Index Engeland
	Informatie Engeland
	Kaart Engeland
	Fotoalbum Engeland
	Links

Donderdag 10 Juli. Hengelo - Calais.

We kunnen het rustig aan doen dus dat doen we dan ook. Rond 10:15 uur vertrekken we, na nog even de tank te hebben volgegooid, richting het zuiden. Behalve een paar buitjes hebben we redelijk weer om te rijden. Op de grens met België eten we wat bij La Place en een klein uur later vervolgen we onze tocht. We rijden in een keer door tot Calais. Het is 15:45 uur als we inchecken in Hotel "Mercure Calais Centre". De kamer hadden we al voor vertrek via internet geboekt (€ 79.00) en blijkt en prima keus. Mooie, ruime en schone kamer en het hotel ligt bijna in het centrum. We frissen ons even op en lopen dan een rondje door Calais. We bekijken en fotograferen wat bezienswaardigheden voordat we de kroeg induiken voor een welverdiende versnapering. Nadat we deze op hebben hobbelen we terug naar het hotel om ons hier een uurtje te vermaken met wat lezen, muziek luisteren en een hazenslaapje. Weer helemaal fris en monter lopen we Calais  in voor een maaltijd. We zoeken een leuk adresje op en eten hier ook nog eens heerlijk. We blijven nog even wat nadrinken met de plaatselijke bevolking en lopen dan terug naar het hotel. Het is 22:30 uur als we het bed opzoeken.

Vrijdag 11 Juli. Calais - Dover - Chelwood Gate.

Om 7:30 uur loopt de wekker af omdat we om 8:20 uur in moeten checken voor de boot naar Engeland. Het is vanaf het hotel eigenlijk alleen de straat uit en dan rechts af waarna we de veerboot al zien liggen. Na het uitchecken bij het hotel staan we koud een kwartier later op de boot en zetten de auto op de handrem waarna we naar boven lopen. De overtocht van 90 minuten wordt vol gemaakt met wat slenteren en het nuttigen van een ontbijtje. Eenmaal aan de overkant klaart het weer nog verder op en hebben we de rest van de tijd een wisselend bewolkte dag met toch overwegend zonnige perioden. Een goed begin van onze vakantie. Eenmaal van de boot slaan we rechts af omdat we eerst naar St' Margaret's at Cliffe willen om de White Cliffs te bewonderen. We hadden ze natuurlijk al vanaf de boot bewonderd maar als je er boven op staat zijn ze nog indrukwekkender. Vanaf hier laten we ons leiden door de vooraf in onze Tommy-Tommy ingevoerde route. Deze voert ons via o.a. Rey, Bodiam naar Ticehurst, waar we een pub opzoeken om een broodje te eten. Ook het laatste stuk voert ons via prachtige landelijke weggetjes naar onze eerste Bed & Breakfast van deze vakantie in het gehucht Chelwood Gate. Verstopt achter een paar bomen en struiken vinden we, na een keer vragen, uiteindelijk ons stekje. We worden met koffie en thee ontvangen en krijgen dan onze kamer toegewezen. We lopen even door de immense tuin en pakken dan ons tufje weer bij het stuur voor een ritje naar Lewes. We bekijken de 12e eeuwse kasteelruïne (entree £ 4.90 pp). Het uitzicht vanaf de kasteeltoren is prachtig maar verder is een bezoekje van 45 minuten meer dan voldoende of je moet bovenmatig geïnteresseerd zijn in de plaatselijke archeologische vondsten. We wandelen nog even door het stadje en pakken om 18:00 uur de auto weer. Op de terugweg eten we een heerlijke pub meal bij Kings Head in North Chailey. Met een volle maag en een voldaan gevoel rijden we weer naar Holly House in Chelwood Gate. Na een grondige poetsbeurt en het bijwerken van dit dagboek gaat om 22:30 uur bij ons en in de kamer het licht uit.

Zaterdag 12 Juli. Omgeving Chelwood Gate.

De wekker loopt toch om 8:15 uur af alhoewel we beiden al een poosje wakker zijn. We hebben pas om 9:00 uur afgesproken voor het ontbijt want we willen het rustig aan kunnen doen. Iets voor negenen zitten we klaar in de serre met uitzicht op de tuin. Na een lekker ontbijtje trekken we onze wandelschoenen aan omdat we vandaag een wandeling, van zo'n 15 kilometer, willen maken die we thuis hebben uitgezocht en meegenomen. We rijden eerst naar Berwick en bekijken hier het kerkje uit de 12e eeuw. Vanaf hier starten we de wandeling in zuidelijke richting tot Winton. Daar wijken we even van de route af omdat we eerst naar het dorpje Alfriston willen. We lopen een tijdje door dit "openluchtmuseum" en drinken er thee en koffie (met iets erbij) bij de knusse tearoom The Badgers. Vanaf Alfriston lopen we de South Downs Way op. Dit prachtige wandelpad loopt langs dorpjes maar voornamelijk dwars door de weilanden, in ons geval vol met schapen. Doordat je grotendeels over een soort bergkam loopt heb je schitterende vergezichten met links constant de zee en aan de rechterkant het binnenland met Cuckmere Valley. We lopen zo een paar uur tot we bij Charleston farmhouse aankomen. We willen hier het huis met de schilderingen van de Bloomsbury Group bezoeken. Helaas komen we voor niets want je kunt er alleen onder begeleiding in. Als de volgende tour begint zijn wij al vertrokken want we blijven hier geen 45 minuten op wachten. Niet erg klantvriendelijk dus en voor de entree die we in onze zak hebben gehouden vinden we later vast nog wel een bestemming. We lopen verder door de velden om, nadat we nog 1½ uur hebben gelopen, via Alciston weer in Berwick aan te komen. We pakken de auto om 200 meter verderop al weer te parkeren bij de pub Cricketers Arms. Hier spenderen we het eerder uitgespaarde geld aan een koele versnapering en gaan buiten in het zonnetje zitten. We hebben de hele dag in de zon gelopen dus genieten dubbel van deze verfrissing. Nadat wij, en onze voeten, weer helemaal tot rust zijn gekomen pakken we de auto en stellen de Tommy-Tommy in op Wilmington (de Long Man-tekening in de rotsen) en dan naar Beachy Head. Vanaf hier gaat het verder naar Seaford Head om daar de krijtrotsen de "Seven Sisters" te bewonderen. We wandelen een tijd over de rand van deze kliffen met de heerlijke zeewind in je haren en een machtig uitzicht op zee en de rotsen. Op de terugweg naar huis pinnen we even in Lewes en pakken onderweg bij de "Rainbow Inn" in Cooksbridge een heerlijk diner. Niet in de pub dit keer maar in het restaurant gedeelte met navenante prijzen. We vonden dat we het verdiend hadden en eerlijk is eerlijk het eten was heerlijk. Het laatste stuk terug is nog geen kwartier meer rijden voordat we weer thuis zijn. Dan een douche en de rest van de sanitaire activiteiten waarna we binnen 20 minuten onze vermoeide ledermaten te rusten kunnen leggen.

