Index China
	Informatie China
	Kaart China
	Fotoalbum China
	(Reis)Tips China

Vrijdag 28 Juli. Amsterdam - Hong Kong.

Nadat we gisteren alles al netjes klaar hebben gezet kunnen we vandaag de wekker om 7.00 uur zetten om de trein van 8.36 uur te kunnen pakken. We zijn mooi op tijd op het station en de trein vertrekt ook volgens de dienstregeling. De reistijd naar Schiphol is vanuit Hengelo precies 2 uur, geen wereldreis in vergelijking met de afstanden die ons nog te wachten staan maar wel een heerlijk ontspannen begin van de vakantie. En inderdaad exact 2 uur later stopt de trein op het perron van station Schiphol en lopen we naar boven naar de gate van Cathay Pacific Airlines om daar in te checken voor de vlucht naar Hong Kong. Het begin van de reis verloopt voorspoedig en om iets na 14.00 uur zitten we al in de lucht. Op Cathay Pacific Airlines is niets aan te merken; de service is prima en van de beenruimte kan hetzelfde gezegd worden. Misschien had de stoelbreedte iets beter gekund maar dan begin ik al aardig te muggenziften. Ongemerkt, tijdens het kijken naar diverse films, gaat de vrijdag over in de zaterdag. Dit gaat nog eens extra snel omdat we koud in het vliegtuig de de klok 6 uur vooruit zetten om vast te wennen aan de Hong Kong tijd.

Rond 7.15 uur (plaatselijke tijd) landen we op de redelijke nieuwe luchthaven (geopend in 1997) van Hong Kong. In tegenstelling tot Schiphol blijkt het hier super rustig te zijn en zijn we in een mum van tijd door de douane en hebben we de tassen. Iets later staan we ons voor te stellen aan Anja (reisbegeleidster) en de rest van de in totaal 19 man sterk tellende groep. Hierna lopen we naar de bus en zijn met een uurtje in het Mayfair Garden Hotel op het eiland Kowloon. Eenmaal aangekomen lopen we eerste naar een pinautomaat om wat Hong Kong Dollars te pinnen zodat we vandaag en morgen wat uit te geven hebben. Een gedeelte van het geld (HK$ 450,=) geven we gelijk weer af aan Rick, (onze plaatselijke gids in Hong Kong) voor een rondtour over het eiland en een ander gedeelte (HK$ 125.=) aan Anja voor een avondexcursie. We staan om 11.30 uur in de lobby van het hotel klaar om de citytrip te maken. We hebben de City Tour inclusief eten geboekt omdat we nog niets hebben gehad sinds het laatste menu in het vliegtuig. We lopen naar een Dimsum restaurant om de hoek en krijgen daar de (chinese)lunch die we gebruiken met 6 anderen van de groep. Met een volle maag vertrekken we met een busje naar Victoria Peak, het uitzichtpunt over Hong Kong Eiland. Dit loopt uit op een teleurstelling want door het weer (regen met laaghangende bewolking) zien we helemaal niets. We rijden iets naar beneden en stappen nogmaals uit om daar door de regenbui heen een blik te kunnen werpen op de Skyline van Hong Kong Eiland. Vanaf hier rijden we verder naar Repulse Bay. Dit strand ligt er uiteraard verlaten bij want het regent nog steeds pijpenstelen en ik vraag me dan ook af of dit een van de Highlights van Hong Kong is. We stappen, na een kort bezoekje aan een tempeltje bij het strand, weer in de bus en rijden verder naar Aberdeen Fishing Village. Hier maken we voor HK$ 50.= (ja,ja dit was niet eens inclusief) een rondrit met een Sampan door de haven langs de boten waar nog steeds mensen op wonen. Dit was al met al wel een leuk tochtje. Een half uurtje later zitten we weer in de bus terug naar het hotel waar we aankomen met een flinke kater omdat we ons bekocht voelen. Voor € 42.= pp hadden we wel iets meer verwacht. Eenmaal terug in het hotel gaan we een uurtje liggen, waarbij we de ogen niet open kunnen houden, maar staan toch om 17.30 uur weer in de hal van het hotel om met een aantal naar de haven te lopen. Hier staat de rest te wachten en stappen we met bijna de hele groep op een ferry die wat rondvaart door de haven en waar vanaf we om 20.00 uur een licht/lasershow bekijken die iedere avond in de haven wordt gehouden. Eenmaal terug aan wal pakken we eerst de bus en dan de kabeltram wederom naar Victoria Peak. Nu hebben we meer geluk en hebben een prachtig uitzicht over de haven en de (verlichte) skyline van Hong Kong eiland. We gaan weer met de tram naar beneden waar we de metro nemen voor het laatste stukje naar ons hotel. Tegen 22.00 uur zijn op onze kamer en maken we onze bagage nog even in orde voor de bootreis van morgen.

Zondag 30 Juli. Hong Kong - Guangzhou - Guilin.

Ondanks de vermoeienissen van de voorgaande dagen loopt de wekker om 7.00 uur al af. Omdat we alleen vanmorgen nog maar in Hong Kong zijn willen we toch nog wat gaan zien voor we hier om 13.00 uur vertrekken. We lopen naar het metrostation om de hoek en pakken de metro naar station Hong Kong Centaal. Van hieruit volgen we de bordjes "Central-Mid-Levels-Escalator" de langste roltrap ter wereld. We stappen beneden op en nemen de eerste paar trappen om bij Hollywood Road lopend ver te gaan. Op weg naar de Man Mo Tempel eten we eerst een broodje en een heerlijke verse "Fruitjuice". De uit 1840 daterende Man Mo Tempel is een taoïstische tempel die, bijna surrealistische, midden tussen de wolkenkrabbers ligt. Ook de tempel zelf maakt veel indruk op ons door zijn bijzondere inrichting en sfeer. We lopen terug naar de metro via een kleine groente- en fruitmarkt voor de plaatselijke bevolking en kunnen zo het dagelijkse leven in deze miljoenenstad eens rustig aanschouwen. Eenmaal terug bij het hotel kopen we eerste wat broodjes en aanverwante artikelen voor het ontbijt van morgen in de trein. We staan precies op tijd paraat voor de busreis naar Victoria Harber waar de boot op ons wacht die ons naar Guangzhou zal brengen. Deze snelle boot zet ons, veel eerder dan Anja aan had gegeven, af op de kade van Guangzhou. Hierdoor hebben (veel) tijd over voor we bij het station moeten zijn voor de nachttrein naar Guilin. We besteden deze tijd door met de bus naar het oude centrum van Guangzhou (het vroegere Kanton) te rijden en daar een rondje te doen door het oude gedeelte en over de daar gelegen markt. We eten nog wat en lopen dan terug naar de bus die ons vlak bij het station afzet (volgens de chauffeur kun je niet met de bus bij het station komen). Na enig heen en weer gepraat worden er drie taxi's geregeld voor de bagage want het is nog zeker 5 minuten lopen, via trappen en over en onder drukke kruispunten door, naar het station. Daar eenmaal aangekomen worden we door de gids naar de wachtruimte gedirigeerd om daar bijna een uur te wachten voordat we weer worden vrijgelaten en naar de trein kunnen lopen. We hebben met z'n zessen een slaapcoupe een zogenaamde hardsleeper. Het is intussen 21.30 uur en we rommelen wat aan tot om 22.30 uur de lampen uit gaan en wij ons te rusten, moeten, leggen op de harde maar goed te beslapen britsen.

Maandag 31 Juli. Guilin - Yangshou.

Na een wisselende nachtrust (Betty slaapt prima maar ik, met een aantal tussenposes, maar 2 uur) zien we al etend (de geplette broodje die we gisteren hebben gekocht) en naar buiten kijkend de tijd en China aan ons voorbij trekken. Om exact 10.30 uur komt de trein volgens het spoorboekje aan op het station van Guilin.Hier wacht de bus met gids ons al op en zijn we in no-time op weg naar Yangzhou waar we na ruim een uur aankomen. We zien in de tussentijd het landschap veranderen van een akkergebeid naar een berggebied met karakteristieke rotsen. We hebben een mooi schoon hotel met een opdringerige en bitse eigenaresse (Lisa van het Lisa's Mountain View Hotel). We lopen naar Yangshou waar we achtereenvolgens: wat eten, pinnen, een excursie regelen voor morgen en daarna lekker op een terras wat gaan zitten drinken. Hierna lopen we weer terug naar het hotel om wat slapen in te halen die we vannacht tekort zijn gekomen. Nadat we weer wat hebben bij geslapen staan we om 19.00 uur in de hal van het hotel klaar om met de hele groep een soort van lichtshow bij te wonen. Het woord "lichtshow" doet het spektakel eigenlijk veel te kort want we krijgen een grandioze show voor geschoteld van licht, zang en dans waarmee niets is te vergelijken. Er doen waarschijnlijk wel 600 dansers, zangers, boeren en buitenlui aan mee en in het spektakelstuk worden de omliggende bergen betrokken omdat deze geregeld met felle lichtbundels in de schijnwerpers worden gezet. Uniek. Hierna keren we terug naar het hotel waar we het dagboek bijwerken, in de tussentijd een zakje Hollandse drop soldaat makend, waarna we de wekker om 6.15 uur zetten en het licht doven.

Dinsdag 01 Augustus. Yangshou - vrije dag.

