tegenvaller want het is daar zo stikdonker dat je Superman met zijn laserogen moet zijn om daar ook maar iets te kunnen zien, een afknapper dus. We lopen nog een tijdje buiten langs tot het donker begint te worden en we besluiten om onze bemo maar weer eens te gaan opzoeken. Omdat Betty al een paar dagen op zoek is naar een armbandje kunnen we 2 mensen gelukkig maken door onze chauffeur te vragen om ons naar een juwelierswinkel te laten brengen. En jawel; Betty een zilveren armbandje rijker en onze chauffeur 100 rupia. We laten ons terug brengen naar ons hotel en geven onze bemorijder 250 rupia (€ 2.50) waar hij zichtbaar blij mee is. Wat steekt de wereld soms toch vreemd in elkaar. Na een snelle douche gaan we met een kleine groep uit eten bij "Only", een gezellig en goed restaurant maar voor Indische begrippen erg duur. Maar niet te min eten we heerlijk. Wanneer we buiten komen slaat de schrik ons om het hart; het is zo mistig geworden dat we nog geen 3 meter voor ons uit kunnen kijken. Schuifelend bereiken we ons hotel waar we in de bar de dag nog maar even achter een heerlijk pilsje doornemen. De bus vertrekt morgen om 6.00 uur dus een latertje wordt dan ook niet.

Zondag 19 December. Agra - Khajuraho.

Naar boven

Vandaag weer een lange busreis die, wat tijd betreft, ook nog wel eens veel langer kan gaan duren omdat de mist nog niet is opgetrokken. Hoewel het niet zo erg meer is als gisteravond is het zicht zeker niet meer als 10 meter. Om 7.00 uur wordt de tocht schoorvoetend ingezet en na ongeveer 1.5 uur kunnen we beginnen met wat meer vaart te maken omdat het weer zichtbaar (letterlijk!) opknapt. Na de nodige narrow-escapes met inhalende tegenliggers zijn we blij dat we er rond 9.00 uur even uit gaan voor een plaspauze. Tegen 12.30 uur komen we in Orchha aan waar we wat rond kunnen lopen. Orchha is een klein en redelijk rustig plaatsje met een aantal paleizen (forten) en midden in het dorp een prachtige kleurrijke markt met veel goederen voor de plaatselijke bevolking maar ook een aantal "standjes" die gericht zijn op de toeristen. We slenteren wat rond en genieten van de kleuren en de mensen. Tegen 14.00 uur stappen we weer in de bus voor het laatste stuk naar Khajuraho. We zien nu een heel ander India; geen grote steden maar kleine dorpjes op het platteland. Een hele verandering en verademing. Als we, vlak voor het donker, aankomen blijkt hotel Usha Bundela een "oase" te zijn; een prachtige entree, mooie (redelijk moderne en schone) kamers, een mooie tuin met een prachtig zwembad. We lopen even rond het hotel, een stukje langs de weg naar Khajuraho en dan weer terug naar het hotel. De verdere avond wordt in het hotel doorgebracht. Dat is zeker geen straf want we eten er heerlijk en drinken na die tijd tot ongeveer middennacht met een aantal een paar pilsjes in de lounge van het hotel. Even heerlijk relaxen en dan naar bed.

Maandag 20 December. Vrije dag in Khajuraho.