Zondag 13 Juli. Chelwood Gate - Woolcombe.

We hebben de wekker niet verzet dus deze loopt weer netjes om 8:15 uur af. We douchen en kleden ons aan en pakken alles vast in de reistassen. Ondanks dit alles zitten we om 8:45 uur al aan tafel voor het ontbijt. Na dit achterover te hebben gewerkt betalen we voor de 2 overnachtingen (£ 33.00 pppn) en stappen in de auto op weg voor 290 kilometer over Engelands binnenwegen naar Woolcombe. We hebben onderweg 2 stops gepland waarvan we de eerste om 10:50 uur aandoen. Omdat Petworth House pas om 11:00 uur open gaat blijven we even wachten en zijn we de eerste bezoekers die zich aan de kassa melden. Omdat we van plan zijn meerdere bezienswaardigheden onder auspiciën van de National Trust te bezoeken worden we allebei voor een jaar lid á £ 77.00 in totaal. We hebben nu, naast allerlei andere kortingen, voor een jaar gratis entree bij alle bij de National Trust aangesloten bezienswaardigheden. Dus ook hier hoeven we de £ 19.00 entree niet meer te betalen en lopen door naar het House dat we als eerste willen bezoeken. Eenmaal binnen blijkt het hele huis een museum. Elke kamer is prachtig gedecoreerd en volledig in stijl met kostbare meubels, schilderijen en andere interieurstukken ingericht. We vergapen ons hier 1½ uur en lopen dan naar een bijgebouw (het oude bediendenhuis en keuken) om daar eerst in het daar nu gevestigde restaurant wat te drinken. Daarna bekijken we de schitterende oude keukens die nog steeds in het gebouw aanwezig zijn. De keukens zijn nog volledig ingericht met alle potten, pannen, fornuizen, oude koelkasten/kamers en de diverse schouwen. Indrukwekkend. Hierna lopen we door de tuin terug naar de auto en starten deze voor het volgende deel van onze dagtocht. Deze etappe eindigt in een parkeergarage in Salisbury al waar we de plaatselijke kathedraal willen bezoeken. Het is maar 5 minuten lopen naar de imposante kathedraal. We lopen er omheen en bekijken de prachtige gebeeldhouwde buitenkant voordat we naar binnen gaan. Hier hebben we de pech dat we de kathedraal niet in mogen omdat de BBC binnen opnames aan het maken is van een optreden van het kerkkoor. We bezoeken daarom maar de kloostergang, de tuin en het museum waar een zeer oude bijbel (uit ± 960 n. Chr.) en een aantal zeer oude kerkelijke voorwerpen (waaronder de Magna Carta uit 1215 n. Chr.) de topstukken zijn. Omdat de parkeergarage om 17:00 uur sluit kunnen we niet wachten tot de BBC klaar is met zijn bezigheden en moeten we ons zelfs nog haasten om op tijd de auto uit de parkeergarage te kunnen rijden. Eenmaal buiten kunnen we aan de derde etappe van vandaag beginnen en die eindigt in de Half Moon Inn in Shaftesbury. We eten hier heerlijk tegen een zeer redelijke prijs van £ 27,00. Nagenietend in de auto starten we deze voor de laatste etappe naar de eindbestemming van vandaag: Brambles, een prachtige oude cottage van zo'n 350 jaar oud op het platteland van Woolcombe. Nadat we de kamer hebben gekregen (leuke kamer met een prachtig uitzicht maar met alleen een bad en geen douche mogelijkheid) maken we onszelf een kopje thee en het ons gemakkelijk. We werken het dagboek bij en bereiden de dag van morgen vast een beetje voor door wat bijzondere plekken in de omgeving op te zoeken. Dan nog de hygiënische verzorging van onszelf voordat we onder de wol kruipen.

Maandag 14 Juli. Omgeving Woolcombe.

