Cuba Reisverslag
Wereldbol Index Cuba
Wereldbol Informatie Cuba
Wereldbol Kaart Cuba
Wereldbol Fotoalbum Cuba

Dinsdag 17 Juli. Amsterdam - Havana.

Nadat we onze bagage rustig hebben ingepakt vertrekken we al op maandag 16 juli met de trein van 14:06 uur naar Amsterdam waar we een kamer hebben geboekt bij het Ibis Hotel. Twee uur na vertrek komen we op Schiphol aan waar we het shuttlebusje nemen naar het hotel. We doen het de verdere dag rustig aan en drinken wat in de bar voordat we een hapje gaan eten. Tegen acht uur zoeken we een tafeltje op in het a la carte restaurant en eten hier heerlijk terwijl de regen met bakken naar beneden komt, kletterend tegen het raam, waarvoor we hebben plaats genomen. Terwijl we ons eten krijgen opgediend mijmeren we over het weer en de temperatuur in Cuba. Na het eten nog een laatste drankje en dan naar bed. De volgende morgen om 6:00 uur wordt Betty door mij wakker gezongen omdat het haar verjaardag is. We willen de shuttle bus van 6:40 uur pakken maar deze heeft vertraging en komt pas om 7:00 uur het terrein opgereden. Eenmaal op de luchthaven checken we gelijk maar in. Ondanks het vroege tijdstip heeft de hostess in de gaten dat Baobab ons niet naast elkaar (sterker nog ruim 20 rijen achter elkaar) heeft ingecheckt. DitKaart van Midden Amerikawordt door haar gewijzigd voor beide vluchten zodat we het begin van de vakantie toch gezamenlijk en naast elkaar kunnen beleven. We lopen nog wat rond langs de winkeltjes tot dat het tijd is om richting de gate te wandelen. We zijn mooi op tijd en kunnen gelijk boarden. Ook het vertrek van de vlucht is precies op schema zodat we om exact 9:30 uur vertrekken voor een 1:15 uur durende vlucht naar Parijs. Hier moeten we ruim 3 uur wachten op onze aansluitende vlucht. Dat vullen we op met muziek luisteren en mensen kijken want veel meer is er niet te beleven, behalve dan de 3 winkeltjes met chagrijnige verkoopsters waar we snel op uitgekeken zijn. Nadat er is omgeroepen dat we kunnen boarden moeten we nog eens een halve eeuw in de rij staan voor een ellenlange check-in procedure waardoor het vliegtuig bijna een uur later zal vertrekken dan gepland. Eenmaal in het vliegtuig hebben we evenwel niets meer te klagen omdat we een prima vlucht hebben met uitstekende plekken aan het raam. Ondanks de vertraging van een uur bij vertrek komen we met een vertraging van zo'n 25 minuten aan in Havana. Het is dan 18:00 uur plaatselijke tijd en we wandelen na de landing op ons akkertje naar de paspoortcontrole. Na een uur wachten in de rij voor de paspoortcontrole en een chaotische afhandeling van de bagage (2 verschillende banden voor 1 vliegtuig) lopen we, nadat we de koffers eenmaal hebben, richting ontvangsthal waar onze reisleidster (Linda) ons al staat op te wachten. In de tijd dat Linda op de rest staat te wachten lopen wij vast naar de bus en wisselen onderwijl vast wat geld. Eenmaal bij de bus duurt het nog een hele poos voordat iedereen er is omdat van één stel een stuk bagage ontbreekt. Nadat iedereen is gearriveerd vertrekt de bus voor een ritje van 45 minuten naar Hotel Deauville aan de Malecón in Havana.We krijgen hier een redelijke kamer met een mooi uitzicht (op de Malecón en de zee). We lopen naar boven en eten aan het zwembad een snelle hap en lopen dan rechtstreeks terug naar onze kamer om na een dag van 28 uur het bed in te duiken.

Woensdag 18 Juli. Havana - Santiago de Cuba.

Naar boven

We staan om 6:30 uur op en zitten om 7:00 uur aan het ontbijtbuffet. Hebben rustig de tijd want we hebben de bagage al mee naar beneden genomen en vertrekken pas om 7:45 uur naar het vliegveld. De incheck was een fluitje van een cent maar het vertrek liet 2 uur op zich wachten door een (onbekende) vertraging. Linda maakt van de nood maar een deugd en we richten een deel van de vertrekhal in als gemeenschapsruimte waar we de algemene informatie over de komendekaart van Cuba drie weken krijgen en een kort kennismakingsrondje doen. Dan om 11:30 uur het vertrek voor een 1.35 uur durende vlucht naar Santiago de Cuba. We vliegen niet zo heel hoog en omdat we aan een raam zitten hebben we het grootste deel van de vlucht een prachtig zicht op de kustlijn en de binnenlanden van Cuba. Het afhalen van de bagage is een bezigheid van nog geen 10 minuten dus we zitten al snel in de prima bus (deze zullen we de hele reis hebben) op weg naar hotel Las Américas in Santiago de Cuba. We krijgen hier kamer 302 toebedeeld wat we geen probleem vinden want het is een mooie, ruime kamer. We zetten onze koffers op de kamer en gaan met Janet en Jelle eerst nog wat eten en lopen dan een rondje rond het hotel. Hierna terug naar de kamer waar we de kleding deels overpakken zodat we weer allebei onze eigen reistas hebben. De rest van de tijd liggen we heerlijk aan het zwembad tot het tijd wordt om te douchen en ons om te kleden want om 19:00 uur hebben we afgesproken gezamenlijk wat te gaan eten. Met de bus rijden we in een goed kwartier naar een boot in de baai van Santiago de Cuba die ons overzet naar het eilandje Cayo Granma. Als we hier aankomen varen we nog even rond het eilandje maar het is intussen bijna donker zodat we weinig kunnen zien van het plaatselijke gebeuren. We eten bij restaurant El Cayo aan het water (bij het licht van gaslampen omdat de elektriciteit is uitgevallen) een heerlijke visschotel met een ¼ kreeft, 2 stukken visfilet, garnalen en inktvisringen in een saus. Tegen 21:30 uur rekenen we af en stappen weer in de boot die ons overzet naar de vaste wal. Hier weer het busritje in omgekeerde richting waarna we rond 22:00 uur bij het hotel aankomen. We lopen gelijk door naar onze kamer en liggen nog geen 30 minuten later onder de lakens want de weinige uurtjes slaap van de afgelopen dagen heeft z'n uitwerking niet gemist.

Donderdag 19 Juli. Santiago de Cuba - Vrije dag.

Naar boven

Ondanks het feit dat de wekker om 7:30 uur afloopt zijn we goed uitgeslapen en staan we fris en monter gewassen en (Peter) geschoren om 8:00 uur aan het ontbijt. Het hotel heeft een heerlijk en goedverzorgd ontbijtbuffet waarvan we in alle rust kunnen genieten, omdat pas om 9:00 uur de citytour door Santiago de Cuba staat gepland waarvoor we ons hebben opgegeven. Omdat de rest ook mooi op tijd is vertrekt de bus precies om 9:00 uur naar de eerste stop: Plaza de la Revolución. We bekijken het beeld van Antonio Maceo dat het plein domineert en staan een tijdje stil bij een "ceremonie" die bezig is aan de voet van het beeld. Voor de volgende stop rijden weDe Antiguo Cuartel Moncada. met de bus naar het Antiguo Cuartel Moncada. Met de, overigens mislukte, aanval op deze kazerne begon Fidel Castro in feite zijn opstand tegen Batista. Tegenwoordig is het zowel een school als museum en we wandelen er een stuk omheen omdat we niet naar binnen kunnen/mogen. De volgende stop is het immense Cementerio Santa Ifigenia waar diverse (Cubaanse) beroemdheden liggen begraven, waaronder Tomas Estrada Palma, Cuba's eerste president. Verder vind je hier het niet te missen praalgraf van de Cubaanse held José Martí. Bij het marmeren gewelf bekijken we de wisseling van de wacht, een ceremonie die elk half uur plaatsvindt. Van hieruit bezoeken we nog een leuke plaatselijke groente- en fruitmarkt en wippen voor een drankje binnen bij de bar in de voormalige Bacardí-fabriek. Nog steeds wordt hier rum gemaakt maar niet meer onder de naam Bacardí omdat deze familie in 1959 vluchtte (met medeneming van het recept) voor de troepen van Fidel Castro naar Puerto Rico. Hierna rijden we terug naar het centrum (Parc Céspedes) waar we bij hotel Casa Grande een (welkoms)drankje van Baobab krijgen aangeboden. Na het drankje lopen we samen de wijk Tivoli in en dolen hier een paar uur rond. Als het begint te (stort) regenen vluchten we een restaurantje in en eten hier een broodje voordat we ons met de taxi terug laten brengen naar het hotel. Tot 19:00 uur vullen we de tijd met schrijven, douchen en lezen waarna we ons met een taxi laten afzetten bij Restaurant 1900. Omdat dit restaurant gesloten blijkt te zijn laten we ons door de kok van ons hotel (deze stond "toevallig" voor de deur) begeleiden naar een restaurant een paar straten verder. Hier aangekomen stappen op datzelfde moment Janet en Jelle uit een taxi en we besluiten gezamenlijk een tafel te nemen. We zitten gezellig aan de rand van een dakterras met een mooi uitzicht over een groot gedeelte van Santiago de Cuba. Het eten valt alleszins mee (gegrilde kip met varkensvlees en groente) en dit voor een zeer redelijke prijs. Tegen 21:00 uur lopen we naar Casa Granda voor een tussenstop met een drankje voordat we doorlopen naar het Casa de la Trova. Hier blijven we tot 0:30 uur zitten genieten van de muziek en de dans die om ons heen wordt opgevoerd. Met z'n vieren nemen we een taxi terug naar het hotel waar we na de persoonlijke hygiëne en het bijwerken van het dagboek het bed induiken.