Naar boven

Vandaag staan we heerlijk uitgerust op. Gisteren heerlijk rustig aan gedaan en vandaag zijn we tot 8.30 uur blijven liggen. Na een zalige warme douche eerste even fietsen geregeld omdat we vandaag de omgeving op de fiets willen gaan verkennen. Dit blijkt prima te doen; alles op relatieve De tempels van Khajurahokorte afstanden van elkaar met een vlak landschap. In tegenstelling tot eerder deze vakantie hebben we nu redelijk goede fietsen en nadat we deze op slot hebben gezet lopen we naar de eetzaal voor een lekker ontbijt. Met onze buik vol gaan we op weg naar de tempels van Khajuraho. Deze liggen midden in het dorp en dat is maar zo'n 10 minuten fietsen vanaf ons hotel dat aan de hoofdweg naar Khajuraho ligt. We bezoeken eerst de Chadela-tempels van de Western-group die in het centrum van Khajuraho liggen. Deze tempels zijn meer dan 1000 jaar geleden door de Chandela's, een machtige dynastie uit de 9e eeuw, gebouwd en hebben jaren onder de jungle verscholen gelegen maar zijn nu weer in volle glorie te bewonderen. Op dit complex liggen de mooiste tempels met als absolute hoogtepunten de Lakshamana-, Viswanath- en de Kandariya Mahadeva tempel. De rijkelijk van erotisch- (je komt de hele kamasutra tegen) beeldhouwwerk voorziene tempels zijn een lust voor het oog. Nadat we hier een paar uur onze ogen hebben uitgekeken pakken we de fiets weer en fietsen nog wat andere complexen af. Het was misschien beter geweest om het in de omgekeerde volgende te doen want nu vielen deze complexen wat tegen. We eindigen tenslotte op een terras om de innerlijke mens weer te voorzien van een natje en een droogje. Daarna maken we nog een rondje door het dorp voordat we terug gaan naar het hotel om aan het zwembad (we durfde het niet aan om te gaan zwemmen omdat het weer wel lekker was maar het water ijs- en ijskoud) wat te lezen en na te genieten van al het moois dat we hebben gezien. Om 17.00 uur is het weer fietstijd en rijden we met de hele groep terug naar het dorp om daar gezamenlijk te gaan eten want we hebben een klein feestje te bouwen omdat Hans jarig is. Na de nodige plichtplegingen en het eten, in het donker, op de fiets zonder licht weer terug naar het hotel. Het viel niemand op dat we geen licht hadden want daar hebben ze in India volgens mij nog nooit van gehoord. De rest van de avond vol gemaakt vanachter een heerlijk koel drankje in de bar.

Dinsdag 21 December. Khajuraho - Chunar.

Naar boven