We hebben geen wekker gezet maar staan beiden toch net na achten naast ons bed. We doen het rustig aan en lopen om 9:00 uur, denken we, naar beneden voor het ontbijt. Omdat de wekker die op de kamer stond een half uur voor blijkt te lopen is het dus geen 9:00 uur maar 8:30 uur. We doden de tijd met een gesprek met een Engels echtpaar dat ook te gast is. Na het ontbijt vertrekken we om 9:45 uur naar het Montacute House. We weten dat dit pas om 11:00 uur open is dus zetten we de auto eerst in Yeovil neer en lopen een rondje door het dorp waarbij we de plaatselijke, niet bijzondere, kerk met een bezoekje vereren. Tegen 11:00 uur rijden we naar het Montacute House. Nadat we hier een deel (£ 19,00) van onze investering in het lidmaatschap van de National Trust hebben terugverdiend bekijken we de daarop volgende 2½ uur het prachtig ingerichte en het uit de film "Sense and Sensibility" bekende huis. In het restaurant laten we hierna alles even bezinken onder het genot van een Cream Tea. Dit eenmaal achter de kiezen hebbende rijden we verder naar Sherborne waarvan we weten dat het plaatselijk Castle met de gelijkluidende naam vandaag niet geopend is. We lopen even door de straatjes van het stadje en kunnen de plaatselijke kerk daarbij natuurlijk niet overslaan. Een half uurtje later rijden we al weer verder naar Milton Abbas waar we even door het oude stadje rijden maar dan gelijk doorrijden naar de vlakbij gelegen Milton Abbey. Deze uit 938 n. Chr. daterende kapel heeft een roerige geschiedenis achter de rug en is, niet alleen daarom, een bezoek meer dan waard. De abdij is tegenwoordig niet meer te bezoeken omdat het een school is maar we mogen, omdat er geen lessen zijn, de binnenplaats toch even oplopen. Als we weer in de auto zitten rijden we naar Puddletown waar we een korte stadswandeling maken maar al snel weer in de auto zitten op weg naar de vlak bij Puddletown gelegen Cerne Giant. Dit is een reusachtige menselijke figuur, die in de prehistorie in de kalkrotsen is uitgesneden, van 54 meter hoog. We zien deze vakantie wel meer van deze figuren en als je er toch bent is het wel leuk om even te kijken maar het is zeker geen omweg waard. Hierna rijden we Cerne Abbas zelf in op zoek naar een leuke eetgelegenheid. Een opdracht waarin we wonderwel slagen want we eten beiden heerlijk bij The Royal Oak. Alweer blijft de uitgave van een deel van het vakantiebudget beperkt tot het heel schappelijke bedrag van £ 22,00 voor al het eten en drinken voor ons beiden. Voldaan leggen we de laatste kilometers, over een aantal zeer smalle maar erg mooie en romantische weggetjes, af naar onze B&B. Tegen 21:30 uur zijn we thuis en bellen eerst een gisteren opgezocht adres in Moreton-hampstaed waar we de komende 2 nachten willen (en kunnen) overnachten. De rest van de avond wordt gevuld met schrijven, lezen, badderen en muziek luisteren.

Dinsdag 15 Juli. Woolcombe - Moreton-hampstead.

Vandaag hebben we om 8:30 uur afgesproken voor het ontbijt en na de gebruikelijke ochtend taferelen, en omdat we onze eigen wekker hebben gezet, zitten we keurig op tijd aan tafel en wordt het "breakfast" uitgeserveerd. Na het betalen van de rekening (£ 33,00 pppn), een beleefdheid babbelen het pakken van de bagage zitten we drie kwartier later in de auto. We hebben gisteren al de route ingegeven in onze "Tommy-boy" dus kunnen we gelijk op pad. We rijden eerst naar Forde Abbey waar we 2½ uur rondlopen in de tuinen van het hiervoor genoemde huis in Chard. Bij de smit kopen we nog wat dingetjes voor onze eigen tuin en drinken dan in het restaurant onze dagelijkse portie thee met cake en/of scones. Tegen enen starten we de auto weer om via Axminster, Lyme Regis en Branscombe naar Exeter te rijden. Wederom een prachtige route via kleine groen wegen met schitterende vergezichten die je alleen kon bewonderen als je even het geluk had dat de langs de weg gelegen hoge heggen wat lager waren of dat er een doorgang in zat naar het erachter gelegen land. Exeter blijkt een mooie kathedraal te hebben die we uitgebreid bekijken. Het is ook vandaag weer prachtig zonnig weer dus we kunnen het niet laten om een terrasje te pakken bij een Inn tegenover de kathedraal. We lopen daarna nog even rond in het centrum en slenteren dan naar de haven waar het in het Quayside district heerlijk toeven is in een van de vele restaurantjes en pubs. We zoeken een plaatsje aan het raam (met uitzicht op de rivier de Exe) van de Prospect Inn. Voor de zoveelste keer verrast ons het Pub meal in positieve zin en blijven nog een tijdje zitten nakletsen. We vinden het jammer dat we verder moeten maar we kunnen niet te laat bij onze nieuwe B&B aankomen. We rijden de laatste 30 minuten over smalle wegen naar Moreton-hamstead waar we een schattige kamer krijgen op de Great Slocombe Farm. Omdat de boerderij nogal in de middle of nowhere ligt zijn we weer op ons zelf aangewezen en is het geen probleem om de meegenomen tijdschriften uit te lezen en het dagboek bij te werken. Op tijd naar bed dus want dan is het ook geen probleem om morgen weer bijtijds op te staan.

Woensdag 16 Juli. Omgeving Moreton-hamstead.