Nadat de wekker om 6.15 uur is afgelopen pakken we een douche en lopen om 6.45 uur met Peter en Sue naar Yangshou omdat we daar om 7.00 uur een boot en fietsen hebben geregeld voor vandaag. We zoeken een paar goede mountainbikes uit en rijden hiermee naar de haven waar al een boot voor ons klaar ligt. We kunnen gelijk vertrekken voor een schitterend, een uur durend, tochtje over de Lijiang-rivier. Aan het eind leggen we aan bij een zeer authentiek klein dorpje waar we al wandelend op zoek gaan naar het "fiets"pad. Met hulp van een, niet engels sprekend, oud vrouwtje en gebruik makend van al onze ledematen en de nodige improvisatie lukt dit. Hierna volgt een prachtige fietstocht door de "middle of nowhere" waarbij de pittoreske plaatjes van arbeiders op het land in rap tempo worden afgewisseld met prachtige landschappen. We rijden door tot "Moonhill City" omdat we daar een adres hebben gekregen, van een van de medewerkers van het boekingskantoor, van een restaurant met typisch chinese streekgerechten. We eten er inderdaad prima van gerechten die we de verdere reis niet meer op de kaarten tegen komen. Weer op krachten besluiten we door te fietsen naar de "Watercave" een grot waar je zou kunnen zwemmen. We fietsen verder over geitenpadjes dwars door het prachtige platteland. We stelden ons van de grot niet veel voor maar dat blijkt bij aankomst een vergissing want het is een prachtige grot en reusachtig van afmetingen bovendien. We worden eerst met bootjes de grot in gevaren en hebben dan ruim anderhalf uur nodig om van het begin van de grot tot aan het eind er van te komen. Hierbij dient dan nog wel de tijd, die we onderweg besteden aan het zwemmen, te worden opgeteld. Eerst dobberen we een tijdje in een modderbad en aan het eind nog een plons in heerlijk warm en helder water. We lopen hierna weer rustig naar de ingang en pakken daar de fiets om weer terug te fietsen naar Yangzhou. Onderweg zien we dat er een (snel)weg wordt aangelegd die ao langs de "Watercave" loopt dus de rust die wij vandaag in de grot hadden zal in de (naaste) toekomst wel voorbij zijn. We leveren de fietsen in en stappen, op de terugweg naar het hotel, een typisch chinees restaurantje binnen voor het avondeten. Ook hier weer een kaart met alleen chinese tekens en bediening die geen woord over de grens spreekt (behalve: Hello en Not Have) dus bestellen we maar iets op de gok. Deze gok pakt prima uit want we eten voortreffelijk. Dan terug naar de kamer en douchen want om 19.30 uur moeten we alweer klaar staan voor een excursie naar de rivier voor een demonstratie van hoe je kunt vissen met aalscholvers. We worden in een boot gepropt en kunnen het schouwspel nauwelijks zien (wat Betty overigens niet zo erg vind). De vogels krijgen een ring om hun hals en worden dan los gelaten om naar vis te duiken. Wanneer zij deze gevangen hebben worden ze met een haak aan boord gehaald waarna ze de vis moeten uitspugen. Hadden we het geweten dan waren we niet gegaan wat het lijkt verdacht veel op dierenmishandeling iets wat natuurlijk door het bezoek van toeristen in stand wordt gehouden. We worden na het tochtje weer afgezet in Yangzhou waar we tot 23.30 uur de tijd, van achter een drankje, op het terras doorbrengen met mensen kijken. Dan lopen we terug en doen, moe maar voldaan, om 0.30 uur het licht uit.

Woensdag 02 Augustus. Yangshou - Kunming.

We hebben geen wekker gezet en staan pas om 10.00 uur op. We keutelen wat aan en zetten de bagage om 11.30 uur in de hal van het hotel en lopen dan naar het postkantoor van Yangshou. Hier kopen we een paar postzegels voor een verzamelende collega en de rest voor onze kaartjes. Deze kopen we op de weg terug naar het hotel (20 stuks voor 20 Yuan ipv  de gevraagde 100 yuan) en gaan nog even bij restaurant Mai Ling langs om te eten. Tenminste dat was de bedoeling; Betty krijgt haar bestelling direct maar die van mij laat op zich wachten. In de tussentijd komen er nog 3 groepen binnen en die krijgen allemaal direct te eten en wij alleen excuses. Na een half uur heb ik mijn buik vol van de excuses en betaal voor Betty en lopen dan weg. Onderweg maar even bij de supermarkt langs gegaan voor wat hap en snap. Eenmaal terug bij Lisa´s Mountain View Lodge staat 15 minuten later de bus klaar die ons in ruim een uur naar het vliegveld van Guilin brengt. Hier gaat alles erg soepeltjes en precies op tijd beginnen we aan een 75 minuten durende vlucht naar Kunming. Zoals de instapprocedure was zo is het uitchecken ook: snel en soepel. We stappen voor het vliegveld in de klaarstaande bus en die brengt ons in nog geen 30 minuten naar het Ming Du Hotel. We hebben hier een mooie ruime kamer met helaas weer 2 aparte bedden. Om 19.30 uur verzamelen we ons in de hal van het hotel om gezamenlijk te gaan eten. Het restaurant heeft een zeer ruime uitgebreidde kaart met heerlijke gerechten die we ons goed laten smaken. Omdat ik niet helemaal lekker ben, goed verkouden en wat grieperig, lopen we met Sue en Peter wat voor de groep uit naar het hotel. Om 22.30 uur gaat het licht uit na een korte maar heerlijk rustige dag.

Donderdag 03 Augustus. Kunming - Lijiang.

Het is 7.00 uur als de wekker afloopt en om 7.30 uur zitten we al aan het (chinese)ontbijt. We eten wat dim-sums en wat fruit en lopen dan nog even het hotel uit om water te halen. We hebben vandaag een busrit met een expresbus van een gewone (publieke) lijndienst die overigens perfect op tijd loopt want precies om 8.30 uur staat de bus bij het hotel waarna hij door rijdt naar de busstation. Ook hier vertrekt hij op de minuut nauwkeurig want om excact 9.30 uur zet hij zich in beweging voor een 9 uur durende rit naar Lijiang. Onderweg hebben we een aantal stops om te plassen en eventueel wat te eten. Na elke stop wordt het landschap mooier met als klap op de vuurpijl het laatste stuk van Dali naar Lijiang. We zien vele karakteristieke dorpjes met vaak nog veel bewoners in traditionele klederdracht. Helaas is het maken van een fotostop er vandaag niet bij. Om precies 19.30 uur stoppen we achter het Baihe Hotel. Een beetje oud en schabby hotel maar wel lekker dicht bij het oude centrum. We springen eerst uitgebreid onder de douche en lopen dan met z'n tweetjes naar het oude "Naxi" gedeelte van Lijiang. We gaan lekker rustig wat zitten eten (allebei een soepje) en lopen nog wat rond te dolen voordat we terug lopen naar het hotel. Ik ben nogal moe (gisternacht niet geslapen door een zware verkoudheid) dus we liggen op tijd in bed. We zetten de wekker niet dus we zien wel hoe laat het is als we de ogen openen.

Vrijdag 04 Augustus. Lijiang - vrije dag.

Vandaag een lekker rustig dagje voor onszelf. We slapen wat uit, schrijven vast een aantal kaartjes en brengen de was weg voordat we om 11.30 uur richting de oude stad lopen. We wandelen wat door de oude, smalle straatjes. We laten ons op een gegeven moment door een redelijk engels sprekende jongen voorlichten over de chinese thee en de daarbij behorende gebruiken. Hierna kopen we wat doosjes met (losse) thee en wandelen weer verder. Na vele omzwervingen worden we door een aardige chinese dame naar het Mu-palace gebracht omdat we daarvan zelf de ingang niet konden vinden (uiteindelijk waren we er al 2x langs gelopen). We nemen uitgebreid de tijd om het schitterende complex te bekijken. Aan het eind heb je een prachtig overzicht over het hele complex en de oude stad. We lopen terug naar het hotel maar niet nadat we heerlijk hebben gegeten bij "The Well Bistro". We zijn om 18.45 uur terug in het hotel omdat Betty om 19.00 uur heeft afgesproken mee te gaan naar een concert waar oude chinese muziek in Naxi-stijl wordt gespeeld. Betty vond het een apart concert en zeker de moeite (en het geld 140.= Yuan) waard. Hierna gaat ze met de groep die mee is geweest nog wat drinken bij Cafe Haku Namatata waarna ze om 23.30 uur weer op de deur van de hotelkamer klopt. Omdat ik in de tussentijd het dagboek weer helemaal heb bij kunnen werken kan het licht gelijk uit; wat dan ook gebeurt.

Zaterdag 05 Augustus. Lijiang - vrije dag.

Om 8.00 uur zet ik de aflopende wekker uit en staan we rustig op. Douchen en lopen dan de stad in om een fruit-juice en yoghurt met muesli en fruit als ontbijt te nuttigen. Super ontbijt; alles heerlijk vers en meer dan genoeg. We krijgen alles dan ook niet op en lopen om 9.45 uur toch maar terug naar het hotel omdat we om 10.00 uur hebben afgesproken met Elja en  Erica. We willen een taxi regelen die ons vandaag langs de diverse dorpjes in de omgeving rijdt. We doen dit via de receptie van het hotel en zijn voor heel de dag totaal 150.= Yuan kwijt (koopje). Eerst gaan we bij Baïsha langs waar we de Liuli Dian Tempel als eerste met een bezoek vereren. Een mooi rustpunt tov wat ons hierna nog te wachten staat.We kopen bij de tempel een handgeschilderde spreuk in de Naxi-taal voor 60.= Yuan. Dan lopen we verder via de achteruitgang van de tempel het dorpje Baïsha zelf in. We zijn de poort nog niet uit of we worden bestormt door verkopers van de ontelbare kraampjes met veelal rommel en snuisterijen. Niet echt leuk dus. We lopen dan ook snel door, geen acht slaand op de Hello's en How Are You's, tot op de hoofdstraat waar we langs het winkeltje van de "beroemde" kruidendokter Ho komen. Ook hier is het devies; snel door lopen om aan zijn praatjes te ontkomen. Iets verder is het rustiger en gaan we even zitten wat drinken met een klein hapje erbij. We lopen dan rustig door, terug naar waar we uit de taxi zijn gestapt. De volgende stop is Yufeng-Si een klooster op ongeveer 10 minuten rijden. Leuk om te zien maar niet het hoogtepunt van de dag. We zitten dan ook al weer snel in de auto voor een 15 minuten durende autorit naar stop 3; de Twin Lakes. We wandelen hier heerlijk rustig rond de meren (zover dat kan met chinezen om je heen) genietend van het prachtige landschap. Je kunt nog met paardjes (of lopend natuurlijk) omhoog maar dat houden we voor gezien. We lopen terug naar de parkeerplaats waar onze chauffeur ons al op staat te wachten voor het volgende ritje naar stop 4. Hij rijd ons naar Jade Water Village (Gulong village of zoiets) waar we weer kunnen genieten van de prachtige omgeving maar hier is meer te doen. Er staat een bijzondere tempel (Beiyue Si Tempel) en er zijn tentoonstellingen over de Naxi Dongba religie welke deze plek tot een van hun Heilige Plaatsen rekent. Verder is de bloemen- en insectenpracht (veel vlinders) om ons heen meer als schitterend. Na ruim anderhalf uur ruilen we deze plek in voor ons zitje in de taxi op weg naar onze 5e en laatste stop: Shuhi. Ook bij deze oude stad vlak bij Lijiang moeten we weer eerst betalen (30.= Yuan) voordat we verder mogen. Het is leuk om er even door heen te lopen maar we vinden het allemaal niet zo mooi als de oude stad van Lijiang. We pakken een drankje op een terras en lopen dan terug naar de taxi die ons terug brengt naar ons hotel. We geven de chauffeur de afgesproken 150.= Yuan en 50.= Yuan fooi (waar hij letterlijk helemaal van begint te blozen) omdat we veel later weer bij het hotel zijn als was afgesproken (20.00 uur ipv 17.00 uur). We frissen ons even op en lopen dan met z'n vieren naar de oude stad waar we bij Cafe Haku Namatata heerlijk rustig eten en omdat we boven zitten kunnen genieten van het uitzicht over een deel van de oude stad. Op de terugweg pinnen we nog even wat geld en kopen een ijsje als dessert. Om 24.00 uur liggen we na een prachtige en gezellige dag moe maar voldaan in bed.