We hebben weer een reisdag vandaag dus zijn we er vroeg uit om op weg te gaan naar Varanasi. We vertrekken zelfs zo vroeg (6.00 uur) dat het restaurant nog niet open is voor de lunch en we daarom onderweg zullen stoppen voor de lunch. Dit gebeurd om ongeveer 10.00 uur en we eten in de binnentuin van een hotel dat we onderweg tegenkomen. We hebben ons nog niet geïnstalleerd of de stroom valt uit. Op zich niet zo erg ware het niet dat in de tuin een gigant van een dieselaggregaat staat die voor de (nood)stroom voorziening is aangeschaft. Als deze aanslaat beneemt hij ons de adem en de lust om te eten met zijn herrie en zijn dieselwalm. Helaas kunnen we binnen niet terecht dus is het bestellen, snel eten, lunchpakket bestellen (voor onderweg), betalen en wegwezen. Als we verder rijden wordt de weg met de minuut slechter. Van asfalt (als dat er al heeft gelegen) is geen spoor meer te bekennen. De slechte weg (of de weg die eens een weg was) blijkt geen belemmering voor ons om te genieten van de landelijke omgeving want we rijden weer door hoofdzakelijk landbouwgebieden met zo nu en dan een dorpje dan wel stadje. De omgeving is overigens soms volledig rood gekleurd, door het stof dat van de rode zandweg opstuift, en daardoor alles (inclusief de mensen, het vee en de was) in een rode gloed onderdompelt. Halverwege stoppen we om in een veldje naast de (rode) weg onze lunchpakketjes te nuttigen. Hierna kunnen we met volle buiken genieten van de kapriolen die de chauffeur uit moet halen om de (grootste) gaten te kunnen ontwijken. Het is net donker als we aankomen in Chunar, een klein plaatsje aan de Ganges zo'n 30 kilometer voor Varanasi, waar een boot op ons ligt te wachten. We nemen het hoogst nodige mee en de rest van de bagage gaat met de bus mee naar ons hotel in Varanasi. Op het land viel het nog wel mee maar op de rivier is het behoorlijk mistig en de boot vaart langzaam, met een bootsjongen met een stok op de plecht, naar de overkant waar hij voor de nacht zal aanleggen. We eten bij een restaurant aan het water en krijgen daar een heerlijk (Indiaas) buffet. Met het drinken doen we het rustig aan want we hebben intussen de toilet op de boot gezien. Deze mag, wat mij betreft, de naam toilet niet eens hebben want het is maar een gat in de boot met een zeiltje er omheen en een emmer water er naast voor het doorspoelen. Daar moeten we het met z'n twintigen de hele nacht mee doen. Nadat de eerste 2 personen zijn geweest is alles nat inclusief het toiletpapier (dat kan veel beter Djoser). Als we terugkomen van het eten heeft de bemanning het dek afgesloten met (tent)zeilen en overal matrassen en kussens neergelegd. We houden onze (fleece)truien aan (echt warm is het niet op het water) en liggen al om 21.00 uur op bed. Op dit tijdstip komt Klaas Vaak nog niet op bezoek dus van slapen komt niets.We gaan dus eerst maar eens, bij het licht van een zaklamp, een kaartje leggen. We houden dit vol tot we gek worden van de insecten die op de lamp afkomen en we daarom, noodgedwongen, toch maar een poging gaan doen om te gaan slapen. Na enige tijd blijkt dit toch te lukken.