Rond 6:00 uur wordt ik wakker en blijf nog een tijdje liggen tot het me gaat vervelen en ik overga tot de sanitaire handelingen van lijf en leden. Tot de tijd dat Betty klaar is, nadat ik haar wakker heb gemaakt en zij zich heeft aangekleed, dood ik de tijd met muziek luisteren en het genieten van het uitzicht vanuit onze kamer. We kijken uit op een weiland en een stuk bos en het is een komen en gaan van allerlei vogels. Buizerds, spechten, groenlingen, putters, koolmezen, pimpelmezen, zwaluwen, roodborstjes, kraaien alles passeerde de revue. Om 8:30 uur lopen we naar beneden waar we worden getrakteerd op een heerlijk, compleet en voor een groot gedeelte zelf gemaakt ontbijt. Het is 9:15 uur als we de contactsleutel omdraaien en op weg gaan naar Hayton Vale waar het beginpunt is van een bijna 10 kilometer lange wandeling die we door dit deel van het National Park Dartmoor willen maken. Het traject is wat geaccidenteerd maar het is een heerlijk ontspannen wandeling met prachtige vergezichten. We weten niet waaraan we het aan te danken hebben maar het is opnieuw heerlijk, zonnig (wandel)weer. Het is rond 12:30 uur als we weer bij de auto terug zijn en de route beginnen te rijden die we gisteren in onze Tommy-Tommy hebben ingegeven. De route voert langs diverse (kleine) plaatsjes waarbij Widecombe In The Moor als eerste aan de beurt is. Een leuk klein plaatsje met wat schattige oude gebouwen en een prima Inn. Hier wordt onze honger gestild met een lekker broodje met wat te drinken erbij. Nadat we hebben betaald lopen we het dorpje nog even in om gedeeltes hiervan op de gevoelige chip vast te leggen en stappen dan weer in de auto voor de test van de route. We doen de dorpjes Buckland In The Moor, Dartmeet, Hexworthy en Two Bridges in deze volgorde aan, waarbij gezegd moet worden dat een aantal hiervan niet veel groter waren dan 1 of 2 huizen. Na de mooie rondrit gaan we terug naar Moreton-hamstead naar onze B&B. Tijd voor een rustpauze en een opfrisser. Om 19:15 uur rijden we naar het dorp (we zitten op een farm zo'n 1,5 kilometer buiten het dorp) en zoeken de Union Inn uit als de eetgelegenheid waar we vanavond ons geld zullen besteden. We moeten onze vooroordelen die we over Engeland hadden wederom bijstellen want voor de zoveelste keer krijgen we heerlijk te eten voor een prima bedrag (£ 20,50 voor eten en drinken voor ons samen). Rond 21:30 uur betalen we de rekening eb rijden naar huis. De rest van de avond blijven we op onze kamer en bereiden we de aankomende dagen vast voor, lezen de meegebrachte tijdschriften uit waarbij de diensten van de iPod ook weer zeer worden gewaardeerd. Het al na 23:00 uur als het licht uit gaat.

Donderdag 17 Juli. Moreton-hamstead - St. Just.

Om 7:30 uur staat Betty op zodat we op tijd kunnen eten en niet te laat weg hoeven te rijden. Ik ben op dat moment al 1½ uur op en heb wat rondgewandeld om hier en daar wat natuurfoto's te maken (hoofdzakelijk vogels). Na het eten rijden we dan ook gelijk weg (9:15 uur). We hebben voor de komende 3 nachten een hotelletje besproken in St. Just zo'n 10 kilometer westelijk van Penzance. Het wordt een reisdag vandaag met ongeveer 240 kilometer over allerlei binnenwegen. We rijden via Torquay naar Berry Head waar we een stukje lopen naar een mooi uitzichtpunt. Onderweg pakken eerst een bak koffie/thee en lopen dan verder naar de punt van de rots om een mooi overzicht te hebben van de kust. Eenmaal terug bij de auto genieten we van de tocht die door onze Tommy-Tommy is uitgerekend: prachtge weggetjes, mooi groen landschap en nog mooi zonnig weer erbij ook, wat wil een vakantieganger nog meer!! De route die we rijden voert ons via Plymouth, Liskeard, Bodmin, Truno en Helston naar St. Just. Het Boscean Country Hotel blijkt een soort van kruising te zijn tussen een B&B en een hotel. We krijgen een kamer toegewezen op de eerste verdieping met een prachtig uitzicht op zee. Weer een super adres. Nadat we de spullen op de kamer hebben gebracht gaan we op aanraden van de dame achter de receptie eten in The Queens Arms in een klein plaatsje iets verderop. Het wordt eentonig maar we eten ook hier weer voortreffelijk; dit kan niet alleen geluk meer zijn. Na het eten drinken we er nog eentje en rijden dan terug naar ons hotel waar we om 21:30 uur aankomen. We beantwoorden de binnengekomen SMS'jes en na de dagelijkse beslommeringen is het snel 23:00 uur dus tijd om het bed op te zoeken. Het is vannacht volle maan en deze verlicht de omgeving schitterend. De weerspiegeling van de maan op de golven van de zee doet ons besluiten de gordijnen niet dicht te doen. We slapen dan ook in met een magnifiek uitzicht.

Vrijdag 18 Juli. Omgeving St. Just.