Zondag 06 Augustus. Lijiang - Dali.

Vanmorgen om 7.30 uur opgestaan. We hadden gisteravond al de tassen ingepakt dus konden we om 8.15 uur op pad naar de oude stad. We hebben lekker zitten ontbijten bij "The Well Bistro". Ik neem een Lassi peer met zelf gebakken brood met roerei en jam. Betty stort zich vol overgave op een machtige schaal met yoghurt met muesli en fruit (inclusief heerlijke nasipeer). We laten dit samen gaan met een potje (jasmijn)thee. Na het gevecht met het ontbijt lopen we om 9.20 uur weer richting hotel waarbij we onderweg nog wat cakejes kopen voor onderweg. Wanneer we in hotel aankomen staat de bus al klaar. We halen de bagage van onze kamer en vertrekken nog net voor 10.00 uur. Onze bus rijdt de route terug naar Dali. We rijden weer door de bergen, omhoog en omlaag, met prachtige vergezichten. Rond 13.30 uur zijn we bij ons hotel (het Landscape Hotel) in Dali. Met een pasje (als sleutel dit keer) openen we de deur van kamer 6102. Het hotel is groot, mooi gedecoreerd en brandschoon, alles lijkt als nieuw. Hetzelfde geldt voor onze kamer, deze is ruim en kraakhelder en ook hier weer; alles lijkt nieuw. Jammer alleen dat we weer 2 eenpersoons bedden hebben. Voor het eerst hebben we een sta-wc in onze kamer. Wel grappig want eigenlijk zijn het er 2 naast elkaar maar op de ene wc ligt een plastic matje met gaatjes erin waarop je kunt staan om te douchen. In beide ruimtes zijn zowel douches als toiletten geïnstalleerd. Na wat uit gepakt te hebben gaan we rond 15.00 uur op pad. Eerst richting de noord-poort. We pakken de trap omhoog en worden dan opgewacht door de caissière die 2 yuan per persoon van ons wil hebben. Na deze te hebben voldaan hebben een leuk zicht op een gedeelte van de stad. Dan huren we 2 fietsen aan de Boai Lu straat voor 10 Yuan per fiets (plus een borg van 200 Yuan of een paspoort per fiets, we kiezen voor het eerste) en krijgen op het hart gedrukt dat we ze voor 20.00 uur weer moeten inleveren. Het zijn mooie mountainbikes die er piekfijn uit zien en perfect rijden. We fietsen naar de Sântasi: de drie Pagodes. Ze stammen uit het midden van de 9e eeuw en zijn de oudste bouwwerken in Dali (en omgeving). Ze liggen in een groot ommuurd geheel waarbinnen ook de Chongsheng Tempel ligt waarin een (volgens ons boekje) mooi museum moet zijn gevestigd met veel oude opgegraven voorwerpen uit lang vervlogen tijden. Helaas is de rest van het terrein niet echt interessant en voor het geheel moeten we 12 Yuan betalen. We besluiten verder te fietsen naar de stoeltjeslift die ons de Cang Shan berg opbrengt naar de Zhonghe tempel. Het gaat behoorlijk omhoog en we laten ons halfweg (mét 2 fietsen voor 2 Yuan) verder in een Tuk-Tuk omhoog brengen. Boven gekomen moeten we eerst 30 Yuan p/p voor de berg betalen. De entreekaartjes voor de lift kosten ons nog eens 60 Yuan p/p voor een retourtje. De stoeltjes gaan traag, in ongeveer 25 minuten, omhoog waarbij we soms best een eind boven de grond zweven. Als Betty de boomtoppen onder haar voeten door ziet schuiven moet ze wel een paar keer extra slikken maar heeft haar hoogtevrees in de tussentijd weer een stukje overwonnen. Boven hebben we een mooi uitzicht over Bali en het Er Hai meer wat er achter ligt (vanuit ons gezichtspunt). Na de nodige foto's eerst even naar de tempel. Hier proberen op geld beluste mannetjes (monniken) ons wat geld af te troggelen door ons wierookstokjes te laten branden (mooi niet dus). Dan zijn ze ineens ook lang niet meer zo aardig moet ik zeggen. Voor we terug gaan willen we nog even naar het toilet maar houden het wel voor gezien als we deze gezien hebben. Veruit, maar dan ook zonder concurrentie, het smerigste toilet wat we ooit gezien hebben! Dan maar met de lift weer naar beneden. Beneden fietsen we terug richting het centrum en leveren we de fietsen weer in. Voor we weer terug lopen naar het hotel bellen we nog even met de (vakantie)dokter in Nederland ivm de mogelijkheid om medicijnen te laten opsturen. Dit is niet mogelijk en ze adviseert een (Engelstalige) arts op te zoeken (ik krijg de werkzame stof) om hier nieuwe medicatie te laten voorschrijven. Morgen maar even overleggen wat we gaan doen. Op de terugweg naar het hotel komen we de helft van onze groep op het terras bij een restaurant tegen (Dynasty). We spreken af dat we ons eerst even gaan douchen en omkleden om dan terug te komen. Zo gezegd zo gedaan, dus zitten we even later gezellig met de rest op het terras heerlijk wat te eten. Na nog een paar biertjes en wijntjes lopen met een rondje door de stad terug naar het hotel. Om 10.15 uur zijn we terug op onze kamer en wordt de wekker gezet om 7.30 uur alvorens we het licht doven.

Maandag 07 Augustus. Dali - vrije dag.

We blijven nog even wat langer liggen omdat we geen zin hebben in ontbijt. Om 9.00 uur melden we ons in de hal van het hotel om met de hele groep de bus in te stappen voor een dagje Dali en omgeving. We rijden met de bus naar Shaping, ongeveer 30 kilometer ten noorden van Dali. We worden hier voor 45 minuten (te kort zoals zou blijken) los gelaten om een prachtige, kleurige en kleurrijke, plaatselijke markt. Door het toenemende toerisme zijn er intussen ook een aantal loslopende souvenirverkopers actief maar het is (nog) niet storend. We kijken en fotograferen de 45 minuten in no-time om. Schitterend. Van hieruit rijden we terug richting Dali naar het dorpje Xizhou. We wandelen hier wat rond en bewonderen vooral de alom aanwezige Bai-architectuur. Verder lopen we binnen bij een kaasfabriekje (bij mensen aan huis met wel 1 koe als melkleverancier) en een tempeltjes. Aan het eind van het dorp worden we opgewacht door een aantal mannetjes met paardenkoetsjes. We wachten even tot iedereen er is en ook nu valt het ons weer op dat de dieren (de paarden in dit geval maar ook de koeien, geiten en ander vee) er weer prima doorvoed en gezond uitzien. Dit hebben we wel eens anders gezien (in India en Egypte bijvoorbeeld). Als iedereen er is stappen we in en worden in een sukkeldrafje naar het plaatsje Shacun gereden. Dit gehucht(je) ligt aan het Er Hai meer en we stappen hier dan ook over op een boot. Deze brengt ons naar de overkant van het meer en zet ons hier na ruim anderhalf uur af bij het dorpje Wase (dit ondanks het oponthoud wegens de onaangekondigde aanwezigheid van een dik stuk touw in het roer). Al rond lopend krijgen we, in de loop van de middag, een goed beeld van het plattelandsleven in dit deel van China. We lopen eerst naar een tempel waar de Bai-minderheid hun geloof belijd. Het is een nogal "aparte" tempel maar dat past dan ook wel bij het geloof dat een mengeling is van het Boeddhisme, voorouder- verering en allerlei natuurgodsdiensten. Heel apart. We lopen verder door het dorp waar een nogal "zondagse" sfeer hangt. Dit is niet zo vreemd want het is een soort van feestdag: het is namelijk "retourdag". Dit is de dag dat de voorouders, na 15 dagen op de aarde te zijn geweest, weer terug keren naar het hiernamaals. Dit terugkeren gebeurt op de rook van de overal in en voor de huizen gestookte vuurtjes van wierrook en (nep) papiergeld. Dit tafereel is natuurlijk goed voor vele op het lichtgevoelige schijfje vastgelegde plaatjes. We lopen dan het dorp uit en maken een wandeling in de directe omgeving van het dorp. We lopen een klein uur door de velden waarna we weer terug komen in Wase. Eenmaal terug lopen we nog even langs bij de dorpsdokter die ons, in een soort van pantomime want hij spreekt geen wordt Engels, laat zien dat hij de kunsten van een gynaecoloog ook beheerst en regelmatig helpt bij de geboorte van een van de vele kleine Chineesjes uit het dorp. Hierna worden we weer op een vrachtwagentje geladen die ons in 10 minuten terug naar de bus brengt. Deze rijdt dan langs het meer richting Dali waarbij we onderweg nog een keer stoppen bij het dorp Shuangiang. Hier kunnen we de benen nog even strekken tijdens een korte wandeling dwars door het dorp langs de ons enigszins verbaast aankijken de dorpsbewoners. Dan is het echt uit met de pret en brengt de bus ons terug naar het hotel na een meer dan geslaagde dag. Bij thuiskomst springen we eerst even lekker onder de douche (nadat het warme water weer is aangesloten) en lopen hierna de stad weer in om samen te gaan eten. We eten (weer) heerlijk bij een tentje waar we lekker rustig op de bovenverdieping kunnen zitten (wel zicht op de straat maar geen last van de daar rondlopende verkopers). Na het eten doen we nog even een rondje met de benenwagen door de schitterende straatjes met z'n wirwar aan winkeltjes en kopen bij een supermarkt wat cakejes en water voor morgen in de bus. Wanneer we bij het hotel aankomen is net 22.30 uur geweest: bedtijd dus.