Woensdag 22 December. Chunar - Varanasi.

Naar boven

Doordat we gisteren met z'n allen zo vroeg in bed lagen en omdat een aantal van ons een constante gang (moeten) maken naar het zeiknatte (letterlijk!) toilet zijn we vroeg wakker. We staan dan ook weer op tijd aan de oever om bij hetzelfde restaurant, als gisteravond, wat te eten voor we vertrekken. Wederom is het eten prima verzorgd en kunnen we met een voldaan gevoel richting boot lopen. Dit lukt niet zomaar want het lijkt wel of we hier de eerste buitenlanders zijn want het hele dorp, met vooral kinderen, lijkt wel uitgelopen om ons uit te zwaaien. Nadat we de boot toch hebben bereiken en deze de wal achter zich laat kunnen we zo'n 2 uur heerlijk ontspannen op het dek waarbij de oevers als een trage film aan ons voorbij trekt. We schrijven de laatste kaartje voor de thuisblijvers en genieten verder van de rust op het water. Als Varanasi inVaranasi zicht komt stappen we over op een platte boot omdat onze boot niet verder kan; de potons die over de Ganges als brug dienen zijn te laag. We varen verder met nu een gids aan boord die ons langs de eerste ghats loodst en hierbij het nodige weet te vertellen. Ghats zijn trappen die tot in het water doorlopen en die kilometers lang langs de Ganges te vinden zijn. Niet alle trappen zijn overigens hetzelfde, want elke ghat behoort bij een ander gebouw of een andere eigenaar. De trappen kunnen elke paar meter van elkaar verschillen van hoogte, dikte en kleur. Terwijl we langs de ghats varen kunnen we zien dat deze voor allerlei doelen gebruikt worden; het doen van de (af)was, voor al dan niet heilige ceremonies, voor het (ceremoniële) wassen tot het verbranden van de doden. We zullen er de komende dagen nog genoeg van zien. Rond 11.00 uur leggen we bij een van de vele kleurrijke ghats aan waarna we overstappen in een aantal fietsriksjas die ons naar ons hotel brengen. Hotel Pradeep ligt niet zo heel ver van de Ganges en het oude gedeelte van Varanasi en blijkt een eenvoudig maar schoon hotel te zijn. Nadat de kamers zijn verdeelt gaan we ons eerst even lekker opfrissen (een douche is heerlijk na zo'n boottocht) en lopen dan naar beneden omdat we met een aantal hebben afgesproken wat te gaan eten in het hotel. Ook het eten valt niet tegen in dit hotel dus dat zullen we nog wel eens vaker doen lijkt me. We lopen met z'n tweetjes nog een klein rondje in de omgeving en wachten dan in de gang van het hotel op de rest omdat we een rondvaartje met een bootje over de Ganges op het programma hebben staan. Inge en Maureen gaan niet mee omdat Inge zich al een paar dagen niet zo lekker voelt. Het is intussen al 17.45 uur voordat we in de boot zitten en de verbinding met de wal wordt verbroken. We varen nu verder vanaf de plek waar we vanmorgen hebben aangelegd en zien dat, ook hier, de oever is gevuld met ghats, ghats en nog eens ghats. We krijgen uitleg bij de belangrijkste en staan ruimschoots stil bij de Manikarnika ghat die gebruikt wordt voor de meeste lijkverbrandingen in Varanasi. Het is intussen al bijna donker zodat we goed kunnen zien dat er minstens 8 vuren branden. Er zouden alleen al op deze ghat per dag het onvoorstelbare aantal van 300 á 350 lijkverbrandingen plaatsvinden. Dat is ook aan alles er omheen te zien, overal liggen enorme stapels hout, er lopen tientallen sadhu's (heilige mannen) rond en is er een constante stoet van mensen met een overleden familielid. Na hier een tijd rond gedobberd te hebben worden we naar de overkant van de rivier geroeid waar we een prachtig overzicht hebben op de verlichtte kades van de Ganges van Varanasi. We steken enige tientallen kaarsjes aan en zetten deze over boord. Het levert een feeëriek schouwspel op, de branden kaarsjes dobberend op het water van de Ganges met op de achtergrond de verschillende ceremonies die op de kade bezig zijn. We varen terug en blijven nog even in de boot genieten van de ceremonies die op dat moment bezig zijn alvorens we weer de stap op de kade zetten. Hierna lopen we naar het restaurant brengen waar Julia voor 19 personen een plaatsje heeft gereserveerd. We laten ons het eten weer heerlijk smaken maar pakken toch bijtijds onze biezen om met de riksja's terug te gaan naar het hotel, waar we diep onder de indruk van Varanasi op tijd de alken over ons heen trekken.

Donderdag 23 December. Vrije dag in Varanasi.