We kunnen vandaag eten tussen 8:30 en 9:30 uur dus hebben we geen wekker gezet. Om 8:00 uur maak ik Betty wakker en om 8:45 uur zitten we aan tafel te ontbijten. Nog geen 3 kwartier later hebben we de eettafel verruilt voor de auto en zijn we op weg naar de 80 kilometer noordelijker gelegen Lost Gardens Of Heligan. Dit tuinencomplex dat bij het huis Heligan hoorde is de laatste 15 jaar weer volledig in oude luister hersteld nadat het de 50 jaar daarvoor, door geen onderhoud, volledig was overwoekerd en vervallen tot ruïnes. Nu is het een bezienswaardigheid en een bezoek meer dan waard. Mooi aangelegde bloemen- en groentetuinen mat als klap op de vuurpijl de jungletuin. Een verzameling van inheemse en tropische bomen en planten die je niet snel ergens anders vindt. Ook de natuurtuin met mooi aangelegde vogelschuilhut is bijzonder. We lopen ruim 4½ uur rond en drinken tussendoor nog wat in het restaurant. Eenmaal terug op de parkeerplaats stippelen we een mooie route uit terug naar ons hotel. Helaas zien we niet zo heel veel van de omgeving omdat de meeste wegen aan beide zijde zijn omgeven door een forse begroeide wal van minimaal 2 meter hoog. Halverwege breken we de toeristische rit dan ook af om rechtstreeks terug te rijden naar het hotel. We komen hier om 18:00 uur aan en klungelen wat aan tot 19:00 uur. Dan lopen we naar St. Just en eten bij The Kings Arms op het centrale pleintje. Het is vandaag groot feest in St. Just. Er is een groot podium opgebouwd waar diverse koren, bands en bandjes spelen tot ongeveer 23:00 uur. Na het eten blijven we nog wat drinken en lopen dan naar buiten om nog van een optreden van een plaatselijk bandje te genieten. Al met al een gezellige avond in St. Just. Iets na 23:00 uur lopen we in een kleine 10 minuten terug naar het hotel waar we om 23:30 uur het dekbed over ons heen slaan.

Zaterdag 19 Juli. Land's End - omgeving St. Just.

Ik ben om 6:30 uur opgestaan om in de omgeving wat landschapsfoto's te gaan maken. Als ik om 8:30 uur terug kom staat Betty gedouched en wel me al op te wachten. Ik kleed me even om en om 8:45 uur zitten we aan het ontbijt. Na het ontbijt halen we onze spullen even op en zetten de route voor vandaag in onze Tommy-Tommy. Onze eerste stop is al na 2 kilometer in Pandeen waar we een Farmers-market bezoeken waarwe wat "housemade" scoons en muffins kopen. De volgende stop is het "ultieme" reisdoel van deze reis: Land's End. Een pretpark op een rots maar als je er toch bent moet je natuurlijk wel even kijken. Het is weer prachtig zonnig dus op ons gemakje leggen we de rest van de route af. Via Treen en Lamorna komen we in Mousehole aan waar we een korte stop hebben. Het is er gezellig druk omdat er op zee een roeiwedstrijd wordt gehouden tussen verschillende dorpen. We lopen een rondje door het dorp en kijken op de kade even naar het roeien. Hierna gaat het verder naar Marazion waar we St. Michael's Mount willen bezoeken. Helaas is deze vanaf 2008 op zaterdag gesloten (iets dat ons boekje uit 2007 nog niet wist) dus rijden we onverrichter zake door naar Stain Ives. Als we hier aankomen blijkt het zo druk dat een parkeerplaats vinden op hetzelfde neerkomt als om te proberen om een ijsbeer op een ijsje te trakteren in de Sahara. Na ons door het stadje te hebben gewurmd maken we rechts omkeer terug naar ons hotel. Omdat het feest in St. Just ook vandaag nog voortduurt lopen we even naar het dorp voor een drankje. Na een goed uur de kraampjes, bandjes en standjes te hebben afgelopen slenteren we weer richting ons hotel. We willen de overnachtingen voor de komende dagen regelen, iets dat Betty uitstekend lukt. Omdat we nog niet hebben gegeten lopen we toch weer terug naar het dorp waar blijkt dat er in de gekte geen enkele Inn, Pub of restaurant iets meer wordt uitgeserveerd als hotdogs, hamburgers en meer van dat soort snelle happen. Omdat we geen keus hebben, en ook niet meer met de auto ergens anders willen gaan eten, nemen we hier maar wat van en ontvluchten dan de gekte om de rest van de avond in aller rust in onze hotelkamer door te brengen in het goede gezelschap van een fles goede rosé. Als we gaan slapen zijn wij ook een beetje rosé en van de fles niet meer als een lege getuigen over.

Zondag 20 Juli. St. Just - Tintagel.

We willen vandaag toch nog terug naar St. Michael's Mount. Omdat we daar pas vanaf 10:30 uur terecht kunnen doen we het rustig aan en zitten we pas om 9:15 uur aan het ontbijt. Na het ontbijt pakken we de bagage in de auto en rekenen de kamer (voor 3 nachten £ 255,00) af. Volgens planning staan we om 10:30 uur, als een van de eerste, voor de poort van St. Michael's Mount. We worden vanaf de parkeerplaats met een bootje overgezet maar kunnen straks op de terugtocht over het pad omdat het dan eb is en het pad niet meer onder water staat. We lopen ruim 2 uur door het prachtig ingerichte kasteel en zijn blij dat we toch terug zijn gegaan. Voordat we teruglopen naar de auto pakken we nog een tussenstop in het restaurant voor een cappuccino met gebak en een Cream Tea. Eenmaal weer in de auto wordt de tocht voortgezet richting de westkust die we volgen vanaf Portreath tot aan Padstow waar we Prideaux Place bezoeken. Hier pakken we een versnapering en lopen dan even om het prachtige huis heen. We hebben geen zin in een tour met een gids om de binnenkant van het huis te bezoeken dus zetten we onze eigen koers uit en vervolgen onze tour langs de westkust tot aan Port Isaac waar we de auto parkeren. We lopen via een mooi wandelpad naar het schattige dorpje dat knus ligt gedrapeerd rond de haven in een hoefijzervormige baai. Onze donatie aan de parkeerautomaat was eigenlijk niet hoog genoeg want we hadden het hier nog wel wat langer vol kunnen houden. Voor het laatste stuk naar onze eindbestemming van vandaag hebben nog maar 30 minuten nodig. Om 17:30 uur melden we ons bij het Bosayne Guesthouse in Tintagel. We krijgen een leuke kamer met uitzicht op zee. Na de bagage naar de kamer te hebben gebracht lopen we een rondje in de omgeving en kleden ons dan om voor het eten. We lopen het stadje in en eten bij The Cornishman Inn, een leuke pub met prima eten tegen een leuke prijs (£ 22.60 incl. drank). Tegen 21:30 uur lopen we terug en brengen de rest van de tijd, tot Klaas Vaak zich meldt, door op de kamer.