Vrijdag 20 Juli. Santiago de Cuba - El Cobre - Sierra Maestra.

Naar boven

Op 7:30 uur loopt de wekker, na een prima nachtrust, af omdat de bagage om 8:00 uur buiten moet staan. We gaan gelijk ontbijten en staan om 9:00 uur paraat in de hal voor vertrek naar Bayamo. Voor we hier evenwel aankomen hebben we nog een paar stops te gaan met de eerste al 15 minuten na het vertrek; Het Castillo del Moro. Dit Spaanse fort stamt uit 1633 en is schitterend gerestaureerd (een aanrader). We lopen hier zo'n 30 minuten rond en schieten een aantal schitterende plaatjes alvorens we teruglopen naar de bus om hier in te stappen op weg naar de Basilica Virgin de la Caridad del Cobre. Deze kerk met een (houten) beeld, voorstellende een "mestizo" maagd Maria, was het bezoekje waard ondanks de alom vertegenwoordigde verkopers van beeldjes, bloemen en andere prullaria die bij de Cubanen behoorlijke aftrek vinden omdat deze kerk als een van Cuba's grootste bedevaartsplaatsen te boek staat. Ook wij kunnen het niet laten ons te laten gaan en kopen een klein houten beeldje voor ons "huisaltaartje" waar intussen al verschillende "relikwieën" uit diverse windstreken en van verschillende geloofsovertuigingen staan uitgestald. Hierna stappen we weer in om verder te rijden richting de eindbestemming van deze dag. Voordat we hier aankomen stoppen we onderweg een keer voor een sanitaire stop waar tegelijkertijd wat fruit kan worden gekocht bij het kraampje dat naast de weg is opgesteld. De man horende bij het kraampje heeft waarschijnlijk de omzet van zijn leven met al die goedgelovige toeristen die grif zijn kraam met bananen, mango's en sinaasappels leegkopen. Eenmaal in Bayamo aangekomen worden we op het centrale plein van het dorp gedropt en hebben hier 2 uur voor onszelf. We eten met Hans en Marianne in een plaatselijk restaurantje een kleine hapje en worden hier geconfronteerd met de werkelijke prijs van het eten voor de Cubanen. We moeten 33 Cubaanse peso (nog geen 4 peso convertible) betalen voor ons vieren. Dan lopen we in het stadje nog wat rond en slenteren de winkelstraat (niet bijzonder) een keer op en neer. Om 16:00 uur melden we ons bij het plaatselijke Casa de la Trova voor een toeristisch uurtje muziek en dans. Doordat het met zoveel enthousiasme wordt gebracht is het toch nog best wel een aardige tijdsbesteding geworden. Na deze culturele onderbreking brengt de bus ons naar het ongezellige, Russische kazerne aandoende, hotel Sierra Maestra in Bayamo i.p.v. naar de leuke huisjes aan de rivier de Yala die we zouden krijgen volgens de routebeschrijving in de Baobab gids. Een afknapper dus. Eenmaal op de kamer doen we het even rustig aan (douchen, lezen, enz.) en lopen dan naar het restaurant (20:00 uur) om hier wat te eten. Nadat we een tafeltje hebben uitgezocht schuiven we langs het zeer povere buffet. Eenmaal aan tafel blijkt alles ook nog eens koud te zijn. We werken alles weg onder het luistergenot van een aardig bandje, met drie wat op leeftijd zijnde heren, die niet voor de eerste keer samen wat zingen en spelen. Na het eten pakken we nog een koffie/drankje waarna we om 22:15 uur de kamer opzoeken. Om 22:30 uur wordt de wekker op 6:30 uur gezet en gaat het licht uit

Zaterdag 21 Juli. Sierra Maestra - Vrije dag.

Naar boven

Met enige moeite staan we vandaag op als de wekker gaat. Ondanks de wat doorliggende bedden hebben we goed geslapen en komt de morgen een uurtje te vroeg. Om 7:00 uur zitten we aan het "hoogstaande" ontbijtbuffet: nauwelijks brood, geen thee, half gebakken roerei met als hoogtepunt koude worstjes en gehaktballetjes. Ondanks dit alles werken we snel wat van dit culinaire hoogstandje naar binnen en gaan dan terug naar onze kamer waar we de wandelschoenen aantrekken en een dagrugzakje klaar maken want om 7:45 uur vertrekt de bus naar ons eigenlijke hotel aan de Yara-rivier. Van hieruit zullen we een wandeling gaan maken door de Sierra Maestra naar het hoofdkwartier van Fidel Castro waar hij in de jaren 1957 en 1958 tijdens de revolutie verblijft. Als we zo'n 1½ uur later bij het hotel aankomen hebben we nog even de tijd om wat te drinken en water te kopen voordat een aantal 4x4 jeeps ons verder omhoog brengen naar het beginpunt van de wandeling. Hier beginnen we aan een 2 uur durende klim door de bossen en de bergen van de Sierra Maestra. Ondanks de soms wat glibberige padden en de loszittende stenen is het prima te doen. We hebben een plaatselijke gids die ons, eenmaal aangekomen bij het eindpunt, uitleg geeft over de verschillende, onder een dik bladerdak verscholen liggende, gebouwen en de betekenis hiervan. We kunnen ons hierdoor een goede voorstelling maken van de omstandigheden waaronder de rebellen hier zo'n 9 maanden hebben geleefd. Na de nodige foto's gemaakt te hebben lopen we het stuk weer terug naar de jeeps die ons al op staan te wachten voor de steile terugrit naar het hotel. Als we aankomen bij het vertrekpunt lopen we in de meegenomen zwemkleding met Marianne en Hans een eindje de weg af om bij een soort van waterval een heerlijke verfrissende duik in de Yara te nemen. Helaas moeten we al (te) snel weer terug omdat de bus ons weer terug brengt naar ons superhotel in Bayama. Helaas is dit niet de eerste misser van Baobab deze reis en zoals later zou blijken ook niet de laatste. Het is 18:00 uur als we aankomen en we doen het dan verder even rustig aan tot 20:00 uur. Op die tijd vertrekken we met een aantal richting Bayama om daar wat te gaan eten. We eten in een Bodega en krijgen daar een heerlijk 3 gangen menu voorgeschoteld voor een zeer schappelijke prijs (12 pesos). Na het eten lopen we het stadje nog even in en willen met z'n allen nog wat gaan drinken (en dansen) in de plaatselijke Casa de la Trova. Maar in tegenstelling tot de berichten van gisteren is er een besloten feestje waarbij wij niet gewenst zijn. We keren op onze schreden terug en drinken nog wat in de Bodega tot we om 23:30 uur de bus weer opzoeken voor de terugtocht naar het hotel. We halen de sleutel op en na de gebruikelijke plichtplegingen gaat om 0:15 uur het licht uit.

Zondag 22 Juli. Sierra Maestra - Camagüey.

Naar boven

We liggen tot 7:45 uur in bed voor we ons wassen en aankleden. We pakken de tassen in en lopen om 8:30 uur naar de ontbijtzaal. Na een vitamineboost (we eten alleen wat fruit want de rest is weer van hetzelfde bedenkelijke niveau als gisteren) staan we om 9:00 uur bij de bus voor vertrek naar Camagüey. We laten onderweg het vlakke en groene landschap aan ons voorbij trekken en stoppen 1x bij een soort van AC-restaurant (zonder mogelijkheid tot eten) voor een kop koffie, of iets anders, en rijden dan in één ruk door naar het Plaza Hotel in Camagüey. We arriveren hier rond 12:30 uur en kunnen na een welkomstdrankje (rum-cola) gelukkig gelijk door naar de kamer. We zijn maar kort in onze mooie en ruime kamer want we zitten al 10 minuten later in de, bij het hotel horende, cafetaria voor een snelle hap. Nadat we deze soldaat hebben gemaakt houden we een Bicitaxi (fietsrikja) aan om, voor 4 pesos p.p., een citytour te doen. Camagüey blijkt een hartstikke leuk plaatsje te zijn wat we in ruim anderhalf uur doorkruizen met onze fietstaxi. Onze gids annex taxichauffeur loodst ons op zijn gemakje langs de meeste bezienswaardigheden van het kleurrijke stadje. We komen bij de Iglesia la Merced, het Teatro Principal, de Iglesia de Carman, de begraafplaats en kerk Santa Cristo del Buen Viaje, het Parc Ignasio Agramonte inclusief de bijbehorende kerk en de Casa de la Trova, de Plaza San Juan de Dios en als laatste de Iglesia la Soledat voordat we weer terugrijden naar ons hotel. Een leuke middag met een hartstikke vriendelijke maar helaas geen Engels sprekende gids. Als we weer bij het hotel zijn drinken we in de bar van het hotel nog wat en schuiven wat later Mylène, Sara en Lucia aan. We spreken gelijk af om 's avonds met z'n vijven te gaan eten. Hierna lopen we naar de kamer en hebben nog 2 uur lekker kunnen nagenieten van deze middag. Tegen 7:00 uur lopen we naar beneden en pakken hier 4 fietstaxi's (Jelle, Janet, Marianne en Hans sluiten zich op het laatste moment nog bij ons aan) om ons naar Parador de Los Trey Reyes aan het Plaza San Juan de Dios te laten brengen. Het wordt een gezellige avond met prima eten voor een heel redelijke prijs ( 6.00 pesos pp). Na het eten lopen we onder de paraplu terug naar het hotel omdat het al bijna de hele avond regent. Eenmaal terug in het hotel laten we ons weer verleiden (zonder veel moeite overigens) tot het nemen van een laatste afzakkertje in de bar voor we ons nest voor deze nacht weer opschudden. Erg laat wordt het niet, morgen loopt de wekker om 7:20 uur weer af, zodat we behoorlijk op tijd de lakens over ons heen trekken.