Dinsdag 08 Augustus. Dali - Chengdu.

We doen het (weer) rustig aan en blijven tot 9.15 uur liggen. Dan in een ruk achter elkaar: een sprong onder de douche, koffers inpakken en naar de bus. Deze vertrekt om precies 10.00 uur richting Kunming. De plas en/of koffiestops onderweg verhinderen niet dat we (weer) ruim op tijd (15.30 uur) aankomen op het vliegveld van Kunming voor de vlucht van 17.55 uur naar Chengdu terwijl we nog niet in kunnen checken slenteren we maar wat rond op de luchthaven. Dit is niet de eerste maar ook zeker nog niet de laatste keer dat Anja ons veel te vroeg ergens dropt. Ook nu weer vertrekt het vliegtuig mooi op tijd dus kan de piloot weer mooi op tijd de wielen aan de grond zetten op het vliegveld van Chengdu. Hier staat een bus klaar om ons in zo'n 30 minuten naar het Traffic Hotel van Chengdu te brengen. Dit zal ons onderkomen zijn voor de komende 2 nachten. We spreken om 20.45 uur af met Anja en de Chinese gids om naar het ziekenhuis te gaan om daar medicatie zien te krijgen. Er is snel een dokter gevonden die Engels spreekt en die een recept uitschrijft. De 3 apotheken die we hierna bezoeken kijken ons nogal verbaast aan als we het recept laten zien en bij alle drie hetzelfde resultaat; "Not Have". Volgens de arts zou het geen probleem moeten zijn de medicijnen bij de ziekenhuisapotheek te krijgen. Omdat die nu gesloten is besluiten we terug te gaan naar het hotel en het morgen nog eens te proberen. We laten ons met een taxi terug brengen naar het hotel en omdat we alledrie nog niets hebben gegeten pakken we daar eenmaal aangekomen als eerste de ingang van het tegen over het hotel gelegen Thaise restaurant. We laten ons het eten (en drinken) goed smaken ondanks de regelmatig terugkerende rat die z'n weg heeft gevonden naar de keuken. Na de nodige verhalen en discussie is het snel 23.45 uur: tijd om af te rekenen en naar het hotel te vertrekken.Eenmaal op de kamer aangekomen doen we om 0.15 uur het licht uit na deze toch wel "vermoeiende" dag.

Woensdag 09 Augustus. Chengdu - vrije dag.

We staan om 8.00 uur op omdat we om 9.00 uur met Sue en Peter hebben afgesproken. Deze komen we echter in de hal al tegen dus besluiten we ter plekke maar eerste gezamenlijk te gaan ontbijten in het hotel. Hierna pakken we een taxi naar het ziekenhuis om de medicatie op te halen. Om een lang verhaal kort te maken: om 12.00 uur hebben we andere medicijnen na een rondgang langs het ziekenhuis (2x), de ziekenhuisapotheek (2x), de betaalkassa (2x) en verschillende apotheken buiten het ziekenhuis. En dan hadden we over geluk nog niet eens te klagen want we kwamen buiten het ziekenhuis een mevrouw tegen die Engels sprak (en zo vriendelijk was een tijdje met ons mee te lopen) anders waren we om 22.00 uur nog niet klaar geweest. Nu konden we om 12.00 uur vanaf het ziekenhuis naar het Renmin Gongyuan of te wel het Renmin Volkspark lopen. We installeren ons hier bij een theehuis en zitten hier heerlijk rustig tot 14.30 uur bij te komen van de vermoeienissen. We drinken eerst thee en bestellen er dan nog wat te eten bij. Onder het eten zien we steeds meer mensen om ons heen Mahjong gaan spelen dus vragen we ook een spel. De serveerster was al "impressed" en met haar waarschijnlijk meer Chinezen want na verloop van tijd zijn wij schijnbaar de attractie van het theehuis geworden (aan het aantal toeschouwers te zien). Tegen 14.30 uur vinden we het genoeg en lopen het park nog een keer door genietend van alle bezigheden die de Chinezen hier tentoon spreiden: Stijldansen, Karaoke, Tekenen, Linedance, Tai Chi, Zingen en noem maar op. Prachtig, het echte China dus. We lopen het park uit en laten ons per taxi vervoeren naar het Sichuan University Museum. Dit blijkt een prachtig museum te zijn met een mooie collectie rondom de volkskundige geschiedenis van Sichuan. Hier houden we weer een taxi aan (heerlijk die airco bij de hitte van vandaag) die ons terug brengt naar het hotel. We drinken nog wat tegenover het hotel en gaan dan naar onze kamer. We nemen allebei een douche om het luie zweet van vandaag er weer af te spoelen en gaan dan ons eigen weg. Betty met een gedeelte van de groep naar de Sichuan Opera (een soort variété circus met allerlei verschillende acts) en Peter en ik laten ons heerlijk masseren in het hotel. Als Betty, helemaal enthousiast, terug komt zit ik te internetten en sturen we samen wat mailtjes naar familie en vrienden. Dan gaat Betty naar de kamer wat zitten lezen en ga ik met een aantal groepsleden tegenover het hotel nog een biertje drinken. Het is vlak voor 12 als ik me weer meldt op de kamer. Na de nodige was- en poetsbewegingen zetten we de wekker op 6.00 uur omdat we morgen op tijd bij de panda's willen wezen. Dan doven we de lampen en sluiten de ogen.

Donderdag 10 Augustus. Chengdu - Leshan - Emeishan.

Vrijdag 11 Augustus. Emeishan - vrije dag.

Ook vandaag is het de wekker die weer vervelend vroeg af gaat want we hebben al om 8.00 uur met Sue en Peter afgesproken. We lopen eerst gezamenlijk naar Café Teddy Bear om te ontbijten. Volgens Anja een aanrader volgens ons niets bijzonders. Van hieruit lopen we naar het vlakbij gelegen busstation voor kaartjes. We willen namelijk met de eerste bus (vandaar de wekker) naar Jie Yin op de Emei Shan mountain om van hieruit verder te lopen. Na een mooie busrit van zo'n anderhalf uur (40 Yuan), waarbij we onderweg nog entree kaartjes voor de berg zelf moeten kopen á 120 Yuan, komen we tegen 11.00 uur boven aan. We hebben intussen besloten om van daaruit door te lopen naar een van de twee toppen met daarop een klooster annex tempel. We lopen eerste een stuk en pakken dan de kabelbaan (40 Yuan enkele reis) naar Wei Yun. Van hieruit is het nog een klein maar venijnig klimmetje via een trappenpad naar de op de topgelegen Jinding Temple  . We lopen hier even rond en verbazen ons over de gouden (goudkleurige?) 4 koppige Boeddha op een olifant en de verschillende tempels. We kopen wat te (duur) drinken voordat we de afdaling weer inzetten en terug lopen naar de kabelbaan. Voordat we hier aankomen hebben we nog een ontmoeting met een groep brutale apen (oppassen dus). We kopen weer een ticket voor de terugweg (30 Yuan) en eten eenmaal beneden aangekomen bij een van de vele restaurantjes een heerlijke kom soep. Nadat we de inwendige mens ook weer op krachten hebben laten komen lopen we weer terug naar het busstation en kopen hier het zoveelste kaartje voor vandaag. Het is een kaartje naar het Wannian Cable Car Station (30 Yuan) alwaar we ons volgende kaartje aanschaffen: 60 Yuan voor een retourtje met de kabelbaan naar de Wannian Temple. Daar aangekomen worden we ook weer een aantal Yuans lichter. Om binnen te kunnen komen moet we 30 Yuan betalen iets waar we later zeker geen spijt van hebben want deze tempel blijkt het bekijken meer als waard. We lopen hier dan ook, al fotograferend, bijna een uur rond voordat we de kabelbaan terug pakken. Eenmaal beneden kopen we het laatste (bus)kaartje van de dag voor de terugtocht naar Emai Shan. Eenmaal terug zijn we ook nu weer blij met de (ontbrekende) informatie van Anja. Je kunt net als wij alles met de bus en kabelbaan doen dan zie je waarschijnlijk wel het meest (ook het duurst -> totaal 320 Yuan pp) maar het is ook goed mogelijk delen lopend af te leggen. Ik zou dan wel meer tijd inplannen. Dit is goed mogelijk omdat de entreekaartjes voor de berg 2 dagen geldig zijn en er op de berg voldoende slaapmogelijkheden zijn dus je kunt er, zoals veel Chinezen doen, een soort van pelgrimstocht van maken. Eenmaal beneden aangekomen lopen we naar het Linxiu hotel om daar te gaan zwemmen. Ondanks de aanbeveling van Anja kan het geheel de entree van 118.00 yuan en de verwachting niet waarmaken; veel (te) hete baden en maar weinig vertier en variatie. Verder is er ook nog een gedeelte van het bad gesloten ivm een verbouwing. Na een uurtje rond gedobberd te hebben besluiten we dat het tijd is geworden voor een volledige lichaamsmassage om onze vermoeide spieren weer enigszins ontspannen te krijgen. Na nogal wat moeite (er sprak niemand ook maar een woord over de Chinese grens) lukt het ons toch om aan iemand duidelijk te maken wat de bedoeling is en worden we meegenomen naar een aantal (afwerk)kamers. Hier wordt ons tussen neus en lippen door nog even met de ook in China bekende gebaren gevraagd of we geen interesse hebben in een ander soort massage of te wel een uurtje met een meisje van lichte zeden opgesloten te worden in het kamertje. Na duidelijk te hebben gemaakt dat we toch echt alleen komen voor een "gewone" lichaamsmassage worden er 3 meisjes en 1 jongen opgetrommeld. De massages van Sue, Peter en mij zijn wel aardig maar Betty heeft het niet getroffen met haar manlijke masseur die er een slechte en hardhandige manier van masseren op na houdt. Al met al geen aanrader dit hotel (weer gaat onze dank uit naar Anja). We lopen, na ons te hebben gedoucht en aangekleed, richting hotel daarbij onderweg nog een een klein hapje nuttigend en een drankje drinkend om het verloren gegane vocht weer wat aan te vullen. Want het was ook vandaag weer zonnig weer met temperaturen van boven de 30 graden Celsius. Tegen 23.30 uur liggen we op bed en kunnen we de moed niet meer opbrengen om het dagboek bij te werken dus dat is later aan de beurt want we kunnen de energie nog net opbrengen om ons wat op te frissen en tanden te poetsen en met de laatste energie het licht uit te doen. Morgen zien we wel verder.