Maandag 21 Juli. Tintagel - Shrewton.

Weer kunnen we het rustig aan doen vandaag (het lijkt wel vakantie) want we kunnen pas om 10:00 uur bij Tintagel Castle terecht, het eerste doel van vandaag. We staan rustig op, douchen ons in alle rust en zitten dan van 8:45 uur tot 9:30 uur aan het ontbijt. We wandelen even door het, niet veel voorstellende, dorp waarna we de pas verzetten richting de ruïne, want meer is het ook niet. Volgens de legende is dit de geboorteplaats van de legendarische King Arthur maar dit berust op alleen fabels en legendes want hiervoor is tot op heden geen enkel bewijs gevonden (we weten zelfs niet of King Arthur wel echt heeft bestaan). De plek is prachtig maar de ruïne stelt niet veel voor. Tegen 11:00 uur lopen we terug naar het dorp om daar de enige andere bezienswaardigheid te bezoeken die het dorp rijk is: The Old Post Office. Dit romantische 14e eeuwse huisje is nog geheel in de stijl van rond 1900 ingericht als een postkantoor en bied een goed inzicht in de toenmalige omstandigheden. Leuk om even gezien te hebben. Terug bij de auto gaat Tommy Boy weer aan en wordt de snelste route ingegeven naar Wells. Hier bezoeken we de kathedraal die, terecht, als een van de mooiste van Engeland te boek staat. Mooie gewelfde plafonds, prachtig gebrandschilderd ramen en een bijzondere klok uit de 14e eeuw. Nadat we de kerk weer uit zijn lopen we er nog even omheen komen zo uit bij de "Vicar's Close". Een straatje met twee rijen huizen uit 1348 n. Chr. die sinds de oplevering altijd bewoond zijn gebleven en worden beschouwd als het oudste straatje van Europa. Na het nuttigen van een sandwich lopen we terug naar ons stalen ros voor deel twee van de reis van vandaag. Het is dan nog een goed uur naar Shrewton waar we een B&B hebben voor één nacht. Na het avondeten te hebben genuttigd in de plaatselijke pub en het uitvoeren van wat voorbereidingen voor de komende dagen is het ook zo weer bedtijd. Morgen is er weer een dag!

Dinsdag 22 Juli. Shrewton - Stonehenge - Crowborough.

Weer geen wekker nodig want ik ben al vroeg wakker en Betty heeft ook om 7:30 uur de oogleden al van elkaar. Om 8:30 uur zitten we aan de thee en het eigengemaakte brood. Na het ontbijt wordt de VVV in Kent gebeld voor wat B&B adressen voor de komende 3 nachten. Wat gisteren niet was gelukt lukte nu na één keer bellen, naar een nummer wat we van de VVV hadden gekregen, wel. Een hele bevalling maar zoals later zou blijken niet voor niets. Nu we toch bezig zijn boeken we gelijk de overtocht van Dover naar Calais en een laatste overnachting in de buurt van Dover. Dit blijkt ook niet zo eenvoudig omdat de Engelsen aanstaande weekend massaal vakantie krijgen. Maar na het zoveelste telefoontje hebben we een adres in St' Margaret's iets ten noorden van Dover. Na al dit gedoe pakken we de spullen in de auto en betalen we de rekening en rijden richting Stonehenge want dat is de eerste stop van vandaag. Ons lidmaatschap van National Trust komt ons weer goed van pas. We hoeven geen parkeergeld (£ 3,00) en entreegeld (£ 9.80 pp) te betalen en worden ook nog eens langs de rijen wachtende geloodst. Prima. Het blijven een paar stenen maar toch vinden we Stonehenge erg indrukwekkend alleen al als je beseft hoelang dit er al staat en als je bedenkt van hoever ze de gigantisch (zware) stenen toen hebben gehaald. We doen in bijna 1 uur het rondje en lopen dan weer terug naar onze auto. Hier plannen we de route voor de rest van de dag. Eerst naar een oude watermolen die bij aankomst niet toegankelijk blijkt te zijn op dinsdag (foutje). De overgebleven tijd besteden dan maar aan de overkant van de straat in een pub met het verorberen van een overheerlijke salade. De volgende stop is Box Hill een natuurgebied onder auspiciën van de National Trust. We lopen een eindje om en bewonderen een aantal prachtige vergezichten en gaan daarna in een streep naar Crowborough waar we vanmorgen de B&B voor de komende 3 nachten hebben besproken. Chillies Granery van Alan en June blijkt een prachtig opgeknapt 16e eeuwse boerenschuur te zijn waar we zelf een mooie kamer kunnen uitzoeken, omdat we de eerste gasten zijn die aankomen, met een weergaloos uitzicht. We mogen van alle zitjes in de tuin gebruik maken, een aanbod dat we dankbaar aanvaarden. Dus een klein kwartier later zitten we heerlijk in de zon op het grote terras voor het huis. We blijven hier tot 19:00 uur zitten en kleden ons dan om en pakken de auto om naar het dorp te rijden. Onderweg komen we langs The Bleu Anchor dat er verleidelijk uitziet. Ons gevoel bedriegt ons niet en we krijgen weer een heerlijke hap voorgezet. Tegen tienen zijn we weer terug op ons tijdelijke stekje en werken het dagboek bij, lezen nog wat en doen dan het licht uit.