Maandag 23 Juli. Camagüey - Sancti Spíritus - Trinidad.

Naar boven

We hebben vannacht heerlijk geslapen en staan helemaal uitgerust op. We doen het rustig aan en zetten om 8:00 uur de tassen buiten de deur en lopen dan naar beneden voor het ontbijt. Een heerlijk uitgebreid ontbijtbuffet dit keer. Weer is iedereen op tijd dus vertrekken we ook op tijd richting Trinidad. Na een goed anderhalf uur is het koffietijd en wordt er bij een restaurantje langs de weg gestopt. Voor Betty een koffie en ik neem een heerlijk pak (drink)yoghurt. De rest van de tijd loop ik een beetje fotograferend rond totdat de bus weer wordt gestart ten teken dat het tijd De markt van Sancti Spíritus.is om verder te gaan. De volgende stop is het leuke plaatsje Sancti Spíritus. Vlak voordat we het plaatsje inrijden wordt de bus gestopt en stappen we uit om hier de oude, gewelfde stenen brug te bekijken. Dit is de laatste brug van zijn soort die in Cuba over is gebleven uit de koloniale tijd. Daarna lopen we over de brug het stadje in en kunnen hier bijna 2 uur rondlopen. We bekijken wat pleintjes, kerken, koloniale gebouwen en lopen over een groente- en fruitmarkt alvorens we wat gaan eten in Hotel Plaza. Prima eten met, dit keer, een heel aardig bandje (Campesino) dat leuke muziek speelt met een aangenaam volume (dit in tegenstelling tot de meeste bandjes waarbij het volume alleen maximaal open gezet kan worden). Betty is behoorlijk gecharmeerd van de band dus koopt ze, als souvenir, gelijk een cd als de band na het optreden de gebruikelijke rondgang maakt om de muzikale koopwaar aan de man/vrouw te brengen. Eenmaal uitgegeten lopen we naar de bus die ons in een klein uur naar hotel Ancon in Trinidad brengt. Voordat we hier aankomen stoppen we nog even bij een koloniale boerderij (Haciënda) waar vroeger suikerriet werd verbouwd. Toentertijd werd het land bewerkt door slaven die ook de oogst voor hun rekening namen waarbij de landeigenaar "zijn" werkers natuurlijk wel goed in de gaten moesten kunnen houden. Hiervoor werd een toren gebouwd die uitzicht had over het hele landgoed. Deze toren staat er nog en ook wij zijn naar boven geklommen, niet om slaven in de gaten te houden maar om te genieten van het uitzicht op de landerijen en de verdere omgeving. Eenmaal weer beneden lopen we nog even op de haciënda zelf rond en bekijken nog de oude suikerrietpers die op de binnenplaats staat. Als we terug zijn bij de bus rijden we rechtstreeks door naar ons hotel waar we de rest van de middag aan het strand liggen. Heerlijk zo'n middagje strand maar ook deze keer is dit weer een ander hotel als op de hotellijst en in de reisbeschrijving stond. Een knots van een All Inclusief resort/hotel i.p.v. een gezellig hotelletje in het centrum van Trinidad. Dit houdt o.a. in dat elke keer als we naar Trinidad willen we er een taxi- of busrit van 20 minuten voor over moeten hebben. Baobab maakt er een zooitje van. Om 18:30 uur gaan we douchen en daarna eten in het hotel. Eerst in de rij en dan uiteraard een buffet. Niet super maar ook niet slecht. Om 21:00 uur vertrekken we met de bus naar Trinidad voor een avondje stappen. We lopen naar de Casa Musica en dit blijkt een prima plek, voor het grootste gedeelte overigens buiten, te zijn om je een avond te vermaken met muziek en dans. Er treedt een prima band op en er wordt dan ook enthousiast gedanst door zowel Cubanen als toeristen. Na een kleine onderbreking met wat kinderlijke spelletjes en een loterij speelt de band weer verder. Helaas, kunnen we nu zeggen, hebben we met de chauffeur afgesproken dat deze ons al om 23.30 uur weer richting het hotel brengt. We hebben geen zin om alleen te blijven en met een taxi na te komen dus stappen we met de rest in de bus en zitten we 30 minuten later met Sara en Myléne in de disco van het hotel voor onze laatste dansjes en drankjes. Uiteindelijk laten we ons hieruit om 1:30 uur verdrijven doordat de hitte ons letterlijk naar het hoofd stijgt. Een stief kwartiertje en een koude douche later liggen we in bed en zijn praktisch gelijk onder zeil.

Dinsdag 24 Juli. Trinidad - Vrije dag.

Naar boven

Omdat we de wekker pas op 8:00 uur hebben gezet wordt het aanpoten om de bus die om 9.00 uur vertrekt te kunnen halen. Douchen, aankleden, dagrugzakje inpakken en aanschuiven aan hetStraatbeeld in Trinidad. drukke buffet om toch nog op tijd een plekje tussen de rest van de groep in te kunnen nemen. We rijden naar Trinidad waar een gedeelte van de groep van 9:30 tot 10:30 uur een salsa-les heeft en dan, net als wij de hele ochtend, vrij heeft om het prachtige oude centrum van Trinidad te bekijken. We hobbelen op ons gemak langs (bijna) alle bezienswaardigheden die in ons boekje staan vermeld: Het Museo Histórico Municipal in het Palacio Cantero, het Plaza Major met hieraan het prachtige Museo Romántico gevestigd in een schitterend gerestaureerd pand. We lopen verder o.a. nog een authentiek Santaria-huis en de Convento de San Francisco de Asís in waar we de toren tot in het topje beklimmen alwaar we voor de gedane moeite worden beloond met een fantastisch uitzicht. We lopen tot 12:30 uur verder nog wat rond in dit openluchtmuseum waarna we het Casa de la Trova opzoeken voor wat muziek (van het plaatselijke "oudemannetjesorkest") en een verfrissende versnapering. We blijven hier een tijdje genieten van de koelte (het is buiten intussen snikheet geworden) en lopen de laatste 3 kwartier nog maar wat rond voor we de koele aircobus opzoeken voor het tochtje terug naar het hotel. Eenmaal daar aangekomen nemen we in de cafetaria een snelle hap om de inwendige mens weer op krachten te laten komen en lopen dan terug naar de kamer. Hier puffen we een paar uurtjes uit en doden de tijd met een tukje doen, lezen en het dagboek bijwerken. Als het tegen vijven buiten aangenamer begint te worden bezetten we op het strand beiden een strandstoel en nemen nog een paar duiken in het pislauwe water. Weer terug op de kamer is het afdouchen en dan aankleden en naar het restaurant waar we met z'n zessen om 19:30 uur hebben gereserveerd. We krijgen de lauwe drie gangen daghap in een razend tempo opgediend zodat we al een uur later aan de koffie zitten in de bar van het hotel. Hier blijven we op het terras hangen om te borrelen tot 23:00 uur wanneer iedereen één voor één naar bed gaat. Ook bij ons, en op de kamer, gaat het licht om 23:30 uur uit.

Woensdag 25 Juli. Trinidad - Sierra de Escambray- Remedios.

Naar boven

De wekker loopt om 7:30 uur af. Eigenlijk zouden we vanmorgen een wandeling gaan maken maar we passen omdat Betty's maag en darmen al bij voorbaat protesteren. Ik meld ons om Straatbeeld in Remedios.8:00 uur af en loop dan naar de ontbijtzaal om wat te gaan eten. Als ik weer terug ben op de kamer lopen we met z'n tweeën naar het strand waar we tot 12:00 uur rustig blijven lezen en zo nu en dan een duik in het water nemen. Hierna lopen we terug naar de kamer en pakken de koffers in, deze moeten om 13:00 uur buiten de kamer staan, maar niet voordat we ons hebben gedoucht en aangekleed. Wanneer we willen vertrekken om te gaan eten blijkt ons kluisje op de kamer niet open te willen. Na een bezoekje aan de receptie komt er iemand van de technische dienst die het na 2x resetten en 2x 10 minuten wachten ook niet meer weet en iemand anders stuurt met grote ring met daaraan een paar honderd sleutels. Na de nodige sleutels te hebben geprobeerd blijkt er wonder boven wonder een sleutel tussen te zitten die het deurtje doet openen. We grissen de inhoud uit de kluis en bedanken de beste man nog even kort voor zijn diensten tijdens onze sprint naar het restaurant om toch nog iets te kunnen eten voor de bus om 14.00 uur naar Remedios vertrekt. We halen de bus op tijd en rijden in ongeveer 3 uur naar Remedios met onderweg een kleine stop om een keer de geur van het landschap op te snuiven. Eenmaal aangekomen krijgen we een mooie kamer in een prachtig hotel (Mascotte Hotel) in een vrolijk koloniaal pand aan het centrale plein van Remedios. We hebben nog lekker even de tijd aan onszelf voor we met z'n negenen bij een Paladar Particular in de buurt gaan eten. We eten hier in de woonkamer van deze familie de lekkerste maaltijd vanaf de eerste stap die we op Cubaanse bodem hebben gezet. Nadat we allebei onze vis op hebben krijgen we nog een klein ondefinieerbaar toetje en koffie of thee na. Bij de koffie wordt de zoon des huizes met zijn vriend opgetrommeld om nog een deuntje ten gehore te brengen. Leuk en vertederend om te zien hoe trots moeder op haar zoon is. Na de nodige liedjes en het plichtmatige rondje met de cd's lopen we weer terug naar het hotel waar we op de binnenplaats nog een (paar) slaapmutsje pakken voordat we naar bed gaan.