Naar boven

Ondanks de vrije dag, vandaag weer bijtijds op omdat het volgende boottochtje op het programma staat. We staan om 6.30 uur voor hotel Pradeep paraat om ons met de fietsriksja, door het nog erg rustige Varanasi, naar de oevers van de Ganges te laten brengen voor. Dit wordt ons derde tochtje over de Ganges maar het gaat, als ik eerlijk ben, niet snel vervelen om langs de ghats te varen. Op de oever speelt zich een groot deel van het, (spirituele) leven van Varanasi af dus er is altijd van alles te zien. Ongeveer 2 uur lang worden we, in een rustig tempo, langs de de ghats van Varanasioever geroeid en kunnen we genieten van het wakker worden van Varanasi en de daarbij behorende taferelen die je langs de Ganges kunt aanschouwen. Om ongeveer 8.45 uur vind onze bootsman het welletjes en zet ons aan de oever. Onderleiding van Julia lopen we naar een Guesthouse vlak aan de Ganges waar vanaf je, bij mooi helder weer, een prachtig uitzicht moet hebben over Varanasi en een gedeelte van de Ganges met zijn ghats. Helaas was het uitzicht vandaag niet zo bijzonder (het was enigszins mistig) en hetzelfde gold voor het eten. Maar ja, je kunt het niet de hele vakantie treffen. We hebben in ieder geval onze buiken weer genoeg gevuld om een flinke stadswandeling te gaan maken. Iedereen kan zijn eigen weg gaan en wij gaan met een aantal eerst een stoffengroothandel (met kleermakerij) bezoeken om te kijken of we nog wat moois op de kop kunnen tikken. We laten ons uitgebreid voorlichten en laten ons verleiden tot de aankoop van een mooie sjaal voor Betty. Hierna maken we met z'n zessen een uitgebreide wandeling door het oude gedeelte van Varanasi. Ik kan niet anders zeggen dat we het idee hadden op een heel andere planeet te zijn aangeland. Er is niets te vergelijken met dat wat je allemaal ziet in de steegjes, op de ghats en de pleintjes van deze uitzonderlijke stad. De een kan er misschien beter tegen dan de ander maar je valt van de ene verbazing in de andere en gaat van de ene tegenstelling naar de volgende. Eigenlijk te veel om op te noemen en je kunt je er waarschijnlijk geen voorstelling bij maken als je zoiets niet ooit met eigen ogen heb gezien. Om toch een kleine bloemlezing te geven: overal Sadhu's, overal (heilige) koeien ( dus ook overal stront), overal tempels en tempeltjes, overal mensen die je aan zitten te staren, bedelaars, om de haverklap een begrafenisstoet, lijken die in de Ganges drijven (en door de gieren en honden worden opgevreten), regelmatig ceremonies op straat, en dan heb ik het nog niet eens over alles wat er op en aan de ghats gebeurd. Prachtig, smerig, macaber, kleurrijk, apart, intrigerend, voor sommige een hoogtepunt, voor andere een dieptepunt; er zijn eigenlijk niet genoeg woorden om dit te beschrijven. Rond 13.00 uur is het voor een aantal toch welletjes en pakken we een riksja terug naar ons hotel. In tegenstelling tot vanmorgen is de bevolking weer wakker en is het weer net zo hektisch op straat als gisteren en waarschijnlijk als eergisteren en eer- eergisteren en de week ervoor en de maand ervoor en de jaren ervoor. Je moet toch bijkans gek worden als je hier leeft. Terug in het hotel vragen we eerst hoe het met Inge gaat want de berichten die we vanmorgen hoorde waren niet al te positief. Inge blijkt behoorlijk veel pijn te hebben en er is contact met Nederland geweest voor de te volgen stappen. Er zullen op korte termijn foto's worden gemaakt in het ziekenhuis (die naam mag het volgens Maureen niet eens hebben zo smerig als het er is) en dan wordt er verder gekeken. Op een gegeven moment stopt er een busje (formaat Daihatsu Cuore) en dit blijkt de ambulance te zijn waar mee Inge naar het ziekenhuis gaat. Als de rust wat is teruggekeerd gaan we wat eten in het hotel en doen het de verdere middag rustig aan. We lezen wat, we lopen een ruim rondje rond het hotel en laten de belevenissen van deze dag rustig vanachter een drankje op ons inwerken. Voordat we 's avonds gaan eten kloppen we nog even bij de kamer van Inge en Maureen aan. Het blijkt dat de foto's nier- dan wel galstenen (dit is nog wat onduidelijk) laten zien maar dat er ook nog verder onderzoek nodig is. Maureen en Inge zullen dan ook niet met ons verder reizen maar worden overgevlogen naar een privé-kliniek in New Delhi. We hebben hierna geen zin meer om er op uit te trekken dus nemen het avondeten ook in het hotel. Dit is geen straf want je kunt er prima eten en daar waren er meer achter gekomen want het overgrote deel van de groep zit er. Ook Maureen loopt met ons mee omdat Marie Thérèse bij Inge achterblijft. We (Ben, Betty, Maureen en ik) bestellen wat en kunnen zo even rustig met Maureen bijpraten tot dat zij het eten op heeft en weer terug gaat naar haar moeder en Marie Thérèse bij ons aan schuift. We blijven rustig tafelen en drinken hierna nog een afzakkertje maar liggen toch, misschien wel overmand door de vandaag opgedane indrukken, op tijd in bed.