Zaterdag 12 Augustus. Emeishan - Lanzhou.

Na de vermoeienissen van gisteren is het heerlijk om uit te kunnen slapen vandaag. Rond negenen staan we op en lopen na het douchen maar weer naar Teddy Bear voor een ontbijtje. Vandaag staat een reisdag op het programma en om 10.30 uur staan we hiervoor paraat voor het hotel om te vertrekken naar de Grote Boeddha van Leshan. We zitten nog geen uur in de bus als we in Leshan aankomen. Na enig geharrewar om de goede boten te vinden stappen we uiteindelijk aan boord van 2 speedboten voor een 15 minuten durend tochtje langs het 71 meter hoge beeld. Omdat het nogal heiig is en de (laag staande) zon ons recht in de ogen (en lens) schijnt zien we weinig en zullen de foto's ook niet denderend van kwaliteit zijn. Eenmaal weer aan land hebben we tot 16.30 uur de tijd om de Big Boeddha en het omliggende park te bekijken bij een temperatuur van ruim 30° Celsius. Omdat Anja ons een programma wijziging door de strot heeft gedrukt gaan we niet naar het dorpje zoals dat vermeld stond in de reisomschrijving (waarschijnlijk?? een wegopbreking) maar blijven we hier tot we vertrekken naar Chengdu voor de vlucht naar Lanzhou. We wandelen maar wat rond, wat geen pretje is bij deze temperaturen, en lopen om 15.00 uur naar de uitgang van het park. Eenmaal buiten stappen we het eerste beste restaurant met airco binnen om hier, overigens heerlijk, te eten. Om 16.30 uur stappen we allemaal weer in de bus die ons in 3 uur naar Chengdu Airport brengt. Voor de verandering zijn we ook hier weer veel te vroeg. De vlucht is om 22.15 uur dus we kunnen op z'n vroegst inchecken om 20.15 uur. We sjokken wat rond en checken om exact 20.15 uur in en lopen dan gelijk door de douane (jawel, voor een binnelandse vlucht). Nu is het weer wachten aan deze kant van het hekje. We lezen wat en luisteren muziek tot het tijdstip van boarden is aangebroken en we eindelijk, met een kleine vertraging van 15 minuten, kunnen vertrekken. Na een vlucht van 1 uur en het afhalen van de bagage staat er een gammel busje ons op te wachten die ons in goed een uur, door de regen deze keer, naar het Hua Lian Hotel in Lanzhou brengt. Om 1.30 uur wandelen we de muf en vochtig ruikende kamer binnen en ontdoen ons als eerste van het vandaag opgelopen zweet en duiken dan direct het bed in. We handen ons deze dag heel anders voorgesteld met een bezoek aan een leuk klein authentiek dorpje en de boeddha met het park maar dit is heel anders uitgepakt wat volledig te wijten is aan de bemoeinissen en de ongeïnteresseerdheid van de reisbegeleiding. Geen reclame voor Baobab zo'n iemand.

Zondag 13 Augustus. Lanzhou - Xiahe.

Ondanks een nachtrust van nog geen 6 uur staan we fris en monter om 9.00 uur bij de bus. Voor het vertrek heb ik nog even een klein rondje Lanzhou gedaan op zoek naar wat te eten en te drinken voor in de bus (gelukt) en een pinautomaat (mislukt). We rijden richting Xiahe maar voordat we daar aankomen hebben we onderweg nog een aantal plas- en/of eetpauzes. Als eerste stoppen we bij een moslimplaatsje waar we even over de plaatselijke markt lopen. We stoppen bij de virtuele overgang naar Tibet en bij een moslimschooltje waar we even binnen mogen kijken en de Minaret beklimmen om de omgeving eens van bovenaf te bekijken. Als klap op de vuurpijl stoppen we bij een Tibetaans klooster waar we een tijdje rondlopen en een rondleiding krijgen in het schitterende gebedshuis. Hierna rijden we in een ruk door naar het Overseas Tibetan Hotel  in Xiahe. Hier krijgen we een mooie, grote kamer (met wel weer 2 aparte bedden) met een ruime douche. We lopen met z'n tweeën nog even het plaatsje in en eten later op de avond samen met Sue en Peter bij het Nomad restaurant. Weer eten we heerlijk en hebben daarbij vanaf de derde verdieping ook nog een prachtig uitzicht over het Labrang-klooster dat aan de overkant van de straat ligt. Rond 22.00 uur lopen we terug naar ons hotel om daar onze kamer op te zoeken. Na de laatste plichtplegingen (dagboek, douchen ed) gaat tegen 23.00 uur bij ons het kaarsje en in de kamer het licht uit.

Maandag 14 Augustus. Xiahe - vrije dag.

Lekker rustig aan gedaan tot 9.45 uur want op dat tijdstip hebben we met de groep afgesproken in de hal van het hotel. We lopen met de hele groep naar het Labrang-klooster waar we om 10.15 uur een (Engelstalige) rondleiding krijgen. We leren weer wat meer over het Boeddhisme maar wat vooral leuk is is het feit dat we in vertrekken komen die zonder gids niet toegankelijk zijn, waaronder het centrale gebedshuis waar op dat moment een dienst gaande is. Als de rondleiding, na ongeveer 2 uur, afgelopen is zwerven we nog wat op eigen gelegenheid rond. Dan lopen we terug naar het hotel en pakken daar de lunch. 's Middags maken we een rondje rond het complex van het klooster (dit is zo'n 3 kilometer) en bezoeken daarbij onderweg een tempel, het Tibetaanse dorp wat er vlak achter ligt en het vrouwenklooster dat midden in het dorp ligt. Hier worden we door een van de vrouwelijke monniken uitgenodigd in haar piepkleine slaapkamertje en krijgen daar van haar perziken en thee. We praten (met handen en voeten) een poosje met haar waarna ze ons een rondleiding geeft door het klooster(tje) dat maar bestaat uit 1 gebouw. Van hieruit maken we ons rondje af totdat we weer bij ons hotel komen dat schuin tegenover het complex ligt. De rest van de dag doen we het heerlijk rustig aan en vullen de tijd met lezen, muziek luisteren, internetten en genieten, vanaf het dakterras van het hotel, van het dagelijkse leven onder ons. Om 20.00 uur lopen we met z'n vieren naar de overkant om bij het Nomad restaurant (waar overigens bijna de hele groep alweer zit) wederom heerlijk te eten voor een prikkie (voor 4 persoenen 85.00 Yuan = € 8.00). Om 22.00 uur zijn we weer op de kamer en sluiten de dag in alle rust af met het bijwerken van het dagboek en het lezen van de uit Nederland meegenomen literatuur.

Dinsdag 15 Augustus. Xiahe - vrije dag.

Woensdag 16 Augustus. Xiahe - Yongjing.

Om 7.30 uur zitten we ons te verbijten om de chaotische bediening van het personeel in ons hotel. We hebben ontbijt besteld waarvan we om 8.00 uur eindelijk de toast hebben maar doordat we de rest nog later krijgen zijn we nog niet eens uitgegeten als we om 8.30 uur worden opgetrommeld voor vertrek. We rijden terug naar dezelfde eetstop als op de heenweg naar Xiahe. Verder hebben we een aantal stops waaronder een (geheel onverwacht voor het personeel) bij een steenfabriek. Vanaf de lunchstop pakken we een andere weg als de heenweg en rijden richting een stuwmeer in de Gele rivier. Voordat we hier aan komen hebben we onderweg kunnen genieten van prachtige vergezichten en dat blijft zo tot dat we op de pont zitten voor de half uur durende overtocht. Het is aan de andere kant eigenlijk niet anders want ook  hier kunnen we weer genieten van een schitterende natuur. We zijn overigens dolblij dat het wederom de zon is die aan de hemel staat en niet een colonne regenwolken die zijn inhoud over ons heen stort want de steile weg, voor zover je het zandpad een weg kunt noemen, bestaat de eerste kilometers vanaf de pont uit gaten met daar tussen aangestampte aarde. Maar door het prachtige weer hebben we alleen wat last van opstuivend stof. Hiervan hebben overigens alleen de achterliggers en de chauffeur (prima chauffeur overigens) last. Wanneer het gatenpad plotseling over gaat in een spiksplinter nieuw, glad gelegd asfalttapijt zitten de laatste kilometers naar het Liu Dian Hotel in Yongjing er snel op. Het hotel is niet erg aanbevelends waardig: kots in de gang, slecht schoon gemaakte kamer, sleutel doet het niet, geen toiletpapier en tot overmaat van ramp ook nog niemand maar dan ook niemand die een woord Engels spreekt. Gelukkig is het maar voor 1 nacht. Een uurtje later spreken we in de gang af om samen te gaan eten omdat Anja een goede tent weet. Wederom worden we in haar teleurgesteld want na 20 minuten lopen en bij 2 zaken vragen weet ze het "ineens" niet meer en wil ze eerste een paar boodschappen doen. Wij zijn intussen al afgehaakt, met in onze kielzog nog een man of 5, en eten tegenover ons hotel in een restaurantje dat ik al vanuit onze kamer had zien liggen. De aanwezigheid van veel chinezen (wat meestal een goede raadgever is bij een restaurant) en een Engelstalige kaart doet ons besluiten hier wat te eten. Mijn intuïtie bedriegt me niet want het eten is prima en voor een zeer aangenaam bedrag (94.00 Yuan =  € 9.00) zitten we tot 23.00 uur te eten en wat te drinken. Hierna kopen we nog 2 cakejes en 2 flessen orangejus voor het ontbijt van morgen en dan lopen we terug naar ons hotel aan de overkant. Na een heerlijk verfrissende douche kruipen we om 23.30 uur in bed in een bloedhete (32 graden Celsius) kamer zonder airco of waaiers.