Donderdag 26 Juli. Remedios - vrije dag.

Naar boven

Tegen achten zou de wekker aflopen maar we zijn beiden al voor die tijd wakker. Rustig douchen en de bagage voor vandaag bij elkaar scharrelen. Betty heeft geen trek dus loop ik in mijn eentje de trap af naar beneden en zoek een plekje aan een tafel waar nog een stoel vrij is. Om half 10 zitten we in de bus die ons in 45 minuten naar Cayo las Brujas brengt. Het blijkt een plek met een bounty strand waar we de hele dag doorbrengen met luieren, zonnen, zwemmen en snorkelen. We schrijven ons in voor een snorkeltocht om 13.00 uur. Als we hier aankomen worden we naar een grote catamaran gebracht en deze brengt ons naar een van de koraaleilandjes in de buurt. Hier laten we ons in het water plonzen en peddelen een uur rond. We zien prachtige vissen, mooi gekleurd koraal, anemonen en als klap op de vuurpijl 2 barracuda's. Als we terug zijn hebben we nog een half uurtje om bij te komen van de belevenissen voordat de bus de terugtocht begint naar ons hotel. Hier eenmaal weer aangekomen vullen we ons vochttekort weer aan en zoeken dan onze heerlijke koele kamer op om te douchen en weer op adem te komen. Rond 20.00 uur lopen we naar beneden waar we hebben afgesproken om te gaan eten. Zo goed als het gisteren was zo mager is het vandaag. We hadden allebei een Brochtte vis besteld waaraan uiteindelijk alleen maar 3 garnalen bleken te zitten met verder op ons bord 2 schijfjes komkommer en 3 lauwe patatjes. Na het eten hebben eerst een rondje om de kerk gelopen en toen aan de bar van het hotel nog wat gedronken. Hier hadden we een goed zicht op de groepsleden die onder begeleiding van een jeugdig salsa danspaar een poging deden om hun danspasjes op een hoger peil te brengen. Om 23.00 uur hebben we er genoeg van en gaan we naar bed waar we onder het genot van de salsa geluiden op de achtergrond langzaam in slaap dommelen.

Vrijdag 27 Juli. Remedios - Santa Clara.

Naar boven

We hebben de wekker op 7:50 uur gezet. Na het wederom povere ontbijt (omelet, droog brood, lekker vruchtensap en thee) lopen we met z'n tweeën Remedios in. We bekijken de kerk met z'n prachtige interieur en lopen nog een rondje om het plein en een aantal aanliggende straatjes. Verder wippen we een aantal boetiekjes, winkeltjes en galerijen binnen, meer om de tijd te doden als om iets te kopen (het wel bekende: kijke, kijke en nie kope is ook nu weer op ons van toepassing). We lopen hierna terug naar het hotel en drinken op de patio nog wat voor weBeeld van Che Guavara. om 10:30 uur de bus in stappen op weg naar Santa Clara. Dit is een ritje van nog geen 3 kwartier. Bij aankomst in Santa Clara stoppen we als eerst bij een mooi bronzen beeld van Che Guavara en lopen dan naar het, een paar honderd meter verder gelegen, museum/monument ter herinnering aan de aanval van Che en zijn kornuiten op de trein van het regeringsleger van Batista. Deze aanval bleek later van cruciaal belang te zijn voor de overwinning van Che en Fidel. Nadat we hier even hebben rondgelopen stappen we weer in de bus die ons naar het centrum van Santa Clara brengt. Hier hebben we zo'n 2½ uur de tijd om wat rond te kijken. We gaan eerst met Janet en Jelle wat eten en lopen dan met z'n vieren winkels/supermarkten binnen. Omdat ons boek ook niet veel bijzonders te melden heeft over Santa Clara lopen we nog een rondje op het centrale plein alvorens we weer rustig richting de bus sjokken. We rijden naar het Plaza de la Revolución en onderweg in de bus vertelt Augustin ons over Che Guavara. Eenmaal op het immense plein aangekomen blijkt dat hier een gigantisch beeld van hem is neergezet met op de sokkel zijn bekendste oneliner: Hasta La Victoria Siempre (altijd op weg naar de overwinning). Op een aparte zuil staat de tekst van de ontslagbrief van Che aan Fidel Castro. We lopen rond het monument naar de achterkant en bezoeken daar eerst een klein museum waar het leven van Che kort wordt getoond (veel oude foto's). Samen met de kleine collectie prullaria is het toch wel aardig om te zien. Aan de andere kant van de hal is het mausoleum waar de overblijfselen van Che en een aantal strijdmakkers worden bewaard. Voor elke nis is een afbeelding van het gezicht van de overledene uitgebeiteld. Een ster wordt boven het gezicht van Comandante Che geprojecteerd en bij elke nis hangt een bloem. Uiteraard mag hier de eeuwige vlam niet ontbreken en dat doet hij dus ook niet. Vanaf het grote plein rijden we in 5 minuten naar hotel Los Caneyes. Het ligt op een redelijk groot tuinachtig complex en er staan een aantal riet gedekte kegelvormige huisjes. We krijgen een leuke, ruime, vriendelijke kamer met een mooie badkamer en alles is goed schoongemaakt. Dit zien we wel eens anders. We lopen naar het zwembad voor een duik en een drankje maar laten ons al snel verdrijven door akelige, kleine steekvliegjes. We lopen terug naar de kamer en pakken daar maar een douche als alternatief. Om 20.00 uur staan we klaar bij de bus die ons terug naar Santa Clara brengt. We gaan samen met drie Belgische reisgenoten in een kleine Paladar eten. De rest van de groep zoekt een grotere gelegenheid op maar wij willen liever iets kleinschaligers. Het blijkt een prima keus te zijn want we krijgen heerlijk te eten. De kreeft van Betty smaakt net zo lekker als die eruit ziet en mijn visfilet in een heerlijke tomatensaus is ook niet te versmaden. Meer als genoeg en erg uitgebreid en dit alles voor een meer dan redelijke prijs (20.= pesos). Hierna zoeken we de rest op en wandelen gezamenlijk naar een straat wat verder op waar het carnaval zou zijn losgebarsten. Nou dit valt nogal tegen: heel veel mensen voor één live band, 2 bierkramen en een aantal eetstalletjes. We lopen terug naar het centrale plein en zoeken hier een café met live muziek op. We kunnen met z'n allen buiten zitten en het wordt toch nog een gezellige avond. Om 23.00 uur zoeken we de bus weer op om ons naar het hotel terug te laten brengen. Nadat de bewaking een joekel van een (vogel)spin heeft opgeruimd, die ons de weg naar onze kamer versperde, kunnen we met een gerust hart het bed opzoeken en doen we om 0.09 uur het licht uit.

Zaterdag 28 Juli. Santa Clara - Varkensbaai - Guamá.