Vrijdag 24 December. Varanasi - Shivpatinagar.

Naar boven

Vandaag hebben we weer een reisdag en gaan in de richting van Nepal. We staan om 8.00 uur op en zitten om 9.00 uur in de bus. Het eerste stuk rijden we nog door redelijk druk verstedelijkt gebied maar in de loop van de morgen wordt dit steeds minder en krijgen we ook meer van het Indiase platteland te zien. Om 11.30 uur stoppen we onderweg voor een plaspauze maar hebben we ook de gelegenheid om het weggebrachte vocht weer aan te vullen. Als we weer rijden hebben we de grote steden in geruild voor kleine stadjes die worden afgewisseld met landbouwgebieden met daarop rijst, koolzaad of andere gewassen. Tot aan 16.00 uur trekken de kleine dorpjes met hun lemen huis aan onze bus voorbij dit afgewisseld met het groen van het omringende (akker)land. Dan stappen we uit en lopen we het laatste half uur naar ons hotel. Hotel "The Royal Retreat" is een oud koloniaal Engels landhuis en ligt in de middle of nowhere. Vooral van binnen ademt het een sfeer van lang vervlogen tijden uit met oa allerlei dierenkoppen (tijgers, olifanten ed) dan wel vellen aan de muren van de in stijl ingerichte gangen en kamers. We maken eerst een rondje door het hotel en over het terrein en gaan dan op de veranda een drankje pakken. Het duurt maar even of de hele groep zit buiten bij elkaar achter een glas met een (alcoholische) versnapering. Op een gegeven moment wordt het toch wat frisjes en gaat ieder zijn weg tot dat het eten om 19.00 uur op ons staat te wachten. Het is kerstavond en het lijkt wel of het personeel (voor zover ik hoor zijn er voor alleen onze groep van 19 personen 14 man keukenpersoneel en bediening in touw) extra hun best heeft gedaan want we krijgen een heerlijk uitgebreid (Indisch) buffet voorgeschoteld, inclusief soep vooraf en een dessert. Toen wij aan het dessert zaten moet iemand buiten een flink kampvuurtje hebben gebouwd want als wij naar buiten lopen staat hier al behoorlijk de fik in en kunnen we met (uiteraard zou ik bijna zeggen) ons drankje tot in de late uurtje heerlijk om het vuur zitten doezelen. Moe maar voldaan schommelen we om, ik denk, ongeveer 23.00 uur (als het gezellig is let je niet op de tijd) naar onze kamer. We hebben ons door de 2 tijgerkoppen boven ons bed niet uit onze slaap laten houden en waren dan ook in no-time in dromenland.

Zaterdag 25 December. Shivpatinagar - Chitwan National Park.

Naar boven

Het is vandaag eerste kerstdag maar daar maken we hier niet zoveel van mee, toch wel apart. Geen kerstboom, geen kerstdiner, geen kerstvisite en zeker geen witte kerst. Ook van uitslapen komt weinig want we zitten, na een toast met jam gegeten te hebben, al om 6.00 uur in de bus op weg naar Nepal. Tot aan de grens met Nepal doet de schitterende omgeving niets onder voor die van gisteren en zitten we nog steeds in een (arm) gedeelte van India waar de landbouw nog zorgt voor de grootste bron van inkomsten voor de bevolking. Om 8.45 uur bereiken we de grens met Nepal. Om onze verdere belevenissen te volgen zul je toch even hier moeten klikken want daar gaat het verslag verder met het verhaal van de dagen dat we in Nepal verbleven.

Naar boven
Wil je op de hoogte worden gebracht wanneer ik een nieuw reisverslag publiceer klik dan hier.