Donderdag 17 Augustus. Yongjing - Xi'an.

We worden om 7.45 uur wakker nog voordat de wekker afloopt. Vannacht slecht en onrustig geslapen door de warmte in de kamer en het kabaal in en buiten het hotel. We willen de wekker in ieder geval af horen lopen dus blijven we nog even liggen voor dat we opstaan en een heerlijke douche nemen om het zweet van ons af te spoelen. Om 9.00 uur stappen we in de klaar staande bus die ons in een kwartier naar de vlakbij Yongjing liggende stuwdam in de Gele Rivier brengt. Hier stappen we over op 2 snelle overdekte bootjes welke ons over het stuwmeer en de Gele Rivier naar de Bing Ling Si grotten brengen. Deze "boeddha grotten" bevatten prachtige boeddhabeelden en (rots)schilderingen uit de Qin en Tang dynastie zo'n 2000 jaar geleden. Het bijzondere van het geheel is dat alles nog in goede staat is en niet door de vernielzucht van de Rode Gardisten is beschadigd. We lopen eerst in een sneltreinvaart door de kloof langs alles heen omdat we eerst naar het klooster aan het eind van de kloof willen. Om hier te komen moeten we overstappen in een aantal oude (leger)jeeps die ons door de rivierbedding, een prachtige tocht tussen hoge rotsen en smalle doorgangen, naar het klooster brengen. We lopen wat rond en krijgen thee aangeboden door een van de 2 monniken. Omdat hij meer als de 3 gebruikelijke woorden Engels spreekt blijven eigenlijk wat langer hangen dan de bedoeling was zodat op een gegeven moment de chauffeur ons komt halen voor de terugtocht. We gehoorzamen braaf en nemen afscheid van de monnik(en) die ons onder het roepen van: "I Love You, I love You" uit komt zwaaien. Eenmaal terug lopen we op ons dooie akkertje naar de boten waarbij we onderweg de schitterende beeldjes en rotstekeningen uitgebreid bewonderen. Nadat we eenmaal bij de bootjes zijn aan gekomen brengen deze ons weer in razende vaart terug naar de bewoonde wereld. Hier aangekomen eten we wat bij een van de vele kraampjes en als iedereen uit gegeten is stappen we in de bus voor een tocht van zo'n 1½ uur naar Lanzhou. Voor de verandering komen we hier weer eens veeel te vroeg aan en moeten we ons maar 3 uur zien te vermaken in deze vreselijke stad (tenminste het deel waar wij zijn gedropt). Om kwart voor acht verzamelen we ons bij een hotel aan de overkant van het station en lopen gezamenlijk naar de wachtkamer voor de nachttrein naar Xi'an. Koud aangekomen in de wachtkamer mogen doorlopen naar het perron en kunnen we gelijk door naar onze coupe in de trein. Hierin moeten we de nacht doorbrengen met Sue, Peter en een Chinese vrouw met haar dochter. Nadat iedereen zich heeft geïnstalleerd is er nog krap een uur voor een klein feestje met wat meegenomen drank en koekjes tot dat om 22.00 uur het licht uit gaat en iedereen (moet) gaan slapen.

Vrijdag 18 Augustus. Xi'an - vrije dag.

We zijn al vroeg wakker en hebben de hele nacht niet geweldig geslapen omdat onze Chinese moeke als coupe genoot het nodig vond de hele tijd met allerlei onzinnige dingen bezig te zijn (oa het nodig vinden om ons constant in te stoppen ondanks de warmte, de hele tijd dingen van het ene zakje in het andere te doen, rondlopen en natuurlijk de hele nacht haar dochter in het oog houden om te kijken of ze niet toevallige een rolberoerte had gekregen enz). Ondanks dat was er van uitslapen toch niet veel gekomen want om 5.30 uur gaat het licht aan en om 6.30 uur arriveren we met 20 minuten vertraging op het station van Xi'an. Zoals gebruikelijk bij het in- en uitstappen breekt er weer een chaos uit omdat alle chinezen als eerste (god mag weten waarom) de trein uit willen zijn. We hebben er intussen van geleerd dus blokkeert de laatste we met een paar flinke koffers het gangpad zodat we  relatief rustig kunnen uitsappen. We lopen met de koffer naar het plein voor het station en stapelen deze daar op 3 snel geritselde fietstaxi's die met ons meerijden naar de bus die deze keer ongeveer 500 meter verderop staat (bussen kunnen vaak het station niet bereiken; grapje van de Chinese overheid). Van hieruit worden we naar het prima City Hotel Xi'an gebracht. Onze mooie ruime kamer is nog niet schoon gemaakt maar we kunnen er al wel vast onze bagage neerzetten. Prima service. Het is intussen 9.00 uur en we beginnen wel trek te krijgen dus lopen we met Sue en Peter naar de schuin tegen over het hotel gelegen McDonald's voor een McOntbijt. Na een heerlijk vers ontbijtje pakken we een taxi naar het Shaanxi History Museum. We genieten in dit prachtige museum van stukken uit de (rijke) geschiedenis van China, van de pre-history tot ± 1000 na Christus. We zien prachtige (stenen en bronzen) potten, beelden en andere gebruiksvoorwerpen alles met een duidelijke Engelse benaming en tijdsaanduiding. Verder is een klein gedeelte van het museum ingericht met een aantal beelden en een replica van een bronzen koets van het terracottaleger van de Qin dynastie dat we morgen gaan bezoeken. Eenmaal buiten pakken we weer een taxi die ons (heerlijk die airco bij 35 graden) naar de Kleine Wilde Gans Pagode brengt. Deze brengen we maar een kort bezoekje want we zijn niet erg onder de indruk dus zitten we ook zo weer een keer in de taxi voor het volgende ritje, deze keer terug naar het centrum waar we ons bij de Beltower laten afzetten. We lopen hier een keer omheen en slenteren dan verder naar het vlakbij gelegen shoppingcentre waar we wat willen gaan eten. Op een gegeven moment merkt Sue dat haar portemonnee uit haar tas hangt. Een zakkenroller heeft hier haar geld uit gehaald (niet veel gelukkig maar 150 yuan) maar heeft haar pasjes ed gelukkig laten zitten. Met een flinke kater lopen we toch naar het de bovenste verdieping van het shoppingcentre om daar wat te gaan eten. Als dan het eten ook nog tegen valt besluiten we terug te lopen naar het hotel voor een lekkere (koude) douche. Weer helemaal fris en monter lopen we om 17.00 uur richting Drumtower op zoek naar de Grote Moskee van Xi'an. Die is nog niet zo eenvoudig te vinden maar gelukkig vergoed de omgeving veel. Nadat we de moskee nog met een bezoek hebben kunnen vereren wandelen we nog een tijdje rond door de gezellige straatjes. Betty koopt hier een boekenlegger waar ze haar naam in Chinese karakters op laat kalligraferen en we kopen wat stempels voor een aantal mensen thuis. Het blijft leuk om er rond te hobbelen maar een hongerig gevoel dwingt ons op zoek te gaan naar wat eetbaars. Omdat het zo makkelijk is jumpen we de KFC binnen voor een snelle hap. Na de nodige kip-onderdelen te hebben weg gewerkt lopen we om 22.00 uur terug naar het hotel. Om wat achterstallige slaap in te kunnen halen gaat de lamp al om 22.30 uur uit en wordt de wekker niet gezet.

Zaterdag 19 Augustus. Xi'an - Pingyao.