Naar boven

Om 7:30 uur loopt de wekker af en pakken we wat dingen bij elkaar voor de volgende overnachting. Omdat we daar naar toe niet alle bagage mee kunnen nemen maken we een dag- en nachtrugzakje klaar. Om 8:00 uur zetten we de rest van de bagage buiten en lopen we naar het restaurant voor een ontbijtbuffet. Het is 8:30 uur als we klaar zijn en richting de bus lopen. Klokslag 8:30 uur zet deze zich in beweging met als einddoel hotel Guamá. Onderweg zijn er een aantal stops gepland en de eerste is in Cienfuegos. We stappen uit bij het Palacio de Valle aan het eind van de boulevard en hebben van hieruit een mooi uitzicht op zee. Het prachtige huis, waarin tegenwoordig een restaurant huisvest is, is rond 1913 gebouwd en bevat een schitterend rijke bouwstijl met veel Moorse en Spaanse invloeden. Na een half uur rondgelopen te hebben stappen we weer in de bus die ons afzet op het Parque José Martí in het centrum van de stad. Om het Zonsopkomst in Guama.park staan een aantal mooi gerestaureerde koloniale gebouwen waaronder een restaurant/cafetaria waar we eerst wat gaan drinken. Na het nodige vocht weggewerkt te hebben doen we een rondje plein en verplaatsen ons vervolgens naar de aanliggende winkelstraat waar we, i.v.m. de hitte, elke winkel met airco aandoen. Als laatste wordt het restaurant van hotel Union bezocht waar we erg lang op de "snelle" hap moeten wachten. Doordat ze hier 45 minuten nodig hebben om 4 hamburgers klaar te maken komen we 5 minuten later bij de bus aan als was afgesproken. "Gelukkig" staat deze er nog en rijden we gelijk verder naar het museum over de invasie, in 1961, van buitenlandse troepen in de varkensbaai. Het museum ligt vlak bij de toenmalige landingsplaats van de troepen dus eerst een busreis van 1½ uur er naar toe. Dit bezoek had ons evenwel bespaard mogen blijven want het stelt niets voor. Wat oude vergeelde foto's, wat oud legermateriaal en verder is het een grote nationalistische verering van Cuba, Fidel Castro en zijn rebellenleger. Binnen 10 minuten staan we in de winkel aan de overkant en nog 5 minuten later zitten we in de bus de gekochte chips, koekjes en drank te verorberen op weg naar onze eindbestemming van de dag: Hotel Guamá. We worden na de bustocht afgezet op een kade waar we na enige tijd uit een grote walm diesel een boot zien aankomen die ons naar een eilandje in het meer zal brengen. Eenmaal op de boot probeert iedereen een plekje te vinden waar hij/zij nog een beetje normaal kan ademen zonder dat er een dieselvergiftiging opgelopen wordt, helaas vaak zonder al te veel resultaat. Na een goed half uur worden we afgezet op een eilandje waar een aantal, in vervallen staat zijnde, huisjes staan die ons vannacht onderdak zullen bieden. De oorspronkelijke opzet zal prima zijn geweest maar door achterstallig onderhoud zijn veel van de huisjes niet meer bewoonbaar en die dat nog wel zijn hebben allemaal wel een aantal gebreken (wij geen warm water en een aantal lampen doen het niet). Verder zijn twee van de bruggen die de diverse eilandjes (en huisjes) met elkaar verbinden kapot waardoor er een aantal mannetjes met roeibootjes op willekeurige tijdstippen rondvaren om je b.v. van je huisje naar het restaurant of de receptie te brengen. In deze broedplaats van muggen en andere (steek)beestjes zetten we de airco zo koud mogelijk waardoor we geen last hebben van muggen maar onze kamer op een koelkast lijkt bij binnenkomst. Betty heeft intussen erg veel last van tientallen muggenbeten, opgedaan de afgelopen dagen, dus nieuwe kunnen we er zeker niet bij gebruiken. Als 2 mummies en onder de Deet laten we ons overzetten naar het restaurant waar we goed eten krijgen voorgeschoteld. Heel toepasselijk in dit waterrijke gebied kiezen we voor een combischotel van gegrilde inktvis met gegrild krokodillenvlees. Gelijk na het eten zoeken we weer een bootje op omdat we het zat zijn de hele muggenvloot van Cuba constant van onze huid te moeten meppen. We proberen onze huid zo duur mogelijk te verkopen en de muggenlijkjes zijn niet meer te tellen als we met het bootje in onze koelkast aankomen. Op de vlucht voor de kou liggen we al om 22:00 uur in bed. We doen gelijk de lamp uit en trekken dan de dekens zo hoog mogelijk op.

Zondag 29 Juli. Guamá - Viñales.

Naar boven

We zijn vanmorgen in een romantische bui want we willen de zon zien opkomen tijdens een boottochtje van een uur in de omgeving. Daarom hebben we de wekker om 6:30 uur gezet maar dit had net zo goed 25 minuten later kunnen zijn omdat de roeiers met de boten ons zo lang laten wachten. Als we eenmaal vertrekken komt de zon al op en blijft er van het romantische bitter weinig over. Het wordt uiteindelijk een (zeer) rustig roeiboottochtje met een roeier die zichzelf erg graag en hard hoort praten zodat de vele aanwezige vogels ons al op een kilometer afstand kunnen horen aankomen. Het spijt ons dan ook niets dat we een uur later aanleggen bij het restaurant voor het ontbijt. De omelet met brood en het verse ananassap smaken ons prima enLandschap rond Viñales. nadat we ons bordje keurig leeg hebben gegeten laten we ons weer overzetten naar ons huisje. We laten de boot even wachten want door de vertraging van vanmorgen hebben we alles al klaar kunnen zetten en hoeven we alleen de tandenborstel even ter hand te nemen en stappen dan weer in de boot voor de overtocht naar de receptie. Hier staat dezelfde stinkboot als gisteren weer op ons te wachten voor eenzelfde tochtje als gisteren maar dan in omgekeerde richting. Vandaag regent het, in tegenstelling tot gisteren, niet dus klimmen we met z'n allen boven op de boot om toch nog voldoende zuurstof tussen de dieseldampen door te kunnen bemachtigen. Eenmaal weer aan land stappen we in de bus en hebben we tot 16:30 uur een reisdag voor de boeg met 2 tussenstops. De eerste is zo rond 11:00 uur bij het woonhuis van Edi (een van onze 2 chauffeurs) die de rest van de reis niet meer met ons verder gaat. We worden hier aller vriendelijkst ontvangen door zijn vrouw/vriendin (dit is niet geheel duidelijk) en zijn zoon. Na een kop koffie en een korte rondleiding, door een trotse Edi, door zijn huisje/etage. We passen er met z'n twintigen maar net in. Hierna lopen we weer terug naar de bus om verder te rijden naar de luchthaven van Havana. Nee, we gaan (en willen) nog niet naar huis maar omdat de bus afgetankt moet worden (en daar mogen toeristen in Cuba schijnbaar niet bij aanwezig zijn) worden we daar afgezet om wat te eten. Omdat het intussen al 13:30 uur is wordt dit met applaus ontvangen. In de tussentijd kunnen Jelle en Augustin op zoek naar het bagagedepot om te kijken of de nog steeds niet ontvangen bagage van Jelle misschien hier is achtergebleven. Met het eten verloopt alles voorspoedig en met het tanken schijnbaar ook want een half uur later staat de bus op het parkeerterrein voor de luchthaven al weer op ons te wachten. Helaas komt aan het verhaal van de verdwenen bagage (nog) geen happy end want deze is nog steeds niet te vinden. Eenmaal weer op weg naar Viñales rijden we door een schitterend groen stukje landelijk Cuba tot we om 16:30 uur aankomen bij hotel Los Jamines. We zouden eigenlijk naar hotel La Ermita maar omdat er weer een wijziging in de hotels is doorgevoerd komen we hier terecht, wat zeker geen straf is. We krijgen een mooie, zeer ruime, kamer met balkon en vanaf hier een betoverend uitzicht over het karakteristieke landschap. Het hotel ligt op een berg en we kijken zo de vallei in met zijn landerijtjes en de typische "mogotes" (karstbergen). We kunnen het nog een paar uur rustig aan doen en dat doen we dan ook. Eerst lekker douchen en dan wat lezen, schrijven, muziek luisteren en genieten van het uitzicht. Om 19:55 uur lopen we naar beneden naar de bus die ons naar een Paladar in de middle of nowhere brengt. Het laatste stuk lopen we over een geitenpaadje. De beloning na deze inspanning is groot: we zitten midden in de bossen op een patio van een boerderijtje waar we heerlijk, uitgebreid, te eten krijgen. Je kunt het niet zo gek bedenken of het staat wel op tafel: kreeft, vis, kip en varkensvlees en dit alles aangevuld met zwarte rijst, gewone rijst en verschillende groenten. Als dessert krijgen we een flink bord met verse ananas voorgezet. Na dit overheerlijke en overvloedige maal vinden we het helemaal niet erg om van hieruit in ongeveer 15 minuten, in het donker, naar het dorp te lopen. Eerst op "het gevoel" het geitenpad weer af en dan in een rustig tempo over de verharde weg naar beneden waar Linda ons naar een soort openluchtdiscotheek leidt. Dit is achteraf jammer, want het is nou niet echt het hoogtepunt van de reis te noemen en we kunnen het er maar te nauwer nood tot 23:30 uur uit houden. Omdat de tijd ons ontbreekt om op zoek te gaan naar wat gezelligers slaken we een zucht van verlichting als het tijdstip aangebroken is om de plaatselijke band en zijn aanhang vaarwel te zeggen en richting de bus te lopen. Eenmaal aangekomen in het hotel worden we overvallen door een aanval van slaap waaraan we, zonder veel te protesteren, toegeven.

Maandag 30 Juli. Viñales - Soroa.

Naar boven

Het is weer vroeg op vanmorgen. Om 6:30 uur loopt de wekker af en 3 kwartier later zitten we te ontbijten en nog eens 3 kwartier later zitten we in de bus voor een kort ritje tot aan de rand van Viñales. Hier wacht een gids op ons. Zij leidt ons, in een prachtige wandeling in de omgeving van Viñales, over het boerenland . We komen o.a. langs droogschuren voor tabaksbladeren, fruitgaarden, akkers met verschillende gewassen en lopen en passant door een druipsteengrot. Onderweg drinken we koffie bij iemand die langs het pad woont en lopen hierna verder tussen de verschillende gewassen als rijst, maïs, zoete aardappelen, ananas, cassave, en verschillende andere knolgewassen weer terug naar Viñales. Hier wacht de bus ons weer op en rijdt ons terug naar het hotel waar we nog 2 uur de gelegenheid hebben om ons weer wat op te frissen (wel nodig bij deze hitte) en wat te eten. Om 14:00 uur zitten we weer in de bus en rijden via de Mural de la Prehistorica (een gigantische muurschildering op de rotsen die er is aangebracht in opdracht van Fidel zelf maar die we wat mij betreft ook hadden kunnen overslaan) maar Soroa waar we tegen 16:00 uur aankomen. Het is een soort vakantiepark met leuke huisjes (niet echt schoon en netjes en met verschillende defecten in ons huisje; o.a. 3 lampen en een kluis die het niet doen) een restaurant en een gezellige bar met een prachtig zwembad. Betty gaat even liggen en ik loop wat rond en neem een duik in het zwembad en vul de rest van de tijd met lezen en/of muziek luisteren. Om 19:00 uur maak ik Betty wakker en lopen we, nadat we ons hebben omgekleed, naar het restaurant waar we om 20:00 uur hebben afgesproken. Het is al hartstikke druk als we aankomen waardoor we verspreid over het restaurant komen te zitten maar het prima eten vergoedt dit alleszins. Na het eten lopen we nog even naar de bar voor een drankje maar hierna lonkt het bed toch meer als het volgende drankje zodat we ons hiertoe dan ook niet laten verleiden en het huisje opzoeken. Tegen 23:00 uur leggen we ons hoofd op de kleine, platte kussens te rusten.