Woensdag 23 Juli. Omgeving Crowborough.

Na de intussen vloeiend verlopende ochtend taferelen zitten we om 8:30 uur aan het ontbijt dat ons door Alan wordt geserveerd. Eigen gebakken brood met zelfgemaakte jam en marmelade, een verse fruitsalade en een pot thee zijn de ingrediënten voor een prefect begin van de dag. Na het ontbijt pakken we de auto maar weer omdat we een route hebben uitgezet die ons langs Leeds Castle, Biddenden en Goudhurst moet voeren. De rit naar Leeds Castle vergt net geen uur. Na de entree betaald te hebben (£ 14,00 helaas geen bezit van National Trust) lopen we bijna 2 ½ uur door de Castle en de tuin. In het kasteel wordt heel duidelijk aangegeven (zowel in tekst als aankleding) dat het in verschillende perioden is gebouwd. Het kasteel ligt in een joekel van een park met vijvers, beken en bossen. Het geldt als een van de mooiste Castles van Engeland en daar kunnen wij ons prima in vinden. Na het Castle rijden we weer richting huis onderweg als eerste het kleine plaatsje Biddenden aan doende. Het heeft een mooie hoofdstraat met mooie authentieke huizen. In een ervan zit een theehuis waar we een kop kop en/of thee met een Engelse traktatie gebruiken. Dan rijden we naar onze laatste tussenstop: Goudhurst. Niet zo leuk als de vorige stop maar we bekijken de kerk snel even en maken een klein rondje door het dorp voordat we weer verder rijden naar huis. Onderweg komen we langs een "Farmershop" waar we even aanleggen om wat verse bosbessen (heerlijk) en drinken in te slaan. De rest van de middag zitten we heerlijk in de tuin van het zonnetje te genieten tot we ons om 19:00 uur omkleden om ergens een pub meal te scoren. We laten ons niet van onze gedachte brengen door het advies van Alan (er zou een goede chinees in Crowborough zitten) en komen terecht bij een pub waar we vanmiddag langs zijn gereden: The Maypole. Prima eten maar minder goed als gisteren. Omdat het na het eten nog steeds heerlijk toeven is op het terras nemen we buiten nog een afzakkertje tot het te fris begint te worden en we richting "ons huisje" rijden. Ook deze avond eindigt als zovele met het schrijven in het dagboek, lezen en muziek luisteren. Een heerlijk ontspannen dag met schitterend weer (hoe zo, in Engeland regent het altijd??)

Donderdag 24 Juli. Omgeving Crowborough.

Om 6:00 uur ben ik wakker en pak uit verveling mijn camera om in de tuin wat (natuur)foto's te maken. Daar blijkt dat ik het er wel even uit kan houden want het krioelt er van de vogels. Spechten, boomkruipers, roodborstjes, fazanten (met jongen), houtduiven, vinken en meer van dat klein spul worden op de gevoelige plaat vast gelegd. Als ik om 8:30 uur weer binnen kom staat Betty al op me te wachten om te gaan ontbijten. Na het ontbijt voorzien we onze Tommy-Tommy van de route van vandaag en rijden naar het eerste point-of-interest: Ingtham-Mote wat een prachtig Tudor landhuis is uit de 14e tot 16e eeuw. Het huis is prachtig (ook het onderhoud en het interieur is in perfecte staat) en ligt schitterend. We maken eerste een rondgang door het huis om daarna via de tuin(en) naar het restaurant te lopen waar we ons weer eens laten verleiden door een Cream Tea. Bij het volgende bezoek kunnen we ook weer gebruik maken van ons lidmaatschap van National Trust en houden we we het parkeergeld (£ 2,00) en de entree (£ 10,10 pp) voor Chartwell in onze zak. Dit landhuis is misschien niet zo mooi (in verhouding tot een aantal andere die we hebben gezien) maar heeft op een andere manier toegevoegde waarde omdat Winston Curchill hier meer als 40 jaar heeft gewoond. In het huis is de tijd blijven stilstaan en alles ziet er nog zo uit alsof Winston Churchill er nog woont, dit tot de dagelijks opnieuw klaar gelegde kranten aan toe. Een aantal kamers zijn ingericht met memorabilia en persoonlijke bezittingen (o.a. giften van diverse wereldleiders) van Winston Churchill. Al met al wel interessant om even gezien te hebben. Op de terugweg rijden we weer binnendoor over kleine landweggetjes en doen kort Chiddingstone aan. Dit plaatsje is beroemd om zijn hoofdstraat welke bestaat uit een aaneenschakeling van prachtige vakwerkhuizen. Het zicht wordt helaas voor een groot deel ontsiert door de aanwezigheid van een grote hoeveelheid rijdend blik van Japanse, Duitse of andere origine. We pakken nog een Inn waar we heerlijk in de tuin kunnen genieten van een drankje en het zonnetje, voordat we naar huis gaan. Daar kunnen we het ook nog even kalmpjes aan doen tot we besluiten dat het weer tijd is om ons om te kleden voor het eten. We rijden om 19:30 uur naar de Crow and Gate Inn voor een pub meal als afsluiting van weer een mooie dag met schittert weer en 26° graden Celsius op de koop toe. Zoals we gewend zijn eten we weer prima en zijn tegen 21:30 uur weer thuis waar we nog een tijdje met Alan in de tuin staan te praten over ditjes en datjes. Het is 22:00 uur als we de kamer op zoeken en 23:00 uur als het licht uit gaat.