Zoals het intussen de gewoonte is geworden hebben we, na een nachttreinreis, de wekker niet gezet en slapen we eerst even bij om de verloren gegane slaap van de vorige nacht weer in te halen. Tegen negenen worden we wakker en doezelen we nog even na voordat we het gewone ochtend tafereel van douchen ed weer oppakken. Om 10.15 uur staan we in de lift naar beneden en lopen (weer) naar de McDonald's voor een snel maar lekker ontbijtje. Om de tijd te doden sjokken we nog wat door een shoppingmall en de omgeving tot dat we ons om 11.45 uur in de hal van het hotel kunnen melden. We brengen de bagage naar de bus en leveren de sleutel in. Om 12.00 uur vertrekken we met 17 ipv 19 personen (Lisa en Harry blijven achter omdat Lisa naar het ziekenhuis in gebracht na een val van de trap van de Drumtower) naar het buiten Xi'an liggende grafcomplex van de eerste keizer van China Qin Shi Huangdi. Hier bevindt zich een van de grootste archeologische vondsten van de 20e eeuw namelijk het graf van de keizer (de ingang hiervan is overigens nog steeds niet gevonden) met als bewaking een heel leger van terracotta soldaten. Na een rit van een klein uur komen we aan en lopen als eerste naar het filmtheater, Hier bekijken we 360 graden film over het leven van de keizer. Een klein gedeelte van de film gaat over het maken van zijn mausoleum en het daarbij behorende tarracottaleger. Hierna gaan we naar zaal (pit) 1 en verbazen ons over de hoeveelheid en gedetailleerdheid van de hier aanwezige beelden. Behalve aan het rondkijken besteden we veel tijd aan het (proberen te) maken van goede foto's wat geen eenvoudige opgave is met zo weinig licht en geen (goede) plek om een tafelstatief op te zetten (een gewoon statief is verboden mee naar binnen te nemen). Maar eerlijk is eerlijk het is ons toch aardig gelukt al zeggen we het zelf. Na Pit 1 volgt Pit 2 (valt tegen) en Pit 3 (klein maar met wel een aantal interessante beelden). Vanuit Pit 3 lopen we naar het museum dat ook relatief klein is met hierin als hoogtepunt twee bronzen koetsen met bronzen paarden ervoor. We vluchten overigens zo snel als mogelijk is weer naar buiten op zoek naar frisse lucht en een aangenamere temperatuur want in het museum is het niet uit te houden door de (te hoge) temperatuur en de vele mensen. Eenmaal buiten gekomen lokt het terras en een koel drankje. We zitten dan ook in een mum van tijd achter de blikjes fris op adem te komen. Nadat het vochtpeil weer op een aanvaardbaar niveau is gebracht lopen we terug naar de bus waarbij we onderweg ons laten verleiden tot het kopen van een setje terracottabeeldjes (1 paard en 4 soldaatjes) voor de onvoorstelbare prijs van welgeteld 5 Yuan. Eenmaal in de bus rijden we terug naar Xi'an waar we om 18.30 uur bij het hotel aankomen. Omdat we nog maar een half uur hebben voordat de bus weer vertrekt sprinten we (weer) naar McDonald's en slaan in een record tijd wat te eten achter over zodat we precies op tijd weer in het hotel zijn. Zoals gezegd vertrekken dan om 19.00 uur naar het station voor de treinreis met de nachttrein naar Pingyao. Deze zal vertrekken om 20.07 uur. We zijn "geupgrate" en hebben deze keer softsleepers (4 ipv 6 personen in een coupe). Bij aankomst op het station merken we hier nog niets van maar eenmaal aangekomen bij de wachtruimte is het verschil met hardsleepers duidelijk. We worden hier ontvangen door een hostess en we kunnen plaats nemen in een airco gekoelde ruimte met grote leren fauteuils en zonder de hectische taferelen die we gewend waren. Om 19.55 uur worden we opgeroepen om naar de trein te gaan en lopen we over een leeg perron rustig naar ons treinstel. We delen de coupe met Sue en Peter en hebben voldoende ruimte voor de bagage. Het enige nadeel is dat het bloedheet is de coupe en een airco ontbreekt en de wel aanwezige waaier, die enige verkoeling zou moeten brengen, maakt net zoveel lawaai als drie airco in een overvliegende straaljager van Chinese makelij. Maar omdat de warmte niet te harden is wordt de waaier toch maar aangezet (en gelaten) en het het raam op een kier gezet daarbij de herrie van voorbij razende treinen op de koop toe nemend. Na ons goed en wel geïnstalleerd te hebben komt, als op afroep, de juf van de rijdende drankenkar langs. Deze dame heeft wel een voorraad(je) koud bier bij zich die overigens in een mum van tijd leeg gekocht is nadat ze onze wagon heeft aangedaan. Omdat ze wel handel ziet gaat ze weer weg om nieuwe voorraad op te halen. Even later is ze weer terug met 2 volle traytje en blijkt ze voldoende voorraad bij zich te hebben om met nog enige voorraad onze wagon te verlaten en ons achterlatend met een aantal blikje waarmee we onze dorst toch tot aller tevredenheid kunnen lessen. Als het goddelijke vocht (bij 40 graden Celsius is volgens mij alle koude drank goddelijk) door de diverse kelen is gestroomd en de lege blikjes als stille getuigen achter blijven worden de lampen gedoofd en een poging gedaan om de slaap te vatten.

Zondag 20 Augustus. Pingyao - vrije dag.

Maandag 21 Augustus. Pingyao - Beijing.

Vandaag weer een reisdag en een nachttrein. We doen het 's morgens rustig aan en kruipen met enige tegenzin om 9.00 uur ons heerlijke bed uit na een prima nacht. Tegen 10.00 uur lopen we weer naar Sakura Cafe-Bar en genieten er van een voortreffelijk ontbijt cq brunch. We lopen rond half 12 terug naar onze kamer en pakken de koffers in en doen nog een sanitaire stop. Omdat we om 12.00 uur moeten uitchecken leveren we de koffers vast in en lopen tot 13.00 uur nog maar wat rond. Om deze tijd staan er weer een aantal elektrische wagentjes voor ons hotel die ons en de bagage naar een super de luxe bus brengen. Deze zal ons naar het station van Taiyuan brengen voor de nachttrein naar Beijing. Maar voordat we daar aankomen hebben we nog eerste 2 tussenstops waarvan de eerste plaats vind na 1½ uur. We stoppen dan bij Qiao Jia Dayuan het huis van de rijke bankier Qiao waar de film  "Raise The Red Lantarn" van regisseur Zhang Yimou is opgenomen. Na hier een tijdje rond gelopen te hebben wandelen we weer terug naar de bus waarmee we dan, door een nogal troosteloos landschap, in een uur naar de oude boeddhistische tempel Jinci Si rijden. Deze redelijk interessante tempel ligt tegen een berghelling en is niet alleen ontdekt door de Chinese gelovigen maar intussen ook door de Chinese toeristen en de daarbij horende verkopers van allerhande rommel. We wurmen ons er op de heen- en terugweg door heen en bekijken in de tussenliggende 1½ uur de diverse gebouwen en tuinen. Eenmaal weer in de bus rijden we in een ruk door naar Taiyuan waar we in een plaatselijk hotel eerst wat eten (wederom heerlijk). Dan is het nog een ritje van 10 minuten voordat we bij het station aankomen. We zijn 3 kwartier voor vertrek op het station maar kunnen deze keer direct doorlopen naar onze coupé omdat dit het beginpunt van de lijn is. Na de gebruikelijke verdeling van bedden en bagageruimte wordt er een begin gemaakt met het nuttigen van de in de trein gekocht (en meegenomen) hapjes en drankjes. Dit gezellige samenzijn zet zich voort totdat om 22.30 uur het licht uit gaat en we onze britsen opzoeken.

Dinsdag 22 Augustus. Beijing - vrije middag.

Rond 6.00 uur wordt ik wakker na een heerlijke nacht. Betty doet er nog een stapje boven op want die moet ik om 7.10 uur wakker maken omdat we over 40 minuten aankomen in Beijing. Als we aankomen worden er 2 bagagekarretjes geregeld inclusief de duwers cq trekkers van het geheel. Deze lopen met ons mee naar het schuin tegenover het station gelegen Harmony Hotel. Het is 8.30 uur en in tegenstelling tot de vorige keren kunnen we nu gelijk naar onze hotelkamer, heerlijk. We douchen en frissen ons wat op en lopen dan met Sue en Peter naar de KFC voor een snel ontbijtje. Van hieruit pakken we de metro naar het Tian-An-Men plein of te wel het "Plein van de Hemelse Vrede". Bij aankomst verbazen we ons enigszins over de grote van het plein (we hadden alle 4 het idee dat het groter zou zijn) en lopen er even op rond. Er is, behalve veel politie en toeristen, niet veel te zien op het plein maar rond het plein des te meer. We besluiten als eerste naar de "Verboden Stad" te gaan en de rest te bewaren voor een volgend bezoek (wanneer dan ook). De eerste teleurstelling krijgen we al bij de poort vanaf het Tian-an-Men plein (die met het hoofd van Mao er boven) deze staat vol in de steigers, niets te zien dus. Hierna volgen de teleurstellingen zich in rap tempo op want nadat we entree hebben betaald (het normale tarief overigens) blijken de 3 mooiste gebouwen van de "Verboden Stad" allemaal volledig in de steigers te staan. Dat houd dus in dat de Taihe Dian (Zaal van de Opperste Harmonie), de Zhanghe Dian (de zaal van de Totale Harmonie) en de Baobe Dian (de zaal van het Behoud van de Harmonie) totaal niet toegankelijk zijn en ook nog eens volledig aan het zicht worden onttrokken door immense zeilen die rond de gebouwen zijn gespannen. Fijn dus zo'n renovatie ter gelegenheid van de Olympische Spelen van 2008. Om er toch nog een beetje van gezien te hebben kopen we als zuur surrogaat maar een fotoboek van de "Verboden Stad". Gelukkig was er nog voldoende moois te zien om de komende 3 uur mee vol te maken. We lopen hierna met dodelijk vermoeide voeten terug naar het hotel. We kleden ons eerst even om en gaan dan wat eten en staan daarna om 18.00 uur paraat in de hal van het hotel voor het vertrek met een gedeelte van de groep naar een voorstelling van een soort Chinees Staatscircus. We pakken het eerste stuk de metro, om de files te ontwijken, en voor het laatste stuk een taxi. De voorstelling is in zijn geheel niet onaardig en we vermaken ons prima met de diverse (acrobatische) acts. Zo'n 1½ uur later zitten we weer in de taxi huiswaarts. We kopen nog een ontbijtje voor morgen (vroeg op) in de supermarkt en kruipen dan onder de wol van de heerlijke bedden op onze prima kamer.

Woensdag 23 Augustus. Beijing - vrije dag.