Dinsdag 31 Juli. Soroa - vrije dag.

Naar boven

Geen wekker vandaag!!! We blijven dus lekker liggen tot we rond 9:00 uur uit onszelf wakker worden. We pakken een douche en kleden ons aan voordat we naar het restaurant lopen voor een ontbijtje. Zo goed als het eten gisteravond was zo pover is het ontbijtbuffet van vandaag. We komen de morgen door met wat lezen en meer van dat "vervelende" tijdverdrijf waarna we om 11:15 uur ons handdoekje pakken en naar de uitgang van het park lopen. Vlak buiten het park staat een hutje waar we hebben afgesproken voor een massage. Betty is om 11:30 en ik om 12:00 uur aan de beurt. Ondanks de smoezelige en stinkende omgeving (naar zwaveldamp uit het natuurlijke bad met geneeskrachtige werking) was de massage redelijk goed. Na de gedeeltelijke (5 pesos) lichaamsmassage van Betty en de gehele (10 pesos) lichaamsmassage van mij lopen we helemaal vettig terug naar ons huisje om ons als eerste te ontdoen van een dikke laag olie. We hebben voor de middag wel plannen maar deze vallen allemaal in het (zwem)water. We zitten de rest van de middag, met het grootste gedeelte van de groep, aan de rand van het zwembad met als enige intermezzo de tijd die we doorbrengen aan het schap voor een al dan niet alcoholisch versnapering dan wel het nuttige van een van de op de kaart genoemde broodjes. Aan het eind van de middag komt Linda langs om te zeggen dat er om 19:45 uur een extra briefing is aan de bar van het zwembad. Om 18:00 uur begint het wat te lichten en te donderen waarop we het huisje maar weer opzoeken. De tijd tot 19:45 uur wordt in alle rust met lezen en muziek luisteren doorgebracht. Om 19:40 lopen we naar de bar waar Linda ons de zoveelste wijziging in het programma mededeelt . Morgen gaan we vanaf Cayo Levisa (waar we in eerste instantie ook de nacht zouden doorbrengen) rechtstreeks door naar Havana omdat het hotel in Aquas Claras niet beschikbaar is vanwege het ontbreken van water. Wij, en de rest van de groep, zijn hier niet bijzonder blij mee en Linda krijgt dan ook de volle laag. Niet helemaal eerlijk natuurlijk omdat zij er ook niet zoveel aan kan doen maar dit was de druppel (door de zoveelste wijziging) die de emmer deed overlopen. Het betekent overigens ook dat we nu nog een dag langer in Havana zitten. Na deze mededeling gaan we met z'n allen eten in het restaurant waar we, net als gisteren weer aan aparte tafels komen te zitten omdat de zaal al bijna vol zit. Het buffet is van minder kwaliteit als gisteren maar toch nog heel redelijk alleen het dessert is al op als wij er aan toe zijn. We nemen nog een laatste afzakkertje en gaan dan om 23:00 uur naar het huisje. We lezen nog wat, werken de administratie bij en om 23:28 uur gaat het licht uit.

Woensdag 01 Augustus. Soroa - Cayo Levisa - Havana.

Naar boven

De wekker loopt af om 6:32 uur. We kleden ons aan en lopen naar het restaurant voor wederom een pover ontbijtbuffet. Na het ontbijt nog even terug naar het huisje voor de tassen en een sanitaire stop. Met ons hele hebben en houden zitten we om 8:00 uur in de bus die ons naar Cayo Levisa zal gaan brengen. Een rit van ruim anderhalf uur. We rijden door een mooi groen boerenlandschap naar de kade van waaraf we met de boot naar het eiland zullen worden gebracht. Onze (besproken?) boot van 10:00 uur blijkt vol(?) te zijn dus er zit niets anders op dan het uur vol te maken met je vervelen en je vervelen tot de boot van 11:00 uur vertrekt. Deze zeer armlastige, roestige en naar diesel stinkende boot is wel voor ons bestemd en brengt ons zonder kleerscheuren in ruim een half uur naar het eiland. In eerste instantie zouden we ook op dit eiland overnachten maar Baobab wist ons thuis al te vertellen dat het hotel volgeboekt zou zijn dus blijven we hier maar tot 17:00 uur. En zoals we gisteren hebben gehoord zullen we ook niet in Aquas Claras overnachten maar vanmiddag gelijk door rijden naar Havana. Omdat we met de laatste boot aankomen zijn alle plaatsen, stoelen, parasolen en schaduwplekken op het eiland al bezet en rest ons niets anders dan de paar stoelen overgebleven in het restaurant te bezetten. Hier blijven we wat zitten lezen tot dat Betty besluit dat het tijd is om een duik in het prachtige heldere, lauwe water te nemen. Omdat er nergens een mogelijkheid is om je af te spoelen zie ik er maar vanaf. Zelfs de toiletten functioneren niet. Ook vandaag is het weer behoorlijk warm dus zijn we blij dat er rond drie uur 2 bedjes op het strand vrijkomen (met een parasol voor de broodnodige schaduw) zodat we nog even op het strand kunnen liggen. Om 16:45 uur kleden we ons weer aan en lopen we terug naar de kade voor de 30 minuten durende terugtocht met de boot. Dit keer een heel wat betere boot waarbij we zelfs binnen kunnen zitten op de vlucht voor de brandende zon. Eenmaal weer aan land drinken we nog wat bij een winkeltje (en maken dankbaar gebruik van het toilet) zodat de chauffeur van onze bus intussen de ergste hitte uit de bus kan verdrijven daar deze de hele dag in de verzengende hitte heeft gestaan. Nadat de airco zijn werk heeft gedaan en er een aangename temperatuur in de bus is bereikt stappen we in en kan de bus zijn 3 uur durende tocht naar Havana beginnen. We rijden door het prachtige landschap van de provincie Pinar del Río naar de Cubaanse hoofdstad waar we om 20:30 uur bij Hotel Deauville aankomen. Bekend terrein omdat dit hetzelfde hotel is waar we de eerste nacht in Cuba ook hebben doorgebracht. Nadat ons een kamer is toegewezen en we hier onze bagage hebben neergezet gaan we nog wat eten in het restaurant/snackbar van het hotel. Hierna lopen we weer terug naar onze kamer met een kleine tussenstop op de kamer van Mylène en Sara om daar een joekel van een spin naar het spinnenwalhalla te helpen. Eenmaal terug op onze kamer genieten we van de heerlijke douche en klimmen dan in ons bed om van de nachtrust te genieten. Morgen is er weer een dag.

Donderdag 02 Augustus. Havana - vrije dag.