Vrijdag 25 Juli. Crowborough - St. Margaret's at Cliffe.

Vandaag is het hetzelfde laken en pak als gisteren; vroeg wakker (5:00 uur) dus heb ik maar van de nood een deugd gemaakt en ben uit verveling foto's gaan maken. Er is geen wolkje aan de lucht dus ook 's morgens vroeg is er licht genoeg om foto's te maken. Na de nodige tijd stil gezeten te hebben (de beestjes in de natuur zijn niet zo gek op mensen en al helemaal niet als deze bewegen) is het lekker om je ledematen weer te streken en dat kan prima als we om 8:30 uur ontbijten. Na de nodige (financiële) plichtplegingen zitten we een uur later in de auto op weg naar St. Margaret's. Omdat dit een stukje is van nog geen uur rijden besluiten we om eerst Canterbury met een bezoek te vereren. We parkeren de auto in het centrum en lopen een stukje door de autovrije straatjes (wat een verademing) naar de kathedraal. Hij is beslist het bekijken waard maar niet zo bijzonder als kerken die we eerder op deze reis (of op eerdere reizen) hebben gezien. Hierna lopen we nog even door de winkelstraten met (volgens de kenner onder ons = Betty) prachtige winkels. In het oude (stads)gedeelte zijn ook nog wel een aantal bijzondere winkels maar zijn het toch hoofdzakelijk eet- en drinkgelegenheden die de klok slaan. Hier is het dan ook dat we een Inn opzoeken om met een sandwich om de innerlijke mens gerust te stellen. We sjokken terug naar de auto en rijden richting Dover en dan door naar St. Margaret's at Cliffe. Hier aangekomen keren we terug naar de plek waar we de reis ook zijn begonnen: onderaan de Whitecliffs. Omdat het nog redelijk vroeg is drinken we hier wat en zitten tot 16:00 uur heerlijk van het zonnetje en de zee te genieten voordat we naar onze laatste B&B rijden. Als we iets na vieren op onze B&B aankomen blijkt deze onze verwachtingen te overtreffen. We hebben dit adres gevonden nadat we bij 10 eerdere adressen te horen hadden gekregen dat alles volgeboekt was dus onze verwachting waren niet al te hoog van dit adres dat nog wel plaats had. We krijgen een groot eigen appartement (met kookgelegenheid) met eigen opgang met daarnaast in het huis zelf nog een joekel van een gastenverblijf en ontbijtzaal. We krijgen thee met een eigen gemaakte cake aangeboden en brengen hierna de bagage naar ons appartement. Tot 19:00 uur doen we het rustig aan en dan lopen we naar het dorp om wat te eten. Op advies van de dame van de B&B wordt het de Smugglers Inn. Normaal konden we blindelings vertrouwen op de adviezen  maar dit keer was het de minste van alle Inns en Pubs die we hebben gehad. Geen bijzondere kaart, slechte bediening, redelijk prijzig en het eten was ook lauw en smakeloos. Zeker geen aanrader dus en jammer dat we de laatste avond deze nog moesten treffen. We gaan om 21:00 uur naar huis en doen een paar spelletjes Rummikub tot dat we het tijd vinden om het licht uit te doen. Het is dan na elven. We zetten voor de zekerheid de wekker om 7:30 uur want morgen willen we niet te laat bij het ontbijt (8:30 uur) en de boot (10:45 uur) zijn. Dan de laatste nacht in Engeland en morgen weer op weg naar huis.

Zaterdag 26 Juli. St. Margaret's at Cliffe - Hengelo.

Zoals gezegd zijn we om iets na achten opgestaan en zaten keurig om 8:30 uur aan de gigantische ontbijttafel. Om 9:30 uur hebben we alles ingeladen en het B&B betaald: de terugreis kan beginnen. Het eerste stuk is nog een kleine bonus om het af te leren want we krijgen van de B&B eigenaar nog een mooi binnendoor weggetje naar Dover uitgelegd. Het inchecken en boarden gaat soepeltjes alhoewel we ruim 3 kwartier moeten wachten voor we de boot op kunnen. De boot vertrek ruim een kwartier te laat en komt daardoor natuurlijk ook een kwartier te laat aan in Calais. Van de boot is het een ritje van 4½ uur naar huis. We leggen dit in één keer af met hierbij een onderbreking van een half uur om wat vast en vloeibaars aan de inwendige mens toe te voegen. Verder gaat het stuur een aantal keren in andere handen over en worden we onderweg nog 3x verrast op een enorme regen- cq onweersbui. Tegen 18:30 uur wandelen we Albert Heijn binnen voor wat boodschappen die ons het weekend door kunnen helpen. Een kwartier later zijn we eindelijk thuis.

Engeland is ons van alle kanten mee gevallen. We hebben een super tijd gehad en heel wat van Zuid  Engeland gezien (dat kan ook bijna niet anders met 3485 kilometer in 2½ week). Zuid Engeland heeft ons van alles gebracht: prachtige landschappen, vriendelijke en hulpvaardige mensen, de meest uiteenlopende overnachtingsplekken, prachtige wandelingen, heerlijk eten (behalve de laatste avond dan) en in tegenstelling tot alle berichten vooraf; prachtig zonnig weer met temperaturen tussen de 20 en 27° Celsius en geen drup regen!!!! Daarom zou me niet verbazen dat Engeland in de toekomst nog eens het doel van een vakantie wordt.