Om 5.30 uur loopt de wekker af omdat we om 6.00 uur vertrekken naar de "Grote Muur". Het lukt ons weer om, zoals afgesproken, precies om 6.00 uur in de bus te zitten die dan ook gelijk vertrekt. Onderweg zien we de zon opkomen boven de skyline van Beijing maw we hebben een wolkeloze hemel iets wat we de hele dag zouden houden en dit ook nog eens bij een aangename temperatuur van ik schat zo'n 26 graden Celsius. Wat een mazzel, het uitkomen van een schietgebedje zullen we maar zeggen. We rijden naar het gedeelte van de Grote of Chinese Muur bij Mutianya waar we door het weinige verkeer (het is nog vroeg) om 7.45 uur aankomen. We zijn dan ook de eerste toeristen die aankomen. De meeste souvenirwinkeltjes zijn nog niet eens open. Ook de kabelbaan die ons naar boven moet brengen is nog niet uit zijn nachtelijke pauze ontwaakt. Nadat we 35 yuan voor het ritje naar boven hebben betaald gaan de poortjes van het slot en kan de kabelbaan in werking worden gezet voor zijn eerste ritje omhoog. Ook boven blijkt dat we de eerste zijn want als we de fantastische aanblik van de muur aanschouwen wordt deze niet verstoord door enige menselijke activiteit. Heel gaaf: een lege muur en stralend weer. We komen boven bij wachttoren 14 en we (Sue, Peter, Betty en ik) lopen vanaf hier eerst samen richting wachttoren 16. Van hieraf lopen de dames terug naar wachttoren 6 en lopen wij verder naar 20. Dit is voor ons ruim een half uur lopen over een volledig verlaten muur die ondergedompeld is in een heerlijk ochtend zonnetje. We lopen door tot het eind van het gerestaureerde deel van de muur (wachttoren 20) en klunen nog een klein stukje verder over het niet gerestaureerde deel wat er achter ligt. Dit is overigens erg link ivm de los liggende stenen en het ontbreken van enig houvast. We keren, na het maken van een paar foto, dan ook direct weer om. We wandelen weer terug en lopen daarna het gedeelte van de muur, dat de rest van de groep ook heeft gelopen. Dit is het gedeelte vanaf wachttoren 14 (nadat je de kabelbaan uit komt gelijk rechtsaf) tot aan wachttoren 6. Rond 10.30 uur komen we hier aan. Hier is ook de stoeltjeslift en de rutschbaan naar beneden. Het grootste gedeelte van de groep, incl Sue en Betty, staat hier te wachten. We besluiten om voor 40 Yuan de rutschbaan naar beneden te nemen. Een schitterende afsluiting (mooie snelle, sensationele baan) van een bijzondere ervaring. Eenmaal beneden aangekomen willen we nog wel een keer maar helaas ontbreekt ons de tijd want we willen nog een t-shirt scoren. Deze wordt op de terugweg naar de bus op de kop getikt waarna we moe maar voldaan om 11.00 uur weer in de bus stappen voor de terugtocht. Door de verhalen die ik had gelezen op internet over Mutianya was ik nogal huiverig om dit stuk muur te bezoeken. Maar ik moet zeggen dat het me alleszins is mee gevallen. Prachtige uitzichten, niet druk en niet super toeristisch. Als we om 13.15 uur weer in het hotel aankomen lopen we gelijk even naar boven om wat dingen weg te zetten en pakken dan een taxi naar Silk-market (bedankt Anja voor het niet vragen aan de buschauffeur om ons daar even af te zetten). Ondanks het feit dat het de Chinese versie van Bataviastad is lopen we er toch nog zo'n 1½ uur rond tussen de ons aanschreeuwende Chinese kippetjes. Betty koopt er een mooi spijkerjasje waarna we terug lopen naar ons hotel. Even lekker opfrissen en voor de rest van de dag rustig aan doen. Aan het eind van de middag pakken we met Sue en Peter de metro omdat we eerste wat willen gaan eten voordat we met een gedeelte van de groep naar de Peking Opera gaan. We lopen een hutong (originele Chinese wijken) in en eten bij een van de vele restaurantjes. Hierna lopen we door naar het theater waar de voorstelling wordt gegeven. Het blijkt een klein maar mooi gerestaureerd gebouwtje te zijn waar we 2 tafeltjes krijgen toe gewezen (12 personen 200 Yuan pp). Om kort te zijn: de kostuums en de aankleding zijn schitterend maar de rest (muziek, zang en vertaling) is iets waar wij (in ieder geval ik) eerder van in de lacht schieten als mooi kunnen vinden. Maar ja, smaken kunnen verschillen, niet waar. Na de voorstelling pakken we een taxi terug naar het hotel en drinken, met een aantal anderen, nog wat in de bar. Op tijd pakken we de lift naar de 7e verdieping waar nog net voor 23.00 uur het licht in onze kamer uit gaat.

Donderdag 24 Augustus. Beijing - vrije dag.

Om 9.00 uur zitten we in het hotel als Peter en Sue zich bij ons voegen. We hebben gisteren voor vandaag een klein programma(tje) opgesteld waarmee we samen vandaag de dag op een zo zinvolle manier proberen door te komen. Rond 10.00 uur pakken we de metro naar het Tian-An-Men plein en van hieruit lopen we naar het Sun Yatzen Park. We betalen hier 5 yuan pp maar lopen van de ingang rechtstreeks door naar de uitgang omdat er weinig te beleven is in het park. Hetzelfde geldt overigens voor het Bei Hai Park (wederom bedank ik hierbij onze reisbegeleidster voor de "correctie" informatie). Het enige gedeelte waar nog iets te doen is is bij de Witte Dagoba (de Bai Ta) waar veel Chinese toeristen de trappen beklimmen. We sluiten ons maar bij hen aan en maken de (klim)tocht helemaal naar boven. In tegenstelling tot gisteren is het vandaag zeer heiig (smog?) en het uitzicht vanaf de Dagoba is zeer beperkt. Jammer, want als het zicht goed is heb je een prachtig overzicht over de "Verboden Stad". We slenteren vanaf de Dagoba richting uitgang en houden hier een taxi aan waarmee we ons naar het huis van Prins Gong laten brengen. Bij de ingang wordt ons alle lust tot bezichtiging ontnomen, niet zo zeer door de entreeprijs van 20 Yuan maar meer door de vele van megafoons en ander herriemateriaal voorziene gidsen met in hun kielzog zeer luidruchtige groepen Chinese toeristen van soms wel 50 man groot. Verder staat het gedeelte wat wij vanaf de ingang kunnen zien weer volledig in de steigers (lang leve de Olympische Spelen in Beijing) dus dat is de druppel die ons doet besluiten onze biezen te pakken. Wederom houden we een taxi aan (kost uiteindelijk voor 4 personen minder dan de metro) en laten ons naar de lama-tempel (Yonghe Gong) brengen. Ondanks het feit dat we al aardig "tempelmoe" zijn maken de verschillende tempels toch veel indruk op ons door hun goede staat van onderhoud en indrukwekkende boeddhabeelden. Het geheel was zeker het bezoeken waard. Van hieruit laten we ons in het centrum afzetten en lopen door een aantal hypermoderne winkelstraten en verbazen ons over de verkrijgbaarheid van alle in het westen denkbare luxe. We eten wat bij de Pizzahut (waarschijnlijk het duurste etentje van de hele reis) en kopen een mooi setje chop-sticks voor thuis. Dan ons laatste ritje met de taxi van vandaag naar de hutong wijk waar we gisteren ook al doorheen gelopen zijn. We bezoeken hier eerst wat "antiek" winkeltjes (niets gekocht overigens). Iets verderop kopen we in een theewinkel nog een aantal doosjes thee voor het thuisfront. Aan het eind van onze wandeling blijkt dat deze hutong aansluit op de achterkant van het Tian-An-Men plein alwaar we de cirkel rond maken voor vandaag. We schieten nog wat foto's van het plein in het donker en pakken dan de metro naar het hotel. Ondanks dat het vandaag bewolkt was hebben we ons het ongans gezweet dus is de douchecel de eerste plek die we bij aankomst op de kamer met een bezoek vereren. Hierna kleden we ons nog even aan voor de afscheidsborrel met de hele groep in de bar van het hotel. Rond 23.00 uur wordt de knop van de lift weer ingedrukt met als eindpunt de 7e verdieping. Eenmaal op de kamer pakken we de koffer vast in voor de terugreis van morgen en doen om 24.00 het licht uit.

Vrijdag 25 Augustus. Beijing - Amsterdam.

We zijn al ruim voor de wekker wakker en staan uit verveling maar om 8.00 uur op. We zitten om 8.30 uur al aan het ontbijt in het hotel. We eten wat en lopen dan terug naar de kamer voor de laatste inpak werkzaamheden. Maar ja, dat neemt ook maar een kwartiertje in beslag en om 9.15 uur staan we al met de koffers in de hal van het hotel. We lopen nog een straatje om en vereren oa het postkantoor en een supermarkt nog met een bezoek voordat we om 10.00 uur de kamer nog een keer opzoeken voor een laatste sanitaire stop en de laatste check of we niets zijn vergeten. Dan staan we om 10.20 uur beneden in de hal klaar voor het vertrek naar het vliegveld. Omdat iedereen er al vertrekken we direct. Omdat het mee valt met het verkeer zijn we binnen 3 kwartier op het vliegveld. Hier begint de slag om in te checken voor de 5e keer deze vakantie. Alles bij elkaar opgeteld, bagagecontrole, inchecken, handbagagecontrole, en paspoortcontrole zo'n anderhalf uur dus staan we 1 uur voor de tijd bij gate 21 voor vertrek naar Nederland. Het is nog een half uur voor boarding dus gaan Sue, Peter en ik (Betty offert zich op om op de bagage te passen) nog even wat winkeltjes langs om de laatste yuans op te maken. Precies een half uur later sta ik weer bij Betty op de stoep met een tas vol chocolade voor in het vliegtuig. Intussen is het boarden al in volle gang dus besluiten we maar om gelijk bij de rij aan te sluiten. Als we eenmaal onze plaats in het vliegtuig hebben ingenomen duurt het toch nog een hele tijd voor we vertrekken. Voordat we in de lucht zijn hebben we de eerste 20 minuten vertraging al te apkken die overigens tijdens de vlucht door de tegenwind nog zal op lopen naar 30 minuten. Toch al met al weer een rustige vlucht die gevuld wordt met wat slapen (± 1 uur), muziek luisteren, film kijken (oa Mister Bean) en wat rondlopen en napraten over de belevenissen van de afgelopen 4 weken met andere groepsleden. Om 17.40 uur landen we op Schiphol waar we zo bij de bagageband zijn. Doordat we zo snel bij de bagageband zijn moeten we erg lang (30 minuten) op de bagage wachten. Maar als we de koffers eenmaal hebben wordt er afscheid van iedereen genomen en zijn we ook dit keer weer zo langs de douanecontrole. We halen ons even wat te drinken, pinnen 2 treinkaartjes en lopen dan door naar het perron waar we, samen met Wouter en Aleida, de trein van 18.51 uur pakken. Deze stappen in Amersfoort uit en dan rest ons nog het laatste stukje met z'n tweetjes. Eenmaal aangekomen pakken we een taxi (daar zijn we intussen aangewend na Beijing) naar huis waar we nog wonderbaarlijk fris om 21.15 uur aankomen. Altijd weer even spannend zo'n thuiskomst maar alles staat er nog en ziet er nog prima uit (behalve de tuin dan). Na het controle rondje, laten we de koffers de koffers en zoeken eerst de cafetaria op voor een lekkere hollandse vette hap. Hierna met de voeten omhoog achter een (alcoholische) versnapering om de belevenissen van de afgelopen 4 weken nog eens de revue te laten passeren. We hebben een gave reis gehad en China heeft ons gebracht wat we ons er, van te voren, van hadden voorgesteld. We zijn blij dat we dit jaar zijn gegaan en niet nog later omdat de "verwestering" in heel China in een razend tempo oprukt. Iets wat ons overigens het meeste zal bijblijven van deze reis is het feit dat er veel Chinezen zijn, heeeeeeeeeeeel veel.