Naar boven

We hebben de wekker gisteren op 7:30 uur gezet zodat we lekker rustig aan kunnen doen bij het opstaan. Na de ochtendtaferelen lopen we naar beneden voor het ontbijt(buffet). Nog niet super maar beter als de afgelopen dagen. We staan om 8:00 uur paraat voor de stadsrondrit door Havana. Als eerste (korte) stop wordt de universiteit van Havana aangedaan waar we de gelegenheid krijgen om een fotootje te maken en verder krijgen we uitgebreid uitleg over het onderwijssysteem in Cuba. Hierna rijden we verder naar een sigarenfabriek want die mag bij een rondreis door Cuba natuurlijk niet op het programma ontbreken. Helaas blijken alle sigarenfabrieken, sinds gisteren, gesloten te zijn i.v.m. de vakantie (de vakantiespreiding is nog niet tot Cuba doorgedrongen blijkbaar). Uiteraard is de bijbehorende winkel wel open zodat weClub Tropicana. daar nog een kijkje (en koopje) kunnen nemen. Door het gesloten fabricage-gedeelte wordt het een kort stopje en zijn we dus alweer snel op weg naar de volgende halte van vandaag: het Plaza de la Revolución. Het kan in geen enkel opzicht de vergelijking met het Plein van de Hemelse Vrede in Peking weerstaan maar is wel leuk genoeg voor een stop van ongeveer 15 minuten om het een en ander voor het thuisfront (en voor de herinnering) vast te leggen. Zoals afgesproken zet de bus zich na 15 minuten weer in beweging naar de volgende stop; het Cementerio de Colón. We krijgen in de bus nog een heel aantal namen van "bekende" Cubanen die op deze begraafplaats begraven zouden liggen maar in het volgende half uur dat we over het immense terrein lopen komen we maar een klein aantal laatste rustplaatsen van deze beroemdheden tegen. Als we weer in de bus zitten besluiten we met z'n allen spontaan dat we, als compensatie voor de gemiste sigarenfabriek, het rum-museum willen bezoeken. We pakken eerst in het café van het museum wat te drinken waarna Augustine ons, na enig gesoebat, rond mag leiden omdat er geen Engelstalige gids aanwezig is. Het is een mooi aanschouwelijk opgezet museum waar de rondgang je langs de diverse fases van de rumbereiding leidt. Aan het eind krijgen we nog een glaasje rum aangeboden waarna we de rest van de dag op eigen gelegenheid de stad kunnen verkennen omdat dit het einde betekent van de stadsrondrit. Als eerste lopen we met Janet en Jelle de stad in op zoek naar een gelegenheid waar we wat kunnen eten. Nadat we op een leuk schaduwrijk terras (de temperatuur heeft de 30 graden al weer overschreden) wat hebben gegeten lopen we met z'n vieren verder naar het Plaza San Francisco en het Plaza Vieja. Op het eerste Plaza bezoeken we de kerk en lopen dan verder naar het Plaza Vieja. Rond dit prachtige plein bezoeken we het Casa de los Condes de Jaruco en de Galaria Plaza Vieja. Als laatste een leuk bezoek gebracht aan de Cámara Oscura waar je een 360° live panoramisch beeld van Havana voorgeschoteld krijgt. Hierna slenteren we nog wat door een prachtig stukje Havana en komen uit bij een toeristenmarkt met allerlei prullaria die je als souvenir zou kunnen bestempelen. We maken een kort en snel rondje en kopen een armbandje voor Betty en een koelkastmagneetje voor thuis voordat we ons per taxi terug laten brengen naar ons hotel. Dan is het tot 19:30 uur lekker chillen op de kamer en dan rap naar beneden voor het klapstuk van de dag. We hebben plaatsen besproken voor een "Avondje Tropicana". Dit spektakel van zang en dans is een van de laatste grote revues ter wereld. Augustine heeft om 19:30 uur een taxibusje geregeld voor 10 personen en deze staat, in tegenstelling tot de Cubaanse gewoonte, op tijd voor het hotel. In ruim 20 minuten zijn we er en omdat we inclusief eten hebben besproken zet hij ons voor het restaurantgedeelte af. Voordat we gaan eten bespreken we eerste de zitplaatsen voor later op de avond en nemen dan plaats achter een van de 2 gereserveerde tafels. Na het prima 3-gangen diner worden we begeleid naar onze plaatsen voor de voorstelling en krijgen bij aankomst een glas champagne aangeboden. Om 22:00 uur begint de show (in de openlucht) en het wordt een waar spektakel van zang, dans, muziek en acrobatiek. Elke cent van de 80 dollar meer dan waard. Tijdens de voorstelling krijgen we per persoon nog ¼ liter rum met een liter cola en verschillende hapjes geserveerd. Na 1 uur en 20 minuten is de show afgelopen en hierna speelt er een band waarbij de gelegenheid wordt geboden om op deze muziek je danskunsten te vertonen. Omdat we om 24:00 uur met de taxichauffeur hebben afgesproken lopen we een paar minuten voor die tijd naar de parkeerplaats. Eenmaal terug in het hotel liggen we al snel moe maar voldaan in bed en parkeren we de ogen, binnen de kortste keren, in de slaapstand.

Vrijdag 03 Augustus. Havana - vrije dag.

Naar boven

Vandaag hebben we om 9:30 uur met Janet en Jelle afgesproken om wat plekken in de oude stad te bezoeken. We doen het rustig aan en zitten pas om 9:00 uur aan het ontbijt. Hierna lopen we om 9:30 uur gezamenlijk naar het Museo de la Revolución. We bekijken hier in ruim 2 uur de propagandistische tentoonstelling ter ere en meerdere glorie van de revolutie, Fidel Castro en zijn Het Capitolio in Havana.kornuiten en de lofzang over de geweldige staat die Cuba daardoor geworden is. Na dit alles lopen we nog naar het achter het museum gelegen glazen gebouw waar omheen allerlei oorlogstuig staat opgesteld met als hoogtepunt het aquarium met daarin "De Granma". Dit is de boot waarmee Fidel Castro in 1956 met ongeveer 80 medestanders de overtocht heeft gemaakt vanuit Mexico naar Cuba om hier een gewapende strijd te beginnen. Na deze les in Cubaanse geschiedenis wordt eerst de innerlijke mens versterkt en lopen we de rest van de middag langs verschillende bezienswaardigheden van oud Havana. We lopen achtereenvolgens naar het voormalige huis van de familie Bacardi, Hotel Inglaterra, Gran Teatro en het Capitolio waarna we de Obispo(hoofdstraat) in lopen. Hier pakken we weer een drankje in een van de cafeetje om het door de hitte verloren hoeveelheid vocht weer op peil te brengen. Eenmaal alles weer onder controle lopen we verder de Obispo af op zoek naar de Drogeria Johnson (een prachtige oude apotheek), het Casa de Arabe (mooi koloniaal pand zonder verder iets bijzonders te herbergen) en een winkel waar je zelf je parfum kunt samenstellen. Dit blijkt niet veel bijzonders dus daar staan we ook snel weer buiten om daar afscheid te nemen van Janet en Jelle. Zij willen nog ergens 2 schilderijtjes kopen die ze gisteren hebben gezien. We schuifelen nog wat in de omgeving rond en laten ons dan met een taxi terugbrengen naar het hotel. Dit blijkt nog een hele klus voor onze chauffeur omdat de Malecón (de straat waar ons hotel aan ligt) is afgezet in verband met het carnaval en de daarbij horende optocht die vanavond gehouden zal worden. We bekijken de bedrijvigheid die er rond ons hotel heerst een tijdje en gaan dan terug naar onze kamer. Hier blijkt dat ons enige goede bed is weggehaald en is vervangen door eentje met een "doorlig matras" die de grond nog net niet raakt. Terug naar de balie om dit te laten wisselen voordat we met Janet en Jelle om 20:00 uur gaan eten. Hiervoor laten we ons met een taxi afzetten op het Plaza de Armas en lopen van hieruit de Obispo op. Gelijk bij het eerste restaurant worden we aangesproken dat er nog plaatsen in de binnentuin (patio) beschikbaar zijn. Dit is niet tegen dovemans oren gezegd dus gaan we een kijkje nemen en zoeken dan gelijk een mooi plaatsje uit. Ondanks dat we in de buitenlucht zitten is het ontzettend benauwd en we zijn blij dat we geen plekje binnen hebben uitgezocht want hier brengt een briesje soms nog enige verkoeling. We zoeken wat te eten uit en drinken intussen wat tot dat het eten wordt gebracht. De keuze van het restaurant was geen verkeerde want het eten is voortreffelijk. Heerlijk van smaak en ruim voldoende. De prijs ligt wel iets hoger dan dat we de rest van de reis voor een avondmaaltijd hebben betaald maar het prijspeil in Havana ligt zo wie zo iets hoger. En liever iets meer betalen voor goed eten dan iets minder voor slecht. Na het eten lopen we de Obispo nog een stukje af maar de hitte blijft hangen dus besluiten we een taxi terug naar het hotel te pakken. We nemen in de bar van het hotel nog een drankje en bekijken een gedeelte van de voorbij trekkende carnavalsoptocht maar vluchten al snel voor de ook hier verstikkende hitte naar de koelte van onze kamer. We lezen en schrijven nog wat en doen dan iets na 23:00 uur het licht uit.

Zaterdag 04 Augustus. Havana - vrije dag.

Naar boven

We hebben geen wekker gezet en Betty wordt om 8:30 uur wakker (ik was toen al op). Wassen en aankleden en dan naar beneden voor het ontbijt. Het wordt een vluggertje want Janet en Jelle zitten buiten op een bankje al op ons te wachten. We hadden niets afgesproken maar vinden het wel gezellig om vandaag nog wat samen rond te lopen. Als eerste laten we ons met een taxi naar het fort El Morro brengen. Het is net 10:00 uur dus de kassa moet nog (tergend langzaam) worden geopend. We kopen kaartjes voor het fort (2 pesos p.p.) en de vuurtoren a 4 pesos p.p. en lopen dan op ons gemakje even rond. Eerst pakken we een stukje fort (met een prachtig overzicht over de skyline van Havana) en dan naar de vuurtoren om de grote massa voor te zijn. Het fort El Morro in Havana.Via een wenteltrap (aan het eind nauwelijks breed genoeg voor een beetje gezonde Hollander) kun je helemaal tot aan de lamp in de top van de vuurtoren komen. Je kunt een rondje buitenom lopen en hebt dan een schitterend uitzicht. Nadat we weer naar beneden zijn geklauterd lopen we nog een tijdje in de rest van het fort rond voordat we ons, weer met de taxi, af laten zetten op de Plaza de Armas. Van hieruit lopen we naar het mooie en gezellige Plaza de la Catedral omdat we Cuba niet willen verlaten zonder de Catedral de la Habana te hebben gezien. Omdat er een mis aan de gang is blijven we achter in de kerk het geheel bekijken en maken nog een foto voordat we rechtsomkeer maken en op het plein op een van de terrasjes wat gaan drinken. Na de koffie en de thee lopen we om de hoek naar de bar La Bodeguita del Medio die door de schrijver Ernest Hemingway als zijn stamkroeg werd gebruikt. We werpen een blik naar binnen maar zijn ook snel weer buiten; klein en vol. Snel verder dus. We lopen al zoekend op de kaart richting het automuseum van Havana. Ondanks de aanwezigheid van ongeveer 20 niet gerestaureerde auto's en motoren (5 stuks) is het de entree van 1 pesos niet waard. Het echte automuseum van Cuba is de straat met al zijn oude (Amerikaanse) auto's. We lopen van hieruit terug naar Plaza de Armas waar we bij Hotel Santa Isabel wat eten en drinken. Weer helemaal voldaan lopen we terug naar de taxistandplaats om ons vandaar terug te laten brengen naar hotel Deauville. We lopen, eenmaal aangekomen, als eerste naar de kamer en zetten daar alles neer. Hierna lopen we samen nog even bij de supermarkt om de hoek langs gaan voor wat drinken en wat lekkers te knabbelen. De rest van de middag brengen we, heerlijk rustig, afwisselend in de bar van het hotel (of van het zwembad) of op de kamer door. Aan het eind van de middag hebben we het meeste leesvoer verslonden en zijn alle reisverslagen weer bijgewerkt. Tegen zessen springen we onder de douche om stipt op tijd (18:30 uur) in de lobby van het hotel klaar te staan. We lopen naar buiten waar Augustin klaar staat met z'n lila Chevrolet uit 1955. Hij rijdt ons (en Janet en Jelle) bijna een uur rond door Havana waarna we aan het eind van de rondrit uitstappen bij Hotel National. Hier zullen we met z'n allen, voor de laatste keer, samen eten en de verjaardag van Augustin vieren (hij is namelijk vandaag jarig). Ter gelegenheid hiervan heeft hij een heel varken geregeld welke aan het spit voor ons bereid zal worden (schijnt een Cubaans gebruik bij verjaardagen te zijn). We lopen eerst door de "Hal of Fame" (met foto's van de beroemdste bezoekers van het hotel) waarna we aanschuiven bij de rest van de groep die intussen ook zijn gearriveerd. Voor zo'n beroemd 5 sterren hotel-restaurant en de prijs van $ 20.00 voor het eten valt het wat tegen. Na het eten zingen we, naar goed Nederlands gebruik, Augustin nog even toe en worden de gebruikelijke enveloppen aan Linda en Augustin overhandigd. Na deze plichtplegingen lopen we gezamenlijk naar een andere zaal van het hotel waar een band zal optreden. Een goede band laat daar geen misverstand over bestaan maar de band zou worden aangevuld met leden van de Buena Vista Social Club maar deze laten verstek gaan. Typisch Cubaans: eerst laten betalen en dan zonder blikken of blozen wat minder bieden. Alles bij alles toch wel een gezellige avond. Door de drukte, i.v.m. het losgebarsten carnaval, en de afgezette wegen op de route van Hotel Natonal naar ons hotel laten we ons voor de zekerheid maar met taxi's terugbrengen. Eenmaal terug in het hotel drinken we nog wat in de bar van het hotel waar we een mooi overzicht hebben over de carnavalsoptocht die nog steeds bezig is (1:00 uur) terwijl deze al om 23:00 uur afgelopen zou moeten zijn. Het is een nogal chaotisch geheel met een zevental wagens en een ontelbaar aantal dansers en dansgroepen. De klok staat net op 1:30 uur als we het kleurrijke spektakel voor gezien houden en de lift pakken naar de 8e verdieping waar onze kamer snel is gevonden. Niet veel later slaan we de lakens over ons heen en sluiten we de ogen.

Zondag 05 Augustus. Havana - Amsterdam.

Naar boven

Vandaag voor de verandering geen wekker gezet zodat we lekker kunnen uitslapen. Om 9:00 uur loop ik naar beneden om onze kamer tot 17:00 uur te verlengen (voor 10 pesos) omdat we pas om deze tijd uitchecken voor het vertrek naar het vliegveld. Dit lukt pas nadat Betty met Linda heeft gepraat want deze had, zonder met ons te overleggen, onze kamer bestempeld als bagagekamer voor diegenen die hun kamer niet willen/hoeven te verlengen. Na dit misverstand uit de weg geruimd te hebben schuiven we aan bij het ontbijtbuffet. We doen het ook vandaag rustig aan (het is wel vakantie natuurlijk) dus wordt er ook rustig en uitgebreid ontbeten. Eenmaal terug op de kamer beginnen we met het reorganiseren van de tassen en maken deze zover mogelijk klaar voor vertrek. Tot 11:30 uur komen we de ochtend door met wat lezen en/of muziek luisteren en dan pakken we de lift naar beneden. We nemen samen met Sara een taxi naar Callejón Hamel in de wijk Cayo Hueso omdat hier vanaf 12:00 uur dans, muziek en godsdienst verweven wordt tot een kleurrijke uiting van geloofsbelijdenis (Santeria). We hebben nog de tijd om wat rond te lopen voordat het begint en verwonderen ons over de kleuren en bijzondere De Callejón Hamel in Havana.uitingen van van schilder- en beeldhouwkunst. Als de (Afrikaans klinkende) muziek begint loopt de straat al snel vol met toeristen, en een enkele Cubaan, die mee beginnen te bewegen op het ritme van de aanstekelijke muziek. Na een goed uur houden we het voor gezien en wordt er een taxi aangehouden voor het (laatste) ritje retour naar het hotel. Alsof een wonder geschiedt worden we bij deze laatste rit door een prachtige oude paarse Dodge uit 1956 bij het hotel afgeleverd. Een rit met een van de vele oude auto's die er in Cuba rondrijden maar een taxirit met een van die rijdende museumstukken is iets wat ons de hele vakantie nog niet was gelukt. Om de tijd te doden pakken we nog wat te drinken in de bar van het hotel en gaan dan terug naar onze kamer. Dan gaat het Grote Wachten beginnen en dat proberen we door te komen met slapen, lezen, muziek luisteren, koffers in- en uitpakken en als laatste douchen en aankleden. Om 16:45 uur pakken we, voor de laatste keer, de lift naar beneden en melden ons ruim op tijd in de hal van het hotel. Om 17:00 uur komt de bus voorrijden die ons naar het vliegveld zal brengen. Het ritje naar het vliegveld is er een van herkenning want deze weg hebben we al een aantal keren gereden maar deze keer met een ander gevoel omdat we weten dat het weer het eind van de vakantie betekent. Na de gebruikelijke incheck en paspoortcontrole kunnen we nog wat rondlopen en de laatste pesos convertibles uitgeven en omwisselen voordat we rond 20:00 uur kunnen boarden. Om een of andere reden duurt het nog tot 21:00 uur voordat we kunnen vertrekken (was eigenlijk 20:35 uur) maar eenmaal in de lucht gaat de zondag even ongemerkt over in de maandag als de nacht in de dag.

Maandag 06 Augustus. Aankomst in Amsterdam.

Naar boven

Na een goede vlucht komen we na iets minder dan negen uur vliegen, iets later, in Parijs aan als gepland. Het is bijna 11:45 uur en om 12:45 uur vertrekt onze aansluitende vlucht met of zonder ons richting Amsterdam. Omdat we al een korte overstaptijd hadden wordt het haasten om het vliegtuig naar Amsterdam te kunnen halen. Hierbij krijgen we in eerste instantie niet veel medewerking van de medewerkers op vliegveld Charles de Gaulle. Nadat we met z'n allen enigszins in opstand komen tegen de douanebeambten, die ons achter in de lange rij laten aansluiten terwijl we op de tickets een vermelding hebben staan dat we met voorrang moeten worden behandeld, worden we opgehaald door een vriendelijke jonge Franse marechaussee die ons in vliegende vaart door allerlei controles en afgesloten gangen leidt. Hierdoor arriveren we net op tijd voor de aansluitende vlucht bij onze gate. Eenmaal in het vliegtuig kunnen we weer op adem komen en is de vlucht van 1:15 minuten een peulenschil. Terug op Hollandse bodem lopen we naar de bagagebanden waar we, nadat we de bagage van de band hebben gehaald, van iedereen afscheid nemen. Helaas zien we Jelle niet meer terug omdat deze direct op zoek is gegaan zijn al 3 weken spoorloos zijnde koffer. We lopen zonder problemen door de douane (kan ook geen problemen opleveren omdat we niets verbodens hebben meegenomen) en kijken eerst op de borden hoe laat de trein vertrekt richting het oosten. Dit blijkt al over 10 minuten te zijn dus we kopen gelijk 2 kaartjes en hebben dan nog net voldoende tijd om een flesje drinken voor in de trein te kopen. De laatste 2 uur voor thuiskomst duren weer het langst maar de reis verloopt voorspoedig en de NS houdt zich ook deze keer weer stipt aan het aangegeven spoorboekje. Omdat het bij aankomst op het station mooi weer is besluiten we het laatste stukje te lopen. We hebben ondanks de vele wijzigingen in het programma (we hebben maar 5 van de 21 dagen volgens het door Baobab verstrekte programma gevolgd) en de daardoor gemiste dan wel verkorte of verlengde verblijven een mooie vakantie gehad. Cuba was precies zoals we ons dat hadden voorgesteld. Warm, kleurrijk, 20 á 30 jaar terug in de tijd, bureaucratisch maar met een supervriendelijke bevolking (die graag een graantje mee wil pikken van de golf toeristen) en een prachtig landschap. Cuba is in alle opzichten een bezoek meer dan waard maar nooit meer met Baobab.

Naar boven
Wil je op de hoogte worden gebracht wanneer ik een nieuw reisverslag publiceer klik dan hier.